ဖွင့်လှစ်ခံလိုက်ရသော လုံခြုံရေးအိမ်

ရွှီဖုန်းနှင့် လျောင်ဖန်တို့သည် ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့ငယ်လေးတွင် ဒီလောက်အားကောင်းသော ခုခံနိုင်စွမ်းရှိမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ပျောက်ဆုံးနေသော ယန်ကျန့်အပြင် ထုံချန်နှင့် ဖုန်းချွမ်းကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင်များ မရှိတော့သော်လည်း ကျန်ရှိသောအဖွဲ့ဝင်များသည် ဒီအဆင့်အထိ တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။ သူတို့သည် တစ္ဆေတက္ကစီကို ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပြီး တစ္ဆေခေါ်သံကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် အရေးမပါသော ဇာတ်ကောင်အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း မနက်ဖြန်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ခြေရှိသော်လည်း အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

"ဘန်း!"

ခြောက်သွေ့သော အလောင်းကောင်နှင့်တူသော ရွှီဖုန်းသည် ထိုသဘာဝလွန်စွမ်းအားဖြင့် လွင့်စင်သွားပြီး လီယန်နှင့် တိုက်ရိုက်တိုက်မိသွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လိမ်ကောက်ပုံပျက်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် သူ့ကို လီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းနေပြီး အရေပြားပေါ်မှ အမာရွတ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တံခါးထဲသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်နေသည်။

ဒီစွမ်းအားသည် သာမန်လူသားများ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့်အရာမဟုတ်ပေ၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို မုန့်ချောင်းလိမ်လို လိမ်ချိုးကောက်ကွေးသွားစေနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသည်။

သို့သော် ရွှီဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူးခြားသည်၊ ၎င်းသည် သဘာဝလွန်စွမ်းအားအမျိုးမျိုး၏ တိုက်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး သူ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် သူ ထင်ထားသလောက် မပျော့ညံ့ပေ။ သူသည် ခုခံရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ခွေးမသား မင်း ဒုတိယတစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်၊ ဒါက ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ"

သူသည် ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်နေပြီး သူ၏ သွေ့ခြောက်နေသော ပါးပြင်များက အော်ဟစ်နေသည်။

သူ ထိတ်လန့်သွားသည်။

လီယန်သည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်၊ ဒီကောင်သည် အရေးမပါသော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ အားကောင်းသော တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဒီခေတ်တွင် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် မဆန်းကြယ်တော့ပေ၊ သို့သော် အားကောင်းသော စွမ်းရည်များရှိလျှင် သခင်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ထုံချန်ကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့အားလုံးကို သတ်နိုင်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒီလီယန်သည်လည်း ထုံချန်ထက် မလျော့ပေ၊ ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲမှုတွင် ထုံချန်လောက် မဟုတ်သော်လည်း သူ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

"မင်း သေပြီ။"

ထိုအချိန်တွင် လီယန်က ရွှီဖုန်းကို တင်းကျပ်စွာ ပြန်လည်ဖက်တွယ်လိုက်သည်၊ သူက လူတစ်ဦးကို ဖက်တွယ်နေသော တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။

"ငါ့ကို မသတ်ခင် တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား။"

ရွှီဖုန်းသည် ရုန်းကန်နေပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ကြမ်းတမ်းနေသော်လည်း ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ဒီချည်နှောင်မှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း နစ်ဝင်သွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်သည်။

ဒါက လီယန်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံနေရပြီး သူ၏အသားထဲသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်နေသလိုပင် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ...သူ၏လက်တစ်ဖက် ဝင်သွားသည်။

ထို့နောက် ရွှီဖုန်းသည် ထိတ်လန့်တကြား သိရှိလိုက်သည်မှာ လီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းသည် အခေါင်းပေါက်ဖြစ်နေပြီး အသားနှင့် အရိုးများမရှိဘဲ အေးစက်တောင့်တင်းနေသော လက်များသာ ရှိနေသည်။

ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။

ထိုအချိန်တွင် ထိုတစ္ဆေသည် သူ၏လက်မောင်းကို အတွင်းသို့ ပိုမိုဆွဲသွင်းနေသည်။

"ငါသေသွားရင်တောင် တန်တယ်။"

လီယန်သည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး အလျှော့မပေးပေ၊ သူ၏မျက်နှာသည် နာကျင်မှုကို ပြသနေသော်လည်း...တစ္ဆေ၏ ဖက်တွယ်တိုက်ခိုက်မှုသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်သည် တိုး၍တင်းကျပ်လာပြီး ဟွမ်ကျီယာ၏ တစ္ဆေဆံပင်ခုခံမှုသည်ပင် ထိုအရာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

