ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်ခြင်း

"အတွင်းထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိနေတာလား။"

အတွင်းမှ ပျံ့လွင့်လာသော အသံကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်သွားပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော မမျှော်လင့်ထားသည့် အခြေအနေများအတွက် အလိုအလျောက် သတိကြီးစွာထားလိုက်ကြသည်။

"ငါ မလာခဲ့သင့်ဘူး ဟုတ်လား။ ဒါဆို မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကိုလာရှာဖို့ စောင့်နေရင်း ငါက တာချန်းမြို့မှာ နာနာခံခံနဲ့ နေခဲ့သင့်တယ်လို့ မင်းဆိုလိုတာလား။"

ယန်ကျန့်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့် ဘာဆိုလိုသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

တစ်ဖက်လူသည် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဒီနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်၊ အားနည်းမသွားစေရန်အတွက် ဒီအချိန်တွင် ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုခြင်းသည် အသေချာဆုံးဖြစ်သည်။

"လျောင်ဖန်နဲ့ ရွှီဖုန်းကို မင်း ရှင်းထုတ်ပြီးသွားပြီ၊ ဒီကိစ္စက ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်သင့်တယ်။ ငါတို့လည်း ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်ကို ရန်စချင်စိတ်မရှိဘူး။"

ဗလာဖြစ်နေသော ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ တိုးညင်းသောအသံသည် ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပြီးမှပဲ အဆုံးသတ်မှာ။"

ယန်ကျန့်သည် ရေခဲတမျှအေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ သူ၏သဘောထားသည် ပြတ်သားပြီး နောက်ပြန်လှည့်ရန် နေရာမရှိပေ။

"ယန်ကျန့်၊ အရမ်းမာနမကြီးနဲ့။ ငါတို့အားလုံးကို သတ်မယ် ဟုတ်လား။ မင်းသာ အတင်းဝင်လာဝံ့ရင် မင်းအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး ဒီနေရာမှာပဲ ကျဆုံးသွားနိုင်တယ်။ အခုထွက်သွားရင် ငါတို့ပြဿနာတွေ ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်မယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေ့ကစပြီး တာချန်းမြို့ကို ဘယ်တော့မှ ခြေမချဘူးလို့ ငါတို့ ကတိပေးတယ်။"

"အချိန်အခါသင့်ရင် ရပ်တန့်တတ်တာက လူတော်တစ်ယောက် လုပ်မယ့်အရာပဲ။"

ထိုသူသည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ ယန်ကျန့်ကို ဆက်လက်သတိပေးနေသည်။

"မျက်နှာတောင် မပြဝံ့လောက်အောင် သတ္တိမရှိဘဲ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် စကားလုံးတွေနဲ့ ငါ့ကို ခြောက်လှန့်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေလား။ မင်း ငါ့ကို သုံးနှစ်သားကလေးလို့ ထင်နေတာလား။ ဒီနေ့ ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲက လူတိုင်း သေရမယ်၊ တစ်ယောက်မကျန်ပဲ။"

ယန်ကျန့်သည် ထိုအသံကို တုံ့ပြန်နေရင်း ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ ကြိုတင်သိမြင်မှုရလဒ်များကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သူသည် ဒီလူများကို မလွဲမသွေ ရှင်းလင်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

"ယန်ကျန့်၊ လွန်လွန်ကျူးကျူးမလုပ်နဲ့။ ငါ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာတဲ့အချိန်မှာ မင်းက ကျောင်းမှာ အိမ်စာလုပ်နေတုန်းပဲ ရှိသေးတယ်။ ဝမ်မိသားစုရဲ့ တတိယမျိုးဆက်တောင် ငါတို့ကို ဒီလိုစကားမျိုး မပြောဝံ့ဘူး၊ မင်းကတော့ ပြောဝံ့တယ်ပေါ့လေ။ ဒီနေ့လာတာ မင်းတစ်ယောက်တည်း အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ၊ ခေါင်းဆောင်သုံးလေးယောက်လောက် လာရင်တောင် ငါတို့ သူတို့ကို သတ်နိုင်သေးတယ်။ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို မျက်နှာသာပေးပြီး အကြံပေးနေတာ၊ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ မင်းကိုတင်မကဘဲ မင်းရဲ့ တာချန်းမြို့တစ်မြို့လုံးကိုပါ ရှင်းပစ်မှာ။"

