သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်...

တာချန်းမြို့အပြင်ဘက် အမြန်လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီးသည် လမ်းကို လုံးဝပိတ်ဆို့ကာ ဘေးတိုက်ဆင်းသက်ထားသည်။ ၎င်း၏ ပန်ကာသံများ တဝီဝီမြည်ဟီးနေပြီး ပြင်းထန်သောလေသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တိုက်ခတ်နေသည်။

သို့သော် ရဟတ်ယာဉ်ပန်ကာများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထပ်သော မြူများကို မလွင့်စင်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြူသည် ပိုမိုထူထပ်လာပြီး ပိုမိုပျံ့နှံ့လာပုံရသည်။

တစ္ဆေမြူသည် ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာနေသည်။

ထိုထူးခြားသောတစ္ဆေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဖုန်းချွမ်းသည် လက်ရှိတွင် မြေပုံငယ်လေးတစ်ခုထဲ၌ မြှုပ်နှံခံထားရပြီး သေသည်ရှင်သည်မသိ၊ တုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေသည်။

အခုတော့...အလျင်အမြန်ရောက်ရှိလာသော ထုံချန်နှင့် ကျန်းဟန်တို့သည် ကူညီရန် သွားရောက်နိုင်ခြင်းမရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ သူတို့၏မျက်စိရှေ့တွင် ပိုမိုအရေးကြီးသော ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒါကို လုပ်ရတော့မှာလား။"

ကျန်းဟန်သည် ထိုအချိန်တွင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသည်။

သူ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာကတည်းက သူသည် အခြားသူများနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားလေ့မရှိပေ၊ သူသည် အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းမှုကို တန်ဖိုးထားသည်။ ရှောင်ချန် ဖျော်ဖြေရေးကလပ် ရှိနေစဉ်ကပင် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ပဋိပက္ခအမျိုးမျိုးကို ရှောင်ရှားခဲ့သောကြောင့်ပင် ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာရှိသေးတယ်လို့ မင်းထင်နေလား။ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မဟုတ်ဘူး၊ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲပဲ။ နောက်ဆုတ်ရင် သေရုံပဲရှိတယ်၊ ဒီနေ့ ဖုန်းချွမ်းကို သတ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူက ငါတို့အပေါ် စစ်ကြေညာပြီးသွားပြီ။ ငါတို့ အရေးမယူရင်တောင် တာဝန်ခံတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက သေနတ်ဖြင့် ပစ်သတ်ခြင်းဖြင့် အပြစ်ပေးနိုင်သော ရာဇဝတ်မှုပဲ။"

"ဒီလို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်အတွက် ခွင့်လွှတ်စရာနေရာ မရှိဘူး။"

ထုံချန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်အမင်း အေးစက်နေပြီး ရေခဲတမျှ အေးစက်နေသည်။

သူသည် နုံအသည်၊ စိတ်ကောင်းရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူသည် လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသော တာဝန်ခံတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ အသင်းခေါင်းဆောင်အစီအစဉ် မစတင်မီကပင် သူသည် မြို့တစ်မြို့၏ လုံခြုံရေးအတွက် တာဝန်ယူခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ သူတို့သုံးဦး ဖုန်းချွမ်းကို မသတ်ခဲ့လျှင် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် နေရာရှိသေးသည်၊ သို့သော် သူတို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခြေအနေက ကွဲပြားသွားပြီ။

လူသတ်သမားများ၊ အထူးသဖြင့် တာဝန်ခံတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ထုံချန်၏ သဘောထားသည် မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုပြတ်သားသည်။

အဲ့ဒါကတော့ နေရာမှာတင် သတ်ပစ်ဖို့ပဲ။

"လှုပ်ရှားတော့"

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေမှုကို ခပ်အက်အက်အော်သံဖြင့် ပထမဆုံး ဖြိုခွင်းလိုက်သူမှာ လျောင်ဖန် ဖြစ်သည်။ သူ အချိန်မဖြုန်းချင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက တာချန်းမြို့၊ သူတစ်ပါး၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။ ဖုန်းချွမ်းကို ဖြုတ်ချနိုင်ခြင်းသည် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အခြေအနေတွင် သူတို့အတွက် အသာစီးရစေလိမ့်မည်။

"ရွှီဖုန်း" ထ

ို့နောက် သူ၏အကြည့် အနည်းငယ် ရွှေ့သွားပြီး သူ့ဘေးရှိ ခြောက်သွေ့သော အလောင်းကောင်နှင့်တူသော လူကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ တကယ်ပဲ ရွှီဖုန်းကို ခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို ယခင်က သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် သိကျွမ်းခဲ့ဖူးသည်။