သူ တကယ်ပဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ဖက်တွယ်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

ဟွမ်ကျီယာသည်လည်း အံကြိတ်ကာ တိုးညင်းစွာ ညည်းညူနေပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း ကြေမွသွားသည်ကို ခံစားနေရသည်။

သို့သော် သူမသည် သူမ၏လည်ပင်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပလတ်စတစ်လည်ဆွဲကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

တစ္ဆေလိမ်လည်သူသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပေးနေသည်။

သဘာဝလွန်ဒဏ်ရာများကို ကာကွယ်ပေးနေသည်။

ဖြူစင်သန့်ရှင်းသော ပလတ်စတစ်သည် သိသိသာသာ မည်းမှောင်လာပြီး ညစ်ညမ်းသွားသည်။

လီယန်နှင့် ဟွမ်ကျီယာနှစ်ဦးစလုံးသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုများမဟုတ်ကြပေ၊ ဒီလိုအားအင်ကုန်ခမ်းမှုသည် သူတို့အတွက် အလွန်သေစေနိုင်သည်၊ သို့သော် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတွင် မည်သူမျှ နောက်မဆုတ်နိုင်ပေ၊ တိုက်ခိုက်လျှင် အသက်ရှင်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပြီး မတိုက်ခိုက်လျှင် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ သေဆုံးရုံသာရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"လျောင်ဖန်။"

ရွှီဖုန်းသည် သူ နောက်ထပ်မခုခံနိုင်တော့ဟု ခံစားမိသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းသည် ဆွဲသွင်းခံထားရပြီး သူ ထိတ်လန့်စပြုလာကာ အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။

"အသုံးမဝင်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ပစ်မှတ်က မင်းကို အရင်သတ်ဖို့ပဲ၊ လျောင်ဖန်မှာ ရှင်းလင်းတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ မရှိသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ တစ္ဆေငယ်ကို သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်၊ အဲ့ဒီအရာက တကယ့်တစ္ဆေ တစ်ကောင်နဲ့ နီးပါးတူတူပဲ၊ သူ့ကို ချက်ချင်း မသတ်နိုင်ရင်တောင် သူ လုံးဝလွတ်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

နာကျင်မှုကို ခံစားနေရင်း လီယန်သည် ရွှီဖုန်း၏ မျှော်လင့်ချက်များကိုလည်း ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

ဒီအစီအစဉ်ကို သူ ရေးဆွဲခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ရေးဆွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကလေးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူတွင် ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းရှိသည်၊ ထို့ကြောင့် ဒီဟာက အကောင်းဆုံးရလဒ်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ လက်တွေ့အခြေအနေသည်လည်း ကြိုတင်မြင်ထားသည့်အတိုင်း သွေဖည်မှုမရှိဘဲ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဒီလိုသာ ဆက်သွားနေလျှင်...သူတို့ နိုင်နိုင်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျောင်ဖန်သည် သူ့အပေါ်ရှိ ဒီတစ္ဆေသရဲဖြစ်တည်မှုကို အပြင်းအထန် ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားနေသည်၊ သူ ရွှီဖုန်းကို ကူညီရန် အချိန်မရှိပေ။ သူ တစ္ဆေခေါ်သံကို အသုံးပြု၍ တစ္ဆေငယ်ကို ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

တစ္ဆေငယ်သည် စပ်စုစွာ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏရပ်တန့်သွားကာ ထို့နောက် သူ့ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်သည်။

သူ တစ္ဆေခေါ်သံကြောင့် မသေဆုံးခဲ့ပေ။

"တစ္ဆေအသုဘဝတ်ရုံ၊ ဒီတစ္ဆေအသုဘဝတ်ရုံပဲ၊ သွားစမ်းကွာ၊ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေအသုဘဝတ်ရုံကို ဒီအရာပေါ်မှာ တင်ပေးထားတယ်၊ သူ တကယ်ပဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မွေးမြူနေတာပဲ။"

လျောင်ဖန်သည် ယခုအခါ ယန်ကျန့်ကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးနေသည်။

ဒီတစ္ဆေသရဲအရာ ကိုက်လိုက်သည့်နေရာတိုင်းတွင် အဝတ်အစားများသည် လျင်မြန်စွာ ဆွေးမြေ့သွားသည်။

ပြီးတော့ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်နေပြီး ခါချ၍မရပေ၊ သူ လက်ဆန့်ကာ တားဆီးရန် ကြိုးစားသည့်အခါ သူ၏လက်တစ်ဖက်မှ အသားတစ်စကြီး အကိုက်ခံလိုက်ရသည်။

