တစ်ဖန်ပြန်လည် ရှင်သန်လာသူ

ယခုလေးတင် သေဆုံးသွားသူများ သူတို့ရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများသည် ခေါင်းလောင်းသံမြည်ဟိန်းလာချိန်တွင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။

ဒါက ပြန်လည်စတင်ခြင်းပဲ။

ခေါင်းလောင်းသံက အချက်ပြသံပဲ။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အရာအားလုံးသည် နာရီဝက်အကြာသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

နာရီဝက်အကြာက ဒီနေရာက တစ္ဆေရှာဖွေသူတွေအားလုံး အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ မသေဆုံးသေးပေ၊ ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏အဖော်များ ရှင်းထုတ်ခဲ့သူများသည် နောက်တစ်ကြိမ် အသက်ပြန်ရှင်လာကြသည်။

မယုံနိုင်စရာပဲ။

ဒါ တကယ်ပဲ မယုံနိုင်စရာပဲ။

ဒီလို ပြန်လည်စတင်ခြင်းက လူရော တစ္ဆေရောကို သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

ဖုန်းချွမ်းက လူတိုင်းမျှဝေခံစားနေရတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီခေါင်းလောင်းက တကယ်ပဲ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို ဆိုလိုတယ်ဆိုရင် ငါတို့ကရော ဘာလို့ တခြားအရာတွေနဲ့အတူ ပြန်လည်မစတင်ရတာလဲ။"

ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါ ချိန်သီးနာရီကျိန်စာကြောင့် ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့အားလုံးမှာ တူညီတဲ့အချက်တစ်ခုရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက သူတို့ ချိန်သီးနာရီကျိန်စာရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံထားရတာပဲ။ ဒီလိုနဲ့ ပြန်လည်စတင်ပြီးနောက်မှာ သူတို့လည်း ပြန်လည်စတင်သွားကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားပုံရတယ်။ ဒီပြန်လည်စတင်ခြင်းက အရမ်းပြည့်စုံတယ်၊ သူတို့ အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့ပေမယ့် အရင်က မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ယူလာနိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိဘူး။ ဒါက တစ္ဆေမှန်ရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်မှု အကျိုး သက်ရောက်မှုနဲ့ ထူးထူးခြားခြား ဆင်တူတယ်။"

"ဒါက ပြန်လည်စတင်ခြင်းနဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းကို ပေါင်းစပ်ထားသလိုမျိုး ဆိုလိုတာလား။"

ထုံချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒီယုတ္တိအရဆိုရင် ငါတို့ သူတို့ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်သတ်ရဦးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့ နောက်တစ်ခါ ထပ်သတ်ပြီးရင် သူတို့ ပြန်လည်စတင်ရင်ကော။ ငါတို့ ဒီလို အကန့်အသတ်မရှိ ဆက်လုပ်နေလို့မဖြစ်ဘူး။"

တခြားသူတွေက ချိန်သီးနာရီကျိန်စာကို အသုံးပြုပြီး ပြန်လည်စတင်နိုင်ချိန်မှာ ငါတို့က မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ တစ်ခါရှုံးတာနဲ့ သွားပြီ။ ဆယ်ခါနိုင်တာဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ။

"ပြန်လည်စတင်ခြင်းက အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်စွာ ပြီးပြည့်စုံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ ဒီတစ္ဆေက ကျန်တဲ့သူတွေနဲ့အတူ ပြန်လည်မစတင်ခဲ့ဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ထဲမှ လှံအောက်တွင် စိုက်ထားခံရပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော အလောင်းကောင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

ယခင်က ၎င်းသည် သူ၏ခြေထောက်ကို တွယ်ကပ်ထားပြီး သူ့ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်၊ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သည် မနိမ့်ပေ။

သို့သော် နောက်ဆုံးခေါင်းလောင်းသံ၏ ပြန်လည်စတင်ခြင်းနှင့်အတူ ဒီတစ္ဆေသည် ပြန်လည် စတင်ခြင်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။

