ကြယ်တာရာတံခါးပေါက် ရှေ့ပြေးပုံစံ (၂)...

ကြယ်တာရာ နယ်မြေ တပ်မတော်မှ အခြား အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးကလည်း လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဝင်ရောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် တပ်မှူး၊ အဲ့ဒီတုန်းက ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်ခဲ့တာများလား။ အခု ကျိုယိုဥမင်က ကျယ်ပြန့်သွားပြီလား။"

အခြား ကြယ်တာရာနယ်မြေ တပ်မတော် အဖွဲ့ဝင်များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်မှ တပ်မှူးတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ

"ငါတို့ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်က ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲ မင်းတို့လည်း သိတာပဲ။ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်က အခုအရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီလို့ ပြောပြီးမှတော့ အဆင်ပြေသွားလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ယဇ်ပူဇော်ပွဲရဲ့ ပြဿနာတော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး။"

"ဒါဆို ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

"ငါတို့ သွားကြည့်လိုက်ရင် သိရမှာပေါ့။"

ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမဲ့သွားသည်။

၊"ဒုက္ခတော့ရောက်ပြီ! သခင်လေးလုက တပ်စခန်းကနေထွက်ပြီး ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်ထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားတယ်။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ အခြား ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော် အဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်နှာများမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

တပ်မှူးများစွာသည် စကားပြောလိုက်သော ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော် အဖွဲ့ဝင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာကြသည်။

တပ်မှူးတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်၊ "မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်؟! သခင်လေးလုက ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်ထဲ

နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်နေတယ် ဟုတ်လား?!"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီမနက် ကျွန်တော် မြို့တံခါးမှာ တာဝန်ကျတုန်းက သခင်လေးလု ထွက်သွားတာကို ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရပါတယ်" ဟု

ထို ကြယ်တာရာနယ်မြေ တပ်မတော်မှ ကျင့်ကြံသူက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်။

လေထုသည် တင်းမာသွားပြီး လူများသည်

မနှစ်မြို့ဖွယ် မျက်နှာထားများဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လုရီ၏ ဂုဏ်ပုဒ်သည် ယွီမိသားစုတွင် မည်မျှ မြင့်မားသည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်းသိကြသည်။

လုရီအတွက် စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်သည်

ထျန်းမင် ကြယ်တာရာစနစ်တွင် ကြယ်တာရာတံခါးပေါက်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်ပင် စီစဉ်ခဲ့သည်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ၎င်းသည်

အရေမတွက်နိုင်သော အရင်းအမြစ်များကို ကုန်ကျစေမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လုရီ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကာကွယ်ရန်အတွက်ဟု ဆိုကြသည်။ လုရီသည် မည်မျှ အရေးပါသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပါသည်။

အကယ်၍သာ သူတို့ စောင့်ကြပ်နေစဉ်အတွင်း

လုရီ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သွားပါက၊ သူတို့သည် သေခြင်းထက် ဆိုးသော ပြစ်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ဖွယ် မရှိပေ။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ၊ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပို၍ပင် မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်လာကြသည်။

ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်မှ တပ်မှူးတစ်ဦးက သက်ပြင်းချကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်၊

"သခင်လေးလု အဲ့ဒီဘက်ကို ဦးတည်မသွားခဲ့ဘူးလို့ပဲ မျှော်လင့်ကြရအောင်။"

အခြားသူများလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ သူတို့သည် အလင်းတိုင်ကြီးရှိရာဘက်မှ ပျံသန်းလာသော အရှိန်အဝါများစွာကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။

ဤအဖြစ်က လူတိုင်းကို သတိပေးလိုက်သလိုဖြစ်ကာ သူတို့၏ ကိုယ်ထဲတွင် တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး နိုးကြားသွားကြသည်။

သို့သော် လျင်မြန်စွာပင်၊ သူတို့သည် ဤအရှိန်အဝါများမှာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

"ဒါက… သခင်လေးလုရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ တူတယ်!"

လုရီနှင့် တွေ့ဆုံဖူးသော ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး ပျော်ရွှင်စွာ အော်လိုက်သည်။

အခြားသူများလည်း အံ့ဩသော အမူအရာများ ပြသကြ၏။

"သွားကြစို့၊ သခင်လေးလု အဆင်ပြေရဲ့လား သွားကြည့်ရအောင်!"