ဒါက နောက်အသံတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒေါသများဖြင့် ဆူပွက်နေသော်လည်း ဆိုးယုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။

"ဘယ်သူ လေလုံးထွားနေတာလဲ။ နာမည်တောင် မပြောဝံ့လောက်အောင် ကြောက်နေတာလား။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး သူ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"သေသွားတဲ့လူတွေက အဲ့လောက်အများကြီး သိဖို့မလိုဘူး။"

ဆိုးယုတ်သောအသံက ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာလည်း မမှားပါဘူး၊ သေတော့မယ့်လူတစ်စုရဲ့ နာမည်တွေကို သိရတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။"

"ယန်ကျန့်၊ နောက်ထပ်စကားပြောနေတာအသုံးမဝင်တော့ဘူး။ တစ်နာရီအကြာက မင်း သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ငါတို့ကို ရှင်းလင်းပစ်မယ်လို့ ကြေညာခဲ့တယ်။ အခု မင်းရောက်လာပြီ၊ ငါတို့လည်း ရောက်နေပြီ။ ငါ သိချင်တာက မင်း ကြွေးကြော်ထားတဲ့အတိုင်း တကယ်လုပ်နိုင်မလား ဆိုတာပဲ။"

"မင်း တိုက်ချင်ရင် ဝင်ခဲ့လေ။"

နက်ရှိုင်းသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားသော သံကြိုးများသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါစပြုလာသလိုပင်၊ သံကြိုးများသည် တံခါးမှ လျှောကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ မြည်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခိုင်မာပြီး မဆွေးမြေ့သေးသော လေးလံသည့် တံခါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်စပြုလာသည်။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ တံခါးများနောက်တွင် ခန်းမတစ်ခုရှိပြီး မှောင်မိုက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ မည်သူမျှ မရှင်းလင်းခဲ့သလို ဖုန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပုံရသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ အတွင်းမှ နံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်သည် ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။ ဟောင်းနွမ်းပြီး အရောင်ပြောင်းနေသော်လည်း ပုပ်သိုးပျက်စီးနေခြင်းမရှိပေ။

ဒီလိုဖြစ်နေလေလေ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေထုကို ပိုမိုထုတ်လွှတ်လေပင်။

ယန်ကျန့်သည် ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်ကာ အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်၊ အချို့ထောင့်များတွင် မှိန်ဖျော့သော မီးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်ကိုပင် မြင်နိုင်သည်။

ထိုမီးများသည် ဝါကျင်ကျင်၊ မှိန်ဖျော့နေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ငြိမ်းသွားနိုင်သလိုပင်။

ဒီတရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးသည် လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်၊ အပြင်ဘက်မှ စွန့်ပစ်ထားပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သဘာဝလွန်စွမ်းအားအချို့သည် အဆောက်အအုံကို လွှမ်းခြုံထားဆဲဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးတွင် တကယ်ပဲ ပြဿနာမရှိခဲ့လျှင် ၎င်းသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ယိုစိမ့်ပြိုကျသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"မင်း တုံ့ဆိုင်းနေတာလား။ ဟက်၊ ကြည့်ရတာ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်ဆိုတာလည်း သိပ်ထူးထူးခြားခြား မဟုတ်ပါဘူး။ စကားကြီးစကားကျယ်ပြောတဲ့သူပဲ၊ တကယ်တမ်းလှုပ်ရှားရမယ့်အချိန်ကျတော့ နောက်ဆုတ်သွားတယ်၊ ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ တံခါးကိုတောင် ဝင်ဝံ့ခြင်းမရှိဘူး။"

အတွင်းမှ အသံတစ်ခုက မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် ရွှေ့သွားသော်လည်း သူ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ သူ၏အာရုံကို ရှုန်ဝမ်ဝမ်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်၊ သူ၏မူလကတည်းက မကောင်းသော မျက်နှာအသားအရေသည် ယခုအခါ ရှားပါးသော ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေသည်။