ထူးဆန်းစွာပင် လျောင်ဖန်၏ လက်ဖဝါး အကိုက်ခံလိုက်ရသည့်နေရာတွင် ပါးလွှာသော လူ့အရေပြားတစ်လွှာသာရှိပြီး အတွင်းတွင် အသားနှင့်သွေးမရှိဘဲ အနက်ရောင်၊ အနံ့ဆိုးထွက်သော ဂွမ်းများဖြင့်သာ ပြည့်ကျပ်နေသည်။

ဟုတ်ပါတယ်။

သင် မြင်တာ မှန်ပါတယ်။

လျောင်ဖန်အပေါ်ရှိ ထူထဲသော ဂျာကင်အကျီသည် အလောင်းကောင်အရည်ကြောင့် ဆွေးမြေ့သွားသောအခါ ကျိုးပဲ့မပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသည် လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် လူ့အရေပြားစများနှင့် အထည်စများဖြင့် ချုပ်စပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ပြီး အတွင်းတွင် ဂွမ်း၊ ကောက်ရိုးနှင့် ထိုသို့သော ပစ္စည်းများဖြင့်သာ အပြည့်ဖြည့်ထားသည်၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ ထောက်တိုင်အဖြစ် သစ်သားချောင်းများလည်း ရှိနေသည်။

သူသည် သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုံးရှုံးသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အားကိုး၍သာ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို အမှန်တကယ် ဖော်ပြရလျှင် သူသည် ကောက်ရိုးပုံစောင့် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်နှင့် ပိုတူသည်။

"ငါ ဒီအရာကို ဆက်ကိုက်ခွင့်မပေးနိုင်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ငါ တကယ်ပဲ ဒီတစ္ဆေသရဲအရာကြောင့် အပိုင်းပိုင်းစုတ်ပြတ်သွားလိမ့်မယ်။"

လျောင်ဖန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အစိတ်အပိုင်းများ ပိုမိုပြုတ်ကျလာသည်ကို ခံစားနေရသည်။

အကယ်၍ အကန့်အသတ်တစ်ခုထက် ကျော်လွန်သွားလျှင် သူ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် သေဆုံးခြင်းနှင့် ဘာမှမခြားတော့ပေ။

သို့သော် ပုံမှန်အချိန်များတွင် သူ ပြဿနာမရှိပေ၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရသည်ဖြစ်စေ၊ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရသည်ဖြစ်စေ သူ ငြိမ်ငြိမ်နေသရွေ့ အသက်ရှင်နိုင်ပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားဖြင့် ထိခိုက်ခြင်းကိုပင် ရှောင်ရှားနိုင်သည်၊ သို့သော် ဒီဟာက အလုပ်မဖြစ်ပေ။

ဒီအရာ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အဆက်မပြတ်ဖြစ်သည်။

သူ ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို မရှောင်ရှားနိုင်ပေ။

ဒါက သူ့ကို တကယ်ပဲ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ချုပ်တည်းထားသည်။

လျောင်ဖန်သည် ရွှီဖုန်းကို အကူအညီတောင်းချင်သော်လည်း ရွှီဖုန်းသည် ပိုဆိုးနေသည်ကို တွေ့ရသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ကျိုးသွားပြီး တစ်စုံတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။

"ဖေ့တုန်းသာ မသေခဲ့ရင်။"

သူ ဒေါသတကြီးဖြင့် အံကြိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ပါးစပ်သည် ပိတ်ဆို့နေပြီး သူတွင် သွားလည်းမရှိပေ။

သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကြားမှုနှင့် သူတို့အဖွဲ့တွင် လူမစုံခြင်းကြောင့် သူတို့ အသာစီး မရတော့ပေ၊ တစ္ဆေတက္ကစီကို အားကိုးနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ သူတို့ ချက်ချင်း အားနည်းသွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း စုတ်ပြတ်သတ်ခံနေရသည်။

လျောင်ဖန်သည် တားဆီးရန် အားမတန်ဘဲ အရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို အားမတန်မာန်လျှော့ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်၊ သူ၏တစ္ဆေခေါ်သံသည် အခု မည်သူ့အပေါ်တွင်မှ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတော့ပေ၊ လူများသည် သတိထားနေကြပြီဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေခေါ်သံသည် လူများကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရန် မျှားခေါ်ခြင်းသာဖြစ်ပြီး အတင်းအကျပ် လှည့်ခိုင်းခြင်းမဟုတ်ပေ။

"တောင့်ခံထား၊ သူတို့ ကြာကြာမခံနိုင်တော့ဘူး၊ သူတို့အားလုံး သေတော့မှာ။"

