တံခါးဝမှ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု

"အဲ့ဒါက မှန်တစ်ချပ်ပဲ၊ ပြန်လည်ပြုပြင်မွမ်းမံထားတဲ့ လက္ခဏာတွေ ပြနေတယ်။ အရမ်းဟောင်းတဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်၊ အမြဲတမ်း အနက်ရောင်အဝတ်စနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတယ်၊ သူ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကိုတော့ မသိဘူး။"

တက္ကစီအဟောင်းအတွင်း...လျောင်ဖန်သည် ကားမောင်းနေရင်း နောက်ခုံတွင် ထားရှိသော တစ္ဆေမှန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် စပ်စုလိုစိတ်သည် မလွှဲမရှောင်သာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ရှန်ထုံမျှော်စင်မှ ရွှေ့ပြောင်းလာကတည်းက ဒီမှန်သည် မည်သည့်ထူးဆန်းသော လက္ခဏာမှ မပြသေးပေ။

"သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေရဲ့ အသုံးဝင်ပုံကို စူးစမ်းရှာဖွေတာက အန္တရာယ်ကြီးမားတယ်၊ စပ်စုချင်ရင်တောင် အခုက စပ်စုရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး၊" ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ရွှီဖုန်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်လက်ဝယ်မှာရှိတဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေက ဒီထက်အများကြီး ပိုတယ်၊ ကျန်တာတွေက ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်ထဲမှာ ရှိရမယ်။"

လျောင်ဖန်သည် သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရွှီဖုန်း၊ ငါ့ခန့်မှန်းချက်အရ ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်ထဲမှာ လုံခြုံရေးအိမ်တစ်လုံး ရှိနိုင်တယ်။ ငါသာ ယန်ကျန့်ဆိုရင် ဒီလိုအထူးပစ္စည်းတွေကို လုံခြုံရေးအိမ်ထဲမှာ သေချာပေါက် ထားမှာပဲ၊ လျှို့ဝှက်ပြီး လုံခြုံမှုလည်း ရှိတယ်။"

"လုံခြုံရေးအိမ်ကို ရှာတွေ့တာက ယန်ကျန့်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ရှာတွေ့တာနဲ့ တူတူပဲ၊ အလောင်းကောင် သံချောင်းကလည်း အဲ့ဒီထဲမှာ ရှိနိုင်တယ်။"

ရွှီဖုန်းက ပြောသည်။

"အဲ့ဒီ ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်ထဲမှာ ယန်ကျန့်ရဲ့ ကျန်နေသေးတဲ့ အသင်းဖော်တွေလည်း ရှိနိုင်တယ်၊ ပေါ့ဆလို့မဖြစ်ဘူး။ ဖေ့တုန်း သေသွားပြီ၊ ငါတို့ထဲက နောက်တစ်ယောက်သေသွားရင် ဒီမစ်ရှင်က ကျရှုံးသွားပြီလို့ မှတ်ယူရမှာပဲ။"

"ကျန်နေသေးတဲ့ လူအနည်းငယ်ကတော့ စိုးရိမ်စရာမရှိသင့်ဘူး။"

လျောင်ဖန်က ပြောသည်။

"သူတို့က နာမည်သိပ်မရှိတဲ့ လူသစ်တချို့ပဲ။ အန္တရာယ်အရှိဆုံးက ဖုန်းချွမ်းပဲ၊ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို အရင်သတ်လိုက်ရင် ကျန်တာတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာ ပိုလွယ်သွားမှာ။ ဒါပေမဲ့ ထုံချန်ကတော့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့သူပဲ၊ ငါက သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပစ်မှတ်လို့ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရယ်သံက ပဲ့တင်သံတွေ ဖန်တီးနိုင်တယ်။"

"ဖေ့တုန်းက အရင်က ဒီအကြောင်း ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဘူး။"

