အင်အားဖြည့်တင်းမှုများ

ဒီမိစ္ဆာက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို သူ့ဘာသာသူ လွှမ်းမိုးနိုင်တာပဲ!

ချင်ဖုန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ၏ကျင့်ကြံမှု အကူအညီမပါဘဲ သူ လေထဲတွင် မျောလွင့်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ပြုတ်ကျစပြုလာသည်။

အချိန်မီပင် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခုက ချင်ဖုန်းကို လွှမ်းခြုံပြီး တည်ငြိမ်သွားစေကာ ဘေးကင်းစွာ ဆင်းသက်နိုင်ခွင့် ပေးလိုက်သည်။ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူက မြို့စောင့်နတ်ဘုရားဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

အကြီးအကဲက ယိုယွင်းနေသော ဗိမာန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေ၏ ကိုယ်ပွားမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက လျစ်လျူရှုစွာ ဆိုသော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"မင်းသာ ရန်သူကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပ်နှင်းခဲ့ရင် ဒီလိုအဆုံးသတ်သွားတဲ့အတွက် တခြားသူတွေကို အပြစ်တင်လို့မရဘူး"

ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေမှာ တစ်ဦးတည်းသော မိုက်မဲသည့် နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် မိစ္ဆာ မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ အချိန်အတော်ကြာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေခဲ့ရသော နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာ ဘယ်နှစ်ယောက်များ ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်၏ စိတ်ဆန္ဒကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ရန်သူကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်ဦးမှာလဲ။

နတ်ဘုရားဘုံ ပြိုကျရခြင်းမှာ အတွင်းပိုင်း ပြိုကွဲမှု၏ ရလဒ်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်... ချင်ဖုန်းက တုန်ယင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ၊ အဲ့ဒီအရာက အတိအကျ ဘာကြီးလဲ"

မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက မဖြေဘဲ အဲဒီအစား မိစ္ဆာကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တင်းမာသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အဖြစ်အပျက်များ၏ လားရာမှာ သူ အမြင်ချင်ဆုံးသော လားရာသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။

မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက အလေးအနက် ဆိုသည်။

"အခု ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေ သေဆုံးသွားပြီး ဆွေယန်မြို့ရဲ့ စိတ်အထင်မှား နယ်ပယ် ပျောက်ကွယ်သွားမှတော့ မင်းတို့ မြန်မြန် ထွက်ပြေးရမယ်။ မင်းတို့ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ထပ်ပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့မရတော့ဘူး"

ချင်ဖုန်းက ဒါကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူတို့၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူတို့က သာမန်လူသားများနှင့် ဘာမှမခြားနားဘဲ ဒီလိုမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မိုက်မဲခြင်းနှင့် စိတ်အထင်မှားခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အတူတူပင် ကျန်ရှိနေလျှင်တောင်မှ ဒီမိစ္ဆာမှာ သူတို့ တိုက်ခိုက်ရန် မျှော်လင့်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

"ပြီးတော့ စီနီယာကရော" ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူမှ သူ့ကို မတားဆီးဘူးဆိုရင် ဒီလောကကြီးက ဘေးအန္တရာယ်ထဲကို သက်ဆင်းသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါ ဒီမှာ နေရမယ်"

"မင်းတို့ ဆွေယန်မြို့ကနေ ထွက်ခွာပြီးရင် အမြန်ဆုံး အင်အားဖြည့်တင်းမှုတွေ ရှာဖွေပါ။ မှတ်ထားပါ၊ တာအိုကို မကျွမ်းကျင်သေးသူတွေက ဒီကို ရောက်လာရင်တောင် အသုံးဝင်မှာမဟုတ်ဘူး"

"တာအိုနိယာမတွေကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူတွေသာ သူ့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ နယ်မြေထဲမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လိမ့်မယ်"

ချင်ဖုန်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုန်လှုပ်သွားသည်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ဘာလို့ သက်ရောက်မှုမရှိရလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။ ပြဿနာရဲ့ သော့ချက်က တာအိုမှာ တည်ရှိနေတာကိုး!