ထိုအချိန်တွင် ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ဘယ်ကမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကြိုတင်နိမိတ်အတိုင်းပဲ၊ ဒီအရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာနှစ်ယောက်က ဖေဖေရှုန်လက်ထဲမှာ သေတော့မှာ၊ ထုံချန်အတွက် လက်စားချေတဲ့အနေနဲ့ပေါ့။"

သူတွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ဘေးမှ အားပေးရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

"ရှုန်ဝမ်ဝမ်လား။ ငါ မင်းကို သတ်မယ်။"

လျောင်ဖန်၏ မျက်လုံးများသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေပုံရပြီး သူ ကြမ်းတမ်းရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အရာအားလုံးသည် ဒီကလေးကြောင့်ဖြစ်သည်၊ သူက အရာအားလုံးကို ကြိုတင်မြင်ပြီး ဒီအစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။

မဟုတ်လျှင် သူတို့နှစ်ဦး ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရမည်နည်း။

သူ တစ္ဆေခေါ်သံကို အသုံးပြု၍ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို သတ်ချင်သော်လည်း သူ မလှုပ်ရှားနိုင်မီမှာပင် ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ချက်ချင်း သူ၏နားများကို ပိတ်ကာ လှည့်ပြေးသွားသည်။

"သွားစမ်းပါ ကလေးစုတ်။"

သူ ကြိုတင်ထွက်ပြေးသွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ လျောင်ဖန်သည် သူ့ကို သတ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူ ချက်ချင်း သူ၏စိတ်ကို ပြောင်းလိုက်ပြီး တစ္ဆေငယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံကာ သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး နံပါတ်တစ်ခုကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"ဟယ်လို၊ ကျွန်တော် အခြေအနေကို သဘောတူတယ်။"

"နေရာ။"

"တာချန်းမြို့၊ ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်"

"ယန်ကျန့် အဲ့ဒီမှာ ရှိလား။"

"လုံးဝမရှိဘူး၊ ငါတို့ အခုထိ တိုက်ခိုက်နေတာတောင် ယန်ကျန့် ပေါ်မလာဘူး၊ သူ သေသွားလောက်ပြီ။"

"ကောင်းပြီ။"

ဖုန်းပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားသည်။

ဖုန်းပြီးသည်နှင့် မူလက ထွက်ပြေးတော့မည့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ခြေလှမ်းများတွင် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လီယန်၊ ဟွမ်ကျီယာ၊ ဝမ်ရှန်းရှန်း၊ သတင်းဆိုး သတင်းဆိုး နောက်တစ်ယောက် တာချန်းမြို့ကို လာနေပြီ။ သူ မကြာခင် ရောက်တော့မယ်၊ မြန်မြန်လုပ် မြန်မြန်လုပ် အား လွတ်တော့မှာမဟုတ်ဘူး၊ မြန်မြန် အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်၊ မြန်မြန်။"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် အလွန်အရေးတကြီးဖြစ်နေပြီး သူ အလွန်ဆိုးရွားသော တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်တော့မည်ကို ကြိုတင်မြင်နေသည်။

ဘာ

တစ်ခဏတာ လီယန်နှင့် ဟွမ်ကျီယာတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

နောက်တစ်ယောက်လား။

သို့သော် သူတို့ စကားမဆုံးမီမှာပင် တောက်ပသော နေ့ခင်းအလင်းရောင်သည် ရုတ်တရက် မှိန်ကျသွားသည်။

အလင်းရောင်ကို ရုတ်တရက် ယူဆောင်သွားသလိုပင်၊ နေရောင်ခြည် ရှိနေသေးသော်လည်း မှိန်ဖျော့ပြီး အလင်းမရှိတော့ပေ၊ အဝေးတွင် အလင်းရောင်ရှိနေသေးသော်လည်း ဒီနေရာသည် အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားပုံရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသော အနံ့တစ်ခု စတင်ပျံ့နှံ့လာသည်၊ အလောင်းကောင် ဖူးရောင်ပြီးနောက် ပုပ်သိုးသောအနံ့နှင့်တူသည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေလား။"

