ပိုင်ဆု၏ စွမ်းရည်၊ မြေအောက်ကမ္ဘာနှင့် လူ့ကမ္ဘာကို ဆက်သွယ်ခြင်း

ချင်ဖုန်းက သူ၏ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အရင်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ကို ဖယ်ရှားပေးလို့ရမလား။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် လက်ဆောင်ကို ထုတ်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လိုလီနှင့်တူသော တစ္ဆေဘုရင်က သူမ၏လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထဲတွင် ကွဲအက်သံတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီး သူ၏အဖေကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ သူက မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူက ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။

'သူမက မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း သူမ၏စွမ်းအားက တကယ်ပဲ လောကကိုကျော်လွန်နေတယ်။ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်တဲ့ ငါ့အဖေတောင်မှ သူမကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ဘူး'

"ဘာလို့ တွေဝေနေတာလဲ" ဝိညာဉ်သခင်က အေးစက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက နှောင့်နှေးရန် မဝံ့ရဲပေ။ သူက သူ၏ပေါင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ လက်နှိုက်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် သူက အရေးပေါ်အခြေအနေများအတွက် အမြဲတမ်း ပြင်ဆင်ထားသည့် အရသာရှိသော ဝိုင်အမျိုးမျိုး၊ ဟင်းလျာများနှင့် သကြားလုံးများကို သိုလှောင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ခဏတာ ရှာဖွေပြီးနောက် သူ၏အမူအရာက ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားသည်။

သွားပြီ... ချင်ဖုန်း အခုမှ သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ သူက သူ၏ဝိညာဉ်ပုံစံကိုသာ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး သူ၏နေရာလွတ် လက်စွပ်နှင့် သိုလှောင်ထားသော ရိက္ခာများမှာတော့ လူ့ဘုံတွင် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

အဝေးမှ loliနှင့်တူသော တစ္ဆေဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူက တံတွေးကို အနိုင်နိုင်မျိုချလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင် ကျွန်တော့်မှာ အခုလောလောဆယ် လက်ဆောင်တွေ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် နောက်တစ်ခါကျရင် ခင်ဗျားဆီ ယူလာပေးလို့ရမလား"

"ကောင်းပြီလေ" တစ္ဆေဘုရင်က လေသံပြတ်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"တကယ်လား" ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာက ဝင်းပသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ လျှာကိုလည်း ချန်ထားခဲ့" တစ္ဆေဘုရင်က အေးစက်စွာ ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်၏ တံစဉ်းက လေထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် လွှဲသွားပြီး ချင်ဖုန်း၏ နှလုံးခုန်နှုန်းကို မြန်ဆန်စေသော ချမ်းစိမ့်ဖွယ်ရာ လေပြင်းများကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ သူက သူ၏ပါးစပ်ကို အလျင်စလို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"နေဦး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆီ အခုချက်ချင်း ယူလာပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်ကို အချိန်နည်းနည်းလေးပဲ ပေးပါ"

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ကျန့်အန်းက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက လူ့ဘုံနဲ့ ယင်နှင့်ယန် ခြားနားမှုနဲ့ ကွဲကွာနေတယ်။ ဘုံတစ်ခုကနေ တခြားဘုံတစ်ခုကို ပစ္စည်းတွေ ယူဆောင်လာဖို့ ခက်ခဲတယ်။ မင်းမှာ တစ္ဆေဘုရင်ကို ဆက်သဖို့ ဘယ်လို လက်ဆောင်မျိုးများ ရှိနိုင်မှာလဲ"

"အဖေ၊ သား ဒီမှာ ဒုက္ခရောက်နေပြီ။ သား သူ့ကို သားရဲ့ လက်မောင်းတွေကို ဖြတ်ခွင့်ပေးလိုက်ရုံနဲ့တော့ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား။ နေဦး၊ သားက ဝိညာဉ်ပုံစံမှာပဲ ရှိနေမှတော့ သူသာ သားရဲ့ လက်မောင်းတွေကို ဖြတ်လိုက်ရင် တကယ်တမ်းမှာ အရေးမကြီးသင့်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား"

"မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေ။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်သာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရင် မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က စိတ်ဝိညာဉ်မဲ့ အခွံတစ်ခုသက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ လက်မောင်းတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသာ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရရင် မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လက်မောင်းတွေက အကောင်းပကတိ ရှိနေရင်တောင်မှ အသုံးမဝင်တော့ဘူး"

"အား၊ ဒါဆို သား ဘာလုပ်ရမှာလဲ အဖေ" ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက လေးနက်သွားသည်။