သူတို့ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုအချို့နှင့် ပွတ်တိုက်မှုအနည်းငယ် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ရွှီဖုန်းသည်လည်း တာဝန်ခံတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ ထိုအခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားရခြင်းမှာ ယန်ကျန့် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဌာနချုပ်မှ အလိုရှိသူအဖြစ် ဝရမ်းထုတ်ရန် လျှောက်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှီဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အလိုရှိသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ ပုန်းအောင်းရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

"မတတ်နိုင်ဘူးလေ၊ ယန်ကျန့်က ငါ့ကို ဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ၊ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ အတိုးနည်းနည်း ကောက်လိုက်မယ်။ ငါ နောက်မှ သူ့ရဲ့ တာချန်းမြို့ကို သွားကြည့်ဦးမယ်၊ အဲ့ဒီကောင် သေသလား မသေသလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"

ရွှီဖုန်း၏ အလောင်းကောင်ကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာသည်။

အနီးကပ် ချဉ်းကပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့်...အနီးအနားရှိ အရာအားလုံးသည် အနှောင့်အယှက်ပေးခံနေရသည်။

ထုံချန်နှင့် ကျန်းဟန်တို့သည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ လျင်မြန်စွာ တောင့်တင်းလာပြီး သူတို့၏ အသိစိတ်များ ထုံထိုင်းလာသည်ကို ခံစားမိကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှည့်ပတ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားမှုသည် အလွန်ဒုက္ခပေးပြီး ရှင်းပြမရနိုင်သော ကျိန်စာတစ်ခုခုအောက်တွင် ရှိနေသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးမှာ...သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များကို တစ်စုံတစ်ခုက ဖက်တွယ်ထားသလို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာ မမြင်ရသော်လည်း သူတို့အပေါ်တွင် အေးစက်သော အလောင်းကောင်တစ်ကောင် လဲလျောင်းနေပြီး နောက်မှ လက်ဆန့်ကာ သူတို့ကို ဖက်ထားသည့် တည်ရှိမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။ တောင့်တင်းပြီး အေးစက်နေတဲ့ အထိအတွေ့က သူတို့ရဲ့အရေပြားကို ဖြတ်ပြီး စီးဝင်လာတယ်၊ သူတို့ပခုံးတွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ လူသေလက်တစ်စုံကိုတောင် ခံစားနေရတယ်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မမြင်ရသော အလောင်းကောင်သည် ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်လာပုံရသည်။

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် တဖြည်းဖြည်း လိမ်လာပြီး သူတို့၏ခြေလက်အင်္ဂါများသည် လျင်မြန်စွာ ထုံကျဉ်လာသည်။

သူတို့၏အရေပြားပေါ်တွင်လည်း ညိုမည်းစွဲများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်၊ ရှင်းလင်းသော လည်ညှစ်ရာများ၊ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်မှ ချန်ထားခဲ့သော အစင်းရာများ ဖြစ်သည်။

ရွှီဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ သူ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ အသုံးချနေသော တစ္ဆေကြမ်း၏ စွမ်းအားသည် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

တစ္ဆေကြမ်းသည် ကျန်းဟန်နှင့် ထုံချန်ကို ချည်နှောင်ထားပြီး နေရာမှာတင် လည်ညှစ်သတ်တော့မည့်ပုံပင်၊ ဤချည်နှောင်မှုသည် အင်အားသက်သက်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေ၏ ဖက်တွယ်ခြင်းကို ခံရသော တစ္ဆေဆရာသည် မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တစ္ဆေပင်လျှင် ဖိနှိပ်ခံရလိမ့်မည်။

"ဖေ့တုန်း။"

လျောင်ဖန်က အသံပိုနိမ့်ကာ ထပ်ခေါ်လိုက်သည်။

ရွှီဖုန်း၏ ဖက်တွယ်ခြင်းတစ္ဆေသည် အစွမ်းပြနေပြီး ထုံချန်နှင့် ကျန်းဟန်နှစ်ဦးလုံးကို ယာယီ ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို သူသိသည်၊ သို့သော် ထိုနည်းဖြင့် သူတို့ကို သတ်ရန်မှာ အနည်းငယ် အားမရသေးပေ၊ သူတို့သည် အခြားသဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခု၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို လိုအပ်သည်။