လီယန်နှင့် ဟွမ်ကျီယာတို့ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

အနီးအနားရှိ အရိပ်ထောင့်တစ်ခုတွင် ခရမ်းရောင်ရင့်ရင့်အသားအရေနှင့် အနည်းငယ် ဖူးရောင်နေသော အရေပြားရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ ပေါ်လာသည်နှင့် လျောင်ဖန်နှင့် ရွှီဖုန်းတို့သည် သူတို့ တိုက်ခိုက်ခံနေရသော အန္တရာယ်ရှိသည့် အခြေအနေမှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်သွားပြီး သူ၏ဘေးတွင် ပေါ်လာကြသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေသည် လူနှစ်ဦးကို နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း နှစ်ဦးသားသည် အခြေအနေမကောင်းသေးပေ။ လျောင်ဖန်၏ ခြေထောက် ကျိုးသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ပြဲနေကာ သူ၏အလေးချိန်ကို မနည်းထမ်းထားနိုင်တော့သည်။ ရွှီဖုန်းသည် ပိုဆိုးသည်၊ သူ၏ခါးကျိုးသွားပြီး လက်တစ်ဖက်သည် တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် စုတ်ပြတ်သွားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ လိမ်ကောက်နေပြီး ပြန်လည် ကောင်းမွန်နိုင်တော့မည် မဟုတ်သလို ပုံပျက်နေသော မံမီတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ကူးချန်၊ မင်း မြန်မြန်ရောက်လာတာပဲ၊ ခဏလေးနောက်ကျသွားရင် ငါတို့ သေသွားလောက်ပြီ။"

ရွှီဖုန်းက စိတ်မအေးနိုင်သေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။

လျောင်ဖန်သည် စကားတစ်ခွန်းမပြောဘဲ သူ၏မျက်ခွံများ တွန့်သွားသည်။တစ္ဆေငယ်သည် သူတို့ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"သေလိုက်ပါတော့ နောက်တစ်ခါ လာနေပြန်ပြီလား။"

ကူးချန်ဟုခေါ်သော အမျိုးသားသည် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တစ္ဆေငယ်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ငါ ဒီတစ္ဆေသရဲအရာကို လောလောဆယ် တခြားနေရာကို လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီ၊ သူ ခဏတာ တိုက်ခိုက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကြည့်ရတာ ယန်ကျန့် တကယ်ပဲ ဒီမှာ မရှိဘူးထင်တယ်၊ သူ့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက ငါ့ထက် ပိုအားကောင်းတယ်။ ငါတို့သာ တကယ်တိုက်ခိုက်ရင် ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေက အသုံး မဝင်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မြန်မြန်လုပ်ရမယ်၊ ပစ္စည်းကို ယူပြီး ထွက်သွားရမယ်။ ငါ ဘာမတော်တဆမှုမှ မဖြစ်ချင်ဘူး။"

"သွားပြီ၊ သွားပြီ၊ သူတို့ အကူအညီခေါ်လိုက်ပြီ၊ ငါတို့ အခု သေချာပေါက် ရှုံးပြီ။"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က မကောင်းသော နိမိတ်ကို ခံစားမိပြီး ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ဒီလူကို ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက တစ္ဆေနယ်မြေရှိနေမှတော့ ကိုင်တွယ်ရခက်မှာ သေချာတယ်။"

လီယန်သည် သူ၏စိတ်ထဲမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း ကိုက်ညီမှုမရှိပေ။

ဟွမ်ကျီယာက ပြောသည်။

"အရပ်သား တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ပဲ၊ တရားဝင်မှတ်တမ်းတွေမှာ သေချာပေါက် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"

"သတိထား၊ အခြေအနေက ငါတို့ဘက်မှာ မရှိဘူး။"

လီယန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ၏နှာခေါင်းမှ သွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီဖုန်းက ပြောသည်။

"ကူးချန်၊ ငါ့ကို သူတို့ကို သတ်ဖို့ ကူညီပါ။"

"အဲ့ဒါ ငါတို့ သဘောတူညီချက်ရဲ့ အတိုင်းအတာထဲမှာ မပါဘူး၊ ငါ ပစ္စည်းကို ယူပြီး ထွက်သွားမယ်။"

ကူးချန်က ပြောသည်၊ သူ၏မျက်နှာသည် ဖူးရောင်နေပြီး သူ၏အသံသည် အဝလွန်နေသလို အနည်းငယ် နှေးကွေးနေသည်။

ရွှီဖုန်း၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်၊ ဒီကောင်က တော်တော်ရက်စက်တာပဲ။ အကယ်၍ သူ ဒီလူတွေကို ဒီနေ့ မရှင်းလင်းခဲ့လျှင် သူ နောက်ပိုင်းတွင် လက်စားချေရန် ပစ်မှတ်ထားခံရမည်မှာ သေချာပြီး စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ရှင်းလင်းစွာပင် သူသည် မည်သည့်ဆုံးရှုံးမှုမှ မခံဘဲ အကျိုးအမြတ်ရရန်သာ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်...