ဖယောင်းတိုင်နဂါးမှ ယင်-ယန် တာအိုနိယာမများ၏ အကြွင်းအကျန်များ သူ၏အတွင်းထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ချင်ဖုန်းက ၎င်းတို့ကို တကယ်တမ်း မကျွမ်းကျင်သေးပေ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ မိစ္ဆာ၏ နယ်မြေကြောင့် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဒီလောကကြီးမှာ တာအိုကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူ အရမ်းနည်းပါးသည်။ သူတို့က အခြေခံအားဖြင့် လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်ထဲသို့ ခြေချနှင့်နေသူများကြားတွင် စုစည်းနေသည်။ သူတို့ကို ရှာဖွေရန် ဘယ်လောက် လွယ်ကူမှာလဲ။ ချင်ဖုန်း သိသလောက်တော့ လက်ရှိ တောင်ပိုင်းဒေသတွင် တာအိုနိယာမများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ တစ်ဦးတည်းမှာ တောင်ပိုင်းဒေသ တပ်မှူး သခင်ကြီး နန်ထျန်းလုံ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် မိစ္ဆာက တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိပုံရသည်။ သူ၏ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများအားလုံးမှာ လွင့်မျောနေသော ဧရာမဦးခေါင်း အပါအဝင် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ စူးရှပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်-

"အား! မူလ ချီစွမ်းအင်"

ဟိန်းဟောက်သံ မှေးမှိန်သွားသည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးခြေလက်များက နေရာလွတ်ကိုယ်တိုင်ကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်နိုင်သကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အင်အားဖြင့် ချင်ဖုန်းထံသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး သူတို့၏ ခေါင်းများအပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းအတားအဆီးတစ်ခုကို စိုက်ထူလိုက်သည်။

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

မရပ်မနား တိုက်ခတ်မှုများက မြည်ဟည်းနေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက ညည်းညူလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားကာ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှ ရုပ်တုတွင်ပင် သူ၏မျက်ခုံးများကြားတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်!

မိစ္ဆာ၏ အစွမ်းအစမှာ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း ဒီလောကကြီးမှ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပွားမှာ ကန့်သတ်ချက်များစွာကို ခံနေရသည်။ သူ ဒီလောကကြီးကို ယူဆောင်လာခဲ့သော တာအိုနိယာမများမှာ သူ၏ မယိမ်းမယိုင်သော ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်များကြောင့် ကျော်ကြားသော ရွှေရောင်အလင်း ဂါထာသာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် သူက တစ်ကြိမ်တည်းသော ဖလှယ်မှုတွင် အမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်!

ချင်ဖုန်းက အကြီးအကဲ၏ နဖူးပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်တကြီး ဆိုသည်။

"စီနီယာ၊ ခင်ဗျား..."

"မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ မြန်မြန် ထွက်သွားတော့" မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက သဘာဝအတိုင်းပင် မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကို စွန့်ပစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူက နတ်ပင်လယ်ထဲမှ စီနီယာ ရွှမ်းယီကို ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မိစ္ဆာ၏ ထူးဆန်းသော နယ်မြေအတွင်းတွင် သူ၏နတ်အသိစိတ်ကို လုံးဝ အသက်သွင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ နတ်ပင်လယ်ပင်လျှင် တံဆိပ်ခတ်ခံထားရပုံရသည်! သူ့ကို ထောက်ပံ့ရန် သူ၏ကျင့်ကြံမှုမရှိဘဲနှင့် စီနီယာ ရွှမ်းယီ၏ အကူအညီမပါဘဲ ဒီမှာနေခြင်းက သူ့ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်စေရုံသာ ရှိမည်။

ရုန်းကန်ထိန်းသိမ်းနေသော မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက သွားကြိတ်လိုက်ပြီး ဆွေယန်မြို့၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ အခုတော့ ရှင်သန်ရန် အခွင့်အရေးအတွက် သူ၏တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ မိစ္ဆာ၏ နယ်မြေမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးပြီး သခင်ကြီး နန်ထျန်းလုံကို ရှာဖွေရန်ပင်!

