ကြောက်မက်ဖွယ် တက္ကစီ

သဘာဝလွန်တိုက်ပွဲသည် အန္တရာယ်များပြီး သေကြေပျက်စီးစေသည်။

ထုံချန်နှင့် ကျန်းဟန်တို့ ရဟတ်ယာဉ်ဖြင့် အကူအညီပေးရန် ရောက်ရှိလာသည်။ အခုတော့ ကျန်းဟန် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် ငါးမိနစ်ပင်မကြာလိုက်ပေ။ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သက်ရှိလူတစ်ဦးသည် အေးစက်ပြီး လိမ်ကောက်နေသော အလောင်းကောင်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဖုန်းချွမ်းသည်လည်း မြင့်မားသော မြေပုံတစ်ခုအတွင်း၌ မြှုပ်နှံခံထားရကာ အများစုမှာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထူထပ်သော မြူသည် ပျံ့နှံ့နေပြီး တစ္ဆေများ ပြန်လည်ရှင်သန်လာနေသည်။

ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်မောသံများ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

တစ်ချိန်က ငြိမ်သက်အေးချမ်းခဲ့သော အဝေးပြေးလမ်းမကြီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ စုဝေးရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တိုက်ပွဲသည် မရပ်တန့်သေးပေ။

"မင်းရဲ့ အသင်းဖော်နှစ်ယောက် သေသွားပြီ၊ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တယ် ထုံချန်။ မင်း ဆက်ပြီး တောင့်ခံနေဦးမှာလား။ မင်းရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်လိုက်၊ အခုထွက်သွား၊ ဒါဆိုရင် ငါ မင်းကို မသတ်ဘူးလို့ ကတိပေးနိုင်တယ်။ စဉ်းစားကြည့်လေ၊ ယန်ကျန့် ပေါ်မလာသေးဘူး၊ သူ သေသွားလောက်ပြီ။"

လျောင်ဖန်၏ အသံသည် ခပ်အက်အက်ဖြစ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများက ကြမ်းတမ်းမှုနှင့် ရက်စက်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

ယန်ကျန့်၏ လူနှစ်ဦးကို ဆက်တိုက်ဖြုတ်ချပြီးနောက် ပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိတော့ပေ၊ တစ်ဖက်ဖက်၏ ပျက်စီးခြင်းဖြင့်သာ အဆုံးသတ်နိုင်သည်။

သူ၏ကမ်းလှမ်းမှုသည် ထုံချန်ကို လွှတ်ပေးရန်မဟုတ်ဘဲ သူမကို တိုက်ခိုက်မှုရပ်တန့်စေရန် လှည့်ဖြားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရယ်မောသံ ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် ပဲ့တင်သံသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ထုံချန် လှုပ်ရှားလျှင်ပင် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားလိမ့်မည်။

ဒါက နည်းဗျူဟာပဲ။

အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ထုံချန်သည် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတော့ပေ၊ သူ၏သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ ပုံစံများကို ဖော်ထုတ်ပြီးဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် လုံးဝမရှုပ်ထွေးပေ။

သို့သော် ထုံချန်၏ မူလပိုင်ဆိုင်သော မျက်နှာသည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ရပ်တန့်မယ်လို့ စိတ်ကူးယဉ်မနေနဲ့။ ဖုန်းချွမ်း သေပြီ၊ ကျန်းဟန် သေပြီ၊ တာဝန်ခံနှစ်ယောက်ကို ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်ပြီးမှတော့ မင်းတို့လို လူဆိုးတွေကို သေဒဏ်ပေးတာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ၊ သံသယဖြစ်စရာမရှိဘူး။"

တစ္ဆေမျက်နှာ၏ ရယ်မောသံသည် တတိယလှိုင်းအဖြစ် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

မံမီအလောင်းကောင်နှင့်တူသော ရွှီဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ္ဆေ၏ ဖိနှိပ်ထားသော ဖက်တွယ်မှု လျော့ကျသွားသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

တစ္ဆေသည် ထုံချန်ကို ချည်နှောင်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ချည်နှောင်မှုအားသည် သိသိသာသာ အားနည်းသွားပြီး ဆက်လက်ထိခိုက်စေခြင်းမရှိဘဲ သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကိုသာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်...ထုံချန်ကို အခု သတ်လို့မရတော့ပေ။

"ဖေ့တုန်း။"

ထိုအချိန်တွင် လျောင်ဖန်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိပြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ ဖေ့တုန်းသည် ကျန်းဟန်ကို ခေါင်းထိကာ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး စက္ကန့်ဆယ်ဂဏန်းသာ ကြာသေးသော်လည်း အထူးရှုပ်ထွေးသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စက္ကန့်ဆယ်ဂဏန်းသည် အရာအားလုံးကို ရှင်းပြနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

ဖေ့တုန်းဟုခေါ်သော လူသည် ကျန်းဟန်၏ အလောင်းဘေးတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အခု သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး လုံးဝမလှုပ်မယှက် ကျန်နေသည်။

"ဒုန်း!"

