အစုအဖွဲ့မဲ့စွာ ပြန့်ကျဲသွားခြင်း
Vol. 59 Ch. 883
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ယန်ကျန့်သည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ အခြေအနေအချို့ကို သိရှိသော်လည်း အတွင်းမှ ချိန်သီးနာရီသည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်စတင်နိုင်သည်ကို သူ တကယ်မသိခဲ့ပေ။
သူ လျောင်ဖန်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ခဲ့သည်။
သူ သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို သိရှိခဲ့သော်လည်း ထိုမှတ်ဉာဏ်များတွင် ပြန်လည် စတင်ခြင်းအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် မပါဝင်ခဲ့ပေ။
တစ်ခါတစ်ရံ လျောင်ဖန်ကိုယ်တိုင်ကပင် ချိန်သီးနာရီ၏ ပြန်လည်စတင်ခြင်း သတင်းအချက်အလက် အကြောင်းကို မသိခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။
သို့သော် ဒီအရာအားလုံးသည် အခု အရေးမကြီးတော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် လျိုပိုင်မုသည် ရှင်သန်လာပြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်ကို စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် အမှန်တကယ် အဆိုပြုခဲ့သည်။
သူ ကြောက်နေသည်။
နောက်တစ်ကြိမ် သေဆုံးရမည်ကို ကြောက်နေသည်။
ဒါကြောင့် လျိုပိုင်မုသည် သူ၏နည်းဗျူဟာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ယန်ကျန့်နှင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ဇွဲမလျှော့တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ မျက်နှာအမူအရာသည် အမြဲတမ်းအတိုင်းပင်။
"မင်း ငါနဲ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်ချင်တာလား။"
လျိုပိုင်မုက ခဏရပ်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။
"ယန်ကျန့်၊ ငါတို့အားလုံးက သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေရဲ့ တိုက်စားခြင်းကို ခံနေရတဲ့ သာမန်လူတွေပါ၊ အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာသက်သက်ပဲ။ ဒါ့အပြင် ငါတို့ရဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွေက မလိုအပ်တဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကိုပဲ ဖြစ်စေတယ်။ ငါတို့သာ ဒီမလိုအပ်တဲ့ ရန်ငြိုးကို စွန့်လွှတ်နိုင်ရင် ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး အတွက် ပိုကောင်းပါတယ်။"
"မင်း အရင်က ခံစားမိခဲ့မှာပါ၊ ငါတို့ကို သတ်ရတာ မင်းအတွက် မလွယ်ကူခဲ့ဘူး။ အသင်းဖော်တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးပြီး တခြားသူတွေရဲ့ အခြေအနေကို ပိုဆိုးစေတာကို မပြောနဲ့ဦး။"
"နောက်တစ်ပွဲဆိုရင် အသင်းဖော်တစ်ယောက် သေဆုံးရုံနဲ့ ပြီးမှာမဟုတ်တော့ဘဲ တခြားသူတွေက ပြန်လည်ရှင်သန်လာတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ကျဆုံးသွားမယ့် အန္တရာယ်လည်း ရှိတယ်။ မင်းသာ အဆုံးမှာ နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အခြေအနေက မင်းအတွက် အဆင်မပြေဘူး။"
"တစ်နိုင်ငံလုံးက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို စိုးရိမ်နေရတဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်း ငါတို့အပေါ်မှာ အာရုံမစိုက်သင့်ဘူး။ မင်းသာ ဒီနေ့ ရပ်တန့်ဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ငါ လျိုပိုင်မု မင်းကို ကျေးဇူးကြွေးတင်ပါ့မယ်။ အနာဂတ်မှာ အကူအညီလိုတာတစ်ခုခုရှိရင် စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောလိုက်ပါ။ ရွှီဖုန်းနဲ့ လျောင်ဖန်တို့ရဲ့ ပြဿနာတွေအတွက် ငါရဲ့တောင်းပန်မှုလို့ သဘောထားလိုက်ပါ။"
သူသည် အကျိုးအပြစ်များကို သုံးသပ်ကာ ယန်ကျန့်အား သူ၏ရန်လိုမှုကို စွန့်လွှတ်ရန် ကြိုးစားသည်။
သို့သော် သူပြောခဲ့သည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။