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း ပြီးပြီလား။"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ယန်ကျန့်၏နားနားကပ်ကာ ဒီစကားလုံးများကို တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့နေရာက တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များတယ်။ ကျွန်တော် ဆက်တိုက်ဆိုသလို နှစ်ခါတောင် သေသွားတယ်။ ငါတို့ တံခါးမကြီးကနေ ဝင်လို့မဖြစ်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ မသိနိုင်တဲ့ပုံစံနဲ့ ကျိန်စာသင့်သွားပြီး ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက တစ်သက်လုံး ခြောက်လှန့်နေလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ပြတင်းပေါက်ကနေ ဝင်မှဖြစ်မယ်..."

သူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်မြင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူ့ကို သတိပေးစပြုနေသည်။

"ငါတို့ ဝင်ပြီးတာနဲ့ အဖြူရောင်ဆံပင်နဲ့ အဲ့ဒီကောင်ကို အရင်ဆုံး ဖိနှိပ်ရမယ်။ သူက ရှေးဟောင်း အိမ်ကြီးရဲ့ တတိယထပ်မှာ ရပ်နေတယ်။ သူ့ကို ချက်ချင်းမဖြုတ်ချနိုင်ရင် ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်သေလိမ့်မယ်။"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တုန်လှုပ်နေသည့် လက္ခဏာများ ပြသနေဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး ဖော်ထုတ်နေသော သတင်းအချက်အလက်များကို လေးလေးနက်နက် နားထောင်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်း...စုစုပေါင်း အထပ်သုံးထပ် ရှိသည်။

အထပ်တိုင်းတွင် ပုံရိပ်များ လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်၊ သူတို့၏အကြည့်များသည် ရှေးဟောင်းတံခါးမကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး အားလုံးသည် ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့ရောက်ရှိလာမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သူတို့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူတို့ကို ဆက်တိုက် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တစ္ဆေသတ်ဖြတ်မှုပုံစံများဖြင့် ကြိုဆိုကြလိမ့်မည်။

ဒီလူခုနစ်ယောက်ပါသောအဖွဲ့ကို နေရာမှာတင် အဖွဲ့လိုက်နီးပါး ကျဆုံးစေရန် စက္ကန့်နှစ်ဆယ်ပင် မကြာပေ။

"ယန်ကျန့် ကြောက်နေတာလား။ သူ ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲကို မဝင်ဝံ့ဘူးလား။ တစ်ခါတစ်လေ သူ တစ်မျိုးမျိုးသော သေစေနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်ကို ခံစားမိနေတာလား။"

ဒုတိယထပ်စင်္ကြံတွင် ရပ်နေစဉ် အေးစက်သောအကြည့်ရှိသော ပိန်လှီသော အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ရင်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

တတိယထပ်တွင် အဖြူရောင်ဆံပင်အပြည့်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသည် လက်ရန်းကို မှီကာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ အောက်သို့ငုံ့ကြည့်နေသည်။

"သူ အလျင်မလိုရင် ငါတို့ ဘာလို့ အလျင်လိုရမှာလဲ။ တကယ်တမ်း တိုက်ပွဲဖြစ်လာရင် ငါတို့ သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြမှာပဲ။ ဒီယန်ကျန့်က စိတ်ကူးထားသလောက် ကြောက်စရာမကောင်းဘူး။ သူ့ကုတ်နံပါတ်က တစ္ဆေမျက်လုံး၊ သူ့အားသာချက်က တစ္ဆေနယ်မြေမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီရှေးဟောင်း အိမ်ကြီးက တစ္ဆေနယ်မြေစွမ်းရည်ရှိသူတွေကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာ။"

"အပြင်လူတွေအနေနဲ့ နာရီသံမြည်တာနဲ့ သူတို့လည်း ကျိန်စာသင့်သွားမှာပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ ငါတို့ထက် ပိုမြန်မြန်သေလိမ့်မယ်။"

"ပြီးတော့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ငါတို့က မနိမ့်ကျဘူး။"

အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့အပြင် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးတွင် နေထိုင်သူများ မနည်းပေ။

