ငါ ဘယ်သူလဲ ?
Vol. 58 Ch. 870
"ဘန်း!"
တိုးညင်းသော မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။
တစ်တန်အလေးချိန်ရှိသော သတ္တုအခေါင်းတစ်လုံးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး အနီးအနားရှိ မြေပြင်ကို ကွဲအက်သွားစေသည်။
ရွှေနှင့် အထူးသံမဏိတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အခေါင်းသည် အလွန်မာကျောပြီး လေးလံကာ အားအင်သက်သက်ဖြင့် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီး၍မရသည့်အပြင် သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုများကိုလည်း သီးခြားခွဲထုတ်နိုင်သည်။
ဒါကို ယန်ကျန့်အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် အခု...ဒီသတ္တုအခေါင်းကို အမှတ်တစ် လုံခြုံရေးအိမ်မှ ရွှီဖုန်းနှင့် လျောင်ဖန်တို့က ရွှေ့ပြောင်းထုတ်လာခဲ့သည်။
"ဖွင့်လိုက်။"
မျက်နှာဖူးရောင်နေပြီး အရေပြားက ထူးဆန်းသော ခရမ်းရောင်ရင့်ရင့်အရောင်ပြနေသော ကူးချန်က ဘေးမှ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"အခုလား။" ရွှီဖုန်း ခဏရပ်သွားသည်။
ကူးချန်က ပြောသည်။
"ဟုတ်တယ်လေ၊ ဘယ်အချိန်အထိ စောင့်ဖို့ စီစဉ်နေသေးတာလဲ။ ပစ္စည်းရတာနဲ့ ငါတို့ ထွက်သွားသင့်တယ်။ အချိန်ကြာကြာနေရင် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာမှာကို ငါ မလိုလားဘူး။"
ရွှီဖုန်း၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် လျောင်ဖန်သည် တက္ကစီအဟောင်းကို မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူ ကားပေါ်မှ မဆင်းဘဲ ရွှီဖုန်းကို ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ရွှီဖုန်း၊ လုပ်လိုက်တော့။ တကယ်လို့ အန္တရာယ်တစ်ခုခုရှိရင် ငါ မင်းကို ကားနဲ့ခေါ်ပြေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအထိတော့ ရောက်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့် တကယ်ပဲ သေသွားလောက်ပြီ။ သူ မသေခင် သူ့ကိစ္စတွေကို စီစဉ်သွားခဲ့မှာပဲ။"
"အခေါင်းဖွင့်တာက ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတော့ မဖြစ်သင့်ဘူး။"
မဖြစ်သင့်ဘူး ဟုတ်လား။
ဒါက ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားလို့ရတဲ့ ကိစ္စလား။
ရွှီဖုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူ အားမတန်ဘဲမာန်လျော့လိုက်သည်။ ဒီနေရာတွင် မည်သူမျှ လှုပ်ရှားရန် ဆန္ဒမရှိပေ။
အခေါင်းဖွင့်ခြင်းနောက်တွင် လိုက်ပါလာနိုင်သော ကနဦးအန္တရာယ်လှိုင်းကို မည်သူမျှ ရင်ဆိုင်ချင်ကြခြင်းမရှိပေ။
"ကောင်းပြီ၊ ငါ အခေါင်းကို ဖွင့်မယ်။"
ရွှီဖုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လိမ်ကွေးနေပြီး လက်တစ်ဖက်သာ ကျန်တော့သော်လည်း သူ၏ခွန်အားသည် အလွန်အမင်း အားကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် အခေါင်းအဖုံးကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မတင်ရန် ကြိုးစားသည်။
လေးလံသော သတ္တုအခေါင်းသည် တုန်ခါသွားသော်လည်း မပွင့်ခဲ့ပေ။
"ဒီအခေါင်းက မတင်ဖို့လုပ်ထားတာမဟုတ်ဘူး၊ တွန်းဖို့လုပ်ထားတာ။"
ကူးချန်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိပြီး ပြောလိုက်သည်။
ရွှီဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ၏ချဉ်းကပ်ပုံကို ပြောင်းလဲကာ လေးလံသော သတ္တုအဖုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းလိုက်သည်။
အဖုံး၏ အက်ကွဲကြောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော သတ္တုသည် ပုံပျက်သွားပြီး တစ်ဂျွမ်းဂျွမ်း မြည်ကာ အဖုံးကိုယ်တိုင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကွဲဟလာသည်။
"တကယ်ပဲ ပွင့်တော့မှာပဲ။"