"ငါ သူ ချမှတ်ထားတဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို အခုမှ ချိုးဖျက်လိုက်တာ။ နေဦး၊ ငါ မင်းနဲ့အတူ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးကို ယူလိုက်မယ်။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီး သူက သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးကို စုစည်းဖို့ အချိန်မရှိဘူး..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ချင်ကျန့်အန်းက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"အဖေ၊ ဘာလို့ စကားပြောတာ ရပ်လိုက်တာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက သူ့ကို ဆက်ပြောခွင့် မပြုခဲ့လို့ပဲ" တစ္ဆေဘုရင်က လေသံပြတ်ဖြင့် ဆိုသည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက စကားပြောလာသည်။

"တစ္ဆေဘုရင်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ မင်းတို့နှစ်ယောက် သီးသန့်ဆက်သွယ်ချင်နေသေးတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်လဲ"

ချင်ဖုန်း မှင်တက်သွားသည်။ ဒီတစ္ဆေဘုရင်က လုံးဝ အရှက်မရှိပေ။ သူမက သူတို့၏ သီးသန့်စကားဝိုင်းကို နားစွင့်နေရုံသာမက သူတို့၏ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုကိုပါ ဖြတ်တောက် ပစ်ခဲ့သည်! တစ္ဆေဘုရင်က အေးစက်စွာ ဆိုပြီး သူမ၏ တံစဉ်းက လေထဲသို့ လွှဲတက်သွားသည်။

"ငါ့ရဲ့ စိတ်ရှည်မှုမှာ သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်တွေ ရှိတယ်"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ပါးစပ်ကို လျင်မြန်စွာ နောက်တစ်ကြိမ် ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီးနောက် ပိုကောင်းအောင် တွေးတောကာ သူ၏လက်များကို နောက်ကျောနောက်သို့ ဖွက်ထားလိုက်သည်။ သူ၏အိပ်မက်နှင့် သူ၏စကားပြောစွမ်းရည်အတွက် ချင်ဖုန်းက သူ၏ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို နတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး ရွှမ်းယီနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ရှာဖွေလိုက်သည်။

"စီနီယာ၊ ဒီအကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားဖို့အတွက် တပည့်ကို စီနီယာ့ရဲ့ စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် ချေးငှားပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

ရွှမ်းယီက ချက်ချင်း ငြင်းဆိုကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ လက်ရှိဝိညာဉ်ပုံစံမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မရှိဘဲ မင်းက ငါ့စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်တိုင် ပျောက်ကွယ်သွားမယ့် အန္တရာယ် ရှိတယ်"

ဒါ့အပြင် သူက ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

"ငါသာ မင်းကို ငါ့ရဲ့အစွမ်းကို အတင်းအကျပ် ချေးငှားခဲ့ရင်တောင်မှ ဒါက ဒီမိန်းကလေးငယ်နဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်သေးဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက ထိတ်လန့်သွားသည်။ စီနီယာ ရွှမ်းယီပင်လျှင် ဒီလိုပြောမှတော့ တစ္ဆေဘုရင်၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်များထက် ကျော်လွန်နေရမည်။

"ဒါဆို တပည့် ဘာလုပ်ရမှာလဲ စီနီယာ"

ခဏတာ ဆင်ခြင်တွေးတောပြီးနောက် ရွှမ်းယီက ဆိုသည်။

"မင်းက သူမကို လက်ဆောင်တွေ ဆက်သချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လူ့ဘုံနဲ့ တစ္ဆေဘုံကြားက ခြားနားမှုက ပစ္စည်းတွေ ဖလှယ်ခြင်းကို တားဆီးထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ နေရာလွတ် လက်စွပ်ကို ရယူပြီး လောကီပစ္စည်းတွေကို တစ္ဆေဘုံကို ယူဆောင်လာဖို့အတွက် ငါ့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနိုင်တယ်"

ချင်ဖုန်းက အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ စီနီယာ"

"သော့ချက်က မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့နဲ့ ဆိုင်တယ်" ရွှမ်းယီက သူ၏အကြည့်ကို နတ်ပင်လယ်ထဲမှ ပိုင်ဆုထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။ ၀တုတ်ကောင်လေးက ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များကို မော့ကြည့်နေပြီး သူ၏ပါးစပ်မှ တံတွေးများ ယိုစီးကျနေသည်။

အာရုံစိုက်မှုကို ခံစားမိသောအခါ ပိုင်ဆုက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းထံမှ ရှက်ရွံ့စွာ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

...