ဒီအကူအညီပေးသူကို အလွယ်တကူ အသုံးချ၍မရပေ။

"ငါ လုံခြုံရေးအိမ်ကို ရှာတွေ့ပြီ၊ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။"

ကူးချန်က ပြောပြီး ချက်ချင်း ထိုနေရာမှ လူနှစ်ဦးနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီယန်၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မြန်မြန်၊ အခု သူတို့ကို တားလိုက်။"

ဟွမ်ကျီယာသည် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး လဲကျလုနီးပါးဖြစ်ကာ သူမ ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုတားရမှာလဲ၊ ဒီလူမှာ တစ္ဆေနယ်မြေရှိတယ်။ ဖုန်းချွမ်းနဲ့ ယန်ကျန့်မရှိဘဲ ငါတို့ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခြေမရှိဘူး။"

တစ္ဆေနယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်သူများသည် ရှားပါးသည်။ ထိန်းချုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး တစ္ဆေ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကြောင့် သေဆုံးလေ့ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တချို့ကသာ တစ္ဆေနယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ကြတာဖြစ်တယ်။

ယန်ကျန့်၊ ဖန်ရှီမင်၊ ရဲကျန့်၊ လီလဲ့ဖိန် တို့လို လူများသာ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသူအနည်းငယ်လည်း ရှိသေးသည်၊ သို့သော် ထိုသူများသည် အလွန်နည်းပါးသည်။

"ငါ အမှတ်တစ် လုံခြုံရေးအိမ်ကို သွားပြီး တံခါးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ရင် အခွင့်အရေးရှိနိုင်သေးတယ်။ အလုပ်မဖြစ်ရင် ငါ အဲ့ဒီမှာပဲ သေလိုက်မယ်၊ ငါ့တစ္ဆေ ပြန်ရှင်သန်လာတဲ့အခါ အဲ့ဒီနေရာကို ဘယ်သူမှ ဝင်ဝံ့တော့မှာမဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေနယ်မြေတောင် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိနိုင်ဘူး။"

လီယန်က ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် နောက်တစ်ခွန်းမပြောဘဲ သူ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဟွမ်ကျီယာသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဆက်လက်တိုက်ခိုက်သင့်၊ မသင့် မသေချာပေ။ သူမ၏ ပလတ်စတစ်လည်ဆွဲကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်နီးပါးဖြစ်နေပြီ၊ တစ်ခါ သို့မဟုတ် နှစ်ခါ ထပ်သုံးလိုက်လျှင် တစ္ဆေပြန်ရှင်သန်လာနိုင်သည်။

"ရှုန်ဝမ်ဝမ် မင်းရဲ့ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းကို နောက်တစ်ခေါက်သုံးကြည့်၊ အမြင့်ဆုံးအထိသုံးပြီး အခွင့်အရေးရှိမရှိ ပြောပြ။"

ဟွမ်ကျီယာက ပြောလိုက်သည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ပြန်ဖြေသည်။

"သဘာဝလွန်အချက်အလက်တွေ ပါဝင်တဲ့ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းက သွေဖည်သွားနိုင်တယ်၊ တိကျမှုကို အာမ မခံနိုင်ဘူး။ ငါ့ခန့်မှန်းချက်တွေက သာမန်လူတွေအကြောင်းပဲဆိုရင်တော့ ၁၀၀% တိကျမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သဘာဝလွန်ကိစ္စတွေ ပါဝင်လာရင် အရာတွေက ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။ အခု ငါ ခံစားနေရတာက ငါတို့သွားရင် သေချာပေါက် သေမှာပဲ၊ အဲ့ဒီလူ... အရမ်းအားကောင်းတယ်။"

"ဘယ်လောက်အားကောင်းလဲ။" ဟွမ်ကျီယာက မေးလိုက်သည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ခဏစဉ်းစားသည်။

"သူက အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်လောက်အောင်တော့ စွမ်းဆောင်နိုင်လောက်တယ်၊ ကံကောင်းလို့ သူ စိတ်ပြောင်းသွားတာ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ခန့်မှန်းချက်ထဲမှာ ငါတို့အားလုံး သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားလို့ပဲ။"

ဟွမ်ကျီယာ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ဒါက ပြဿနာပဲ

ဘယ်ကမှန်းမသိ ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ယခင်က လုံးဝမကြားဖူးသော တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာဖြစ်ရမယ်၊ ဒီမှာ လုံခြုံရေးအိမ်နှစ်လုံးရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါထင်တယ် ဒီလုံခြုံရေးအိမ်က အမှန်ပဲ။"

ကူးချန်သည် ရွှီဖုန်းနှင့် လျောင်ဖန်ကို မြေအောက်လုံခြုံရေးအိမ်တစ်လုံး၏ တံခါးဝသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။

ဒါက အမှတ်တစ် လုံခြုံရေးအိမ် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် အိပ်စက်နေသော နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

"တံခါးဖွင့်လိုက်။"