တက္ကစီထဲမှ လျောင်ဖန်သည် စပ်စုစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်၊ အခေါင်းထဲတွင် ဘာပါဝင်သည်ကို မြင်ချင်စိတ်ပြင်းပြနေသော်လည်း ထိတ်လန့်မှုများဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေသည်။
"ရပ်လိုက်၊ အဲ့ဒီအခေါင်းကို ဖွင့်လို့မဖြစ်ဘူး။"
ထိုအချိန်တွင် လီယန် ရောက်ရှိလာသည်။ သူ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဟစ်အော်ကာ ဒီလူများ၏ လုပ်ရပ်များကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။
သို့သော် တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားပြီ။
တခြားသူများတွင် တစ္ဆေနယ်မြေရှိသည်၊ သူ အမှတ်တစ် လုံခြုံရေးအိမ်သို့ အချိန်မီ မရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။
"ဒီကိစ္စက အခု မင်းလက်ထဲမှာ မရှိတော့ဘူး၊ မင်း အခြေအနေကိုလည်း သိသင့်တယ်။ ငါ မင်းကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့တာက မင်းကို သတ်ရမှာကြောက်လို့မဟုတ်ဘူး၊ မသက်ဆိုင်တဲ့လူတွေအပေါ်မှာ အင်အားမဖြုန်းချင်လို့ပဲ။ မင်းသာ ငါတို့ကို တားဖို့ကြိုးစားရင် ငါ မင်းကို အခုချက်ချင်း သေအောင်လုပ်နိုင်တယ်။"
ကူးချန်က လှည့်ကာ လီယန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် တကယ့်အကြောင်းရင်းမှာ သူ တကယ်တမ်းတွင် ဒီဌာနချုပ်၏ ခေါင်းဆောင်များကို မသတ်ချင်ခြင်းဖြစ်သည်။
အကယ်၍ လူ့အသက်တစ်ချောင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် မပတ်သက်ပါက အလောင်းကောင် သံချောင်းတစ်ချောင်း ခိုးယူခြင်းကိုပင် အလေးအနက်ထားမည်မဟုတ်ပေ၊ ဌာနချုပ်သည် လူသတ်သမားများဖြစ်သော လျောင်ဖန်နှင့် ရွှီဖုန်းကိုသာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်အပေါ် အာရုံစိုက်လာမည်မဟုတ်ပေ။
အကျိုးအပြစ်များကို ချိန်ဆပြီးနောက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းသော နားလည်မှုတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် လီယန်သည် ဂရုမစိုက်ပေ၊ သူသည် ပြေးဝင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
"သေခြင်းတရားကို မသိကျိုးကျွန်ပြုနေတာပဲ။"
ကူးချန်က အေးစက်စွာ ပြောပြီးနောက် အသက်တစ်ချက်ရှူလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌ လီယန်၏ ဘေးတွင် ပုပ်သိုးသောအနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ခါတည်း တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏မျက်နှာသည် နီရဲလာကာ အသက်ရှူကျပ်နေသလိုဖြစ်ပြီး သူ၏အရေပြားသည် ခရမ်းရောင်ရင့်ရင့်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အထူးဆန်းဆုံးမှာ သူ ဘယ်လိုပင် အသက်ရှူသည်ဖြစ်စေ အသုံးမဝင်ခြင်းဖြစ်သည်။
အသက်ရှူကျပ်သည့် ခံစားမှုသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။
"လီယန်။"
ဟွမ်ကျီယာသည် ပြေးလာပြီး လီယန် မြေပြင်ပေါ်တွင် သူ၏လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရင်ဘတ်ကို ဆုတ်ဖြဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏နာကျင်ပြီး ရုန်းကန်နေသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ လီယန် ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မထနိုင်တော့တာလဲ။
သူ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရလျှင်ပင် သူ လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသင့်ပေ။
"အခေါင်းဖွင့်လေ၊ ဘာရပ်နေသေးတာလဲ။"
ကူးချန်က နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဟောက်လိုက်သည်။
ရွှီဖုန်းသည် အံကြိတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ တွန်းလိုက်သည်။
ဘန်း!