ဒါက ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုရင် အလောင်းကောင် သံချောင်း၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် နာရီ၏ ပြန်လည်စတင်ခြင်းဆိုင်ရာ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများသည် ၎င်းကို မသက်ရောက်နိုင်ခဲ့ဘဲ တစ္ဆေသည် အခြားသူများနှင့်အတူ ပြန်လည်မစတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပြန်လည်စတင်ခြင်း ကျရှုံးသွားမှတော့...လျိုယွဲ့ဟုခေါ်သော ထိုအမျိုးသမီးတစ္ဆေရှာဖွေသူသည် အသက်ပြန်ရှင်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါက သူ၏ယူဆချက်ကို အတည်ပြုပုံရသည်။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တစ္ဆေရှာဖွေသူများသည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော အပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကြသော်လည်း ထိုအမျိုးသမီးတစ္ဆေရှာဖွေသူကိုမူ မတွေ့ရပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်...သူ၏ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်သည်။

ဒါ့အပြင် ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ထဲမှ အိတ်ဆောင်နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ငါးနာရီခွဲ။

ယခု ၅ နာရီ ၃၁ မိနစ် ရှိပြီ။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ အချိန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်လည်ပတ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဒီမှာ ပြန်လည်စတင်ခြင်းရဲ့ အချိန်ကန့်သတ်ချက်က နာရီဝက်လား။"

"ခြောက်နာရီမှာ ခေါင်းလောင်းက မြည်မယ်၊ ပြန်လည်စတင်ခြင်းတစ်ခု အစပျိုးလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ အိမ်ကြီးအတွင်းမှာပဲ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိလိမ့်မယ်။ ငါတို့သာ အပြင်ဘက်မှာဆိုရင် အသုံးမဝင်သင့်ဘူး။ ဒီလူတွေကို သတ်ပြီး ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို ရှောင်ရှားဖို့ နည်းလမ်းနှစ်ခုရှိတယ် - ပထမက သူတို့ကို ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအပြင်ဘက်မှာ သတ်ဖို့၊ ဒုတိယကတော့ နာရီရဲ့ ပထမနာရီဝက်အတွင်းမှာ လှုပ်ရှားဖို့ပဲ။"

"ငါသာ ဒီလူတွေကို ငါးနာရီခွဲမတိုင်ခင် သတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ခြောက်နာရီမှာ ပြန်လည်စတင်ရင်တောင် ငါးနာရီခွဲကိုပဲ ပြန်လည်စတင်မှာဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီအချိန်မတိုင်ခင် သေဆုံးသွားသူတွေက ပြန်လည်ရှင်သန်လာမှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်ခတ်သွားပြီး သူ ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခြေအနေကို အခြေခံ၍ ပုံစံအချို့ကို ပေါင်းစပ်စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူ၏ကံသည် အတော်လေး ဆိုးသည်။

သူ ထိုလူများကို ငါးနာရီ လေးဆယ်ခန့်တွင် သတ်ခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် ခြောက်နာရီတွင် ခေါင်းလောင်းမြည်သောအခါ အိမ်ကြီးသည် ငါးနာရီခွဲသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး အိမ်ကြီးအတွင်းမှ ကျဆုံးသွားသော တစ္ဆေရှာဖွေသူအားလုံးနီးပါးကို ကယ်တင်သွားသည်။

