နေရာလပ် အဆက်အစပ်...

လုရီအတွက် တရားဟောခြင်းမှာ ဤတစ်ကြိမ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တော့ပေ။

လုရီ စတင်ဟောကြားသည်နှင့် တာအိုစွမ်းအင်များက လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် ထိုးတက်လာပြီး နက်နဲဆန်းကြယ်သော တာအိုအင်းကွက်များမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ထင်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုအင်းကွက်တို့သည် မရေမတွက်နိုင်သော ဆန်းကြယ်မြင်ကွင်းများကို ဖန်တီးကာ ထျန်းမင်မြို့တစ်ခွင်လုံး မြင်တွေ့နိုင်သည့် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

ထိုသို့သော ဆန်းကြယ် မြင်ကွင်းများအောက်တွင် ယွီထျန်းဖုန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဉာဏ်အလင်းများ အဆက်မပြတ် ပွင့်လန်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နိယာမ တရားများအပေါ် သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့တော့သည်။

သူ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရ၏။

"ဒါက... ဒါက ရီအာလေး တာအို တရားဟောတဲ့ အခြေအနေလား။ ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးက တော်တော်လေးကို ရှားပါးတာပဲ။"

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းတို့အတွက်မူ ဤမြင်ကွင်းသည် အသားကျနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း လုရီက ဤသို့ ပြုလုပ်လေ့ရှိသောကြောင့်တည်း။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ဆိုလာ၏။

"အရင်ဆုံး ကျင့်ကြံကြရအောင်၊ ဒီအခြေအနေက အချိန် တစ်ခုလောက်ထိ ကြာလိမ့်မယ်"

ယွီထျန်းဖုန်းက သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ အလားတူ မှင်သက်နေကြသော လျိုဟိုင်ချင်းနှင့် အခြားသူများလည်း သတိ အမြန် ပြန်ဝင်လာကြသည်။

သူတို့အားလုံး နေရာတွင်ပင် ထက်ဝယ် ဖွဲ့ခွေထိုင်ချလိုက်ကြပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်ကြတော့သည်။

...

အဝေးတစ်နေရာမှ ရှေးဟောင်းမြို့တော်

တစ်ခု၏ အတွင်းပိုင်း၌...

နုခ်နှင့် အပေါင်းအပါတို့ သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းရန် လူခွဲလိုက်ပြီး ထူးထူးခြားခြား သဲလွန်စများ မရရှိသေးသည့် အချိန်တွင်ပင်၊ တရားစတင် ဟောကြားပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသည့် ခန့်ညားသော အသံတော်ကြီး တစ်ခုက ရှေးဟောင်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်ကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

နုခ်နှင့် ယွမ်ဝူတို့ လမ်းလျှောက်နေစဉ် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နှစ်ယောက်လုံး မှင်တက်သွားကာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ဒါ... ဒါ ဟိုသခင်လေးရဲ့ အသံနဲ့ တူတယ်" ဟု ယွမ်ဝူက ဆိုသည်။

နုခ်လည်း ယွမ်ဝူ၏ စကားကို ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

အင်မော်တယ်များ ဖြစ်သည့်အလျောက်

သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ သဘာဝအတိုင်း အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ မတော်တဆမှု တစ်ခုခုကြောင့် မဟုတ်လျှင် ဘာကိုမှ မေ့ပစ်နိုင်မည်မဟုတ်သလို၊ အချိန် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မှတ်ဉာဏ်များ မှေးမှိန်သွားခြင်းမျိုးလည်း မရှိပေ။

သို့သော်... တာအို တရားဟောသည်ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုပါသနည်း။

နှစ်ယောက်လုံး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြ၏။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်ကြပုံရပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အပြည့် ထင်ဟပ်နေသည်ကို သူတို့ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"အင်မော်တယ်လုပဲ! အင်မော်တယ်လု တာအို တရားပြန်ဟောနေပြီ! မြန်မြန်၊ မြန်မြန်၊ ကျင့်ကြံဖို့ နေရာတစ်နေရာ ရှာကြစို့!"