လေးလံသော သတ္တုအခေါင်းအဖုံးသည် တိုက်ရိုက် တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရသည်။ အတွင်းတွင် စိတ်ကူးထားသလို တစ္ဆေကြမ်းပြန်လည်ရှင်သန်လာသည့် မြင်ကွင်းမရှိသလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်စဉ်လည်း မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ၊ အရာအားလုံးသည် အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။
ရွှီဖုန်းသည် အခေါင်းအတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အတွင်းတွင် လူငယ်တစ်ဦး၏ အလောင်း လဲလျောင်းနေသည်၊ မလှုပ်မယှက်၊ အေးစက်ပြီး အသက်မဲ့နေသည်။ သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးမှာ သူ၏မျက်နှာကို လတ်ဆတ်သော သွေးများစွန်းထင်းနေပုံရသော ရှေးဟောင်းသတင်းစာတစ်စောင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး အသားနှင့် တင်းကျပ်စွာ ကပ်နေကာ မျက်နှာသွင်ပြင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုသာ မြင်နိုင်တော့သည်။
အလောင်းဘေးတွင် အက်ကြောင်းများစွာရှိပြီး အလွန်ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် ရွှေရောင်လှံတစ်ချောင်း ရှိနေသည်။
ထို့အပြင် မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံး၊ Power Bank တစ်လုံးနှင့် ဖွင့်ထားပြီးသော ရှေးဟောင်း မဟော်ဂနီသေတ္တာတစ်လုံးမှလွဲ၍ ဘာမှမရှိပေ။
"တကယ်ပဲ၊ ဒါ ယန်ကျန့်ရဲ့ အလောင်းပဲ၊ သူ သေသွားပြီ။"
ရွှီဖုန်းသည် ခဏစောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းကြီးတစ်ချက်ချလိုက်သည်။
သူသည် အလောင်းမှ မည်သည့်အသက်ရှင်သန်မှုလက္ခဏာကိုမှ မခံစားမိသလို ယန်ကျန့်၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုလက္ခဏာများကိုလည်း မခံစားမိပေ။
"သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ နာမည်ကျော် တစ္ဆေမျက်လုံးရှင် ယန်ကျန့်၊ သူ ဒီလိုတိတ်တဆိတ် သတိမပြုမိဘဲ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်ထားမှာလဲ။"
အခြေအနေကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကူးချန်သည် ရုတ်တရက် အခေါင်းဘေးသို့ ပေါ်လာသည်။
တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ပြီးနောက်...ကူးချန်၏ ဖူးရောင်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ချက် ပေါ်လာသည်။
"ကောင်းကောင်းပြင်ဆင်ထားတာပဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အခေါင်းထဲမှာ ပိတ်လှောင်ပြီး အခေါင်းကို လုံခြုံရေးအိမ်ထဲမှာ သိမ်းထားတယ်၊ ဒါက လုံးဝ လုံခြုံစိတ်ချရတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ မင်းသေဆုံးပြီးနောက် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင် ရှင်သန်လာရင်တောင် အပြင်ဘက်ကို အနည်းငယ်မျှတောင် သက်ရောက်မှုရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ခုတည်းသော အမှားက အဲ့ဒီသဘာဝလွန်ပစ္စည်းကို မင်းနဲ့အတူ အခေါင်းထဲကို မြှုပ်နှံဖို့ ယူလာခဲ့တာပဲ။"
"ရှေးလူကြီးတွေက ရွှေငွေရတနာတွေကို အခေါင်းထဲမထည့်ရဘူးဆိုတာ သိကြတယ်၊ ဂူသင်္ချိုင်းဓားပြတွေက ရတနာတွေယူဖို့ အခေါင်းကိုဖွင့်ပြီး အလောင်းကို ပျက်စီးစေမှာ စိုးလို့လေ။ ကြည့်ရတာ မင်းကလည်း အဲ့လောက်မတော်ခဲ့ဘူးပဲ။ မင်းကို အသက်ရှင်လျက် မတွေ့ဆုံ နိုင်ခဲ့တာကတော့ နှမြောစရာပဲ၊ မဟုတ်ရင်တော့ နာမည်ကျော် တစ္ဆေမျက်လုံးရှင်ကို တကယ်ပဲ တွေ့ချင်မိတယ်။"
သူ နှမြောတသမှုအနည်းငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဒီလိုထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင်လျှင် အခေါင်းထဲတွင် သေဆုံးရသည့်နေ့တစ်နေ့ ရှိခဲ့သည်မှာ လူများကို နှမြောစိတ်ဖြစ်စေသည်။
ကူးချန်သည် သက်ပြင်းချကောင်းချနိုင်သော်လည်း သူ၏လုပ်ဆောင်မှုသည် မနှေးကွေးပေ။ စောင့်ကြည့်ပြီး အန္တရာယ်မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း ရွှေရောင်လှံကို ယူရန် လက်ဆန့်လိုက်သည်။ သူ မမှားဘူးဆိုလျှင် အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ၎င်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားသည်။
သို့သော် ဘယ်လိုပဲပြောင်းလဲပါစေ...
သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများသည် အမြဲတမ်း သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများသာဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီး၍မရပေ၊ ထို့ကြောင့် သူ နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ယူရုံသာ လိုအပ်သည်။
"ကူးချန်၊ မင်း အလောင်းကောင် သံချောင်းကိုပဲ ယူမယ်လို့ ပြောထားတာမဟုတ်ဘူးလား။ ထင်းခုတ်ဓားကိုလည်း ဒီလှံထဲမှာ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားတယ်၊ မင်း အဲ့ဒါကိုပါ ယူဖို့ စီစဉ်နေတာလား။"
ရွှီဖုန်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သတိပေးလိုက်သည်။
"ဒီအရာတွေမှာ အစဉ်လိုက်တော့ ရှိသင့်တာပေါ့။ ငါ အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ယူပြီးရင် မင်းတို့ကို သဘာဝအတိုင်း ပြန်ပေးမှာပါ။"
ကူးချန်က ပြောလိုက်သည်။
သူတွင် ရန်လိုစွာ ပြုမူနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း သူ ထိုသို့မလုပ်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ရွှီဖုန်းနှင့် လျောင်ဖန်တို့တွင် နောက်ခံအင်အားများရှိပြီး သူ ချိန်သီးနာရီကျိန်စာဖြစ်ရပ်တွင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"မင်း ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ရွှီဖုန်းက ပြောသည်။
"ငါတို့လည်း ပဋိပက္ခသေးသေးလေးတစ်ခုကြောင့် အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်ချင်ကြတာမဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါက ဘယ်သူ့အတွက်မှ အကျိုးမရှိဘူး။"
ကူးချန်သည် စကားမပြောဘဲ လှံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် မကြာမီ သူ၏မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။
အရာဝတ္ထုသည် ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲတွင် ကပ်နေသလိုပင်၊ ကော်ဖြင့်ကပ်ထားသလိုပင် တင်းကျပ်စွာ မကိုင်ထားသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ထုတ်ယူ၍မရပေ။
"မင်း သေသွားပြီပဲ၊ ဒီလိုလှည့်ကွက်တွေက ဘာအသုံးဝင်တော့မှာလဲ။"
ကူးချန်သည် ပြင်းထန်သော အားတစ်ခုကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။
ရွှေရောင်လှံသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်မှ လွတ်ထွက်သွားသော်လည်း ကြီးမားသော အင်အားသည် အခေါင်းထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော အလောင်းကို တိုက်ရိုက် ဆွဲမလိုက်သဖြင့် အလောင်းကောင်သည် တောင့်တင်းမလှုပ်မယှက် ထိုင်လျက်အနေအထား ဖြစ်သွားသည်။
"ကူးချန်၊ သတိထား။"
ရွှီဖုန်းက သူ၏မျက်ခွံများ တွန့်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် သေသွားသော်လည်း သူ၏အတွင်းမှ တစ္ဆေသည် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပြန်လည်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာမရှိသော်လည်း ကူးချန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အလောင်းကောင်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းစည်းမျဉ်းများကို အစပျိုးကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နိုးထစေမည်မဟုတ်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။
"ဒီယန်ကျန့်က တော်တော်အတွေးအခေါ်ရှိတာပဲ၊ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး လက်နက်တစ်ခု ဖန်တီးချင်နေတာ။ ကြည့်ရတာ ဒါက တစ်ပိုင်းတစ်စ ပြီးစီးနေတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အတွေးအခေါ်က တော်တော်လေး အမြင်ကျယ်ပြီး သင်ယူထိုက်တယ်။"