ရန်သူဖြစ်ခြင်းသည် မည်သူ့အတွက်မှ အကျိုးမရှိဘဲ အန္တရာယ်ကိုသာ ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏အကြည့်ပင်လျှင် မရွှေ့ပြောင်းဘဲ သူ၏တကယ့်အတွေးများကို ခန့်မှန်း၍မရပေ။
ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းလား။
အနီးအနားမှ ဖုန်းချွမ်းနှင့် ထုံချန်တို့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေကြသည်။
သူတို့သည် ယန်ကျန့်၏ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုကို သဘောတူရန် ဖြစ်နိုင်ခြေသည် သုညနီးပါးဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိကြသည်။ သူ၏ယခင် မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ဘာကြောင့် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သနည်း။
အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်သည် အလျှော့ပေးရန် မရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဒီလူများသည် သူ၏လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကထက် ပိုကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်စေနိုင်သည်မှာ သေချာသည်။
ထို့အပြင် သူတို့သည် ယခင်က တစ်ကြိမ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ချေမှုန်းခဲ့သည်။ သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် မနိုင်နိုင်သည်မဟုတ်ပေ၊ ထို့ကြောင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းသည် ပို၍ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းသည်။
သို့သော် ဒီတစ္ဆေသရဲနေရာတွင် ပြန်လည်စတင်ခြင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။
အကယ်၍ သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်လည်စတင်လျှင် ဒီလူများ နောက်တစ်ကြိမ် ရှင်သန်လာခြင်းသည် သူတို့အတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။
"ငါ စဉ်းစားဖို့လိုတယ်။"
ယန်ကျန့်သည် ခဏစဉ်းစားနေပုံရပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
လျိုပိုင်မုသည် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ စိတ်ကြိုက်သာ စဉ်းစားပါ။"
ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ အခြားသူများကို ဦးဆောင်ပြီး သူတို့ထံမှ ထွက်ခွာသွားသည်၊ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ လျိုပိုင်မုနှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ချောင်းကြည့်ခြင်းမှ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
ဖုန်းချွမ်းက တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ အခု ဘယ်လိုဆက်လုပ်ကြမလဲ။"
ယန်ကျန့်၏ စဉ်းစားနေခြင်းသည် အလျှော့ပေးရန် စဉ်းစားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဒီလူများကို နောက်တစ်ကြိမ် ရှင်းလင်းပစ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသည်။
"ဒီပြန်လည်စတင်ခြင်းရဲ့ အတိုင်းအတာက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှာပဲ ကန့်သတ်ထားပြီး အချိန်က နာရီဝက်ပဲ ကန့်သတ်ထားတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ခြောက်နာရီအထိ ဆွဲဆန့်ပြီး သူတို့ကို သတ်လိုက်သရွေ့ ပြန်လည်စတင်ရင်တောင် အသုံးမဝင်တော့ဘူး။"
ယန်ကျန့်သည် သာမန်ကိစ္စတစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေသလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုပဲ၊ တစ်ခါတစ်လေ ချိန်သီးနာရီရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းက ဒီနာရီဝက်ကန့်သတ်ချက်ထက် ပိုကြာနိုင်တယ်။"
"ငါတို့ သူတို့ကို သတ်ဖို့ ခြောက်နာရီနောက်ပိုင်းအထိ စောင့်ဖို့လိုလား။ အခု ဘယ်အချိန်ရှိပြီလဲ။ ငါ့နာရီက ၆ နာရီ ၁၅ မိနစ် ပြနေတယ်။"
ဖုန်းချွမ်းသည် သူ၏နာရီကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်၊ ၎င်းသည် သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုများကို သီးခြားခွဲထုတ်နိုင်သော ရွှေနာရီတစ်လုံးဖြစ်ပြီး မှန်ကန်သော အချိန်ကို ပေးသည်။