လျိုယွဲ့ဟုခေါ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှလွဲ၍ပေါ့။

သူမ၏ ပြန်လည်စတင်ခြင်းသည် ကျရှုံးခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူမ ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်၏ လက်ချက်ဖြင့် မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ထားခံလိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ အခြေအနေကို သုံးသပ်နေစဉ်မှာပင် အသက်ပြန်ရှင်လာသော ထိုတစ္ဆေရှာဖွေသူများသည် ယန်ကျန့်ကို သံသယနှင့် မယုံကြည်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"မှားမနေနဲ့။ ဒါ ယန်ကျန့်ရဲ့အဖွဲ့ပဲ။ သွားစမ်းကွာ၊ သူ ဘယ်တုန်းက ရောက်လာတာလဲ။ ငါတို့ ဘာလို့ အစောကတည်းက သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုမှ မရခဲ့တာလဲ။ အပြင်ဘက်က အဲ့ဒီလူတွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ၊ ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့ ဖြစ်ရပ်ကိုတောင် သတင်းမပို့ဘူး။"

"စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။ ကြည့်ရတာ ယန်ကျန့်နဲ့ သူ့အဖွဲ့က တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူးထင်တယ်။"

"လျိုပိုင်မုကို ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲလို့ မေးလိုက်။ တိုက်မလား၊ မတိုက်ဘူးလား။"

"ကြည့်ရတာ လျိုယွဲ့ ပျောက်ဆုံးနေပုံပဲ။ သူ ဘယ်ရောက်သွားနိုင်လဲ။ သူ အခုလေးတင် ဒီမှာ ရှိနေသေးတာ၊ အခုတော့ ပျောက်သွားပြီ။ သူ ထွက်ပြေးသွားတာလား။"

ဆွေးနွေးသံအမျိုးမျိုးကို ကြားနိုင်သည်။

ပိုမိုများပြားသော တစ္ဆေရှာဖွေသူများသည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော အပိုင်းမှ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြသည်။

"တိတ်ကျစမ်း"

တင်းမာသော အော်သံတစ်ခုနှင့်အတူ အဖြူရောင်ဆံပင်အပြည့်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသည် တတိယထပ်မှ ခုန်ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

လျိုပိုင်မုလား။

သူ၏ရောက်ရှိလာမှုသည် အနည်းငယ် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းကို ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားစေသည်။

ရှင်းလင်းစွာပင်...

ဒီနေရာတွင် ဒီလျိုပိုင်မုသည် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ဒီလူများကို လမ်းညွှန်ညွှန်ကြားနေသည်။

လျိုပိုင်မုသည် ယန်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ဒီကို မလာခဲ့သင့်ဘူး။"

သူ၏လေးနက်သော လေသံတွင် သတိပေးမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့လိုက်ပြီး သူ့ကို ခဏစိုက်ကြည့်သည်။

"လျိုပိုင်မု၊ မင်း အဲ့ဒီစကားကို တစ်ခါပြောပြီးပြီ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထပ်ပြောနေစရာမလိုဘူး။"

ဟမ်။

လျိုပိုင်မု၏ မျက်ဆံများသည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ပြတ်သားစွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ညဏ်ပြေးသော လူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ယန်ကျန့်၏ စကားများမှ အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်နှစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပထမ၊ ယန်ကျန့်သည် သူ၏နာမည်ကို သိသည်။

ဒုတိယ၊ ဒီစကားများကို ငါကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့သည်။

သို့သော် ဒါက ယန်ကျန့်နှင့် ငါတို့ကြားမှ ပထမဆုံး တရားဝင်တွေ့ဆုံမှုဖြစ်သည်၊ ယန်ကျန့် ငါ့ကို သိရန် မဖြစ်နိုင်သလို ငါလည်း ဒီစကားများကို ပြောခဲ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါများ...