သို့သော် မိစ္ဆာက သူ့ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်ခွာခွင့် ဘယ်လိုလုပ် ပေးနိုင်မှာလဲ။ စုပုံထားသော အလောင်းများ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားစပြုလာပြီး ထူထဲပြီး ညစ်ထေးနေသော အစိမ်းရောင်မြူများက သူ၏မရေမတွက်နိုင်သော ပါးစပ်များမှ ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး တိုက်စားသံနှင့်အတူ ပါဝင်နေသည်။ လေဟာနယ်ကိုယ်တိုင်က ပြင်းထန်သော မီးတောက်များဖြင့် လောင်မြိုက်ခံရသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်ပြီး ပုံပျက်သွားသည်။

ပြီးတော့ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ဒီအဆိပ်ပြင်းမြူများက ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ဒီအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်း လုံးဝမရှိပေ!

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် မြို့စောင့်နတ်ဘုရား၏ ရွှေရောင်အလင်း ဂါထာကလည်း အဆိပ်ပြင်း မြူများကြောင့် တိုက်စားခြင်း ခံနေရသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်က ခြောက်သွေ့ကွဲအက်နေသော မြေကြီးကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားပြီး တစ်စစီ ကွာကျကာ လေထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချင်ဖုန်းက အဆိပ်ပြင်းမြူများကြောင့် မြို့စောင့်နတ်ဘုရားထံသို့ ပြန်လည်တွန်းပို့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူ သူ့ကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"စီနီယာ၊ ဒီလိုမိစ္ဆာမျိုးကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းဖို့ ငါတို့ ဘာမှလုပ်လို့မရတော့ဘူးလား"

မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက အလွန်ခက်ခဲစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါက ဘုံသုံးဘုံကို ကျော်လွန်ပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါးနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး"

"ဒီနေ့အထိ ဒီသတ္တဝါတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး"

"သူတို့က မသေနိုင်ပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်ပုံပဲ - သူတို့ရဲ့ ကာယပိုင်းခန္ဓာကိုယ်တွေနဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်တွေက မီးလျှံဧကရာဇ်ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမီးတောက်တွေနဲ့ စားသုံးခြင်း ခံရရင်တောင်မှ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားနဲ့ ကြေမွသွားရင်တောင်မှ သူတို့က ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်သေးတယ်"

"နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါတို့က ဒီထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို တံဆိပ်ခတ်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်ရဲ့ လက်ထဲက ခွန်းလွန်ကိုပဲ အားကိုးနိုင်တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများက ကြုတ်သွားသည်။ အစွမ်းထက်ပြီး ထူးဆန်းသော စွမ်းရည်များနှင့် မသေနိုင်သော... သူတို့ ဒီလိုရန်သူမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံနှင့် နတ်ဘုရားဘုံတို့က ဒီမိစ္ဆာ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဘေးအန္တရာယ်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။

"ငါ ဒီလောကကြီးကို ဆင်းသက်လာခဲ့တာက ဒီထူးဆန်းတဲ့ တည်ရှိမှုတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ နည်းလမ်းရှာဖွေဖို့ပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အတိတ်မှာ ဘုံသုံးဘုံကြားမှာ အတားအဆီးတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ကြားမှာ ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းတချို့တော့ ရှိနေသေးတယ်"