ကူးချန်က အမိန့်ပေးသည်၊ သူ၏လေသံသည် နှေးကွေးနေသည်။

ရွှီဖုန်း၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သူနှင့် ကူးချန်သည် သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်၊ သို့သော် ရွှီဖုန်း ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်သည့်အချိန်တွင် ကူးချန်သည် ထိုပေါ်တွင် အချိန်အတန်ကြာ ရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး အတော်ကြာနေပြီးမှ ဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဒီကောင်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အကြပ်အတည်းအခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်စေခဲ့ပုံ ရသည်။

ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုနီးပါး ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုပဲ တံခါးဖွင့်လိုက်တာ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိမှာကို မကြောက်ဘူးလား။"

လျောင်ဖန်က မေးလိုက်သည်။

"ပြဿနာရှိရင် ငါတို့ ထွက်သွားရုံပဲ။ ယန်ကျန့် တကယ်ပဲ တာချန်းမြို့မှာမရှိရင် ငါ့ကို သတ်နိုင်တဲ့အရာ ဘာမှမရှိဘူး။"

ကူးချန်က ပြန်ဖြေသည်။

ရွှီဖုန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး လုံခြုံရေးအိမ်၏ တံခါးကို အတင်းအဓမ္မ ဖွင့်လိုက်သည်။

လုံခြုံရေးအိမ်ဟုခေါ်သော အရာသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကာကွယ်ပေးသော်လည်း လူလုပ်ဖျက်ဆီးမှုကို မတားဆီးနိုင်ပေ၊ တစ္ဆေများသည် သတ်ဖြတ်ရန် စည်းမျဉ်းများကို အစပျိုးရန် လိုအပ်သည်။ လုံခြုံရေးအိမ်သည် တစ္ဆေများ၏ အာရုံခံမှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်သည်။

သို့သော် လူသားများသည် ဒီစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာရန်မလိုအပ်ပေ။

ဒါကလည်း တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး၏ အားသာချက်ဖြစ်သည်။

ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အတွင်းမှ အရာအားလုံးသည် ရှိနေသူအားလုံးထံသို့ ချက်ချင်း ပေါ်လွင်သွားသည်။

အခန်းအလယ်တွင် သံမဏိအခေါင်းတစ်လုံးကို ထားရှိပြီး ပိတ်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။

အခန်းတွင် ရွှေရောင်သေတ္တာအချို့လည်း ပါဝင်သည်။

"မမှားဘူး၊ ဒါ ယန်ကျန့်ရဲ့ လုံခြုံရေးအိမ်ပဲ။ သူ့ရဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ အကျဉ်းချထားတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေအားလုံး ဒီမှာ သိမ်းထားတာ။"

ရွှီဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အလောင်းကောင် သံချောင်းကိုပဲ လိုချင်တယ်၊ ကျန်တာတွေက မင်းတို့သဘောပဲ။"

ကူးချန်က ခပ်တိုတိုပြောပြီး ဆက်ပြောသည်။

သူ၏ပစ်မှတ်သည်လည်း အလောင်းကောင် သံချောင်းအတွက် ဖြစ်နေသည်။

သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းမှာ အဖိုးတန်ဆုံး သဘာဝလွန်ပစ္စည်းအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင် သံသယဖြစ်စရာမရှိဘဲ အလောင်းကောင် သံချောင်းပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒီပစ္စည်းသည် ပြိတ္တာတစ်ကောင်ကို စိုက်ထားခဲ့ပြီး ရဲကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း လူသိများသည်။

ပြီးတော့ အသုံးပြုရာတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိပေ။

ယခုအခါ ၎င်းကို မဟာဗျူဟာအဆင့် သယံဇာတတစ်ခုနီးပါးအဖြစ် မှတ်ယူနေကြပြီး ယန်ကျန့် လက်ထဲတွင်သာ မရှိခဲ့လျှင် လူများသည် အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး ခိုးယူကြလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ရွှီဖုန်းနှင့် လျောင်ဖန်၏ အကြည့်သည် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

"ဘာလဲ၊ မင်းတို့ သဘောမတူဘူးလား။"

ကူးချန်က လှောင်ပြုံးပြုံးသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ ရောက်လာပြီးမှတော့ မင်းတို့ သဘောတူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ ငါ တစ်ခုခုနဲ့တော့ ထွက်သွားရမှာပဲ၊ မင်းတို့ကို အကူအညီပေးဖို့ ငါ ယူခဲ့ရတဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွန့်စားမှုတွေကို ထောက်ထားပြီးပေါ့။"

"ကောင်းပြီ၊ မင်း ယူနိုင်တယ်။"