"ဟား၊ ဟားဟားဟား။"

လျိုပိုင်မုသည် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်၊ သူ၏ရယ်သံထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"ငါ အခု နားလည်သွားပြီ၊ ငါတို့ နာရီဝက်အကြာက တိုက်ခိုက်ပြီးသွားပြီ၊ ပြီးတော့ ရှေးဟောင်း အိမ်ကြီးက ပြန်လည်စတင်သွားပြီ။ ငါတို့က ပြန်လည်စတင်ပြီးနောက် ရှင်သန်လာတဲ့သူတွေပဲ။ လျိုယွဲ့ ပျောက်သွားတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး၊ သူ မင်းရဲ့ အလောင်းကောင် သံချောင်းနဲ့ စိုက်ထားခံလိုက်ရပြီး ငါတို့နဲ့အတူ ပြန်လည်မစတင်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ သေသွားတယ်။"

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ငါတို့ကို အနိုင်ရခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏အံကြိတ်သံနှင့်အတူ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းမှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ၊ ဘယ်အခြေခံနဲ့လဲ၊ မင်းတို့လူအနည်းငယ်က ငါတို့ကို အနိုင်ရခဲ့တာလဲ။"

လျိုပိုင်မု၏ အသံသည် အဆုံးတွင် အော်သံနီးပါးအထိ ကြီးထွားလာသည်။

သို့သော် သူ၏စကားများသည် အခြားသူများကို လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"နောက်နေတာလား၊ ငါတို့ ယန်ကျန့်နဲ့ တစ်ခါတိုက်ခိုက်ပြီး ရှုံးသွားပြီလား။"

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်း အစပျိုးသွားတယ်၊ လျိုပိုင်မုရဲ့ သုံးသပ်ချက်က မှန်တယ်၊ လျိုယွဲ့ ပျောက်သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့တစ္ဆေက ဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ၊ လက်ရှိမှာ ယန်ကျန့်ရဲ့ ခြေထောက်အောက်မှာ စိုက်ထားခံထားရတယ်၊ ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ ယန်ကျန့်ရဲ့ အဖွဲ့မှာ လူနည်းသွားတယ်... လူသစ်၊ လီယန်၊ ဒီမှာမရှိဘူး၊ သူ ယခင်တိုက်ပွဲမှာ သေသွားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။"

သူ၏ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကျန်းချင်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် ယန်ကျန့်၏ ခုနစ်ယောက်ပါသောအဖွဲ့၏ သတင်းအချက်အလက်များကို မြင်ဖူးကြပြီး ယခု လီယန် ပျောက်ဆုံးနေသောအခါ သူတို့ ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

သို့သော် လီယန်သည် မသေသေးပေ၊ သူသည် ယခင်တိုက်ပွဲအတွင်း ယာယီထွက်ခွာသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ငါတို့ကို နာရီဝက်အကြာက တကယ်ပဲ အနိုင်ရခဲ့တာလား။ မင်း ငါတို့ ဒီလောက်အများကြီးကို အနိုင်ရခဲ့တာလား။"

လျိုပိုင်မုသည် နောက်တစ်ကြိမ် မေးလိုက်သည်၊ ရလဒ်ကို မယုံကြည်ဘဲ၊ ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့ကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် ယုံကြည်မှုရှိပြီး သူတို့အစား ရှင်းလင်းခံလိုက်ရသည်ကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ၊ လူသစ်လီယန် တစ်ဦးတည်း၏ အသက်ကို ပေးဆပ်ခဲ့ရပြီး ကျန်သူများမှာ ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဖြေက ရှင်းနေပြီးသားပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းတို့ ရှုံးသွားတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့လက်ချက်နဲ့ တစ်ယောက်မကျန် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ ပြန်လည်စတင်ခြင်းသာမရှိခဲ့ရင် မင်းတို့ အခု မြေပြင်ပေါ်က အလောင်းတွေ ဖြစ်နေလောက်ပြီ၊ ပြီးတော့ ငါ မင်းတို့အခြေအနေကို တော်တော်များများ သိရှိပြီးသွားပြီ။ ငါတို့သာ နောက်တစ်ကြိမ် လုပ်ခဲ့ရင်တောင် ရလဒ်က အတူတူပဲ။ မင်းတို့အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် သေဆုံးရုံပဲ။"