"တာအိုရောင်းရင်း၊ ဒီနေရာမှာ လူရှိပါသလား ခင်ဗျာ။"

"ထိုင်ပါ၊ ထိုင်ပါ။"

ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဓားပျံများ စီးနင်းကာ မိမိတို့၏ အိမ်များဆီသို့ ပျံသန်းပြန်သွားကြပြီး၊ ထိုနေရာတွင် နေရာမရှိသူများကမူ မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်ဖြင့် အိမ်ခေါင်မိုးများပေါ်တွင်ပင် ထက်ဝယ်ဖွဲ့ခွေထိုင်ချလိုက်ကြသည်။

သာမန်လူများပင်လျှင် ယခုအခါ အိမ်ပြန်ရန် အော်ဟစ်ဆော်ဩနေကြလေပြီ။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ယွမ်ဝူနှင့် နုခ်တို့မှာ ကြက်သေသေသွားကြရ၏။

"ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ဘာလို့ သူတို့အားလုံး ထွက်သွားကြတာတုန်း။" နုခ်မှာ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်တွင်ပင် နက်နဲဆန်းကြယ်သော တာအိုတေးသံများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ဤတာအိုတေးသံများတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး ယွမ်ဝူနှင့် နုခ်တို့၏ အာရုံကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းစားလိုက်သည်။

ထိုတာအိုတေးသံများ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ယံတွင် တာအိုစွမ်းအင်များက လှိုင်းလုံးများသဖွယ် ထိုးတက်လာပြီး ဆန်းကြယ်မြင်ကွင်းများက ပွင့်လန်းဝေဆာလျက်၊ နက်နဲသော တာအိုအင်းကွက်များမှာ စုစည်းလာခဲ့သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် နုခ်နှင့် ယွမ်ဝူတို့သည် သူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော ဉာဏ်အလင်းအမျိုးမျိုးကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြ၏။

"ဒါ... ဒါက! တာအိုစွမ်းအင်လား!"

"ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ တာအိုစွမ်းအင်!"

နှစ်ယောက်လုံး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်

ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

အခြား ကျင့်ကြံသူများ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်ကို သူတို့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်တော့သည်။

ဤသို့သော တာအိုစွမ်းအင်အောက်တွင်

မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမဆို ဉာဏ်အလင်းရရှိကြမည်သာ။

သာမန်လူများပင်လျှင် အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရပေလိမ့်မည်။

"ဒါ... ဒါက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးပဲ! မြန်မြန်၊ ပြန်ပြီး တရားထိုင်ရအောင်!"

နုခ်က ပထမဆုံး သတိ ပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အဟန့်အတားပင် လျော့ရဲလာသည်ကို ခံစားမိကာ အတိုင်းထက် အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားတော့သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင်... ဤအခွင့်အရေးသည် သူ့အား နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိစေရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့နှစ်ဦး အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေကြသော်လည်း၊ ဤနေရာသည် ထိုသခင်လေး၏ နယ်မြေဖြစ်သည်ကို ထောက်ထား၍ အခြားကျင့်ကြံသူများကို မနှောင့်ယှက်ဝံ့ကြပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အရှိန်အဝါကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အလင်းတန်း တစ်ချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နေရာတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့၏ နေအိမ် စံအိမ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

...

ယွီထျန်းဖုန်းသည် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်လာခဲ့ရသည့်အပြင် ထျန်းမင်မြို့ကို ကာကွယ်ပေးရန် ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် လုရီသည် သူ၏ တာအို တရားဟောချိန်ကို အနည်းငယ်ပို၍ ဆွဲဆန့်ပေးလိုက်ပြီး၊ တစ်ပတ်ကျော်ကြာမှသာ ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

လုရီ တရားဟောခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်နှင့် ဆန်းကြယ်မြင်ကွင်းများသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တာအိုစွမ်းအင်များလည်း တည်ငြိမ်အေးဆေးသွားတော့၏။

လုရီသည် အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်ထက်တွင် လုရီသည်

ယွီထျန်းဖုန်းနှင့် တပ်ခွဲမှူးအချို့ ထက်ဝယ် ဖွဲ့ခွေထိုင်ကာ တွေးတောဆင်ခြင်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်တော့ပေ။

လင်းလောင်တောင်ထိပ် သခင်မနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းတို့မှာမူ ထိုနေရာတွင် မရှိကြဘဲ သူတို့၏ ကျင့်ကြံရာ နေရာများသို့ ပြန်သွားကြပြီဟု ယူဆရလေသည်။

လုရီက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏

ဂူစံအိမ်သို့ ပြန်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်လေသည်။

...