"ဆိုကြတာကတော့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှာ မြစ်ဝါစမ်းချောင်းတွေရဲ့ အဆုံးမှာ မသေနိုင်ပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ သတ္တဝါတွေကိုတောင် လေဟာနယ်ရဲ့ ပရမ်းပတာ ဝဲဂယက်ထဲကို ဆွဲယူသွားနိုင်တဲ့ ပန်းတစ်မျိုး ရှိတယ်တဲ့။ အဲ့ဒီမှာ နေရာလွတ်လှုပ်ခတ်မှုတွေက အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်"

"ငါက အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကနေတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ဘုံကို ဝင်ရောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားက ဒီမှာ ချည်နှောင်ခံထားရပြီး ငါ လွတ်လပ်စွာ မထွက်ခွာနိုင်ဘူး"

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်က နောက်တစ်ကြိမ် တုန်ခါသွားသည်။ မိစ္ဆာက ချင်ဖုန်းနှင့် မြို့စောင့်နတ်ဘုရားအပေါ် နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးခြေလက်များက ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

ဒီတစ်ခေါက်တော့ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား၏ ရွှေရောင်အလင်း ဂါထာက နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြေမွသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း မှုန်ဝါးပြီး မှေးမှိန်စပြုလာသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ချင်ဖုန်းက မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးခြေလက်များ ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို မြင်နိုင်ပြီး အရိုးများပေါ်မှ ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများကိုပင် သူ မြင်နိုင်သေးသည်။ ညစ်ညမ်းသော အနံ့ဆိုးနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါမှာ လွှမ်းမိုးနေသည်။ ယာအန်းနှင့် အခြားသူများက အဝေးမှ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများက ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လိမ်ဖည်နေသည်။

"ချင်ဖုန်း"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်မှ နတ်ဘုရားဘုံ အက်ကွဲကြောင်း၏ တံဆိပ်ခတ်မှုက ရုတ်တရက် သူ၏မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်တစ်ခုက မင်းနေပြည်တော်ရှိရာမှ ပစ်ခတ်ဝင်ရောက်လာပြီး မိစ္ဆာ၏ ကြီးမားသော ဦးခေါင်းထိပ်မှ ဒေါင်လိုက်မျက်ဆံကို ထွင်းဖောက်သွားသည်!

အနက်ရောင်သွေးများ သွန်ချလာပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများနှင့် နားကွဲလုမတတ် စူးရှစွာ အော်မြည်သံများ ပေါင်းစပ်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပုံရိပ်နှစ်ခုက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ ထိုးဆင်းလာပြီး ဆွေယန်မြို့၏ မြောက်နှင့်တောင်ဘက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဆင်းသက်လာသည်။ ချင်ဖုန်းနှင့် ယာအန်းတို့က သူတို့မှာ စီနီယာအစ်ကို ရှန်လီနှင့် စွန်းချီတို့ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောအခါ မှင်တက်သွားကြသည်!

ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ဝန်းရံထားလျက် သူတို့က သူတို့၏ လက်ဖဝါးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို လမ်းညွှန်ကာ ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော အရာဝတ္ထုလေးခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

လေးမျက်နှာကို စောင့်ကြပ်သူများဖြစ်သည့် နဂါးပြာ၊ ကျားဖြူ၊ ငှက်နီနှင့် လိပ်နက်တို့ ဖြစ်သည်။

မင်းနေပြည်တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ပေါ်မှ နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ၏လက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အရာဝတ္ထုလေးခုက အဖြူရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဆက်သွယ်သွားကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစီအရင်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ အစီအရင်က စူးရှတောက်ပသော အလင်းဖြူကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ခဏလေးအတွင်းမှာပင် မြို့ထဲမှ အဆိပ်သင့်မြူများကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်း အံ့အားသင့်စွာပင် သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။

ရှူး!

သူ၏ နတ်ပင်လယ်ထဲမှ ချီချီနှင့် ပိုင်ဆုတို့က ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများက မိစ္ဆာသတ္တဝါကို ငေးကြည့်ရင်း ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့က သူတို့၏ မွေးရာပါ ရန်သူတော်ကြီးနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။