ဖေ့တုန်းသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတော့ အံကြိတ်ပြီး ပြေးထွက်လာသည်။

သူ၏ကုတ်နံပါတ်မှာ တစ္ဆေခေါင်းကိုင်သူ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သေချာပေါက်သေဆုံးစေသည့် သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ဦး၏ခေါင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထိလိုက်ရုံဖြင့် ထိုသူသည် သေချာပေါက် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

၎င်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သလို ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် အသုံးချရန် ခက်ခဲသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်၏ခေါင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ထိဝံ့မည်နည်း။ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်လည်း မည်သူက သင့်ကို အလွယ်တကူ ထိတွေ့ခွင့်ပြုမည်နည်း။

သို့သော် ကန့်သတ်ချက်ကြီးမားလေ၊ ပိုကြောက်စရာကောင်းလေပင်။

စည်းမျဉ်းကို အစပျိုးနိုင်သည်နှင့် တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးပင်လျှင် ဖေ့တုန်း၏ လက်တွင် အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူက တစ္ဆေတွေကို သတ်တာမဟုတ်ဘဲ သက်ရှိတွေရဲ့ အသိစိတ်ကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်တာဖြစ်ပြီး လူတစ်ယောက်က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ အသိစိတ်မရှိဘဲ အသက်မရှင်နိုင်ဘူးလေ။

"သွားစမ်း"

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဟန်သည် အံကြိတ်ကာ အပြင်းအထန် ခုခံရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူ၏ကျောသည် အနည်းငယ် ဖောင်းကြွလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏နောက်ကျောမှ သွေးစက်များ ကျဆင်းလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တစ်စုံတစ်ခု နိုးထလာသည်။

ဒါကလည်း တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ပဲ။

သူ၏ကျောပေါ်တွင် ရေးဆွဲထားသော တက်တူးနှင့်တူသော တစ္ဆေတစ်ကောင်။

ထိုအချိန်တွင် တစ္ဆေသည်လည်း နိုးထလာနေသော်လည်း ၎င်းသည် ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး ချည်နှောင်မှုများမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ရွှီဖုန်း၏ အစွမ်းသည် သူ့ထက်သာလွန်သည်၊ သူသည် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ရှိခဲ့ဖူးပြီး ချိန်သီးနာရီ ကျိန်စာကို ခံစားခဲ့ရကာ ခြောက်သွေ့သောအလောင်းကောင်သတို့သမီး၏ တိုက်စားခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရဖူးသည်။ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများကို စူးစမ်းရှာဖွေမှုအဆင့်သည် ကျန်းဟန်နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းကိုသာ ထိန်းချုပ်ထားလျှင်ပင် တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသူတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ကျန်းဟန်သည် တစ္ဆေကြမ်း၏ ဖက်တွယ်မှုကို ခုခံရန်ပင် အလွန်ရုန်းကန်နေရသည်၊ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် သူသည် အသတ်ခံရမည် သို့မဟုတ် တစ္ဆေကြမ်းပြန်လည်ရှင်သန်မှု၏ ရလဒ်အဖြစ် သေဆုံးသွားမည်ဟု သူခံစားနေရသည်။

"ဒုတိယတစ္ဆေရဲ့ စွမ်းရည်ကို သုံးမယ်။"

အကျပ်အတည်းတွင် သူလည်း ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားစပြုလာသည်။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုက အကျိုးမရှိသောအခါ သူ အရာအားလုံးကို စွန့်စားရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...ကျန်းဟန်၏ နောက်ကျောရှိ အဝတ်အစားတွင် အကွဲအပြဲတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သာမန်လက်ထက် နှစ်ဆကြီးမားကာ လက်ချောင်းလေးချောင်းသာရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ပိန်လှီနေသော လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏နောက်မှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ထိုပိန်လှီသော လက်ချောင်းများသည် အသက်ပြန်ဝင်လာသော အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ လူးလွန့်နေသည်။

ချည်နှောင်မှုစွမ်းအားသည် လျင်မြန်စွာ အားနည်းသွားပြီး ယခင်က မခုခံနိုင်သော ဖိနှိပ်မှုသည် ကျိုးပဲ့သွားသည်။

"ဟမ်"

ရွှီဖုန်း၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် ပုတ်ခတ်သွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုမထင်မရှား ကျန်းဟန်သည် သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။

"တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတာလား။ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုံးတာက အရာအားလုံးကို စွန့်စားတာနဲ့ တူတူပဲ၊ သူ ကြာကြာခံမှာမဟုတ်ဘူး၊ မကြာခင် သွားပြီပဲ"

