အနီရောင်မျဉ်း၏ အဆုံးသတ်

မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုး၏ နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံက ထူဘို၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ထူဘိုက ချင်ဖုန်းနှင့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ စွမ်းအားပြသမှုဖြင့် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဒီမဆင်မခြင်နိုင်တဲ့ လူငယ်က သူ့ကို တည့်တည့် ရင်ဆိုင်ရဲလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက ထင်နိုင်မှာလဲ။

ဝေါင်း

ထူဘိုက ကြမ်းတမ်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး၊ မင်း တကယ်ပဲ မကြောက်ဘူးလား"

ထူဘို၏ အတွေးများက တော်တော်လေး ရိုးရှင်းသည်။ ငရဲတံခါးမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ မြင့်မြတ်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ဆူညံမှုမှာ တောင်ပိုင်း နယ်မြေများမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။ ထူဘိုက သူသာ ပြိုင်ဘက်ကို စကားများများပြောပြီး အချိန်ဆွဲနိုင်လျှင် ဒီရေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန်အတွက် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ ရောက်ရှိလာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနိုင်မည်ကို သိသည်။ ဒါဟာ သူ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခဲ့သော နည်းစနစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူ အခု ရင်ဆိုင်နေရသော ပြိုင်ဘက်မှာ သူ အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသူများနှင့် မတူပေ။ ဘဝနှစ်ခု ရှင်သန်ခဲ့သော ချင်ဖုန်းက တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ်မှာ လှုပ်ရှားနိုင်လျှင် တွေဝေမနေသင့်ကြောင်း ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်သည်။

ထူဘို၏ ရန်စမှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း ချင်ဖုန်းက စကားလုံးများ မဖြုန်းတီးပေ။ သူက သူ၏ညာဘက် လက်ဖဝါးကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်ပြီး အထက်မှ ကောင်းကင်ယံမှ အစွမ်းထက်သော မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ထွန်းလင်းစေရင်း ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

'ဒီကောင်လေးက ငါ့အကြံအစည်ကို ထွင်းဖောက်မြင်သွားတာလား'

ထူဘိုက လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသော မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒါဟာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏သွေးစွန်းနေသော လက်ဖဝါးများကို လျင်မြန်စွာ ပူးကပ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ထူဘိုကို ဝန်းရံထားသော အနက်ရောင်မီးတောက်များက ကြမ်းတမ်းသော မိစ္ဆာတစ္ဆေတစ်ခုအဖြစ်သို့ စုစည်းသွားပြီး မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ဘုန်း!

တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခု တိုက်မိကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တုန်ခါလှိုင်းများကို အရပ်ရပ်သို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်မှ ဖန်တီးထားသော အနက်ရောင်မီးတောက်များက မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားကို ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ။

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် အနက်ရောင်မီးတောက်များမှ ဖွဲ့စည်းထားသော မိစ္ဆာတစ္ဆေမှာ ကြေမွသွားပြီး မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးက သူ၏ဆင်းသက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထူဘို၏ မျက်လုံးသုံးလုံးက ကြောက်လန့်တကြားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်က အလျင်စလို နောက်ဆုတ်သွားရာ မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုး၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ထူဘိုက မာကျောပြီး အရိုးများခင်းထားသော လမ်းပေါ်တွင် မည်းနက်နေသော အပေါက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နွားခေါင်းနှင့် မြင်းမျက်နှာတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး တံတွေးတစ်လုပ် မျိုချလိုက်ကြသည်။ သူတို့ အသစ် အသိအမှတ်ပြုထားသော "အစ်ကိုကြီး" က ဒီလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အစွမ်းထက်သော ထူဘိုပင်လျှင် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုတွင် အသာစီးမရနိုင်ခဲ့ပေ။

'အို မကောင်းတော့ဘူး၊ ဒါ မကောင်းတော့ဘူး...'

ထူဘို၏ မျက်လုံးသုံးလုံးက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ၎င်းက ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"နွားခေါင်း၊ မြင်းမျက်နှာ"

"ကျွန်တော်မျိုးတို့ ရှိပါတယ် သခင်" နှစ်ဦးသား ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးက ထူးဆန်းတယ်။ ငါ အဆုံးစွန် လှည့်ကွက်တစ်ခုကို အားကိုးရတော့မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလှုပ်ရှားမှုရဲ့ စွမ်းအားက အရမ်းကြီးမားပြီး ရှိနေတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အများစုက လေထဲမှာ ပြန့်ကျဲသွားလိမ့်မယ်"

"တစ္ဆေဧကရာဇ်ကသာ ငါ့ကို ဒီအတွက် အပြစ်တင်ခဲ့ရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့အတွက် သက်သေခံပေးရမယ်"

ထူဘိုက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ဆိုသည်။

"ဟမ်؟"