ရွှီဖုန်းက ပြောသည်။

"အဲ့ဒါက နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ဖေ့တုန်း ထုံချန်ကို ဖမ်းမိတုန်းက သူက သူ့ရဲ့သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အရမ်းထိန်းချုပ်ပြီး သုံးခဲ့တာ၊ အပြစ်မဲ့သူတွေကို ထိခိုက်မှာစိုးလို့ အများကြီး ချုပ်တည်းထားခဲ့တယ်။ သူက အဲ့ဒါက သူမရဲ့ အစွမ်းအကုန်ပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ပဲ့တင်သံက တစ္ဆေရယ်သံရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို အဆများစွာ တိုးပွားစေတယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး။"

နှစ်ဦးသား ထိုဖြစ်ရပ်ကို ပြန်စဉ်းစားမိလျှင်ပင် ကျောချမ်းသွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတော့ နောက်ဆုံးလှိုင်းရယ်သံကိုသာ မဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့ အခုအချိန်တွင် အကုန်ရှင်းခံရလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်ကို ဝင်တိုက်ရင် အံ့ဩစရာတွေ ပိုကြုံရနိုင်တယ်၊ ငါထင်တယ် အဲ့ဒီကောင်ကို စာတစ်စောင်ပို့ပြီး အကူအညီလာပေးဖို့ တောင်းတာက ပိုလုံခြုံမယ်ထင်တယ်။"

ရွှီဖုန်းသည် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို လှုပ်ရှားခိုင်းရင် တန်ဖိုးကြီးလိမ့်မယ်၊ မတန်ဘူး။"

လျောင်ဖန်က ခေါင်းခါကာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ရွှီဖုန်းက ပြောသည်။

"ယန်ကျန့်လက်ထဲမှာ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုထက်မက ရှိတယ်၊ အလောင်းကောင် သံချောင်း၊ အဲ့ဒီ သံချေးတက်နေတဲ့ ထင်းခုတ်ဓား၊ တစ္ဆေအခေါင်းဝတ်ရုံတွေက သူ့ဆီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ... ဒီမှန်ကိုပါ ပေါင်းလိုက်ရင် တကယ်တော့ ငါတို့ အဲ့ဒီဈေးကို ပေးနိုင်ပါတယ်၊ အာမခံဝယ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပေါ့။"

လျောင်ဖန်၏ အကြည့်သည် မှိတ်တုတ်ခတ်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

မကြာမီ...လုံးဝပျက်စီးသွားပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်သော တက္ကစီအိုကြီးကို မောင်းနှင်နေသော နှစ်ဦးသားသည် ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

လူနေရပ်ကွက်၏ ဂိတ်ဝသည် ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့နေသည်။

သူတို့ သတင်းရနှင့်ပြီး လူများကို ရွှေ့ပြောင်းပြီးဖြစ်ရမည်။ နောက်ဆုံးတော့ သာမန်လူများသည် တစ္ဆေဆရာများ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိဘဲ သေဆုံးသူဦးရေကိုသာ တိုးပွားစေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လျောင်ဖန်သည် ရုတ်တရက် ဘရိတ်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းလိုက်ရာ တက္ကစီအိုကြီးမှ မြည်သံအမျိုးမျိုးနှင့်အတူ ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဘာလို့ တိုက်ရိုက်ဝင်မတိုက်တာလဲ။"

ရွှီဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"အခြေအနေတစ်ခု ရှိနေတယ်။"

လျောင်ဖန်က ပြောသည်။

"ကျန်နေသေးတဲ့ အနည်းငယ်က ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားပုံရတယ်၊ ဒီမှာ ငါတို့ကို စောင့်နေကြတာ။ ငါ ပုံမှန်မဟုတ်တာတချို့ကို ခံစားမိတယ်၊ အဲ့ဒါက... လုံခြုံရေးဂိတ် ဖြစ်ရမယ်။"

သူ၏အကြည့်သည် ရွှေ့သွားသည်။

သူ ထိုလုံခြုံရေးဂိတ်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ထိုလုံခြုံရေးဂိတ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။

ရှင်းလင်းစွာ နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်သော်လည်း ဂိတ်သည် မှောင်မိုက်နေပြီး အလင်းရောင်မရောက်သလိုပင်၊ သေချာမကြည့်လျှင် အလွယ်တကူ လျစ်လျူရှုမိနိုင်သည်။