ယန်ကျန့်သည် သူ၏အိတ်ဆောင်နာရီကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"အခု ၅ နာရီ ၄၅ မိနစ်ပဲ၊ နာရီဝက်နှုတ်လိုက်ရင် ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းက အချိန်ကို ရတယ်။"
"ဒါဆို ငါတို့ ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း လှုပ်ရှားကြမယ်။"
ထုံချန်သည်လည်း အချိန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ဟွမ်ကျီယာသည် သူမ၏နာရီကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ချိန်ညှိလိုက်သည်။
"ဒီလူတွေ တကယ်ပဲ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတာပဲ၊ သူတို့လက်ထဲမှာ ပြန်လည်စတင်ခြင်းတစ်ခု ရှိနေတယ်။ သူတို့ မနိုင်နိုင်တဲ့အခါ မသမာတဲ့နည်းလမ်းတွေ သုံးတာကလွဲပြီး ဘာမှမသိဘူး၊ ငါတို့ကို သေလုနီးပါးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်။"
ဟွမ်ကျီယာက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"နင် ဒါကို ကြိုတင်မမြင်ခဲ့ဘူးလား။"
ရှုန်ဝမ်ဝမ်က နှုတ်ခမ်းစူပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့ကို ဘုရားသခင်လို့ ထင်နေလား။ ဒီလောက်အဝေးကြီး ကြိုသိနိုင်ရအောင်၊ ဆယ်မိနစ်ဆိုတာက အကန့်အသတ်ပဲ။"
သူသည် အောင်ပွဲကို အမှန်တကယ် ကြိုတင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ချိန်သီးနာရီ၏ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကိုတော့ မမြင်ခဲ့ပေ။
ပြန်လည်စတင်သည့်အမှတ်သည် သူ၏ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"ခေါင်းဆောင်၊ သူတို့ ငါတို့ကို ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာ အချိန်ဆွဲခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"
ဟွမ်ကျီယာက ထို့နောက် ထပ်ပြောသည်။
"အဲ့ဒီ လျိုပိုင်မုမှာ တခြားအစီအစဉ်တွေနဲ့ စဉ်းစားစရာတွေလည်း ရှိနိုင်တယ်။"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူတို့ ဘာပဲစီစဉ်စီစဉ် ရလဒ်ကတော့ သေခြင်းတရားပဲ။"
သူ၏လေသံသည် အေးစက်သော်လည်း ငြင်းပယ်မရနိုင်သော ယုံကြည်မှုနှင့် သေချာမှုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။
ဟွမ်ကျီယာသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်အလွန်အကျွံ မစိုးရိမ်တော့ပေ။
သူမ စဉ်းစားနိုင်သည့်အရာကို ခေါင်းဆောင်သည် သေချာပေါက် စဉ်းစားပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။
"လျိုပိုင်မု၊ မင်း ယန်ကျန့်က ငါတို့နဲ့ တကယ်ပဲ ပြန်လည်သင့်မြတ်မယ်လို့ ထင်နေလား။"
ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို တွန်းလာသော ကျန်းချင်ကလည်း တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
လျိုပိုင်မုသည် သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်ပြီး တံခါးအနီးရှိ အနီရောင်အလင်းကို ကြည့်နေသည်။
"ပြန်လည်သင့်မြတ်မယ် ဟုတ်လား။ နောက်မနေနဲ့၊ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်က ငါတို့နဲ့ ပြန်လည် သင့်မြတ်မယ်ပေါ့။ မင်း သူ့ဖိုင်ကို မြင်ဖူးတယ်မလား၊ သူ ပွဲဦးထွက်ကတည်းက သတ်ဖြတ်နေခဲ့တာ၊ တာချန်းမြို့က ရှောင်ချန် ဖျော်ဖြေရေးကလပ်ကို ရှင်းပစ်ခဲ့တယ်၊ သူ့မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းကို ရှင်းပစ်ခဲ့တယ်၊ ဌာနချုပ်က ကြားဝင်ညှိနှိုင်းမပေးခဲ့ရင် သူ ရဲကျန့်ရဲ့ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ကိုတောင် ရှင်းပစ်လောက်ပြီ။"
"ငါတို့ရဲ့ ချိန်သီးနာရီနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ရှင်သန်ရေးပါတီ၊ သူ ဂရုစိုက်မယ်ထင်နေလား။ လျောင်ဖန်၊ ရွှီဖုန်းနဲ့ အဲ့ဒီဖေ့တုန်း သတ်ခံလိုက်ရပြီ၊ ငါတို့လည်း အချိန်မရွေးပဲ။"
"ပြန်လည်မသင့်မြတ်ဘူးဆိုရင် သူ ဘာလို့..."