ရွှီဖုန်းက မလိုလားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် ချိန်သီးနာရီကျိန်စာအောက်တွင် ရှိနေပြီး သူတို့၏အသက်များသည် ရေတွက်ချိန် နောက်ဆုတ်နေသည်။ အကယ်၍ သူတို့ အချိန်ကို မတိုးနိုင်ခဲ့လျှင် တခြားဘာမှ အရေးမကြီးတော့ပေ။

ပြီးတော့ အခုက ကူးချန်နှင့် ရန်ဖြစ်ရမည့်အချိန်မဟုတ်ပေ။

မကြာမီ...သုံးဦးသား ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှာဖွေကြသည်။

သူတို့သည် တစ္ဆေကြွေရုပ်၊ ပန်းထိုးဖိနပ်များနှင့် အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်နေသော ရုပ်သေးအရုပ်ကို တွေ့ရှိသည်။

သို့သော် သူတို့သည် အလောင်းကောင် သံချောင်း သို့မဟုတ် ထို သံချေးတက်ပြီး ထူးဆန်းသော ထင်းခုတ်ဓားကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

"မရှိဘူး၊ မတွေ့ဘူး။"

"ငါလည်း မတွေ့ဘူး။"

ကူးချန်သည် အစအဆုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်၊ သူ ရွှီဖုန်းနှင့် လျောင်ဖန်တို့ လိမ်မပြောနေကြောင်း သိသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဒီအရေးအကြီးဆုံး ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သုံးဦးသားသည် သူတို့၏အကြည့်ကို အထင်ရှားဆုံး သံအခေါင်းပေါ်တွင် စူးစိုက်ထားလိုက်ကြသည်။

"ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ယန်ကျန့်က အခေါင်းထဲကို ယူသွားနိုင်ခြေများတယ်၊ ငါတို့ အခေါင်းကို ဖွင့်ရမယ်။"

လျောင်ဖန်က သူ၏အကြည့် ပြောင်းလဲသွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အထဲမှာ ရှိနိုင်တယ်၊ ဒီလိုဆိုရင် အခု ပြန်လည်ရှင်သန်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေနိုင်တယ်၊ အခေါင်းဖွင့်တာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။"

ရွှီဖုန်းသည် အေးစက်သော သတ္တုအခေါင်းအဖုံးကို ထိလိုက်သည်၊ သူ၏စိတ်မအေးနိုင်မှုသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။

လျောင်ဖန်က ထပ်ပြောသည်။

"တစ်ခါတစ်လေ အလောင်းကောင် သံချောင်းက ယန်ကျန့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စိုက်ထည့်ထားနိုင်တယ်။ သူ သေသွားပြီဆိုတော့ သူ့ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေ ပြန်ရှင်သန်မလာအောင် ကာကွယ်ဖို့ သူ သူ့ကိုယ်သူ ကန့်သတ်ထားတာ။"

"အခေါင်းကို အပြင်ဘက်ကို ယူသွားပြီး ဖွင့်ကြည့်ကြစို့။ အန္တရာယ်ကြုံရင် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာမယ်။ ဒီနေရာက အရမ်းကျဉ်းမြောင်းပြီး ဒုက္ခတစ်ခုခုဖြစ်ရင် ပိတ်မိဖို့လွယ်တယ်။"

ကူးချန်က လှည့်ပြောသည်၊ သူ အခေါင်းဖွင့်ရန် အတင်းအကျပ် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။

လူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတော့ အလောင်းကောင် သံချောင်းသာမက ထင်းခုတ်ဓားလည်း ပျောက်ဆုံးနေသည်။

ဒီအရေးကြီးသော ခရီးသည် အရေးအကြီးဆုံး သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများကို မရရှိခဲ့လျှင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်လိမ့်မည်။

လုံခြုံရေးအိမ်မှ ပစ္စည်းအချို့ကို ယူပြီးနောက် သူတို့သည် သတ္တုအခေါင်းကို လုံခြုံရေးအိမ်မှ ထုတ်ကာ လူနေရပ်ကွက်ထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ တက္ကစီကို ဒီကို ယူလာလိုက်မယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကြားဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ကြိုးစားရင် ကူးချန်၊ မင်း ငါ့ကို သူတို့ကို ရှင်းပေးရမယ်။"

လျောင်ဖန်က ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဘယ်သူမှ ဒုက္ခပေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ လာရဲရင် ငါ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်။"

ကူးချန်သည်လည်း အေးစက်စွာ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူ့လိုလူတစ်ယောက်အတွက် အသက်အနည်းငယ် ယူလိုက်ရခြင်းသည် တကယ်ပင် သူ့စိတ်ထဲတွင် အလေးမထားပေ။

သူက လီယန်နှင့် အခြားသူများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် အချိန်မဖြုန်းချင်ရုံသာဖြစ်ပြီး သူ၏စွမ်းရည်များကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။