ဒါဆို ဒါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အတိုင်းအတာပဲလား
Vol. 48 Ch. 709
ချင်ဖုန်းကတော့ လက်ပိုက်ကြည့်နေမည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို လှည့်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်က ချက်ချင်း ဆွေယန်မြို့သူမြို့သားများကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူတို့ကို အတွင်းထဲတွင် ကာကွယ်ထားကာ လျိုချင်း၏ လက်သီးချက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သို့သော် ဒါက လျိုချင်း၏ လက်ထဲသို့ တည့်တည့် ရောက်သွားသည်။ သူက မြို့သားများ၏ အသက်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။
သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ပန်းတိုင်မှာ ချင်ဖုန်းကို ကျန်းချင်ဖန်နှင့် အခြားသူများ၏ ကာကွယ်ရေးကို ပေါ့ဆသွားစေရန် ဖိအားပေးပြီး သူ၏လူများကို သူတို့အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခွင့်ပြုရန် ဖြစ်သည်။
"တိုက်ခိုက်ကြ"
လျိုချင်း၏ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သူ၏နောက်လိုက်များက မင်းနေပြည်တော် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် အလုံးအရင်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလုံးစုံ တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ဆွေယန်အုပ်စု၏ အစွမ်းအစမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အများကြီး သာလွန်သည်။ ပိုင်ဝူရွှမ်း၏ အထောက်အပံ့မပါဘဲ ကျန်းချင်ဖန်နှင့် အခြားသူများမှာ ကနဦးတိုက်ခတ်မှုမှပင် တွန်းထုတ်ခံရနိုင်သည်။ ထိုစဉ် လျိုချင်းက ချင်ဖုန်းကို ကန့်သတ်ရန် မြို့သူမြို့သားများကို အသုံးပြုနေရင်း သူ့ကို မရပ်မနား တိုက်ခိုက်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားတိုင်း လျိုချင်းက ချင်ဖုန်း၏ လက်ကို ချုပ်ကိုင်ရန် မြို့သားများကို ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုလိမ့်မည်။
ဒီလို ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့သော လုပ်ရပ်များက သဘာဝအတိုင်းပင် ချင်ဖုန်း၏ တိုက်ပွဲကို အလွန်ခက်ခဲစေသည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ မြို့သားများမှာ အခုတော့ သူတို့၏ ဆန္ဒများနှင့် အိပ်မက်များထဲတွင် လုံးဝ နစ်မျောနေကြပြီး သူတို့ပတ်လည်မှ အရာအားလုံးကို သတိမမူမိကြပေ။ အပိုင်းအစများ ဘယ်လောက်ပဲ ပျံဝဲပြီး သူတို့မျက်နှာများကို ဖြတ်တောက်သွားပါစေ သူတို့က တန်းစီရပ်နေကြပြီး ရူးသွပ်နေသလို စကားပြောရယ်မောနေကြသည်!
ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ချင်ဖုန်း၏ အုပ်စုအတွက် အင်အားဖြည့်တင်းမှုများ မကြာမီ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက ထွက်ခွာသွားခဲ့သောသူများက ဆွေယန်မြို့မှ ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အကူအညီဖြင့် ကျန်းချင်ဖန်၏ အဖွဲ့အပေါ် ဖိအားမှာ အလွန်အမင်း လျော့ကျသွားသည်။
ကျန်းချင်ဖန်က ချက်ချင်း ဆိုသည်။
"သခင်မလေးဝူရွှမ်း၊ ငါတို့ ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ညီကို ချင်ကို သွားကူညီပေးပါ"
ပိုင်ဝူရွှမ်းက လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဖုန်း အရပ်ရပ်မှ ဖိနှိပ်ခံနေရသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ပြန်ဖြေသည်။
"ကောင်းပြီလေ"
ယာအန်းကလည်း ဆိုသည်။
"ငါလည်း သူ့ကို သွားကူညီမယ်"
ဘုန်း!
မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဆွေယန်မြို့၏ မြေကြီးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း မည်းနက်သွားပြီး ကြယ်များနှင့် လမင်းက မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
ကျန်းချင်ဖန်နှင့် အခြားသူများက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
လျိုချင်းက ဘုရားကျောင်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး မောက်မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"သခင်ကြီး ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေ ပေါ်ထွက်လာပြီ။ သူက သူ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြီး မင်းတို့အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်။ မင်းတို့ ဒီဘေးအန္တရာယ်ကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး"
ချင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများက ကြုတ်သွားပြီး သူ လျိုချင်း၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။ ဘုရားကျောင်းအပေါ်တွင် အနက်ရောင် အရိပ်မြူတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လူပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ စုစည်းသွားသည်။ သူ၏ နက်မှောင်သော အစိမ်းရောင်မျက်လုံးများနှင့် အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ သူက ညနှင့် ပေါင်းစပ်နေပုံရသည်။
ပုံပေါ်လာပြီးနောက် ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း ချင်ဖုန်းအပေါ်သို့ စူးစိုက်သွားပြီး သူ၏နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ဆာလောင်မှုနှင့် ဆန္ဒများမှာ လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ စူးရှသော အော်မြည်သံတစ်ခုက လေထုကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သော ဆွေယန်မြို့မှ ပြည်သူများက ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် အားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများက အနီရောင် တောက်ပနေသည်။ သူတို့အားလုံးက ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ချင်ဖုန်းထံသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။
ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက လေးနက်သွားသည်။ မြို့သူမြို့သားများမှာ ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေကြောင့် စွဲလမ်းခြင်း ခံနေရရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း သူက သူတို့ကို ပေါ်တင် သတ်ဖြတ်ရန် စိတ်မရှိပေ။ သူက သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန် ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်ကို ပုံဖော်လိုက်သည်။ ပိုင်ဝူရွှမ်းက ချင်ဖုန်း၏ ဘေးသို့ လင်းလက်ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်ခုံးများက ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက ခဏစဉ်းစားပြီး တန်ပြန်နည်းလမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ခဲ့သည်။
"မင်း လျိုချင်းဘက်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်။ ငါ အချိန်နည်းနည်းလိုတယ်"
"ရပြီ"
နောက်ထပ်စကားများမပါဘဲ ပိုင်ဝူရွှမ်းက သူမ၏ဓားကို လွှဲလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်လာသော လျိုချင်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ လျိုချင်းက တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း သူက မယုံနိုင်လောက်အောင် အရည်အချင်းရှိသော ပိုင်ဝူရွှမ်းကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ဖလှယ်မှု အနည်းငယ်အကြာမှာပင် ရလဒ်က ရှင်းလင်းသွားသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယာအန်းကလည်း ချင်ဖုန်း၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို ဘယ်နည်းနဲ့မဆို ကူညီပေးလို့ရမလား"
"ငါ နတ်ဘုရား ပညာရပ်တစ်ခု သုံးချင်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငါ ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘူး။ မင်း ဒီပြည်သူတွေကို ခဏလောက် ခုခံကာကွယ်ပေးနိုင်မလား"
"ငါ လုပ်နိုင်တယ်" ယာအန်းက ခိုင်မာစွာ ဆိုသည်။
သူမက မူလက ချင်ဖုန်းနှင့်အတူ ဆွေယန်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး သူ့ကို ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းဖြင့် ကူညီပေးရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက သူ့ကို ကူညီရန် ပျက်ကွက်ရုံသာမက ဒီလို စိတ်အထင်မှားမှုအောက်သို့ပင် ကျရောက်ခဲ့ရာ အလွန်အမင်း အရှက်ရဖွယ်ရာပင်။ ချင်ဖုန်း၏ ဇနီးနှစ်ယောက်သာ ရှိနေခဲ့လျှင် သူတို့က မြို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဒီရေကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လောက်ပြီ...
အခု သူမမှာ သူမကိုယ်သူမ သက်သေပြရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိခဲ့မှတော့ သူမက ဒါကို လွတ်သွားခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ခါတလေမှာ အမျိုးသမီးတွေက အရမ်း ယှဉ်ပြိုင်တတ်ကြတယ်။ အထူးသဖြင့် သူတို့ လေးစားရတဲ့ ယောက်ျားရှေ့မှာပေါ့။
ယာအန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မြင့်တက်လာသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အစိုဓာတ်က စီးဆင်းနေသော ကန်ရေပြင်ကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက သူမကို အသစ်တဖန် လေးစားမှုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် သူမ၏ အရည်အချင်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားရမည်။
"မင်း ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ပြီ" ယာအန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
တွေဝေမနေဘဲ ချင်ဖုန်းက သူ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ခရမ်းရောင်အတားအဆီးက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရူးသွပ်နေသော နိုင်ငံသားများက တောရိုင်းသားရဲများကဲ့သို့ တိုးဝင်လာကြသော်လည်း သူတို့ မြူကို ထိတွေ့သောအခါ သူတို့က နွံအိုင်တစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားကြပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများက ကန့်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
သို့သော် ဒီလောက်များတဲ့ အရေအတွက်နှင့်ဆိုလျှင် စာပေသူတော်စင် နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်သို့ အခုမှ ရောက်ရှိရုံသာ ရှိသေးသော ယာအန်းမှာ မြူကို ထိန်းချုပ်ရန် ရုန်းကန်နေရပြီး အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အကြာမှာပင် ဖိစီးမှု လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။ ယာအန်းက ဆို့နင့်စွာ ဆိုသည်။
"မင်း... မြန်မြန်လုပ်"
ယောက်ျားတွေ အရမ်းမြန်လို့မဖြစ်ဘူး...