အမြန်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာတွင်...လူဆယ်ယောက်ထက်မနည်း ရှိသည်။

ဒီအရေအတွက်သည် အတော်လေး အံ့ဩစရာကောင်းပြီး မပါဝင်သူအချို့လည်း ရှိသည်၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက အလွန်တင်းကျပ်စွာ ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့အစည်းမဟုတ်ပေ။ လူတိုင်းသည် ချိန်သီးနာရီကျိန်စာကို အမှီပြု၍ နေထိုင်နေကြခြင်းသာဖြစ်သည်။ ရွှီဖုန်းနှင့် လျောင်ဖန်တို့၏ ကိစ္စများသည် အခြားသူများနှင့် သိပ်မပတ်သက်သောကြောင့် အချို့သည် ဒီစွန့်စားမှုကို မယူလိုကြပေ။

"သူတို့ ရောက်လာပြီ။"

ရုတ်တရက် ပထမထပ်ခန်းမမှ တစ်စုံတစ်ဦးက တိုးညင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မှိန်ဖျော့သော တံခါးပေါက်သည် တံခါးမကြီးနှင့် ပြတင်းပေါက်များမှ ထိုးဝင်လာသော ရုတ်တရက် အနီရောင်အလင်းဖြင့် လင်းထိန်သွားသည်၊ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တိုက်စားတော့မည့်ပုံပင်။

သို့သော် အနီရောင်အလင်းသည် ခန်းမအလယ်သို့ ရောက်သောအခါ ပျံ့နှံ့ခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

သဘာဝလွန်စွမ်းအားအချို့သည် အနီရောင်အလင်း၏ ကျူးကျော်မှုကို ပိတ်ဆို့နေသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါ ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေလား။ သူ အတင်းဝင်လာတော့မှာလား။"

"သူ့တစ္ဆေနယ်မြေမှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်။ ခန်းမအနေအထားအထိ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီးသွားပြီ။"

"နောက်ဆုံးတော့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းက သဘာဝလွန်စွမ်းအားက အနည်းငယ် အသာစီးရတယ်။ သူ့တစ္ဆေနယ်မြေက အရမ်းကြီးမားတဲ့ ဧရိယာကို သက်ရောက်မှုမရှိနိုင်ဘူး။ ဒါ သူ့ရဲ့အကန့်အသတ်ဖြစ်ရမယ်။"

ဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက်...အနီရောင်အလင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မှေးမှိန်သွားသည်။

၎င်းပျောက်ကွယ်သွားသည့် အရှိန်သည် အလွန်နှေးကွေးပြီး နှောင့်နှေးကြန့်ကြာနေသလို စိတ်မအေးနိုင်သော ခံစားချက်ကို ပေးသည်။

အနီရောင်အလင်းရောင်အတွင်း၌ မှုန်ဝါးပြီး ပုံပျက်နေသော ပုံရိပ်အချို့ ပေါ်လာပြီး အနီရောင်အလင်း မှေးမှိန်သွားသည်နှင့် ထိုမှုန်ဝါးသော ပုံရိပ်များသည် တဖြည်းဖြည်း အစစ်အမှန်ဖြစ်လာပြီး ရှင်းလင်းလာသည်။

"တောက်၊ တောက်!"

တိတ်ဆိတ်နေသော ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် ပြတ်သားသော ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အနီရောင်အလင်းအလယ်တွင် အက်ကြောင်းများပြည့်နေသော ရွှေရောင်လှံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာသည်။ သူ၏နဖူးပေါ်တွင် နီမြန်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော မျက်လုံးတစ်လုံးသည် မငြိမ်မသက် လှုပ်ရှားနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှောင်မိုက်မှုကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်။

သူ၏နောက်တွင်...ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်၊ ဟွမ်ကျီယာ၊ လီယန်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်နှင့် တစ္ဆေငယ်တို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာကြသည်။

ပင်မခန်းမမှ လူအချို့သည် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

အကြောင်းမှာ သူတို့အားလုံးသည် ဒီလူသည် သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်း၏ ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း တကယ်ပဲ ဝင်လာဝံ့တယ်ပေါ့လေ။"