လျောင်ဖန်သည် ချက်ချင်း တက္ကစီ၏ ရှေ့မီးကြီးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တည့်တည့် ထိုးလိုက်သည်။

ဝါကျင်ကျင်၊ မှိန်ဖျော့သော ရှေ့မီးကြီးများသည် နေ့ခင်းဘက်တွင်ပင် အလွန်ထင်ရှားပြီး ညဘက်ကဲ့သို့ အလင်းတန်းနှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

အလင်းရောင်သည် လုံခြုံရေးဂိတ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဂိတ်အတွင်းမှ အမှောင်ထုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူတစ်ဦးကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ထိုသူသည် ဂိတ်အတွင်း၌ ရပ်နေပြီး သူ၏အကြည့်သည် ဒီနေရာကို စူးစိုက်ကြည့်နေကာ အပြင်ဘက်မှ အခြေအနေကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေပုံရသည်။

"သူက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ ယောက်ျားတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါဆို ဒီလူက... လီယန်ပဲ၊ သူ့ကုတ်နံပါတ်က တစ္ဆေတံခါးပိတ်သူ။"

ရွှီဖုန်းသည်လည်း စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ချက်ချင်း အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို ပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို တည့်တည့်ဝင်တိုက်လိုက်တာက ပိုလုံခြုံတယ်။"

လျောင်ဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်၊ သူ ဘရိတ်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး လီဗာကို နင်းလိုက်သည်။

ကားအိုကြီးသည် အသံကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟိန်းသွားသည်။

ကား၏အိတ်ဇောပိုက်မှ အငွေ့အမည်းများ ထူထပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအထဲတွင် ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းများ မီးလောင်နေသကဲ့သို့ အလောင်းကောင်နံ့များ ပါဝင်နေသည်၊ ထိုအနံ့သည် ယခင်က တာချွမ်းမြို့ရှိ မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်ကို လွှမ်းခြုံခဲ့သော တစ္ဆေမီးခိုးနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။

ထို့နောက် ကားသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

မည်သို့သော အင်ဂျင်ကို တပ်ဆင်ထားသည်ကို မသိရသော်လည်း ၎င်း၏မြင်းကောင်ရေအားသည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားသည်။

"လာနေပြီလား။ ရှုန်ဝမ်ဝမ် ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ။"

လီယန်သည် လုံခြုံရေးဂိတ်တွင် ရပ်နေပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ၊ သူသည် လုံခြုံရေးဂိတ်၏ တံခါးကို လက်ဆန့်ကာ ထိလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

တစ္ဆေတံခါးပိတ်သူ၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားဖြင့် သေးငယ်သော လုံခြုံရေးဂိတ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ္ဆေသည် လုံခြုံရေးဂိတ်မှ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်း၊ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူသည် အခြားသဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုများကို ပိတ်ဆို့နိုင်သည်။

"ဟမ် မရှောင်ဘူးလား။"

ထိုအချိန်တွင် လျောင်ဖန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လုံခြုံရေးဂိတ်အတွင်းမှ လူသည် ရှောင်တိမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ သူ့ကို ဝင်တိုက်ရန် တမင်တကာ ရပ်စောင့်နေပုံရသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။

ဒါက ပေါ့ဆမှုလား၊ ဒါက သာမန်ကားတစ်စီးသာဖြစ်ပြီး သူ့ကို မသတ်နိုင်ဟု ထင်နေတာလား။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလိုမဖြစ်သင့်ဘူး။ ထုံချန် သေသေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒီအချိန်မှာ သူ ဒီကလူတွေကို သတိထားဖို့ အကြောင်းကြားပြီးလောက်ပြီ။

တစ္ဆေတက္ကစီအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေါက်ကြားသွားလောက်ပြီ။

"ဒီတက္ကစီရဲ့ အန္တရာယ်ကို သိလျက်နဲ့ အဲ့ဒီမှာ ရပ်နေတာက ထောင်ချောက်တစ်ခုများလား။"

လျောင်ဖန်သည် ဒီလိုတွေးလိုက်ရင်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိသည်။