လျိုပိုင်မုသည် မျက်လုံးကျဉ်းလိုက်ပြီး ယန်ကျန့်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ ခန့်မှန်းသည်မှာ နာရီဝက်အကြာက သူသည် အစပျိုးလှုပ်ရှားခဲ့ပြီး တခြားသူ၏ လီယန်ကို အရင်သတ်ခဲ့ပြီးနောက် ယန်ကျန့်၏ အလောင်းကောင် သံချောင်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ရှုံးနိမ့်ခဲ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အခြားသူများသည် ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့မှ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ဒီစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အခြားသူများအားလုံးသည် ထိတ်လန့်တကြားနှင့် မသက်မသာဖြစ်သွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတော့ မည်သူမျှ နာရီဝက်အကြာက တစ်ကြိမ် အသတ်ခံခဲ့ရသည်ကို သိရှိပြီးနောက် တည်ငြိမ်နေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

တိုက်ခိုက်မှုတွင် မပါဝင်ရသေးခင်မှာပင် လူတိုင်းသည် သူတို့ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ နောက်ဆုတ်ဖို့ အချက်ပေးခေါင်းလောင်းတီးလိုက်ကြတယ်။

ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ မိုက်မဲရာကျသည်။

ဒါက လူတိုင်း တွေးနေသည့်အရာဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တကယ်ပဲ ပြန်လည်စတင်ခြင်းတစ်ခု ရှိခဲ့လျှင် နာရီဝက်အကြာမှ ရလဒ်များသည် လိမ်ညာမည်မဟုတ်ပေ။

ငါတို့ သူတို့ကို မနိုင်ဘူးဆိုရင် မနိုင်ဘူးပဲ။

နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားလျှင်လည်း တူညီသော ရလဒ်ကိုသာ ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အနိုင်ရနိုင်ခြေသည် ပိုမိုနည်းပါးသွားနိုင်သည်။

အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်သည် ငါတို့ရဲ့ အားသာချက်များနှင့် စွမ်းရည်များကို သိရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ငါတို့သည် လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး တစ်ဖက်အကြောင်း ဘာမှမသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ တစ်ခါပြန်လည်စတင်ရင် မင်း အသင်းဖော်တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးတယ်။ နောက်တစ်ခါ ကြိုးစားရင် နောက်တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးလိမ့်မယ်။ မင်းနိုင်ရင်တောင် အဲ့ဒီတန်ဖိုးကို မင်း မတတ်နိုင်ဘူး။ မင်း ဘယ်နှစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို ခံနိုင်မှာလဲ။"

လျိုပိုင်မုသည် တိုးညင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ နောက်တစ်ကြိမ် လောင်းကြေးထပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ဘန်း!"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ထဲမှ အက်ကွဲနေသော လှံကို အနည်းငယ်မြှောက်ကာ မြေပြင်ကို ရိုက်လိုက်သည်။

တိုးညင်းသော ရိုက်ခတ်သံသည် တိတ်ဆိတ်နေသော ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်တဲ့အခါ တခြားသူတွေ အသက်ရှင်မရှင်တော့ မသိဘူး၊ မင်းကတော့ သေချာပေါက် ပျောက်ကွယ်သွားမယ်ဆိုတာ ငါ အာမခံနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်သည် ရက်စက်သော အမှန်တရားတစ်ခုကို ကြေညာနေသလို ပြောလိုက်သည်။

လျိုပိုင်မု၏ မျက်ခွံများ ရုတ်တရက် တွန့်သွားသည်။

ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲမှ ရွှေရောင်လှံကို ကြည့်ရင်း သူ၏နှလုံးသားသည် ယန်ကျန့် တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်မည်ဟု သံသယမဝင်ပေ။

အကြောင်းမှာ လျိုယွဲ့သည် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး သူမ ပြန်လည်စတင်ရန် ကျရှုံးခဲ့ကာ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ — အကယ်၍ နောက်တစ်ကြိမ် ထိုအလောင်းကောင် သံချောင်းဖြင့် စိုက်ထားခံရသူမှာ သူဖြစ်ခဲ့လျှင် သူလည်း တူညီသော ကံကြမ္မာနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဖြစ်သည်။