ရွှီဖုန်းသည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သေလုမျောပါးဖြစ်နေသူတစ်ဦးကို ခုခံရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင်...ဖေ့တုန်းသည် ပြေးထွက်လာနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

သုံးဦးသား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည်၊ မည်သူမျှ အလွန်အကျွံ အားစိုက်စရာမလိုပေ — အကောင်းဆုံး ချဉ်းကပ်ပုံမှာ အလှည့်ကျ တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် တိုက်ပွဲတွင် တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦး ဒုက္ခိတဖြစ်သွားပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်လိမ့်မည်။

နောက်ထပ်တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး သူ့ဆီသို့ ပြေးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဟန်၏ မျက်နှာသည် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသည်။

သူသည် လူတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရန်ပင် အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေရသည်၊ နောက်တစ်ဦးဆိုလျှင် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ဘယ်သူ့ကို အထင်သေးနေတယ်လို့ ထင်နေတာလဲ။"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ထုံချန် ဒေါသထွက်လာသည်၊ သူ အလွန်စိတ်ဆိုးနေသော်လည်း သူ ရယ်မောနေသည်။

ကျားမ မခွဲခြားနိုင်သော မျက်နှာတစ်ခုက လူတိုင်းကို ပြုံးပြနေပြီးနောက် သူ၏ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ အမှန်တကယ်ပင် အသံထွက် ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုရယ်မောသံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တုန်လှုပ်စရာကောင်းကာ သက်ရှိလူတစ်ဦး မပြုလုပ်နိုင်သော အသံဖြစ်သည်။၎င်းသည် အလွန်ထူးခြားပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် ရယ်မောနေသူသည် လူမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမျက်နှာ ထုံချန်၏ တစ္ဆေရယ်သံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ရယ်မောသံသည် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲသို့ တစ်ခဏအတွင်း တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ကာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော အတူတူရယ်မောလိုစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထိုသို့သော ရယ်မောသံသည် ကျိန်စာတစ်ခုနှင့် တူပြီး အားကောင်းသော ကူးစက်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်သည်။

ရယ်မောခြင်းကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် ပါးစပ်ထောင့်များသည် ထိန်းချုပ်မရနိုင်ဘဲ အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားလိမ့်မည်။

"လစ်ကွာ။"

ပြေးလာပြီး ထုံချန်ကို မဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သော ဖေ့တုန်းသည် ချက်ချင်း မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။ သူသည် တစ္ဆေရယ်သံ၏ တိုက်စားခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏နားများကို အလိုအလျောက် ပိတ်လိုက်သည်။

"အကြမ်းဆုံးကောင်ကို အရင်သတ်၊ သူ့ကို ဒုက္ခပေးခွင့်မပေးနဲ့၊ တစ္ဆေမျက်နှာကို ငါကိုင်တွယ်မယ်။"

လျောင်ဖန်က သတိပေးလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ထုံချန်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ လှည့်လိုက်သည်။ သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် ထုံချန်၏ နောက်မှ အော်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ထုံချန်!"

တစ်စုံတစ်ဦးက သူ၏နောက်မှ သူ့နာမည်ကို ခေါ်နေသည်။

ထိုအသံသည် အလွန်ထူးဆန်းပြီး ထုံချန်အား သူ၏မိဘများက သူ့ကို ခေါ်နေသလို၊ သို့မဟုတ် ယန်ကျန့်၊ သို့မဟုတ် အခြားဆွေမျိုးများဖြစ်နိုင်သလို ခံစားစေကာ မည်သည့်ချစ်ခင်ရသူဖြစ်သည်ကို ကြည့်ရန် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုစိတ်ကို ခုခံရန် တိုက်တွန်းနေသည်။

လျောင်ဖန်၏ တစ္ဆေ၊ ကုတ်နံပါတ် တစ္ဆေခေါ်သံ။

တစ္ဆေက တစ်စုံတစ်ဦး၏ နာမည်ကို နောက်မှ ခေါ်သည့်အခါ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လျှင် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်။

ထုံချန်သည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခံနေရသလိုပင်၊ သူ အမှန်တကယ်ပင် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာမဟုတ်ဘဲ မျက်ရည်စက်လက်နဲ့ မျက်နှာ၊ ဖြူဖျော့ပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော လူသေအတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသူတစ်ဦးကဲ့သို့သော မျက်နှာ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်သူ ငါ့ကို ခေါ်နေတာလဲ။ ဝူးဝူး!"