သို့သော် တစ္ဆေတက္ကစီသည် ရွေ့လျားနေပြီဖြစ်သည်၊ သူ ကားအတွင်း၌ အတော်အတန် လုံခြုံပြီး ယခင်က လူများကို တိုက်ခဲ့ရာတွင် အမြဲတမ်း အောင်မြင်ခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် သံသယအနည်းငယ်ရှိရုံဖြင့် နောက်ဆုတ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

"ဝင်တိုက်ပစ်လိုက်"

အတွေးအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားပြီး လျောင်ဖန်သည် နောက်ထပ်မတုံ့ဆိုင်းတော့ပေ။

"ဘန်း!"

နောက်တစ်ခဏတွင်...ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တက္ကစီသည် လုံခြုံရေးဂိတ်ကို ဝင်တိုက်လိုက်သည်။ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုနှင့် နောက်တစ်ခု၏ တိုက်မိခြင်းဖြစ်သည်။

"သေလိုက်ပါတော့၊ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။"

လျောင်ဖန်သည် တစ္ဆေတက္ကစီက ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို ဝင်တိုက်မိသလို ခံစားလိုက်ရသည်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းသည် လုံခြုံရေးဂိတ်ကို ဖြတ်သွားပြီး အတွင်းမှ လူကို တိုက်ထုတ်သွားသင့်သည် မဟုတ်လား။

တစ္ဆေတက္ကစီကို လုံခြုံရေးဂိတ်က အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း ဒီအိုဟောင်းပြီး ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေသော ကားသည် ထိခိုက်မှုမရှိသေးဘဲ အင်ဂျင်ကသာ ထူးဆန်းသော အသံမြည်ကာ ရုတ်တရက် အားကုန်သွားသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်သဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သဘာဝလွန်တိုက်စားခြင်းခံရသော လုံခြုံရေးဂိတ်သည် ထက်ဝက်ကျော် ပြိုကျသွားပြီး ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်နေသည်၊ ပုံမှန်အခြေအနေအရ ၎င်းသည် ပြိုကျသွားသင့်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် အတွင်းမှ အလင်းရောင် မှိတ်တုတ်ခတ်သွားသည်နှင့် အမှောင်ထုသည် ဆုတ်ခွာသွားသည်။

လီယန်၏ မျက်နှာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဖြူဖျော့နေပြီး သူ၏နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ သူ တံခါးကို မှီကာ လုံခြုံရေးဂိတ်မှ ထွက်လာပြီး တက္ကစီကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သူသည် တစ္ဆေတံခါးပိတ်သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လုံခြုံရေးဂိတ်ပေါ်တွင် အသုံးပြုကာ လျောင်ဖန်ကို ဝင်တိုက်ရန် မျှားခေါ်ပြီး ဒီတစ္ဆေတက္ကစီကို အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ကားသည် ရပ်တန့်သွားသည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုတွင်ပင် ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသည်။

"အဟွတ် အဟွတ်"

လီယန်သည် နာကျင်နေသည်၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပြီး သူ၏ရင်ဘတ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင် လူးလွန့်နေသည်၊ တံခါးမှ ထွက်ပေါ်လာလိုသလိုပင်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း တိုက်စားခြင်းလက္ခဏာများ ပြသလာပြီး အလောင်းကောင်နှင့် ပိုမိုတူလာသည်။

အကယ်၍ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်တွင် သူ အသင်းခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ ဒုတိယတစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ရန် ထွက်မသွားခဲ့လျှင် ဒီတိုက်မိမှုသည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်သွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"ငါထင်ထားတာထက် ပိုခံရခက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ငါ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တယ်။"

လီယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမူအရာမရှိသေးပေ။

ဒီလိုနာကျင်မှုက ဘာမှမဟုတ်ဘူး။

သူသည် အစပိုင်းတွင် ဘာမှမသိသော လူသစ်တစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။

"ငါ မင်းကို အထင်သေးမိသွားတယ်။ ငါမမှားဘူးဆိုရင် မင်း လီယန် ဖြစ်ရမယ်။"

လျောင်ဖန်က ကားတံခါးဖွင့်ရင်း ပြောလိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများ အေးစက်စွာ မြင်နေရသည်။

"မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲလား။ တခြားနှစ်ယောက် ဘယ်မှာလဲ။"

လီယန်!