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး တစ်လအကြာတွင်...

လင်းလောင်တောင်ထိပ်ထက်၌ ယွီထျန်းဖုန်းနှင့် တပ်မှူးချုပ်များသည် သူတို့၏ မျက်လုံးများကို တဖြည်းဖြည်း ဖွင့်လိုက်ကြရာ ထိုမျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်နဲသော တာအိုအင်းကွက်များက ဖျတ်ခနဲ လက်သွားကြသည်။

တပ်ခွဲမှူးများသည် နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်အဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ယွီထျန်းဖုန်းမှာမူ ရွှေအင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်၏။ သူတို့၏ နိယာမတရားများအပေါ် နားလည်နိုင်စွမ်းသည် သဘာဝအတိုင်း အလွန်နက်ရှိုင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လက်တွေ့လောကကိုပင်

မရည်ရွယ်ဘဲ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိနေလေသည်။

ယွီထျန်းဖုန်းက လေကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ တိုးတက်မှုကို ခံစားမိကာ

"ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ မျက်နှာသာပေးခံရသူ အမှန်ပင်ပဲ... ရီအာလေးရဲ့ တာအို တရား တစ်ပွဲက ငါ့လို ရွှေအင်မော်တယ် တစ်ယောက်ကိုတောင် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အကူအညီကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါပေတယ်" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

လျိုဟိုင်ချင်းနှင့် ခဲမင်လော့တို့ကဲ့သို့သော အခြားသူများမှာလည်း အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်နေကြ၏။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ သခင်လေး လုရီက တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့

အဟန့်အတားတောင် လျော့ရဲလာသလို ခံစားနေရပြီ၊ မကြာခင်မှာပဲ နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာ သေချာတယ်။ သခင်လေး လုရီရဲ့ တရားပွဲကို နောက်ထပ် အကြိမ် အနည်းငယ်လောက်သာ နာကြားခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ဒီတစ်သက်မှာ ရွှေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာနိုင်လောက်တယ်!" လျိုဟိုင်ချင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ခဲမင်လော့က လေးနက်သောအမူအရာဖြင့်

"အကြီးအမှူး၊ ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့

သခင်လေးလုရီက မယုံနိုင်လောက်အောင် ပါရမီထူးချွန်လွန်းပါတယ်။ သူ့ကိုနဲ့ သခင်မလေးနှစ်ယောက်တည်း ထျန်းမင်မှာ ထားခဲ့တာက အန္တရာယ်များလွန်းတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေက လူတိုင်းက ကျွန်တော်တို့ ယွီမျိုးနွယ်ရဲ့ ဩဇာကို လေးစားကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တပ်ခွဲနံပါတ် တစ်ဆယ်က ညီအစ်ကိုတွေကို သခင်လေးလုရီကို ကာကွယ်ဖို့ ထားခဲ့ရင်

မကောင်းဘူးလား" ဟု အကြံပြုလိုက်လေ၏။

အခြားသူများ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး

လျိုဟိုင်ချင်းနှင့် ကျန်သူများမှာ ခဲမင်လော့ကို

မယုံနိုင်သလို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ခွေးမသားလေး! မင်းကတော့ အတော်လည်တဲ့ကောင်ပဲ! ဘာလို့ မင်းတို့ တပ်ခွဲနံပါတ်တစ်ဆယ်က ထျန်းမင်မှာ နေခဲ့ရမှာလဲ။ သခင်လေးလုရီနဲ့ ရင်းနှီးမှုကို ပြောရရင် ငါတို့ တပ်ခွဲနံပါတ်တစ်ဆယ့်နှစ်ကမှ သခင်လေးလုရီနဲ့ ဘေးချင်းယှဉ် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ဖူးတာကွ။ တစ်ကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က နေပြီး သခင်လေးလုရီကို ကာကွယ်ပေးရမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါ ငါတို့ တပ်ခွဲနံပါတ်တစ်ဆယ့်နှစ်က ညီအစ်ကိုတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်!" လျိုဟိုင်ချင်းက တံတွေးများ စင်ထွက်မတတ် ကျိန်ဆဲရင်း ပြန်လည်ချေပလိုက်လေတော့သည်။