ဒီအတွေးနှင့်...သူ မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ၏လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး အတွင်းထဲတွင် ရုန်းကန်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လျိုပိုင်မုသည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် သတ္တိပျက်ပြားသွားသည်။

ယခင်ယုံကြည်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ဘဲ ဆုံးရှုံးနေသည်။

တိုက်ပွဲမတိုင်မီ သူသည် ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့ကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ကြိမ်ပြန်လည်စတင်ပြီးနောက်မှ အဖြစ်မှန်က သူ့ကို ပြောပြသည်မှာ ဒီယုံကြည်မှုသည် မျက်ကန်းဖြစ်ပြီး အမှန်တရားမှာ သူ၏လူများ ရှင်းလင်းခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု၏ မှတ်ဉာဏ်မရှိဘဲ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် မယုံကြည်မှု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ပိုမိုသတိထားပြီး ကြိုးစားလျှင် သူ ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ပေ...

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် လှုပ်ရှားရန် အလျင်မလိုသေးပေ၊ အကြောင်းမှာ ၅ နာရီ ၄၀ သာ ရှိသေးပြီး ၆ နာရီ၏ ပြန်လည်စတင်ချိန်အတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချိန်သီးနာရီသည် ခြောက်နာရီတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်လျှင် ဒီလူများသည် အချည်းနှီး အသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ခြောက်နာရီ၏ ပြန်လည်စတင်ချိန်ကို ကျော်လွန်သည်အထိ ဆွဲဆန့်ထားရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီနေရာတွင် မိနစ်နှစ်ဆယ်ကြာ အလဟဿ အချိန်ဖြုန်းနေခြင်းသည် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်ဖြစ်လိမ့်မည်။

အကြောင်းမှာ တစ်ဖက်လူသည် သေချာပေါက် တုံ့ပြန်မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် ခန့်မှန်းမိနိုင်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ ငါတို့ တစ်ပွဲတိုက်ခိုက်ပြီးသွားမှတော့ နှစ်ဖက်စလုံး ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်၊ တစ်ခါတစ်လေ ရွှီဖုန်း၊ လျောင်ဖန်နဲ့ တခြားသူတွေ တာချန်းမြို့ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တဲ့ကိစ္စကို တခြားနည်းလမ်းနဲ့ ဖြေရှင်းသင့်တယ်။ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေတာက ဘယ်သူ့အတွက်မှ မကောင်းဘူး၊ မင်း အသင်းဖော်တွေ ဆုံးရှုံးလိမ့်မယ်၊ ငါတို့လည်း တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က သူစိမ်းတွေ၊ အရင်က ဘယ်တုန်းကမှ မတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးဘူး၊ တိတိကျကျပြောရရင် ရန်ငြိုး သို့မဟုတ် အကျိုးစီးပွားပဋိပက္ခမရှိဘူး။"

"ဒါကြောင့် ညှိနှိုင်းကြစို့။ မင်းရဲ့စည်းကမ်းချက်တွေကို ပြောပြ၊ ပြီးတော့ ငါတို့အားလုံး ဒီကိစ္စကို နောက်ချန်ထားနိုင်တယ်။"

လျိုပိုင်မုသည် အမျိုးမျိုးပြောင်းလဲနေသော မျက်နှာအမူအရာကို ပြသပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလျှော့ပေးမှုနှင့် အပေးအယူအချို့ ပြုလုပ်ကာ ညှိနှိုင်းရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခြင်းမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု လောင်းကြေးမထပ်ဝံ့တော့ပေ။

တစ်ကြိမ်သေဆုံးပြီး၊ တစ်ကြိမ်ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အမြစ်တွယ်သွားသည်။