စကားပြောနေစဉ်...ရင်းနှီးသောအသံတစ်ခု လီယန်၏ နောက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်၊ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ၏နာမည်ကို ခေါ်နေပြီး ယန်ကျန့် သူ၏နောက်တွင် ရှိနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အသင်းခေါင်းဆောင်လား။

လီယန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု စီးဆင်းသွားပြီး သူ အလိုအလျောက် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်ချင်သွားသည်။

သို့သော် သူ မလှည့်နိုင်မီမှာပင်...အနက်ရောင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆံပင်တစ်စုက သူ၏အမြင်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းကို ထိုထူးဆန်းသော အနက်ရောင်ဆံပင်ထဲသို့ မြှုပ်နှံလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"နောက်မလှည့်နဲ့၊ မင်းကို ခေါ်နေတာ လူမဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေက မင်းနာမည်ကို ခေါ်နေတာ၊ မင်းသာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရင် မင်းသေပြီ"

ဟွမ်ကျီယာသည် သူ၏နောက်တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏အနက်ရောင်ဆံပင်များက တွဲကျနေကာ သူ၏အမြင်ကို ပိတ်ဆို့ပြီး ထိုသို့ဖြစ်ပွားခြင်းမှ တားဆီးနေသည်။

လီယန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒါက ထုံချန်ပြောခဲ့သော တစ္ဆေခေါ်သံ ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။

သက်ရှိလူတစ်ဦး နောက်ပြန်လှည့်သည်နှင့် သူတို့သည် တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းစည်းမျဉ်းကို အစပျိုးလိုက်ပြီး သေဆုံးခြင်းသည် သေချာသည်။

ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်မူ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ရှောင်လွှဲရခက်ခဲသည်၊ ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ဒီအဖြစ်အပျက်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီး ဟွမ်ကျီယာကို သူ၏နောက်တွင် ပေါ်လာစေကာ မတော်တဆမှုများမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

"မင်းတို့ ငါ့ရဲ့ တစ္ဆေခေါ်သံကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးသားပဲ။ ဒါက ထုံချန်ရဲ့ သတင်းအချက်အလက် ဖြစ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ ကားပေါ်ကနေ အခုလေးတင် ဆင်းလာတာ၊ အဲ့ဒီလူ၊ ဟွမ်ကျီယာက လီယန်နောက်မှာ ပေါ်လာပြီးသား။ မင်းတို့ ငါ လီယန်ကို ပစ်မှတ်ထားမယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေသလိုပဲ။"

ဒီအချက်ကို သိရှိသွားသောအခါ လျောင်ဖန်သည် ကြမ်းတမ်းလာသည်။

"ကြိုတင်နိမိတ်လား။"

"အဲ့ဒီ ရှုန်ဝမ်ဝမ်၊ သူ ဘယ်မှာလဲ။ ထွက်ခဲ့စမ်း။"

သူ ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

ဒါက သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းတွင် အလျှို့ဝှက်ဆုံးနှင့် ရှင်းပြမရနိုင်ဆုံး စွမ်းရည်ဖြစ်သည်၊ ကြိုတင်နိမိတ်။

"မင်းကို ငါ ပြောပြမယ်လို့ ထင်နေလား။" လီယန်က မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ရွှီဖုန်းသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်သည်၊ သူ၏မံမီကဲ့သို့သော မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။

"ငါ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ဖိုင်ကို ဖတ်ဖူးတယ်၊ သူ တကယ်ပဲ ကြိုတင်နိမိတ်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ သိချင်တာက သူ့ရဲ့ကြိုတင်နိမိတ်ထဲမှာ မင်းတို့ ရှုံးလား၊ နိုင်လားဆိုတာပဲ။"

"ကြိုတင်နိမိတ်ထဲမှာ မင်းတို့ ရှုံးတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒီမှာ သေသွားတယ်။"