ဒုတိယထပ်မှ ပိန်လှီသော အမျိုးသားတစ်ဦး၊ သူ၏အသံသည် ညိုမည်းပြီး ခါးသီးစွာ ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

သူ ဒီလိုဖြစ်လာမည်ကို မလိုလားပေ၊ အကြောင်းမှာ ဒီလိုရုန်းကန်မှုသည် သူတို့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ၊ နောက်ဆုံးတော့ ရန်သူကို သူတို့အပေါ် ယူဆောင်လာခဲ့သူများမှာ ရွှီဖုန်းနှင့် လျောင်ဖန်တို့ဖြစ်ပြီး သူတို့ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့ ဒီမှာသေဆုံးသွားပြီး တစ္ဆေကြမ်းများ ပြန်လည်ရှင်သန်လာလျှင် အတော်လေး ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်။

သို့သော် အပြင်ဘက်တွင်မူ ဒီကောင်ကို အနိုင်ယူရန် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် အလွန်မဖြေရှင်းနိုင်ဘဲ အလောင်းကောင် သံချောင်းနှင့် တွဲဖက်လိုက်လျှင် တစ်ယောက်ချင်းစီကို ရွေးပြီး ရှင်းပစ်တာကို အလွယ်တကူ ခံရနိုင်သည်။

အတူတကွ စုစည်းပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ ကျိန်စာကို အားကိုး၍ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှသာ ဒီကောင်ကို သတ်နိုင်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့လိုက်ပြီး ဒုတိယထပ်မှ အမျိုးသားကို မကြည့်ဘဲ တတိယထပ်စင်္ကြံမှ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ထွက်ကာ လှေကားအောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသော အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ် ကြိုတင်ခန့်မှန်းခဲ့သော အန္တရာယ်ရှိသူမှာ သူဖြစ်သည်။

"မင်း လှုပ်ရှားလိုက်တော့။"

အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သတ်။"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်၊ အေးစက်သော အမိန့်တစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကို ဒီမှာ သဘာဝလွန်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုများ ရှိနေသည်။ အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ဒီဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ရန် ခက်ခဲသည်၊ ထို့ကြောင့် တစ္ဆေနယ်မြေကို မသုံးခြင်းက ပိုကောင်းနိုင်သည်။

ထို့အပြင် တစ္ဆေနယ်မြေသည် ယခုအခါ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းကို မလွှမ်းခြုံနိုင်ပေ၊ ပဉ္စမအလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေကို ဖြန့်ကျက်လျှင်ပင် သူ ခန်းမအထိသာ ထိုးဖောက်နိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် သိပ်အရေးမပါပေ။

သို့သော် သူအတွက် ဒီလိုဖြစ်နေလျှင် ရန်သူများအတွက်လည်း အတူတူပင်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်...ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှ လူတိုင်းသည် ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်းအခြေအနေကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အမွေးအမှင်များသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထောင်ထလာသည်။

အကြောင်းမှာ တစ္ဆေကြမ်းများ၏ စွမ်းအားသည် ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ မပါဝင်ဘဲ မနေနိုင်၊ အားလုံး သက်ရောက်မှုခံရသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။"

သို့သော် ဒီတစ်ခဏအတွင်း တတိယထပ်မှ အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါက သူ၏သဘာဝလွန်စွမ်းအားက သူ့ကို သတိပေးနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားတွင် ထက်မြက်လာသော ပင်ကိုယ်အသိတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒီပင်ကိုယ်အသိက သူ့ကို ယန်ကျန့်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရကြောင်း ပြောပြနေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...လေထဲမှ ဝှီးခနဲအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှေရောင်လှံသည် ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်မှ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး စင်္ကြံ၏ ရှေးဟောင်းသစ်သားလက်ရန်းကို တည့်တည့်ထိုးဖောက်ကာ အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။

"အား!"

အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် တုန်ခါသွားပြီး နောက်ပြန်လွင့်စင်သွားသည်၊ လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်ပွက် အန်ထွက်လာပြီး သူ၏ရင်ဘတ်သည် ထိုးဖောက်ခံရကာ ထို့နောက် သူသည် နံရံပေါ်တွင် စိုက်ထားခံလိုက်ရသည်။

သူ မသိစိတ်ဖြင့် ရုန်းကန်လိုက်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း ထုံထိုင်းသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ၊ ဒီခံစားချက်သည် အိပ်မက်ထဲမှာ လန့်နိုးပေမယ့် လှုပ်မရတဲ့ အခြေအနေနှင့်တူသည် — သူ၏အသိစိတ်သည် ရှင်းလင်းနေသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီ... ဒါ... အလောင်းကောင် သံချောင်းလား။"

သူ၏ခေါင်းသည် တွဲကျသွားပြီး အလောင်းကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲနေသော်လည်း အသက်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာများ ပြသနေဆဲဖြစ်ပြီး မကျေမနပ် အော်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်!"

သူ ဘယ်လိုများ လုပ်ရဲတာလဲ။

သူ တိုက်ခိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ့အပေါ်တွင် အလောင်းကောင် သံချောင်းကို အသုံးပြုဝံ့သည်။ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခံနေရသော်လည်း သူ၏ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ပစ်လွှတ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဒီတစ်ချက်လွဲချော်ခဲ့လျှင် ဒါက အလောင်းကောင် သံချောင်းကို သူ့ထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်ခြင်းနှင့် တူညီသည်။

နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်ခဲ့သည်၊ ကံကောင်း၍မဟုတ်ဘဲ ဒီရလဒ်သည် ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ ကြိုတင်သိမြင်မှုအတွင်း၌ ပေါ်ပေါက်ပြီးသားဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်၊ ဒီအရာကို ဆွဲထုတ်ပေးဖို့ ကူညီကြပါ။"

အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် အရေးတကြီး အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အကူအညီပေးသူများမရှိပေ၊ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အခြားသူများကို မယုံကြည်ပေ၊ ထို့ကြောင့် ဒီစစ်ဆင်ရေးအတွင်း တတိယထပ်တွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသည်။

အလောင်းကောင် သံချောင်းသည် တစ္ဆေကြမ်းများကိုသာ ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

တစ္ဆေကြမ်းများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားသည်၊ ချိန်သီးနာရီကျိန်စာသည်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ဆုံးရှုံးသွားသည်၊ ယခု သူ၏ အသက် လက္ခဏာများ ကျန်ရှိနေခြင်းမှာ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေ ကောင်းမွန်သောကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး သေဆုံးခြင်း၏ အရေးကြီးသောအမှတ်သို့ မရောက်သေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ခံရပြီး နံရံတွင် စိုက်ထားခံရသော သာမန်လူတစ်ဦးသည် ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို ထိုအခွင့်အရေးကို ပေးပုံမရပေ။

သူ့ကို စိုက်ထားသော လှံပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး မည်းနက်သော လက်တစ်ဖက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တောင့်တင်းစွာ လဲလျောင်းနေသည်။

ဒါက တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်ပဲ။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်၏ ဆင်းသက်လာမှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး တကယ့် တစ္ဆေမဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင်...တောင့်တင်းနေသော တစ္ဆေလက်သည် လှုပ်ရှားစပြုလာပြီး အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ တွားသွားကာ သူ၏ပါးစပ်ကို တစ်စတစ်စ ကလော်ဖွင့်ပြီး အတင်းအကျပ် ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"အွန်း။"

အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် ရုန်းကန်နေသော်လည်း မကြာမီ သူ၏နှာခေါင်း၊ နားများနှင့် ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

"ဖောက်!"

တစ်စုံတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသလို အသံတစ်ခု၊ တောင့်တင်းနေသော လက်ချောင်းတစ်ချောင်းသည် သူ၏မျက်လုံးပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်...

သာမန်တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်ဖြစ်သောအရာသည် ယခုအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗြောင်ကျကျ ဖျက်ဆီးနေသည်။

ပြီးတော့ ထိုသူကိုယ်တိုင်သည် မေ့မြောသွားပြီး အသိစိတ်မှုန်ဝါးကာ အသက်လက္ခဏာများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။