သူတို့အားလုံး ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လုရီ၏ အရှိန်အဝါရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

မကြာမီမှာပင် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ တွေ့ဆုံကြသည်။

လုရီနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းတို့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော် အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး သက်ပြင်းချနိုင်သွားတော့၏။

"သခင်လေးလု၊ ခင်ဗျား ဘေးကင်းလုံခြုံလို့ တော်ပါသေးရဲ့!" ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်မှ တပ်မှူးများစွာက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်ကြသည်။

လုရီသည် သူတို့၏ ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်၊ "ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီလို့ ထင်နေကြတာလဲ။"

"ရှောင်ယွမ်ဆီက ခင်ဗျား ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်ထဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားတယ်လို့ ကြားလိုက်ရတယ်၊ အခု ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ခတ်မှုကြီး ဖြစ်လာတော့ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို မကာကွယ်ပေးနိုင်လိုက်မှာစိုးလို့ပါ" ဟု သူတို့က ရှင်းပြသည်။

လုရီ သဘောပေါက်သွားသည်။

သူက ပြုံးလိုက်ပြီး၊ "ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။"

ဤအချိန်တွင်၊ ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်မှ တပ်မှူးတစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်၊ "သခင်လေးလု၊ ခင်ဗျား အဲ့ဒီ လှုပ်ခတ်မှုဖြစ်တဲ့ဘက်ကနေ လာတာလား။"

အခြားသူများလည်း သူဆိုလိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြပြီး အားလုံး လုရီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လုရီက ပြုံးလိုက်ပြီး၊ "ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော် ဟိုဘက်ကနေ လာတာ။"

ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော် အဖွဲ့ဝင်များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တပ်မှူးတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်၊ "သခင်လေးလု အဲ့ဒီဘက်မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သိပါသလား။"

လုရီက ထပ်ပြုံးလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့က ခုနက လှုပ်ခတ်မှုကို ဆိုလိုတာလား။ သိပ်ထွေထွေထူးထူးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျိုယိုမိစ္ဆာ တော်တော်များများက ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ကတ်ကိုသုံးပြီး အဲ့ဒီ ကျိုယိုမိစ္ဆာတွေကို သတ်လိုက်တာပါ။"

"???"

ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော် အဖွဲ့ဝင်များသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ မှင်တက်သွားကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းအမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရသည်။

တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက် သူတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ တပ်မှူးတစ်ဦးက ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

"ခုနက လှုပ်ခတ်မှုက သခင်လေးလုကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာလား။"

လုရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း။"

"..."

သူတို့အားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။

ခုနက လှုပ်ခတ်မှုမှာ ရွှေရောင်အင်မော်တယ်အဆင့် စွမ်းအားရှိခဲ့သည်၊ သို့သော် သခင်လေးလုကရော။

သူက အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်!

အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိသူတစ်ယောက်က ရွှေရောင်အင်မော်တယ်အဆင့် ဖျက်ဆီးမှုကို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မှာလဲ။

ဒါက ဘယ်လိုမျိုး လျှို့ဝှက်ကတ်လဲ။

ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော် အဖွဲ့ဝင်များသည် အတွေ့အကြုံများပြီး လောကအကြောင်း နားလည်သူများဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင် သူတို့အားလုံး လုံးဝနားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ မှင်တက်နေကြသည်။

ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်သားများစွာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လုရီက ပြုံးလျက် "တခြားကိစ္စမရှိတော့ရင် ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်။"

"ဪ၊ သခင်လေးလု၊ သဘောအတိုင်းပါပဲ!" ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်သားများ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

လုရီက ခေါင်းညိတ်ပြီး လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသုံးယောက်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

လုရီတို့အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်များကို ကြည့်ရင်း၊ ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်အုပ်စုမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အစောပိုင်းက လှုပ်ခတ်မှုဖြစ်ခဲ့ရာဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

မကြာမီမှာပင်၊ သူတို့သည် လှုပ်ခတ်မှုဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သလင်းကျောက်ကဲ့သို့သော မြေပြင်၊ အရည်ပျော်သွားဟန်တူသော တောင်တန်းများနှင့် တဖျပ်ဖျပ်ခုန်နေဆဲဖြစ်သော တောက်ပမှုအရှိန်အဝါတို့ကို မြင်သောအခါ၊ ကြယ်တာရာနယ်မြေ စစ်သည်များအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ လည်ချောင်းများတွင် ခြောက်ကပ်မှုကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

"...သခင်လေးလုကို ကျိုယိုမိစ္ဆာ ဘယ်လောက်များများ ဝိုင်းထားလို့ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ကတ်ကို သုံးခဲ့ရတာလဲ?!"