လီယန်သည် ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏လေသံသည် ယန်ကျန့်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။

ရွှီဖုန်းသည် သူ၏ခြေလှမ်းများတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

လီယန်သည် မျက်လုံးကျဉ်းလိုက်ပြီး ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့် အဘယ်ကြောင့် အသင်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာသည်ကို သူ သိရှိလိုက်သည်။ ဒီရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရာဇဝတ်ကောင်နှစ်ဦးပင်လျှင် မသေချာမရေရာသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်၊ သူ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်၊ ထို့ကြောင့် ငါ ပိုအားကောင်းလာသည်။

ယန်ကျန့်ကတော့ ဘယ်တော့မှ မတုံ့ဆိုင်းခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းမှ လူတိုင်းသိသည်၊ အစွမ်းထက်သော တစ္ဆေမျက်လုံးရှင် ယန်ကျန့်ကို။

"ငါ ဒီအနာဂတ်ကို မယုံဘူး။" ရွှီဖုန်းသည် အရုပ်ဆိုးစွာ ပြုံးလိုက်သည် - "မင်း ငါ့ကို လိမ်နေတာ။"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

သူ၏တစ္ဆေဖက်တွယ်မှုသည် ကန့်သတ်အကွာအဝေးတစ်ခုသာ ရှိသည်၊ အကန့်အသတ်မရှိမဟုတ်ပေ၊ ထို့ကြောင့် သူ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိရန် အချို့သော အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက သူ တခြားသူများနှင့် မျှဝေမည်မဟုတ်သည့် အရာဖြစ်သည်။

"အခု မင်းတို့ တာချန်းမြို့အဖွဲ့မှာ မင်းတို့အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဖုန်းချွမ်းနဲ့ ကျန်းဟန် သေသွားပြီဆိုတာ မင်းတို့ သိသင့်တယ်၊ ထုံချန်က သေလုနီးပါးဖြစ်နေပြီ၊ ငါတို့ ရှန်ထုံမျှော်စင်ကိုလည်း သွားခဲ့ပြီးပြီ၊ မင်းတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးအခန်းကို ဝင်စီးခဲ့တယ်၊ လူအနည်းငယ်ကို သတ်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီမှန်ကို ယူခဲ့တယ်၊ ဒီအဖြစ်အပျက်အားလုံးမှာ ယန်ကျန့် ပေါ်မလာခဲ့ဘူး။"

"သူ သွားပြီ၊ မင်းတို့က ဒီမှာ အပြင်းအထန် တောင့်ခံနေချင်သေးတာလား။ မင်းတို့သာ နာနာခံခံ ထွက်ပြေးသွားရင် ငါတို့ မင်းတို့ကို သေသည်အထိ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

လီယန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း စည်းကျော်သွားပြီ။"

ဟမ်

ရွှီဖုန်း၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် ရွှေ့သွားပြီး သူ အောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အမှန်ပင်၊ သူ၏ခြေထောက်သည် လူနေရပ်ကွက်၏ ဝင်ပေါက်ရှိ ကားရပ်နားခြင်းမပြုရဇုန်ကို အမှတ်အသားပြုထားသော အဝါရောင်ပလတ်စတစ်စည်းကို ကျော်သွားသည်။

"ဒါကြောင့် မင်း သေရမယ်။"

လီယန်သည် စကားစပြောရုံသာ ရှိသေးသည်၊ သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားများသည် ရုတ်တရက် စုတ်ပြတ်သွားသည်။

အရေပြားသည် တံခါးတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လူးလွန့်နေပြီး ထိုတံခါးနောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် အသားအောက်တွင် လူးလွန့်နေပြီး အော်ဟစ်ကာ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားနေသည်၊ သို့သော် ထို့နောက် ၎င်းသည် ရပ်တန့်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်လုံးတစ်စုံသာ ဖော်ပြသည်။ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် စီးဝင်နေသကဲ့သို့ပင် လူတစ်ဦး၏ ဦးရေပြားကို ထုံကျဉ်သွားစေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်...

ရွှီဖုန်းသည် ကြီးမားသော ဆွဲအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် တစ္ဆေကြမ်း၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံစားနေရပြီး ထိုတံခါးမှတစ်ဆင့် ဆွဲခေါ်ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။

"သွားသေလိုက်"

ထိုခဏအတွင်း ရွှီဖုန်းသည် သူ၏ခြေထောက်အောက်မှ စည်းသည် ဘာလဲဆိုတာ သိရှိလိုက်သည်။

ဒါက လီယန်၏ သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှု၏ အကွာအဝေးဖြစ်သည်။

"ဒီကောင် ဒုတိယတစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်၊ မြန်မြန်လှုပ်ရှား။"

ရွှီဖုန်းသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တတ်နိုင်သမျှ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရင်း မတုံ့ဆိုင်းဘဲ သူ၏အတွင်းမှ တစ္ဆေ၏စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

အေးစက်သော အသက်ရှုသံတစ်ခု လီယန်နှင့် ဟွမ်ကျီယာထံသို့ ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်လာသည်။

မမြင်ရသော တောင့်တင်းနေသည့် အလောင်းကောင်တစ်ခုသည် နှစ်ဦးသားကို ရုတ်တရက် ဖက်တွယ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော အေးစက်မှုသည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့ လုံးဝချည်နှောင်ခံထားရသလို လှုပ်ရှားမရနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဟွမ်ကျီယာသည် အံကြိတ်လိုက်သည်၊ တစ္ဆေသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည့် အဆင့်တွင်ရှိနေပြီး သူမ၏ခါးအထိရှည်သော အနက်ရောင်ဆံပင်သည် ရုတ်တရက် ပိုရှည်လာပြီး ပိုထူထပ်လာကာ သူမကိုယ်တိုင်နှင့် သူမရှေ့မှ လီယန်ကိုပါ လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

တစ္ဆေဆံပင်သည် လီယန်ကို မျိုချလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် တစ္ဆေဖက်တွယ်မှုမှ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

မျက်စိဖြင့်ကြည့်လျှင် လက်ရှည်ကြီးများဖြင့် လူတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ထိုထူထဲသော ဆံပင်ပေါ်တွင် နှစ်ဦးသားကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

လျောင်ဖန်သည် လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်ရှိသော ခြေဗလာနှင့် ကလေးတစ်ဦး ပြေးလွှားသွားသည်။

"တစ္ဆေလား။"

သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"သူ့ကို စားလိုက်။" အေးစက်ပြီး ပေါ့ပါးသော အသံတစ်ခုက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အဖြူရောင်ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ငယ်ရွယ်ပြီး လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ ရေခဲနတ်သမီးနှင့်တူသော တစ်ဦးသည် ရပ်ကွက်၏ ပင်မဂိတ်တံတိုင်းနောက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်း၊ မျက်နှာအမူအရာကင်းမဲ့နေပြီး သူမ၏မျက်တောင်များက ပုတ်ခတ်နေကာ တစ္ဆေငယ်၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

တစ္ဆေငယ်သည် ကြမ်းတမ်းသည်။

အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းရက်စက်ပြီး ယုတ္တိမရှိပေ၊ ၎င်းသည် ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်းတို့၏ အမိန့်များကိုသာ နာခံသည်။

အခု အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ္ဆေငယ်သည် ချက်ချင်း သူ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လျောင်ဖန်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်ဝင်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ဘာကောင်ကြီးလဲ။"

လျောင်ဖန်သည် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်မီမှာပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရောင်ရှိသော သတ္တဝါ၊ သေဆုံးနေသော မွေးကင်းစကလေးနှင့်တူသော တစ်ကောင်သည် သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

ဒါက အသက် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ်ခန့် ကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သေသူများသာ ဝတ်ဆင်သော ညစ်ပတ်ပြီး ဟောင်းနွမ်းနေသည့် အသုဘဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ပြီးတော့ ထိုအချိန်တွင် စကားတစ်ခွန်းမပြောဘဲ ၎င်းသည် တကယ်ပင် သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် မျိုချချင်နေသလိုပင် လျောင်ဖန်ကို ဖက်တွယ်ပြီး ကိုက်လိုက်သည်