ကူးချန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး သူ၏အကြည့်သည် သူ၏လက်ထဲမှ ရွှေရောင်လှံကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
လှံ၏ထိပ်သည် ထင်းခုတ်ဓားဖြစ်သော်လည်း ဓား၏မူလပုံသဏ္ဌာန်ကို မမြင်နိုင်တော့ဘဲ သံချေးတက်နေသော ဓားသွားကိုသာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။
အလောင်းကောင် သံချောင်းကတော့ အမြီးပိုင်းတွင် စိုက်ထည့်ထားသည်။
"ပစ္စည်းတွေ ခွဲဝေဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"
ရွှီဖုန်းက သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။
သူသည် ကူးချန်၊ ဒီသဘာဝလွန်ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ရရှိပြီးနောက် ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သည်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူတွင် တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးစွဲခွင့်ရှိသည်။
သို့သော် အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော လျောင်ဖန်သည် ကူးချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ အကယ်၍ သူ တကယ်ထွက်ပြေးလျှင် ကားဖြင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ ထိုအခါ မည်သူက အသာစီးရမည်ကို ကြည့်ကြရမည်ဖြစ်သည်။
ဒီကောင်ကို အကူအညီတောင်းခြင်းသည် သူတို့တွင် တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခု သေချာပေါက်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ထိုအချိန်တွင်...ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြေးလာသည်။ သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"မင်း နောက်ကျသွားပြီ။ အသင်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ အခေါင်း ဖွင့်ခံလိုက်ရပြီ။ သံသယဖြစ်စရာမရှိဘဲ အသင်းခေါင်းဆောင် ကျရှုံးသွားပြီ၊ သူ သေသွားပြီ။"
ဟွမ်ကျီယာသည် ယခုအခါ လီယန်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ သူမသည် နာကျင်ခံစားနေရသော လီယန်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိန်းထားပြီး သူမ၏လည်ပင်းမှ အနက်ရောင်ဖြစ်သွားသော ပလတ်စတစ်လည်ဆွဲကို အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ လီယန်ကို တစ္ဆေလိမ်လည်သူဖြင့် ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုနည်းပြီး သူ့ကို မနည်းထိန်းထားနိုင်ရုံသာ ရှိသည်။
သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်လှပသော မျက်နှာသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် အထီးကျန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေ့ကစပြီး ဒီအဖွဲ့သည် လုံးဝပြီးဆုံးသွားတော့မည်။
သို့သော် ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ အခု ဒါကို ပြောဖို့ စောလွန်းသေးတယ်၊ ယန်ကျန့်... သူ မသေသေးဘူး။"
ဟွမ်ကျီယာသည် သူ့ကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို နှစ်သိမ့်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်း ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း သုံးလိုက်တာလား။"
" ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းပေါ့။" ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ပြန်ဖြေသည်။
"ပြီးတော့ အခုလေးတင်ပဲ။"
ဒီစကားကိုကြားသောအခါ ဟွမ်ကျီယာသည် ရုတ်တရက် သူမ၏အကြည့်ကို အခေါင်းရှိရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...ကူးချန်နှင့် ရွှီဖုန်းတို့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများကို ဘယ်လိုခွဲဝေမလဲဟု ကိုယ့်အကြံအစည်နဲ့ကိုယ် ရှိနေကြစဉ် သူတို့ဘေးရှိ သတ္တုအခေါင်းအတွင်း၌...