ဖေ့တုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး သူ နောက်ပြန်လဲကျကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပက်လက်လန်ကျသွားသည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့်...သို့သော် သူသည် အသက်ရှူရပ်သွားပြီဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာမပြတော့ပေ။

သူ သေသွားပြီ။

ကျန်းဟန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ အလွန်နီးကပ်နေသောကြောင့် တတိယလှိုင်း တစ္ဆေရယ်သံကို မခုခံနိုင်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

နာကျင်မှုမရှိ၊ ရုန်းကန်မှုမရှိဘဲ သူ အနည်းငယ် လွယ်ကူစွာ သေဆုံးသွားသည်။

"သူ သေသွားပြီ၊ ထုံချန် သတ်လိုက်တာပဲ။"

ရွှီဖုန်း၏ မျက်လုံးများလည်း ကျုံ့သွားသည်။

တတိယလှိုင်းရယ်သံအောက်တွင် သူလည်း တစ်စုံတစ်ခု အလွန်မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိသည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ သူ၏တစ္ဆေစွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ ခုခံနေသော်လည်း၊ တစ္ဆေ၏ ဖက်တွယ်မှုဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းထားကာ အခြားသဘာဝလွန် စွမ်းအားများ၏ ကျူးကျော်မှုမှ ကင်းလွတ်စေရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း သိပ်အကျိုးမရှိပေ။

ရယ်မောသံသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး လွတ်မြောက်စရာမရှိပေ။

သို့သော် သူသည် တစ္ဆေကို သူ၏နားများကို ဖုံးအုပ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် အသံသည် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပြီး အသက်ရှူရန် အလွန်လိုအပ်သော အခွင့်အရေးကို ရရှိလိုက်သည်။

"သေစမ်း၊ ကားထဲဝင်၊ ငါတို့ စတုတ္ထလှိုင်းရယ်သံကို ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

လျောင်ဖန်သည် ထိုအချိန်တွင် လုံးဝထိတ်လန့်နေသည်။

တတိယလှိုင်းရယ်သံသည် ဖေ့တုန်းကို ဖြုတ်ချသွားပြီဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ နောက်တစ်ကြိမ်သည် နှစ်ဆပြင်းထန်မည်ဆိုလျှင် သူတို့ အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ဖေ့တုန်းထက် အားကောင်းသော်လည်း နောက်တစ်လှိုင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု လောင်းကြေးထပ်ရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။

စကားတစ်ခွန်းမပြောဘဲ ရွှီဖုန်းသည် လှည့်ပြေးသွားသည်။

လျောင်ဖန်သည် တက္ကစီအဟောင်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်သွားသည်။

ကားထဲသို့ ဝင်သည်နှင့်...လျောင်ဖန်သည် ကားတံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

တက္ကစီသည် ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့် အလွန်မြင့်မားပုံရသော တစ္ဆေပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကားထဲသို့ ဝင်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရယ်မောသံများသည် အလွန်နိမ့်ကျသောအဆင့်သို့ အားနည်းသွားပြီး ကြားရုံသာ ကြားရတော့ကာ သေစေနိုင်သော အန္တရာယ်ကို မပေးနိုင်တော့ပေ။

"သူ့ကို ကားနဲ့တိုက်ရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး၊ ငါတို့ ခုခံပြီး ထုံချန်နဲ့ ရင်ဆိုင်လို့မရဘူး။"

ရွှီဖုန်းက ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

"ငါသိတယ်။"

လျောင်ဖန်သည် တက္ကစီအဟောင်းကို စက်နှိုးရန် ကြိုးစားသည်၊ အကြိမ်ကြိမ် စက်နှိုးရန် ကြိုးစားသော်လည်း တက္ကစီသည် တုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ စက်မနှိုးနိုင်ဘဲ ကားတစ်စီးလုံးသည် အနည်းငယ် တုန်ခါနေပြီး ထူးဆန်းသောအသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဒိုင်ခွက်ပေါ်မှ မီးများသည် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး လေအေးပေးစက်ပေါက်များမှ အလောင်းကောင်နံ့ပြင်းပြင်း ထွက်လာကာ ကား၏နောက်ဖုံးမှ ဒုန်းဒုန်းအသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဒုန်းခတ်သံတစ်ချက်တိုင်းနှင့်...

ကားသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားသည်။

"ဒီအချိန်မှာတော့ ကမောက်ကမ မဖြစ်ပါနဲ့။"

လျောင်ဖန်သည် တစ္ဆေတက္ကစီ၏ ပုံမှန်မဟုတ်မှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကားကို စက်နှိုးနေသည်။

ဒါက မလွှဲမရှောင်သာ ယူရမည့် စွန့်စားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဘယ်သူက သူတို့ကို ဖုန်းချွမ်းကို တိုက်ပြီး ကားကို ရပ်ပြီး စက်သတ်ခိုင်းခဲ့လို့လဲ။

"ထွက်ပြေးဖို့ စိတ်တောင်မကူးနဲ့။"

ထုံချန်က သူတို့ ထွက်ပြေးချင်နေသည်ဟု ထင်ပြီး ချက်ချင်း လိုက်သွားသည်။

သူမ၏ ချည်နှောင်မှုများ မရှိတော့သည်ကို သူ ခံစားမိပြီးဖြစ်သည်၊ ဒါက ရွှီဖုန်းက သူ့ကို မတိုက်ခိုက်တော့သောကြောင့် ဖြစ်ရမည်။ အခု သူတို့ တက္ကစီထဲသို့ ဝင်သွားပြီဆိုလျှင် သူတို့ လစ်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ဖို့များသည်။

ထုံချန် လိုက်သွားသည်။

ဖန်သားပြတင်းပေါက်အဟောင်းရှေ့တွင် အပြုံးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာတစ်ခု ရုတ်တရက် ကပ်လာသည်။

ရယ်မောသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ၎င်းသည် ကားအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

အလွန်နီးကပ်လွန်းသည်။

တစ္ဆေမျက်နှာ၏ ရယ်မောသံသည် ပိုမိုကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိသည်။

ရွှီဖုန်း၏ အသားအရေသည် အလွန်မကောင်းဖြစ်နေပြီး ကားပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ ထုံချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ကားတံခါးသည် တုန်ခါနေသည်။ ထုံချန်က ၎င်းကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပျက်စီးနေသော တက္ကစီ၏ တံခါးကို သူ မဖွင့်နိုင်ခဲ့ပေ။ အထူးသဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုခုက ကားတစ်စီးလုံးကို လွှမ်းမိုးနေပြီး သူ့ကို အပြင်ဘက်တွင် သီးခြားခွဲထုတ်ထားသလိုပင်။

"မထိတ်လန့်နဲ့။ သူ ဒီတံခါးကို ဖွင့်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ စတုတ္ထလှိုင်းရယ်သံတောင် ငါတို့ကို သတ်နိုင်ချင်မှ သတ်နိုင်မှာ။"

လျောင်ဖန်သည် စိုးရိမ်နေသော်လည်း အလွန်တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့တွင် အချိန်ရှိသေးသည်ကို သိသည်။

အင်ဂျင်ကို ဆက်လက်စက်နှိုးရန် ကြိုးစားနေသည်။

ဒုန်း!

ကားအောက်ပိုင်း တုန်ခါသွားပြီး အတွင်းခန်းမှ ပုပ်သိုးနံ့သည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

အင်ဂျင်ထဲတွင် အလောင်းကောင်တစ်ကောင် ပိတ်မိနေပြီး စက်လည်ခြင်းမှ တားဆီးနေသလိုပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...တစ္ဆေမျက်နှာ၏ စတုတ္ထလှိုင်းရယ်သံ ရောက်ရှိလာသည်။

ပဲ့တင်သံများ ရောက်ရှိလာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်လာသည်။ တက္ကစီမှ ပိတ်ဆို့ထားသော ရယ်မောသံသည် ယခုအခါ အတွင်းသို့ လုံးဝ စိမ့်ဝင်လာသည်။

ရွှီဖုန်း၏ မံမီမျက်နှာသည် တွန့်သွားသည်၊ သူ ရယ်မောနေသည်။

သို့သော် သူသည် အပြင်းအထန် ခုခံနေသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်က ဖက်တွယ်ထားပြီး မလှုပ်မယှက်၊ သူ၏လက်များက သူ၏နားများကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။

ရွှီဖုန်း၏ မျက်နှာသည် နာကျင်မှုဖြင့် ကွေးကောက်နေသည်၊ သူ၏နားများသည် ချိုင့်ဝင်နေပြီး သူ၏နားများဘေးတွင် လက်ဖဝါးရာတစ်ခု ရှင်းလင်းစွာ ထင်နေသည်ကို မြင်နိုင်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်၊ အရိုးများပင် ကြေမွသွားတော့မလိုပင်။