နွားခေါင်းနှင့် မြင်းမျက်နှာတို့က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့က နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် ဖမ်းမိသွားမှာကို သဘာဝအတိုင်း ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထူဘို၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်က ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး အနက်ရောင်မီးတောက်များက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဆွဲယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏အရွယ်အစားမှာ သူ၏မူလပုံစံ၏ လေးပုံတစ်ပုံသို့ လျော့ကျသွားသည်။ သူ၏ကာယပိုင်းအရွယ်အစား လျော့ကျ သွားသော်လည်း ချင်ဖုန်းက သူ၏ဝိညာဉ်တည်ရှိမှုမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနိုင်သည်။

အရိုးများခင်းထားသော လမ်းပေါ်မှ ထူထပ်သော စိတ်ဝိညာဉ်အုပ်စုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း ချင်ဖုန်းက တွေဝေမနေဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူက စိတ်ဝိညာဉ်များအထက်သို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကာ ဒီစိတ်ဝိညာဉ်များကို ပျက်စီးခြင်းမှ တားဆီးရန် ထူဘို၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင် ပုံပေါ်လာသည်နှင့် ထူဘိုကလည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်တိုက်ခိုက်မှုကို ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားပုံရသည်။ သူ၏မျက်လုံးသုံးလုံးက အနီရောင် တောက်ပလာပြီး အနက်ရောင် အမှတ်အသားများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် သူက နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

လာပြီ!

ချင်ဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူ သတိကြီးစွာဖြင့် အပြည့်အဝ ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။ နွားခေါင်းနှင့် မြင်းမျက်နှာတို့က အတူတကွ ပူးကပ်နေပြီး ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်နေကြသည်။ သို့သော် မျှော်လင့်ထားသော ဖျက်ဆီးတတ်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကတော့ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား ထူဘိုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကာ ငရဲတံခါးထဲသို့ လွတ်မြောက်သွားသည်။

"နွားခေါင်း၊ မြင်းမျက်နှာ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် အဲ့ဒီကောင်လေးကို တားထားလိုက်။ ငါ တစ္ဆေဧကရာဇ်ကို သွားဆင့်ခေါ်မယ်"

ကျယ်ပြန့်သော ငရဲတံခါးအတွင်းမှ ထူဘို၏ အသံက ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ အရိုးများခင်းထားသော လမ်းပေါ်တွင် နားကွဲလုမတတ် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု...သာကျန်နေတော့သည်။

ချင်ဖုန်းက နွားခေါင်းနှင့် မြင်းမျက်နှာတို့ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာပြီး ထူးဆန်းသော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

"သူက အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲလား။ အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ပြီး အားကြီးသူကို ကြောက်ရွံ့တတ်တာ"

နွားခေါင်း၏ အမူအရာက တောင့်တင်းသွားသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက ခေတ်အဆက်ဆက် လှုပ်ခတ်မှုတွေ အများကြီး ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။ ရှေးဟောင်း တစ္ဆေစစ်သူကြီးတွေက သေဆုံးသွားတာ ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီးတောင် အားကောင်းလာကြတာပဲ"

"သခင်ကြီး ထူဘိုတစ်ဦးတည်းသာ သူ အစွမ်းအစမှာ မတိုးတက်နိုင်ပေမဲ့ အခုထိ အမြဲတမ်း ရှင်သန်လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါအတွက် အကြောင်းရင်းတစ်ခုတော့ ရှိရမယ်..."

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ကိုယ့်အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရတာက ရှက်စရာမဟုတ်ပါဘူး... အခု ထူဘို သွားပြီဆိုတော့ မြစ်ဝါစမ်းချောင်းမြစ်ရဲ့ တည်နေရာကို တခြားဘယ်သူက သိနိုင်ဦးမှာလဲ"

မြင်းမျက်နှာက ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ဘာလို့ အခုထိ မထွက်ပြေးသေးတာလဲ။ သခင်ကြီး ထူဘိုက တစ္ဆေဧကရာဇ်ကို သွားဆင့်ခေါ်နေပြီ"

"လက်ရှိ တစ္ဆေဧကရာဇ်က ယခင် တစ္ဆေဧကရာဇ်ကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ရက်စက်တဲ့ လူသတ်သမားတစ်ယောက်ပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ အနီရောင်မိုးကြိုးတောင်မှ တစ္ဆေဧကရာဇ်ရှေ့မှာ မယှဉ်နိုင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ချင်ဖုန်းက ဒီကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုကို နားလည်သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ တစ္ဆေဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန်အတွက် သူတို့၏ အစွမ်းအစမှာ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေရမည်။ သို့သော် တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို မရှာဖွေဘဲ သူ ဘယ်လိုလုပ် ပြန်နိုင်မှာလဲ။

"နေဦး"

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားပြီး သူက အဓိကမေးခွန်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည်။

သူက မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ စီနီယာအစ်ကိုနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ရှန်လီနှင့် စွန်းချီတို့က ပို့လွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း ထိုစီနီယာအစ်ကိုနှစ်ယောက်က သူ့ကို ဘယ်လိုပြန်ရမလဲဆိုတာကို မပြောပြခဲ့ပေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက သူ၏ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အနီရောင်ချည်မျှင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ရင်းနှီးပြီး နှစ်သိမ့်ဖွယ်ရာ ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဒါ့အပြင် ထူဘို၏ အသံက ငရဲတံခါးအတွင်းမှ နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်-