အခေါင်းထဲတွင် တောင့်တင်းမတ်မတ်ထိုင်နေသော အလောင်းကောင်သည် ပြောင်းလဲမှုအချို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အလောင်းကောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကပ်နေသော သွေးစွန်းနေသော သတင်းစာအဟောင်းသည် ရာသီဥတုဒဏ်ခံထားသော ပြာများကဲ့သို့ ကြေမွကာ တဖြည်းဖြည်း ပြုတ်ကျလာပြီး လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲသွားသည်။
သတင်းစာ၏ အနီရောင်သည် သွေးစွန်းရာများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ငယ်ရွယ်သော်လည်း ဖြူဖျော့သော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဒါ့အပြင် သတ္တုအခေါင်းအတွင်းမှ အနီရောင် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာသည် ထိုအချိန်မှာပင် သဘာဝလွန် စွမ်းအားတစ်ခုခု၏ ထောက်ပံ့မှုကို ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းအများအပြား ပေါ်လာပြီးနောက် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကြေမွသွားကာ ပုပ်သိုးနေသော သစ်သားအပိုင်းအစအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခု ပျက်စီးသွားသည်။
ဒီဟန်ချက်ညီမှု ပျက်စီးသွားသည့် အတိအကျအချိန်တွင်...အေးစက်ပြီး မှောင်မိုက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ချက်ချင်း အခေါင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဒါက အမှောင်ထုပဲ။
မှင်ကဲ့သို့ အမှောင်ထုသည် သတ္တုအခေါင်းမှ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ကို စွန်းထင်းသွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်တွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းသည်လည်း မယုံနိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့ထွက်သွားကာ ကောင်းကင်ကို လေးဘက်လေးတန်မှ တိုက်စားသွားသည်။
ရုတ်တရက်...ပုံမှန်မဟုတ်မှုကို ခံစားမိသောအခါ ကူးချန်၏ အသားအရေသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ရွှီဖုန်းသည်လည်း နီးကပ်လာသော အန္တရာယ်ကို ခံစားမိသည်၊ တစ္ဆေများ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပုန်းအောင်းနေသလိုပင်၊ သူ၏ကျောရိုးထဲ စိမ့်အေးသွားပြီး သူ ချက်ချင်းပင် အလိုအလျောက် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
လျောင်ဖန်သည် တက္ကစီအဟောင်းဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ထိုအချိန်တွင် အခေါင်းအတွင်းမှ ခန္ဓာကိုယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင်...ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထရပ်လိုက်သည်။
အခေါင်းထဲတွင် တည့်တည့်မတ်မတ် ရပ်နေသည်။
"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတော့၊ ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေ ရှင်သန်လာပြီ။ ငါ ဒီပစ္စည်းကို ယူပြီး အရင်သွားမယ်၊ နောက်ပိုင်း ဘာပြဿနာရှိရှိ အဆက်အသွယ်လုပ်ကြတာပေါ့။"
ကူးချန်က ပြောလိုက်သည်။
ကူးချန်သည် ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏လက်ထဲမှ လှံကို ခိုးယူပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်၊ တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်သည်။
ပုံမှန်အခြေအနေအရ သူ အခက်အခဲမရှိ ထွက်ခွာနိုင်သည်။
တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှင်သန်လာလျှင်ပင် အချိန်အနည်းငယ် ကြာလိမ့်မည်။
သူ ပစ်မှတ်မထားခံရသရွေ့ သူ လုံခြုံလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူ အခေါင်းဖွင့်၍ စုံစမ်းရန် ဝံ့ရဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ကူးချန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် သူ ယခုလေးတင် လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းသည် ရပ်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သည် လုံးဝ အနီရောင်သို့ ဆိုးထားပြီးဖြစ်သည်။
သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏သဘာဝလွန်စွမ်းအားသည် လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံရကာ တစ္ဆေနယ်မြေကိုပင် အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။
"ဒါ... ဒါ... တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်လာတာ မဟုတ်ဘူး။ ပုံမှန်ရှင်သန်မှုတွေက ဒီလောက်မမြန်ဘူး..."
ကူးချန်က ထိတ်လန့်တကြား သိရှိလိုက်သည်။
သူ နောက်ထပ်မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင်...သေမလောက်တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရင်းနှီးသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ငါ... ဘယ်သူလဲ"
အသံသည် အနည်းငယ် မာကျောသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံမရပေ။ သို့သော် ကူးချန်၊ ရွှီဖုန်းနှင့် လျောင်ဖန်တို့အတွက်မူ ထိုစကားလုံးများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
အကယ်၍ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ရှင်သန်မှုမဟုတ်လျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုသာ ရှိသည်။
ယန်ကျန့် အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။