"ဟုတ်တယ်၊ ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်ရဲ့ တောင်တန်းတွေရဲ့ ခံနိုင်ရည်က ရွှေ

အင်မော်တယ်တွေတောင် ချိုးဖျက်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့အထိဖြစ်တယ်၊ ဒါတောင် ဒီလိုအခြေအနေရောက်သွားတယ်။ ဒါက အရမ်းကို လွန်လွန်းတယ်။"

ကြယ်တာရာနယ်မြေ စစ်သည်များစွာတို့သည် တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးကြပြီးနောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လူခွဲလိုက်ကြရာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုယိုမိစ္ဆာများ ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင်၊ သူတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သည့် ကျိုယိုမိစ္ဆာနှင့်မျှ မတွေ့ကြုံခဲ့ရပေ။

သူတို့သည် အစပိုင်းတွင် ဤအဖြစ်ကို ထူးဆန်းသည်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း၊ လုရီ ကျိုယိုမိစ္ဆာများ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းခံရသည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို ပြန်သတိရကာ၊ တိုက်ပွဲအပြီးမြင်ကွင်းကိုပါ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ စိတ်များမှာ အေးချမ်းသွားသည်။

ဤမျှလောက်သော လှုပ်ရှားမှုနှင့်ဆိုလျှင်၊ ကျိုယိုမိစ္ဆာ ဘယ်လောက်များများ လာသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုအရေအတွက်အတိုင်းပင် သေဆုံးသွားမည် မဟုတ်ပါလား။

……

သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်၊ လုရီနှင့် သူ၏ အဖော်များသည် ရက်အနည်းငယ် အနားယူကြပြီး၊ လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများ ပြန်လည်နာလန်ထူလာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက်၊ လုရီသည် လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသုံးယောက်ကို ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်ထဲသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ သူမတို့ကို အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်အဆင့် ကျိုယိုမိစ္ဆာများ ရှာဖွေကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲလေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲများစွာအပြီးတွင်၊ အမျိုးသမီး

လေးယောက်စလုံး သိသာထင်ရှားသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ရရှိခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက်တွင်၊ လုရီသည် လေးယောက်ကို

ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်မှ ဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်လာပြီး၊ လိပ်ပြာနီနှင့် ကျန်သူများကို သွားခေါ်ကာ ထျန်းမင်သို့ ပြန်လည်ဦးတည်ခဲ့လေသည်။

သူတို့ ထျန်းမင်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အချိန်တွင်၊ အချိန်အတော်အတန် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ထျန်းမင်အပြင်ဘက်ရှိ လေဟာနယ်တွင်၊ ကောင်းကင်ယာဉ်ပျံသင်္ဘောများစွာ ပျံဝဲနေကြသည်။ ကောင်းကင်ယာဉ်ပျံသင်္ဘောများ၏ ဘေးတွင်၊ ကြယ်တာရာတံခါးပေါက်သည် ပုံကြမ်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဤအရာများအားလုံးမှာ ကြယ်တာရာတံခါးပေါက်ကို တည်ဆောက်ရန် ရောက်ရှိလာသော အဖွဲ့များဖြစ်သည်။

လုရီသည် သူတို့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကြယ်တာရာတံခါးပေါက်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန်မှာ နှစ်ပေါင်းရာချီ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤတံခါးပေါက် အသုံးပြုနိုင်ရန်မှာ အချိန်စောနေသေးသည်။

ထျန်းမင်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်၊ လုရီသည် တိမ်ဖြူအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်လာခဲ့သည်။

လိပ်ပြာနီသည် ကြယ်နီဂြိုဟ် အနီရောင်မျိုးနွယ်မှ ပါရမီရှင်အသစ်များကို နေနီလှေပျံပေါ်မှ ဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်လာပြီး၊ သူတို့ကို ဂိုဏ်းချုပ်

ဝူချင်းဖုန်းအား စီစဉ်ပေးရန် ထားခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံး မွေးရာပါ မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်များ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်ဟု ကြားသောအခါ၊ ဝူချင်းဖုန်းမှာ အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

ထိုသို့သော ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ရတနာများပင်! တစ်ယောက်ကို တွေ့ရခြင်းသည်ပင် နှစ်တစ်သောင်းတွင် မဖြစ်ပေါ်နိုင်သော အဖြစ်အပျက်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤနေရာရှိ လူတိုင်းက တစ်ယောက်တစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ကြသည်တဲ့လား!

..ငါတို့ တိမ်ဖြူအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ပိုပိုပြီး အားကောင်းလာတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။...

အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့်၊

ဝူချင်းဖုန်းသည် အနီရောင် မျိုးနွယ်မှ လူတစ်စုနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ လုရီနှင့် သူ၏ အဖော်များသည် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

သူ၏ ဂူစံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့်၊ လုရီသည် လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသုံးယောက်နှင့်အတူ နှစ်ကိုယ်တူ ကျင့်ကြံခြင်း ပြုလုပ်ရန်အသင့် ဖြစ်နေလေ၏။

လျိုနင်ရွှမ်းကို သူ၏ လက်မောင်းများထဲသို့ ပွေ့ချီလိုက်စဉ်မှာပင်၊ ဂူစံအိမ်အပြင်ဘက်မှ သူ၏ ဆရာအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"လူဆိုးလေး၊ ဒီရက်ပိုင်းတွေ နင်တို့ ဘယ်ရောက်နေကြတာလဲ။"

လျိုနင်ရွှမ်း၏ အေးစက်လှပသော မျက်နှာမှာ နီရဲသွားပြီး သူမသည် လုရီ၏ ပွေ့ဖက်မှုထဲမှ ကပျာကယာ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။

သူတို့သည် အိမ်ထောင်ကျပြီး အချိန်ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း၊ သုန်းကုန်းမင်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ရှေ့တွင် ရင်းရင်းနှီးနှီးနေခြင်းမှာ တစ်မျိုးပင်။

သို့သော် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မမှာ

လျိုနင်ရွှမ်း၏ ဆရာသခင်ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ရှေ့တွင်မူ အခြား တစ်မျိုး ဖြစ်ကာ၊ ၎င်းမှာ အရှက်ရဖွယ်ဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

လျိုနင်ရွှမ်းသာမက၊ ကျန်းရူယွီနှင့် အခြားသူများလည်း အနည်းငယ် ရှက်နေကြသည်။

ထိုအခါ လုရီသည် သူ၏ ခေါင်းကိုကုတ်ကာ ဂူစံအိမ်မှ ထွက်လာရာ၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ လက်ပိုက်လျက် အပြင်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လုရီက ခါးသီးစွာ ရယ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ဘာဖြစ်လို့ ရောက်လာတာလဲ။"

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံး နင့်ကြောင့်ပဲ မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ ဆရာသခင်ကိုတောင် အသိမပေးဘဲ ထွက်သွားတယ်လား။ မင်း အရမ်းကို ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေပြီလား။ အရင်ကဆို မင်းရဲ့ ဆရာသခင်ကို အသိပေးလေ့ရှိပါတယ်။"

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ မကျေနပ်မှုကို မြင်သောအခါ၊ လုရီသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ဆရာ.. ကျွန်တော့်ကို အထင်လွဲနေပါပြီ၊ ကျွန်တော်က ဆရာ တရားထိုင်နေတယ်လို့ ထင်လို့ပါ။ ကျွန်တော်က ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ သွားတာပါ၊ အရေးကြီးတာ ဘာမှမရှိလို့ ဆရာ့ကို အသိမပေးခဲ့တာပါ။"

"ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်ကို သွားခဲ့တယ် ဟုတ်လား။"

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက သူမ၏ မျက်ခုံးများကို ပင့်လိုက်သည်။

တရားထိုင်ရာမှ ထွက်လာပြီး လုရီ မရှိသည်ကို တွေ့သောအခါ၊ သူမသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ယခု လုရီပြန်လာသည်ကို အာရုံခံမိသောအခါ၊ သူမသည် ချက်ချင်းပင် သူ့ကို စစ်ဆေးရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သူက ကျန်းအန်းစစ်မြေပြင်တွင် လေ့ကျင့်ရန် သွားခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

လုရီ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ပြေပျောက်သွားသည်။

သူမက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး၊ "နောင်ကို နင် ဘယ်အကြောင်းကြောင့်ပဲ ထွက်သွားရသည်ဖြစ်စေ၊ နင့်ဆရာ တရားထိုင်နေသည်ဖြစ်စေ မနေသည်ဖြစ်စေ၊ ဆရာ့ကို အသိပေးရမယ်။"

လုရီက ပြုံးလိုက်ပြီး

"နားလည်ပါပြီ၊ စိုးရိမ်ပေးလို့ ကျေးဇူးပါပဲ၊ ဆရာသခင်။"

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက နောက်တစ်ကြိမ် မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီး၊ ဂူစံအိမ်အတွင်းရှိ လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အမျိုးသမီးများကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ ပါးစပ်မှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။

" ကောင်းပြီလေ၊ ငါ ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်တော့မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူမသည် ထိုနေရာတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လုရီသည် မဟာအခင်းအကျင်းကြီးကို အသက်သွင်းရန် အချိန် ပင်မရသေးသောကြောင့်၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ ဂူစံအိမ်အတွင်းမှ အသံများကို ကြားသည်မှာ သဘာဝကျပါသည်။

ယခု အဖွဲ့ကို မြင်သောအခါ၊ သူမသည် ပုရွက်ဆိတ်များ တစ်ကိုယ်လုံးတွားသွားနေသကဲ့သို့၊ တစ်ကိုယ်လုံး မသက်မသာဖြစ်နေရသည်။