နာကျင်မှုရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ရယ်မောသံ၏ သက်ရောက်မှုကို လျှော့ချပေးပြီး သေဆုံးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသည်။

"ငါ ထုံချန်ကို အထင်သေးမိသွားတယ်။"

ရွှီဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် ထုံချန်ကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ ထိုတက္ကစီသာမရှိလျှင် သူတို့သုံးဦးသည် ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ်ပင် အကုန်ရှင်းခံရလိမ့်မည်။

လျောင်ဖန်ကတော့ ကားကို စက်နှိုးရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏ကံသည် မကောင်းသော်လည်း မဆိုးလှပေ။ အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုးစားပြီးနောက် တက္ကစီအဟောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ စက်နှိုးနိုင်ခဲ့သည်။

ကားစက်နှိုးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လျောင်ဖန်သည် ဟွန်းကို ပြင်းထန်စွာ တီးလိုက်သည်။

"ဟွန်း~!"

ကျယ်လောင်သော ဟွန်းသံသည် အတွင်းခန်းမှ ရယ်မောသံပဲ့တင်သံကို ခေတ္တခဏ လွှမ်းမိုးသွားသည်။

အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း လျောင်ဖန်သည် လီဗာကို နင်းလိုက်ရာ ကားသည် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...တက္ကစီသည် ထုံချန်၏ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ကားက ပျောက်သွားတာမဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေနယ်မြေထဲ ဝင်သွားတာ။"

ထုံချန်၏ ရယ်မောသံသည် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ကားသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားမိနိုင်သည်။ သူ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ဘဲ ထိုလူနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...ပဉ္စမလှိုင်းရယ်သံသည် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ရယ်မောသံလှိုင်းသည် ယန်ကျန့်၏ ပဉ္စမအဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေကိုပင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အတွင်းမှ လူများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ လျောင်ဖန်နှင့် ရွှီဖုန်းတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့လျှင် သူတို့ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...ကျယ်လောင်သော ကားဟွန်းသံတစ်ခု ထုံချန်၏ နောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

"ဘန်း!"

တိုက်ခတ်သံသည် နောက်ဆက်တွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထုံချန်သည် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် တိုက်မိကာ လွင့်စင်သွားပြီး အဝေးပြေးလမ်းမမှ လိမ့်ကျကာ လမ်းဘေးမြက်ခင်းပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သွားပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ့်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။

တစ္ဆေရယ်သံသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဒီကောင် တကယ်ပဲ အဲ့လောက်ကြမ်းတာလား။ သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းက လူတွေပေးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်က ဒီလိုမဟုတ်ဘူးလေ။ ငါက လွယ်လွယ်ကူကူ အကုန်ရှင်းပစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ထုံချန်ရဲ့လက်ထဲမှာ လုံးဝနီးပါး ကျဆုံးသွားခဲ့တယ်။"

ကားမောင်းသူ လျောင်ဖန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထုံချန်ကို တိုက်ပြီးနောက် သူ မရပ်တန့်ဘဲ မြို့ဘက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။

ဒါက အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှုစွက်နေသော ဆုတ်ခွာမှုဖြစ်သော်လည်း ထိုစွန့်စားမှု၏ ဆုံးရှုံးမှုများကို မြို့ထဲတွင် ပြန်လည်ရယူလိုစိတ်လည်း ဖြစ်သည်။

"ထုံချန် သေသေးမှာမဟုတ်ဘူး။ ဆင်းပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။"

ရွှီဖုန်းက သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ နာကျင်မှု အနည်းငယ် သက်သာသွားစဉ် အကြံပြုလိုက်သည်။

"သူ့ကို သတ်မယ် ဟုတ်လား။ အချိန်မဖြုန်းနဲ့။ ဒီကောင် နောက်ထပ်အကြိမ်အနည်းငယ် ရယ်လိုက်ရင် ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အစောက အရမ်းအန္တရာယ်များနေပြီ။ ငါတို့သာ တစ်စက္ကန့်၊ နှစ်စက္ကန့်လောက် နောက်ကျသွားရင် တကယ်ပဲ သွားပြီ။ ရယ်သံက ကားအတွင်းထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီးသားဆိုတာ မင်းမကြားဘူးလား။"

လျောင်ဖန်သည် ထိုအချိန်တွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသည်။

ထုံချန်ကို တိုက်ပြီးနောက် သူသည် ထုံချန် အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ သူသည် မြို့ထဲသို့ တစ်ခေါက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာရန် စီစဉ်ထားသည်။

ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော တစ္ဆေကို ထုံချန်နှင့် ရင်ဆိုင်စေလိုက်မည်။