ချင်ဖုန်းက သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ညည်းညူလိုက်ပြီးနောက် ထိုအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်စပြုလိုက်သည်။ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က နတ်ဘုရားစွမ်းအင် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ရန် မလိုအပ်ဘဲ နတ်ဘုရား ပညာရပ်တစ်ခု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။
သူ ထုတ်ဖော်တော့မည့် ပညာရပ်ကို မြူထဲမှ ပန်းများကို ရှုစားခြင်းဟု ခေါ်သည်! သူ၏ ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်က လည်ပတ်လာပြီး ပြင်းထန်သော လေများက သူ့ပတ်လည်တွင် တိုက်ခတ်လာသည်။ သက်တံ့ရောင်ခြယ် အလင်းက သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေသည်။
သူ၏လက်ဖဝါးကို အပေါ်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် လေးလံသော မြူဖြူများက ဆွေယန်မြို့ထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး နှစ်ပေအကွာအဝေးထက် ကျော်လွန်၍ ဘာမှမမြင်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်! ထိုရူးသွပ်နေသော လူများ မြူဖြူနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ဘယ်ကမှန်းမသိ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခြား ဒိုင်မေးရှင်းတစ်ခုသို့ ဆွဲယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်!
ယာအန်းက မြူကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်များက နီရဲသွားသည်။ သူမ ခုနက အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းမှာ သူမအပေါ် အလွန် အားကုန်စေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ချင်ဖုန်းက ဘုရားကျောင်းဘက်သို့ ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။
"မင်းရဲ့ အားထုတ်မှုတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျန်တာကို ငါ့ တာဝန်ထားလိုက်ပါ"
ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေ၏ တစ္ဆေပုံစံမှာ မြူဖြူကို ထွင်းဖောက်နိုင်ပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ရှင်းလင်းမှုဖြင့် မြင်နိုင်နေရာ ၎င်း၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို သက်သေပြနေသည်။
ပြည်သူများကိစ္စ ဖြေရှင်းပြီးစီးပြီး လျိုချင်းဘက်ကို ပိုင်ဝူရွှမ်း၏ အုပ်စုက တိုက်နေသည်နှင့်အမျှ ချင်ဖုန်းက နောက်ဆုံးတွင် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ယာအန်းက ခေါ်လိုက်သည်။
"ချင်ဖုန်း"
"ပြော"
သူမက ထင်ရှားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် ဆိုသည်။
"သတိထားပါ"
ချင်ဖုန်းက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မကြာခင် ပြန်လာမှာပါ။ မင်းမှာ အချိန်ရှိရင် ငါ့အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက် နွှေးထားပေးလို့ရတယ်"
ယာအန်းက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်ပေ။
"နွေး... ဝိုင်"
သူမ ပိုမပြောမီမှာပင် ချင်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်က ထူထဲသော မြူဖြူထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
...
ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်တွင် ချင်ဖုန်းက ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ဝင်ရောက်သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာပြီး လွှမ်းမိုးနေသော ဖိအားက ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ပင် သူ၏နှလုံးခုန်နှုန်းကို မြန်ဆန်စေသည်။
သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဘက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ချင်ဖုန်းက မြူဖြူအလွှာများကို ထွင်းဖောက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းမှ ကိုးကွယ်ရာအရာဝတ္ထုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒါဟာ ဝကစ်နေသော ပါးပြင်များ၊ အနီရောင်ပခုံးများနှင့် ထူးဆန်းသော လူနှင့်တူသည့် မျက်နှာနှင့် လူ့တစ်ဝက်အရွယ်အစားရှိသော ရုပ်တုတစ်ခုဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးလေးပြောရလျှင် စကားလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် - အရုပ်ဆိုးသည်။
"ဒါဆို ဒါက ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေရဲ့ ရုပ်ထုကိုး"
ချင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။
ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ချမ်းစိမ့်ဖွယ်ရာ ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်သွားစေသည်။ ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေ၏ အရိပ်က ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သည်။
"ဘယ်သူက မင်းကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ သတ္တိပေးလိုက်တာလဲ"
ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် မတုန်လှုပ်ဘဲ ချင်ဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ကောင်းကင်ဘုံအောင်နိုင်ခြင်း"
ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေက ထိုစကားများကြောင့် ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားပြီး ရှင်းလင်းစွာပင် မနေ့ညက အိပ်မက်ယောင်မှ ဒီလောက် ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သော အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သည့် လှုပ်ရှားမှုကို သတိရသွားသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပေ။
ချင်ဖုန်းက ရယ်မောမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။
"ဒါဆို ဒါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အတိုင်းအတာပဲလား"
လှည့်စားခြင်းကို သဘောပေါက်သွားသော ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေက မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ဒေါသထွက်သွားသည်။
"မင်း သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ"