တာတုန်းမြို့မှ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး
Vol. 59 Ch. 879
တာတုန်းမြို့၏ လမ်းတစ်ခုပေါ်တွင်...အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။
လူတစ်စုသည် လမ်းပေါ်တွင် ဘယ်ကမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ရှေ့သို့ တည့်တည့် ဆက်လျှောက်သွားကြသည်။
သူတို့ မရောက်လာမီမှာပင် အနီးအနားမှ လမ်းသွားလမ်းလာများသည် လမ်းဖယ်ပေးရန် ဘေးသို့ ရွှေ့နှင့်နေကြပြီဖြစ်သည်။
ဖုန်းချွမ်းက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူ့ရဲ့တိုးညင်းတဲ့အသံနဲ့ မေးလိုက်သည်။
"အသင်းခေါင်းဆောင်၊ အခုလေးတင် ဝမ်ချာလင်ပြောသွားတဲ့စကားတွေ ဘယ်လောက်ယုံကြည်ရမယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လဲ။"
ယန်ကျန့်က လျှောက်သွားရင်း မျက်နှာအေးစက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဝမ်ချာလင်က သူ အသုံးမကျဘူးလို့ အခုလေးတင် ပြောသွားတယ်။ မင်း အဲ့ဒါကို ယုံလား။ သူပြောတာတွေကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ သူက ဌာနချုပ်ကနေ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံထားရတာ၊ တခြားသူတွေကို ယုံကြည်လာအောင်လုပ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ အရည်အချင်းရှိရမှာပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို အထင်သေးလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ သူ့ဆီကို သွားလည်တာက နှုတ်ဆက်ရုံသက်သက်နဲ့ ချိန်သီးနာရီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါရောက်နေပြီဆိုတာ သူ့ကို အသိပေးချင်လို့ပဲ။ ငါ သူ့သဘောထားကိုလည်း အကဲခတ်ချင်ခဲ့တယ်။"
"သူသာ ငါ့ကို နှောင့်ယှက်ဝံ့ရင် ငါ သူ့ကိုပါ ရှင်းပစ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချာလင်က ငါ့ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်သွားတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ အိတ်ဆောင်နာရီကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပို့လိုက်တာ။"
"သူက ငါ့ကို တကယ်ကူညီချင်နေတာမဟုတ်ဘဲ ချိန်သီးနာရီနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ကြောင်း သက်သေပြချင်နေပြီး ဌာနချုပ်နဲ့အတူ ရပ်တည်လိုစိတ်ရှိကြောင်း ပြချင်နေတာ။ ဒီအချိန်မှာ အခြေအနေတွေ မရှင်းလင်းသေးဘူးဆိုရင် ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာပဲ။"
ထုံချန်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ ဒါက ဝမ်ချာလင်နဲ့ တကယ်ပဲ ဘာမှမဆိုင်ခဲ့ရင်ကော။"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"အရမ်းနုံအမနေနဲ့။ ဒီလိုအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက သူ့ရဲ့အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ပေါ်ထွက်လာတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ ငါ့ရဲ့ တာချန်းမြို့ကိုတောင် လာဝံ့ကြတယ်။ ဒါက သူနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ ပြောရုံနဲ့ သူ အလွယ်တကူ ခေါင်းရှောင်လို့ရတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ တကယ်တမ်း ဘာမှမဆိုင်ခဲ့ရင်တောင် 'ပေါ့ဆမှု' ဆိုတဲ့ စကားလုံးက သူ့ကို စွန့်ခွာမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ သူ့ကို လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ ထိုင်စကားပြောတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကို ပြနိုင်သလို ထပြီး စားပွဲကို လှန်ပစ်လိုက်လို့လည်း ရတယ်။"
"ဒါတွေအားလုံးက ဝမ်ချာလင် ဘယ်ခြေလှမ်းကို လှမ်းချင်သလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"
"ဒီကောင်က တော်တော်စိတ်ရှည်တာပဲ၊ နောက်ဆုံးအချိန်ကျမှပဲ သူ့ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတယ်။"
သူ သူ၏လက်ထဲမှ အိတ်ဆောင်နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ၎င်း၏လက်တံများသည် လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ငါးနာရီခွဲကို ပြနေပြီး တကယ့်အချိန်နှင့် တူညီနေသည်။
လီယန်က လေသံနက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အခုလေးတင်က ပဋိပက္ခက... တကယ်ပဲလား။ အကြောက်တရားသွင်း ခြိမ်းခြောက်တာသက်သက် မဟုတ်ဘူးလား။"
ယန်ကျန့်က မျက်လုံးကျဉ်းလိုက်သည်။
"ငါက အပေါစားခြိမ်းခြောက်မှုတွေ လုပ်ရတာကို ကြိုက်တဲ့သူလား။ အကယ်၍ ဝမ်ချာလင်က အဲ့ဒီအကွက်ကို မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ရင် ငါ သူ့ကို လှည့်ကွက်တွေဆင်ဖို့ အခွင့်အရေးမပေးဘဲ တစ္ဆေအရိပ်နဲ့ ချက်ချင်း ကျူးကျော်ပစ်လိုက်မှာပဲ။ အခု ကြည့်ရတာ ဒီခန့်အပ်ခံထားရတဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင်က တော်တော်လေး တော်ပုံပဲ၊ ငါ့ရဲ့စုံစမ်းမှုက သူ့နောက်က တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ပေါ်ထွက်လာစေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူ့ရဲ့အကန့်အသတ်တော့ မဟုတ်ဘူး။"
"တစ်နည်းအားဖြင့် ဝမ်ချာလင်က အနည်းဆုံး တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး သူ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ခြေများတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ဝမ်မိသားစုအကြောင်းကိုတောင် ပြောခဲ့သေးတယ်၊ ဒါက သူ တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘဲ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေတယ်။ မဟုတ်ရင် သူ ငါ့အဖွဲ့ငယ်လေးရဲ့ ဖိအားအောက်မှာ ဒီလောက်တည်ငြိမ်နေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"
ဝမ်ချာလင်နှင့် ခဏတာ စစ်တုရင်ကစားခြင်းနှင့် လက်ဖက်ရည်သောက်ခြင်းသည် နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် စုံစမ်းစစ်ဆေးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
"ခေါင်းဆောင်အဆင့်က ကစားပွဲတစ်ခုလား။ ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။"
လီယန်သည် သူ့ဘာသာသူ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။
သူတို့၏ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုသည် တည်ငြိမ်ပုံရသော်လည်း မတော်တဆမှုတစ်ခုသည် ပြင်းထန်သော ခေါင်းဆောင်အဆင့်တိုက်ပွဲကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
ဒီအဆင့်ရှိတဲ့လူတွေက အရမ်းယုံကြည်မှုရှိကြတယ်။
ယန်ကျန့်သည် သူပွဲဦးထွက်ကတည်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့ပြီး မည်သူ့ကိုမဆို သတ်ဝံ့သည်။
ဝမ်ချာလင်သည် သူ့ကိုယ်သူ အသုံးမကျဟုခေါ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူသည် ယန်ကျန့်၏ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားမှုမှာပင် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထုတ်သုံးခဲ့ပြီး ဒါကပင် ချုပ်တည်းထားရင်းနဲ့တောင် ဖြစ်သည်။
ခဏလမ်းလျှောက်ပြီးနောက်...
ရှေ့တွင် နံရံများ ဆေးများကွာကျကာ မှော်ပင်နှင့် နွယ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ရှေးဟောင်း တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ် အိမ်ကြီးတစ်လုံးသည် လမ်းဘေးတွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးသည် ပုန်းကွယ်နေခြင်း သို့မဟုတ် သီးခြားဖြစ်နေခြင်းမရှိဘဲ ထင်ရှားစွာ တည်ရှိနေပြီး အနီးအနားတွင် သာမန်လမ်းသွားလမ်းလာများ ဖြတ်သန်းသွားလာနေဆဲဖြစ်သည်။
တစ်ခုတည်းသော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုမှာ အိမ်ကြီးရှေ့မှ သံချေးတက်နေသော သံတံခါးဖြစ်သည်။
သံတံခါးသည် သုံးမီတာကျော် မြင့်သော်လည်း တကယ်တမ်း ဝင်ချင်လျှင် ဝင်ရန် အတော်အတန် လွယ်ကူလိမ့်မည်။
ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ ပုံစံသည် ဥရောပဆန်ပြီး တရုတ်ရိုးရာပုံစံမဟုတ်ဘဲ အများစုကို အပြာရောင်အုတ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ ဒီလိုနဲ့ အခုအချိန်အထိ ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် ပြိုကျခြင်းမရှိဘဲ ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲဖြစ်သည်၊ ပြတင်းပေါက်မှန်များသာ ကြေမွသွားပြီး ပြန်လည်မပြုပြင်ရသေးဘဲ ဗလာဖြစ်နေသော ပြတင်းပေါက်ဘောင်များသာ ကျန်တော့သည်။
ဒီအိမ်ကြီးသည် တာချန်းမြို့မှ အိမ်ကြီးထက် များစွာသာလွန်သည်၊ အနည်းငယ် ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး ခြံဝင်းကို ရှင်းလင်းလိုက်လျှင် နေထိုင်နိုင်လောက်အောင်ပင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။
ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် တိုက်ရိုက်မကျူးကျော်ခဲ့ပေ၊ ဒါက အလွန် မဆင်မခြင်နိုင်ရာကျသောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် အနီးအနားရှိ လမ်းအတိုင်း ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးသို့ ခြေကျင်ချဉ်းကပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
"ငါတို့ ရောက်တော့မယ်။ အကယ်၍ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် တုံ့ဆိုင်းမနေနဲ့၊ သတ်ပစ်လိုက်။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ စိတ်ပျက်မခံချင်ဘူး၊ ငါ မင်းတို့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို မြင်ချင်တယ်။"
ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဖေဖေရှုန် ဒီမှာရှိနေမှတော့ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"
ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်နှင့် လီယန်တို့အားလုံးသည် ပိုမိုလေးနက်သော အမူအရာများ ပြသကြသည်။
ယခင်က ဒုက္ခရောက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူတို့သည် ဒီလူများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းရည်များကို သိရှိကြသည်၊ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ထိုမျှ အကောင်းမြင်မနေကြပေ။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်ကျန့်နှင့် အတူလိုက်ပါလာသော်လည်း ချိန်သီးနာရီကို ထိန်းသိမ်းထားသော အိမ်ကြီးအတွင်း၌ ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မရှိဟု အာမမခံနိုင်ပေ၊ သို့မဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် မကြုံတွေ့ရဟု အာမမခံနိုင်ပေ။
"ငါတို့ ရောက်ပြီ။"
သူတို့ လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
လူတိုင်းသည် သံချေးတက်နေသော သံတံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။
သံတံခါး၏ ကွာဟချက်များမှတစ်ဆင့် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ မြင်ကွင်းအပြည့်အစုံကို ဖော်ပြနေသည်။ လေးလံသော ပင်မတံခါးသည် ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်ပြီး သံချေးတက်နေသော သံကြိုးများဖြင့် သော့ခတ်ထားကာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မထိမကိုင်ရသေးပုံရသည်၊ သို့သော် ခြောက်သွေ့နေသော မြက်များပြည့်နေသော ခြံဝင်းထဲတွင် လတ်ဆတ်သော လူ့ခြေရာများစွာကို မြင်နိုင်သည်၊ ဒီနေရာကို ရံဖန်ရံခါ ဝင်ထွက်သွားလာနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
သို့သော် ပင်မတံခါးကို သော့ခတ်ထားပြီး သံတံခါးကို ပိတ်ထားလျက် ဒီလိုစွန့်ပစ်ထားသော နေရာတွင် ဘယ်လိုလူမျိုးများ လှုပ်ရှားသွားလာမည်နည်း။
စပ်စုသော လမ်းသွားလမ်းလာများတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။
"အတွင်းမှာ တစ်ခုခု မမှန်ဘူး။"
လီယန်သည် သူ၏လက်တစ်ဖက်ကို သံတံခါးပေါ်တွင် တင်လိုက်ရာ ၎င်းသည် ထူးဆန်းစွာ တွန့်လိမ်သွားပြီး မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် သူ မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏လက်ကို ရုတ်တရက် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
"အတွင်းထဲမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခု အလုပ်လုပ်နေတယ်။ ကျွန်တော် တံခါးပိတ်တစ္ဆေနဲ့ ပိတ်ဆို့ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ကျရှုံးသွားပြီး တံခါးတောင် သက်ရောက်မှုခံလိုက်ရတယ်။"
လီယန်သည် သိသိသာသာ တုန်လှုပ်နေပြီး သေးငယ်သော စုံစမ်းမှုတစ်ခုအပြီးတွင် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားသည်။
ကောက်ကွေးသွားသော သံတံခါးကို သူ ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခုခံနေစဉ်အတွင်း အတွင်းမှ သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
သင်သိသင့်သည်မှာ သူ၏လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရသော တံခါးများသည် သာမန်တစ္ဆေများဖြင့် မချိုးဖျက်နိုင်ပေ၊ သို့သော် ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ ခြံဝင်းရှေ့တွင် သူတို့၏အစွမ်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခုခံမှုမရှိဘဲ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။
"အေးဆေးတည်ငြိမ်နေပုံရပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာတော့ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ဝမ်ချာလင် တကယ်ပဲ ပြဿနာရှိတယ်။ ဒီနေရာက ဒီလောက်အန္တရာယ်များတာတောင် ပိတ်ဆို့မထားဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က မဆင်မခြင် ပြေးဝင်သွားရင် သူတို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဖုန်းချွမ်း၏ ညှိုးငယ်သော အသံသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ သံချေးတက်နေသော သံတံခါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်ခါလိုက်သည်။
တံခါးပေါ်မှ သော့သည် ချက်ချင်း ကွဲထွက်သွားသည်။
လိမ်ကောက်နေသော သံတံခါးသည် ပွင့်သွားသည်။
ယန်ကျန့်သည် ဘာမှမပြောဘဲ သူ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လျှောက်သွားပြီး ဒီအချိန်အကြာကြီး စွန့်ပစ်ထားသော ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လှမ်းရသေးသည်၊ သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
သူ၏အကြည့်သည် ရွှေ့သွားသည်။
သူ လျင်မြန်စွာ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လမ်းဘေးမှ လမ်းသွားလမ်းလာများစွာသည် သူတို့ဘက်သို့ စပ်စုစွာ ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့ အချိန်အကြာကြီး မဖွင့်ရသေးသော သံတံခါးကို ချိုးဖျက်လိုက်ခြင်းက အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ပုံရသည်၊ သို့မဟုတ် သူတို့အဖွဲ့သည် ထူးဆန်းပုံရသောကြောင့် အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် သူတို့အားလုံးသည် အလှပဂေး ဟွမ်ကျီယာကို ကြည့်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကြည့်ရှုသူအတော်များများ ရှိနေသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် သူ၏မိုဘိုင်းဖုန်းဖြင့် ရိုက်ကူးနေသော အမျိုးသားတစ်ဦးအပေါ်တွင် ပြတ်သားစွာ စူးစိုက်သွားသည်။
ဦးထုပ်ဆောင်းပြီး hoodie ဝတ်ထားတဲ့ အဲ့ဒီလူက တော်တော်လေးခေတ်မီပြီး ရှေ့ပြေးတဲ့ပုံစံနဲ့ ဝတ်စားထားတာကြောင့် ထူးခြားတာဘာမှမရှိပေမဲ့ ဖုန်းကိုင်ထားတဲ့လက်ကတော့ ဖြူဖျော့ပြီး တောင့်တင်းနေတယ်၊ ပိန်လှီပြီး သေမင်းအစက်အပြောက်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်။
ထိုအချိန်တွင်...
ထိုသူသည် ယန်ကျန့်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိပုံရပြီး နှစ်ဦးသား အကြည့်ချင်းဆုံသွားသည်။
ထို့နောက် သူ အလျင်အမြန် သူ၏ဖုန်းကို သိမ်းလိုက်ပြီး လှည့်ပြေးသွားသည်။
"အန္တရာယ်ကို မသိကျိုးကျွန်ပြုနေတာပဲ။"
ယန်ကျန့်သည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်...
အက်ကြောင်းများပြည့်နေသော ရွှေရောင်လှံတစ်ချောင်းသည် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်ကာ မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ထားလိုက်သည်။
"တစ္ဆေမျက်လုံး... ယန်ကျန့်လား။"
ထိုသူသည် ခပ်အက်အက် ကြိမ်းဝါးလိုက်ပြီး လှံကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ ထိုအနေအထားဖြင့် နေရာမှာတင် ငြိမ်သက်သွားသည်။
မကြာမီ...ခဏတာ ရုန်းကန်ပြီးနောက် နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ပေ။
ဟွမ်ကျီယာက ပြောသည်။
"အဲ့ဒီလူက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် မဖြစ်သင့်ဘူး။"
"သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ တိုက်စားခြင်းကို ခံထားရတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်ဆုံးအဆင့်ရောဂါ ရှိတယ်၊ ကင်ဆာပေါ့၊ သူလည်း အသက်ရှင်ဖို့ ရုန်းကန်နေခဲ့တာ။ ငါ သူ့ကို လွတ်မြောက်သွားအောင် ကူညီပေးလိုက်တာ။"
ယန်ကျန့်သည် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ လှံသည် သူ၏လက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။
"ဒီလိုလူတွေက ငါတို့ကို မသိသင့်ဘူး။"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူလည်း ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးနဲ့ ဆက်သွယ်မှုတွေ ရှိနေလို့ပဲ၊ သူက အကြောင်းကြားချက်အရ အပြင်ဘက်မှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ စောင့်ကြည့်ရေး ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်၊ တခြားသူတွေသာ ထွက်မပြေးသေးဘူးဆိုရင် သူတို့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ စုဝေးနေကြလောက်ပြီ။"
ဒီလိုပြောရင်း သူ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးဘက်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားသည်။
သူ သံတံခါးကို တစ်မီတာခန့် ကျော်လွန်သွားရုံသာ ရှိသေးသည်။
ရုတ်တရက် အနီးအနားရှိ အရာအားလုံးသည် ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံလိုက်ရသည်။
ခြံဝင်း၏ အရွယ်အစားသည် ရုတ်တရက် တိုးပွားလာပြီး ပေါင်းပင်များပြည့်နေသော စတုရန်းမီတာအနည်းငယ်မှ စတုရန်းမီတာထောင်ပေါင်းများစွာရှိသော ခြံဝင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
ခြံဝင်းထဲတွင် သစ်သားအဟောင်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သက်တမ်းအမျိုးမျိုးရှိသည့် အခေါင်းများကို ကျပန်းချထားသည်။
အခေါင်းအချို့သည် မြေကြီးထဲတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် မြှုပ်နှံထားပြီး အချို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရိုးရှင်းစွာ ချထားကာ အချို့သည် နံရံနှင့်ကပ်၍ စီတန်းထားသည်။
လေထဲတွင် ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းကောင်နံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"တစ္ဆေနယ်မြေပေါ့လေ။"
လီယန်သည် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ယခင်က မြင်ဖူးသည်။
ယခင်က တာချွမ်းမြို့၏ မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်တွင် ဒီလိုပဲဖြစ်ခဲ့သည်။
အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် အဆင်ပြေပုံရသော်လည်း ရပ်ကွက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
တစ္ဆေနယ်မြေသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ သဘာဝလွန်နယ်ပယ်ကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားတယ်။
အပြင်ဘက်တွင် ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်ပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်း နားလည်ပြီးမှသာ ၎င်းတွင် ပါဝင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
"ယန်ကျန့်၊ မင်း ဒီကို မလာခဲ့သင့်ဘူး။"
သူ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးသို့ မချဉ်းကပ်မီမှာပင် အခေါင်းပေါက်ဖြစ်နေသော ပြတင်းပေါက်များမှ လေသံနက်ကြီးတစ်ခုက သတိပေးစကားဆိုလာသည်။