လူ့ဘုံသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မိစ္ဆာများ၏ သောင်းကျန်းမှုက ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အထက်တန်းလွှာတပ်ဖွဲ့များမှာ အားလုံးနီးပါး စေလွှတ်ခြင်း ခံထားရသော်လည်း မသတ်နိုင်သော ရန်သူများရှေ့တွင် သူတို့က နှောင့်နှေးစေသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုသာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ မျက်စိရှိသူတိုင်းအတွက်တော့ လူသားဘက်ခြမ်းမှာ ကြာရှည်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် မလွဲမသွေ ရှုံးနိမ့်ရန် ကံကြမ္မာပါလာခဲ့သည်။

ယာအန်းနှင့် ပိုင်ဝူရွှမ်းတို့က မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော မလှုပ်မယှက် ချင်ဖုန်းပတ်လည်တွင် စုဝေးနေကြပြီး သူ၏ပခုံးများမှာ တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေသော အနီရောင်နှင့် အဝါရောင်မီးတောက်များဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည်။ ကျန်းချင်ဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ညီကို ချင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

"သူ... သူ သေသွားပြီ" စွန်းချီက အလေးအနက် ဆိုသည်။

"ဘာ"

အခြားသူများက တုန်လှုပ်စွာ အော်လိုက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းထံသို့ နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု အမူအရာများဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကပင် သူတို့က ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေကို အတူတကွ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများ ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက သူတို့ထံမှ ထာဝရ ကွဲကွာသွားခဲ့ပြီ။ ယာအန်း တုန်ယင်သွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများက မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဘ... ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ"

သူမက တုန်ယင်စွာ ကိုယ်ကို ကုန်းလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာကို တို့ထိရန် တုန်ယင်နေသော လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သော်လည်း သူမ ထိတွေ့ရန် စိတ်မရှိပေ။ လွှမ်းမိုးနေသော နာကျင်မှုက သူမ၏ နှလုံးသားကို အပိုင်းအစတစ်ခု ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသလို ခံစားသွားစေသည်။ ငါ မင်းကို ပြောချင်ခဲ့တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်...

မျက်ရည်များက စတင်ကျဆင်းလာပြီး သူမ၏ ဖြူဖျော့သော ပါးပြင်များပေါ်တွင် ယိုစီးကျလာသည်။ ပိုင်ဝူရွှမ်းက ချင်ဖုန်းကို လေးလံသော နှလုံးသားဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေသည်။ အကောင်းဆုံး အရသာရှိသော အစားအစာများကိုသာ သူမရှေ့တွင် ချထားခဲ့လျှင်တောင်မှ သူမ စားသောက်ရန် အစာစားချင်စိတ် ရှိမည်မဟုတ်ဟု သူမ သံသယဝင်မိသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စွန်းချီက တိတ်တဆိတ် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး ရှန်လီကို တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

" သူတို့ နားလည်မှုလွဲသွားတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လား"

ရှန်လီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဖြစ်ပုံရတယ်"

" ရှင်းပြသင့်လား"

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် တောက်ပသော အစိမ်းရောင်အလင်းတစ်ခုက ချင်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်မှ ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ထို့နောက် လက်တစ်ဖက်က အလင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏အဝတ်အစားများကို မွှေနှောက်ကာ နေရာလွတ် လက်စွပ်ကို ထုတ်ယူပြီးနောက် တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကျန်းချင်ဖန်က တုန်လှုပ်စွာ အော်လိုက်သည်။

"သူ... သူ ပြန်ရှင်လာပြီ"

...

မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချင်ဖုန်းက ပိုင်ဆု ဖန်တီးထားသော မြစိမ်းရောင် စွမ်းအင်စက်ကွင်းထဲမှ သူ၏လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲမှ နေရာလွတ် လက်စွပ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ငေးကြည့်နေသည်။ ဒါ တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်!

ရွှမ်းယီ၏ အသံက နတ်ပင်လယ်ထဲမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ဒီကောင်လေးငယ်က ယင်နှင့်ယန် နိယာမတွေကို စားသုံးပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေမှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ တိုးတက်မှုတစ်ခုကို တွေ့မြင်ခဲ့ရတယ်"

"လူ့ဘုံနဲ့ တစ္ဆေဘုံကို ဆက်သွယ်ပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးတာက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေထက် မကျော်လွန်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ သူက ဒီစွမ်းအားကို အခုထိ အပြည့်အဝ မကျွမ်းကျင်သေးဘူး"

နတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ပိုင်ဆုက သူ၏လျှာငယ်လေးကို ထုတ်ထားလျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး လုံးဝ မောပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။ ဒီဘုံနှစ်ခုကြားမှ လမ်းကြောင်း တည်ထောင်ခြင်းက သူ့ကို အားကုန်သွားစေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ ထိုစဉ် ချင်ဖုန်းက နေရာလွတ် လက်စွပ်ထဲမှ လက်ရာမြောက်သော အချိုပွဲအမျိုးမျိုးကို အလျင်စလို ထုတ်ယူပြီး လိုလီနှင့်တူသော တစ္ဆေဘုရင်ရှေ့တွင် စီစဉ်ခင်းကျင်းလိုက်သည်။

"ဒါတွေက ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဆက်သချင်တဲ့ လက်ဆောင်တွေပါ"