မျက်ရည်စက်လက်နဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာသည် အမှန်တကယ်ပင် စကားပြောကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငိုကြွေးစပြုသည်၊ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာပြီး အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းကာ အခြားသူများတွင်လည်း အတူတူငိုကြွေးလိုစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူ၏နောက်တွင် မည်သူမျှမရှိပေ။

ငိုကြွေးနေသော မျက်နှာသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လှည့်လာသည်။

သို့သော် ၎င်းပြန်လှည့်လာစဉ်တွင် ထိုရင်းနှီးပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်

"ထုံချန်!"

တစ္ဆေသည် သူ၏နောက်မှ ခေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူ့ကို နောက်ပြန်လှည့်ရန် ခေါ်နေသည်။

"သွားစမ်းကွာ။"

ထုံချန်သည် အခုမှ သူ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရကြောင်း သိရှိသွားသည်၊ ထို့ကြောင့်ပင် သူ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ဒုတိယမြောက် တစ္ဆေမျက်နှာကသာ လှည့်မကြည့်ခဲ့လျှင် သူ ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ၏ တိုက်ပွဲသည် ထိုမျှ အန္တရာယ်များသည်။

တစ္ဆေများက မသေနိုင်သော်လည်း လူများကတော့ သေနိုင်သည်။

အခုလေးတင် တစ္ဆေမျက်နှာက နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်စဉ်က တစ္ဆေက နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် လွှမ်းမိုးမှုကို လျစ်လျူရှုနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုနောက်ပြောင်မှုမျိုးလဲ။ ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်တယ်ပေါ့။"

လျောင်ဖန်သည်လည်း မသေမချာဖြစ်ကာ စိုးရိမ်လာသည်။

ဆိုးယုတ်သော တစ္ဆေခေါ်သံသည် ထုံချန်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"လျောင်ဖန်။"

တစ္ဆေဆန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ချက်ချင်း လျောင်ဖန်၏ နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ္ဆေက သူ၏နာမည်ကို ခေါ်နေသည်။

အသံသည် မှိန်ဖျော့နေပြီး အဝေးတစ်နေရာကို ညွှန်ပြနေသော်လည်း ၎င်းကို ပိုမိုမကြာခဏ အသုံးပြုလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုနီးကပ်လာသလို ထင်ရပြီး သူ၏နာမည်ကို ခေါ်သော တစ္ဆေသည် လျင်မြန်စွာ သူ့နောက်တွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ဒါက သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုဖြစ်သည်။

သို့သော် ထုံချန်၏ တစ္ဆေမျက်နှာသည် ရယ်မောနေဆဲဖြစ်ပြီး ရပ်တန့်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မပြဘဲ ရယ်မောသံသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း အဝေးမှ ပဲ့တင်ထပ်ပြန်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်မောသံနှင့် ပဲ့တင်သံတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်ဆင့်သွားသည်။

သဘာဝလွန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသည် နှစ်ဆတိုးပြင်းထန်လာပြီး ပဲ့တင်သံ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားကာ ပြန်လာသည်နှင့် လေးဆအထိ တိုးလာသည်။

အကယ်၍ ထိုရယ်မောသံကို မကြာမီ မရပ်တန့်နိုင်ပါက အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သည် ပိုမိုမြင့်တက်လာလိမ့်မည်။

အချိန်အနည်းငယ်ပေးလိုက်လျှင် ထုံချန်၏ သဘာဝလွန်တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သည့်တစ္ဆေဆရာမျှ ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မြို့ပြင်တွင် ပဲ့တင်သံသည် အလွန်နှေးကွေးစွာ ပြန်လာသည်။ အကယ်၍ ပိတ်ထားသော အခန်းထဲတွင်သာဆိုလျှင် အမှန်တကယ်ပင် လွတ်မြောက်မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

"တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားက တိုးလာတယ်... ပြီးတော့ အများကြီးပဲ။"

လျောင်ဖန်သည် သူ၏ယခင် မယုံကြည်နိုင်မှုမှ မသက်သာသေးမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

စွမ်းအားတိုးလာမှုသည် အနည်းငယ်မဟုတ်ဘဲ နှစ်ဆတိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖေ့တုန်း၊ ထုံချန်ကို အရင်သတ်၊ သူ့ကို ဆက်ရယ်ခွင့်မပေးနိုင်ဘူး။ နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်သံလှိုင်းကို ငါတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။"

တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိသွားသောအခါ လျောင်ဖန်သည် မသက်မသာဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထုံချန်သည် ဖက်တွယ်ခြင်းတစ္ဆေ၏ ဖက်တွယ်ခြင်းကို ခံနေရပြီး သူသည် ချည်နှောင်ခံထားရဆဲဖြစ်သော်လည်း ရယ်မောသံ၏ ပဲ့တင်သံများသည် ဖက်တွယ်မှုကို လျင်မြန်စွာ ဖြေလျော့ပေးလိုက်သည်။

သူ လုံးဝမလွတ်မြောက်သေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ပုံမှန်အသက်ရှူနိုင်ပြီး လည်ညှစ်သတ်ခံရမည့် အန္တရာယ်မရှိဘဲ အသက်ရှူချောင်သွားသည်။

ဖေ့တုန်းသည် ကျန်းဟန်ကို သတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လျောင်ဖန်ကို ကြားသောအခါ သူ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

သူ မြှောက်ထားသော လက်သည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဟန်၏ နောက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော လက်ချောင်းလေးချောင်းသာရှိသော သွေ့ခြောက်နေသည့် လက်ဖဝါးသည် ရုတ်တရက် လျော့သွားပြီးနောက် ဖေ့တုန်း၏ လည်ပင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"အား!"

ကျန်းဟန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ပါးစပ်မှ သွေးများ ယိုဖိတ်လာကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံမှန်မဟုတ်စွာ တွန့်လိမ်ကောက်သွားသည်။

ရွှီဖုန်းသည် အေးစက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

"နှစ်ယောက်တစ်ယောက်၊ မင်းတော့ သွားပြီ။"

"ထုံချန်၊ ငါ ဒီကောင်ကို ထိန်းထားလိုက်မယ်။"

ကျန်းဟန်သည် အော်ဟစ်ကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်သည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ ပုံပျက်နေပြီး အရိုးများ ကျိုးသွားကာ အရှင်လတ်လတ် လည်ညှစ်ခံနေရသလိုပင်။

"ဒါဆို မင်းကို အရင်သတ်မယ်။"

ဖေ့တုန်းသည် အန္တရာယ်ကို ခံစားမိပြီး ထိုပိန်လှီသော လက်၏ လည်ညှစ်သတ်ခြင်းကို မခံချင်သောကြောင့် ကျန်းဟန်၏ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ရန် အလျင်အမြန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်...အော်ဟစ်သံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကျန်းဟန်သည် တစ္ဆေ၏ လက်ချက်ဖြင့် သတိလစ်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူသည် အသံတိတ် သေဆုံးသွားသည်။

"ကျန်းဟန်!" ထုံချန်၏ သက်ရှိလူမျက်နှာသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောယှက်ကာ ကြည့်နေသည်။

သူတို့သည် အလွန်ရင်းနှီးခြင်းမရှိသော်လည်း သူတို့သည် အသင်းဖော်များ၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြစ်ကြပြီး ကျန်းဟန်၏ လုပ်ရပ်များသည် သူ့ကို ကယ်တင်ရန်၊ သူ့အတွက် အချိန်ရအောင် လုပ်ပေးရန် ရှင်းလင်းစွာ ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားမည်မဟုတ်ပေ၊ သူသည် တိုက်ပွဲအတွင်း သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခု သူသည် ရယ်မောနေသောကြောင့် ဒေါသထွက်၍မရ၊ ငို၍လည်းမရပေ။

ထူးဆန်းသော ရယ်သံက ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ထုံချန်၏ မျက်ဝန်းထောင့်မှ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

သို့သော် သူ၏နှလုံးသားသည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အခုတော့ ဒုတိယမြောက် ပဲ့တင်သံလှိုင်း ရောက်ရှိလာသည်။

ရယ်မောသံသည် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ပေါင်းစပ်လိုက်သော ရယ်သံများသည် ပထမအကြိမ်ထက် လေးဆပိုမိုအားကောင်းသည်။

ကနဦးရယ်မောသံသည် သာမန်လူတစ်ဦးကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်လျှင် အခုတော့ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကို သတ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့ အစပိုင်းတွင် သက်ရောက်မှုမခံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့သည် ချိန်သီးနာရီကျိန်စာကို ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိန်စာအောက်တွင် သူတို့၏အသက်များသည် ရေတွက်ချိန်ဆုတ်နေသည်။

သို့သော် အားသာချက်မှာ ထိုကျိန်စာက သူတို့ကို အခြားသဘာဝလွန်စွမ်းအားများမှ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ကာကွယ်ပေးထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။