"ကောင်လေး၊ တစ္ဆေဧကရာဇ် ရောက်လာပြီ။ မင်းအချိန် တန်ပြီ"

ထိုစကားများ ထူဘို၏ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားရုံပင် မရှိသေးခင်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ငရဲတံခါးမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့အားလုံးရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ရောက်လာသူမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မိစ္ဆာတစ္ဆေမျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားသည်။

ချင်ဖုန်း အံ့အားသင့်စွာပင် သူ၏ရင်ဘတ်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသော အနီရောင်ချည်မျှင်က သူ မှန်းဆထားသလို မြစ်ဝါစမ်းချောင်းသို့ မဟုတ်ဘဲ ဒီရောက်လာသူအသစ်၏ ရင်ဘတ်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေသည်။ နှစ်ဦးသား မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားပြီး ရင်းနှီးသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုက သူတို့ကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများက နီရဲကာ မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာသည်။ ဒီလူ ပေါ်လာသည့်အခိုက်တွင် သူ သူတို့၏ အထောက်အထားကို သိလိုက်သည်။ ဒါဟာ သွေးသားရင်းချာ ဆက်နွယ်မှုတစ်ခု၊ သူ တောင့်တခဲ့ပြီး အိပ်မက်တောင် မမက်ဝံ့ခဲ့သော ပြန်လည်ဆုံစည်းမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။သို့သော် အခုတော့ ဒါဟာ လက်တွေ့ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ချင်ဖုန်း ဆို့နင့်သွားသည်။ သူက နာမည်တစ်ခုကို ခေါ်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ထူဘိုက ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ထိုတစ်ယောက်က တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူ၏ ဘေးသို့ အလျင်စလို ပြေးသွားပြီး သူ၏သွေးစွန်းနေသော လက်ညှိုးကြီးဖြင့် ချင်ဖုန်းကို ညွှန်ပြကာ ဆိုသည်။

"ကြီးမြတ်သော တစ္ဆေဧကရာဇ်၊ ဒီကောင်လေးက ငရဲတံခါးကို အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်"

"ကျွန်တော် သူ့ကို အစွမ်းကုန် တားဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော့်အစွမ်းက ကန့်သတ်ချက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ချက်ချင်း သွားရှာဖို့ကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ခင်ဗျားက အနီးအနားမှာ ရှိနေခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီစိတ်ဝိညာဉ်အုပ်စုတစ်ခုလုံးနဲ့ ငရဲတံခါးကိုယ်တိုင်တောင်မှ ဒီကောင်လေးကြောင့် ပျက်စီးသွားမှာပါ"

တစ္ဆေဧကရာဇ် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ထူဘိုက ချဲ့ကားပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကြီးမြတ်သော တစ္ဆေဧကရာဇ်၊ ဒီလူက တောင်ပိုင်း နယ်မြေများရဲ့ ငရဲတံခါးကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ခင်ဗျားကို လေးစားမှုမရှိကြောင်း ပြသခဲ့ပါတယ်"

"အခု တစ္ဆေဘုံက ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီး တစ္ဆေဧကရာဇ်ငါးပါးက အထွတ်အထိပ်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေကြပြီး တစ္ဆေဘုရင်က ဖုန်းတူးကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ တစ္ဆေဘုံမှာ ခြေကုပ်ယူဖို့အတွက် တစ်ယောက်က တခြားသူတွေကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးရမယ်။ ဒီကောင်လေးက သေခြင်းကို ရှာဖွေဖို့ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာ။ သူက ခင်ဗျားရဲ့ အာဏာကို အခိုင်အမာပြသဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးအရာတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ထူဘိုက ပိုပြောတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် တစ္ဆေဧကရာဇ်က သူ၏ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အမူအရာမှာ မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ထူဘိုက သူ၏ကျောရိုးထဲမှ ရှင်းပြမရသော ချမ်းစိမ့်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တစ္ဆေဧကရာဇ်၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ရှင်းပြမရသော စွမ်းအားတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထူဘိုကို လေထဲတွင် ပိတ်မိသွားစေသည်။

တစ္ဆေဧကရာဇ်က ချင်ဖုန်းရှေ့တွင် ဖြည်းညင်းစွာ မျောလွင့်ဆင်းသက်လာသည်။ ဘေးမှ နွားခေါင်းနှင့် မြင်းမျက်နှာတို့က ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့ပြီး ကြောက်လန့်တကြား မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားကြသည်။ အခြားသေဆုံးသွားသော စိတ်ဝိညာဉ်များကလည်း ချင်ဖုန်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်တစ်ယောက်က သူတို့ကို မကြာသေးမီက ကယ်တင်ခဲ့သည်လေ။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်မှာ လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များထက် ကျော်လွန်သွားသည်...