ဝမ်ထုံက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လျိုပိုင်မုက တိုးတိုးလေးပြောသည်။
"သူ နည်းဗျူဟာတစ်ခုရှာဖို့ အချိန်ဆွဲနေတာ၊ ယန်ကျန့်က ပြန်လည် စတင်ခြင်းပုံစံကို သေချာပေါက် ဖော်ထုတ်ချင်နေတယ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ငါတို့ အသက်ပြန်မရှင်လာနိုင်အောင် သေချာအောင်လုပ်ဖို့ပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ အိမ်ရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်ကို လူအများကြီးမသိဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်တောင် ကြားဖူးရုံပဲ။ ယန်ကျန့်ရဲ့ သတိပေးမှုသာမရှိခဲ့ရင် ငါ ပြန်လည်စတင်ခံထားရပြီးသားဆိုတာတောင် ငါသိမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ လွယ်ကူမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သတိလက်လွတ်မနေနိုင်ဘူး။"
"နောက်ဆုံးတော့ သူ တာတုန်းမြို့ကို ရောက်လာပြီး ဝမ်ချာလင်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီးကတည်းက ဝမ်က ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကို ပြန်လည်ရယူဖို့ တစ်ကြိမ်ထက်မက ကြိုးစားခဲ့တယ်။ တစ်ခါတစ်လေ ဒီတစ်ခေါက် သူ ယန်ကျန့်ကို အသုံးချပြီး ဒါကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ချင်နေတာ။ ဒီလိုဆိုရင် ဝမ်က ယန်ကျန့်ကို ကူညီဖို့ သတင်းအချက်အလက်တချို့ သေချာပေါက် ပေးမှာပဲ။"
ထိုပြောဆိုချက်နှင့်အတူ အခြားသူများ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
"အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။"
ရွှီမင်ဟုခေါ်သော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာ ထိတ်လန့်စပြုလာသည်။
သူတို့ နာရီဝက်အကြာက တစ်ကြိမ် အသတ်ခံခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်၊ ရှုံးနိမ့်မည်ကို သိလျက်နှင့် မည်သူက ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ချင်မည်နည်း။
လျိုပိုင်မုက ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးကို မပြောခဲ့လျှင်ပင် သူတို့ ဆွေးနွေးကြမည်သာဖြစ်သည်။
"ဘာလုပ်ရမလဲ။ အခု ငါတို့ ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ။ လမ်းနှစ်လမ်းပဲ ရှိတယ် - ပထမက ထွက်ပြေးဖို့၊ ကိုယ့်အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ ဦးစားပေးဖို့ပဲ။"
လျိုပိုင်မုက ပြောပြီးနောက် တံခါးကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး၊ တံခါးပေါက်က ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတယ်၊ ငါတို့ အခု ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကနေ ထွက်ခွာဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။"
"ပြီးတော့ ယန်ကျန့်သာ လမ်းဖယ်ပေးခဲ့ရင်တောင် မင်းတို့ တကယ်ပဲ အပြင်ထွက်ဝံ့လို့လား။"
"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ ကာကွယ်မှုနဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းမရှိဘဲ အပြင်ဘက်မှာ တစ်ခါသေရင် တကယ်ပဲ သေပြီ။"
"တကယ်ပဲ ဒီလိုပဲ။"
ကျန်းချင်၊ ဝမ်ထုံ၊ ရွှီမင်နှင့် အခြားသူများအားလုံးသည် လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ် သဘောတူကြသည်။
ထွက်ပြေးရန်၊ ဒါက သေချာပေါက် သေလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည်လည်း သေလမ်းတစ်ခုပင်။
ဒါကို တစ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးဖြစ်သည်၊ သူတို့ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားပြီး လူအင်အားလုံလောက်သည့် အခြေအနေများအောက်တွင်ပင်...
လျိုပိုင်မုက ဆက်ပြောသည်။
"ထွက်ပြေးလို့မရဘူး၊ တိုက်ခိုက်ရင်လည်း ရှုံးနိုင်ခြေများတယ်၊ ဒါဆိုရင် ရွေးချယ်စရာတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်၊ အဲ့ဒါက ဆွဲဆန့်ထားဖို့၊ ယန်ကျန့်နဲ့ သူ့လူတွေနဲ့အတူ ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှာ သူတို့ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ပဲ။"
"ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းက အန္တရာယ်အားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် ငါတို့ တော်တော်များများကို သိထားတယ်။ ချိန်သီးနာရီကျိန်စာသာမရှိခဲ့ရင် ငါတို့ ဒီတစ္ဆေခြောက်တဲ့နေရာမှာ နေဝံ့မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အခု အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းက ပိုနက်တဲ့နေရာမှာ ပုန်းအောင်းဖို့ပဲ။ ယန်ကျန့်က ငါတို့ကို သေချာပေါက် လိုက်လံရှာဖွေမှာပဲ။ ငါတို့ အသက်ရှင်နိုင်မလား ဆိုတာကတော့ ငါတို့ရဲ့ကံတရားပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့မှာ။"
ဒီစကားကိုကြားသောအခါ များစွာသော နှလုံးသားများ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားကြသည်။
သူတို့ တကယ်ပဲ လူတစ်ဦးချင်းစီ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ကြည့်ရမည့် အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရပြီလား။
"ဟုတ်တယ်၊ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းက အန္တရာယ်တွေကို ယန်ကျန့်ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ သုံးတာက သိပ်မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါလည်း ဒီမှာထိုင်ပြီး သေဖို့စောင့်နေချင်စိတ်မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ တတိယလမ်းတစ်ခုကို လျှောက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။"
လျိုပိုင်မုက ထပ်ပြောသည်။
"တတိယနည်းလမ်းက ဘာလဲ။"
တစ်စုံတစ်ဦးက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။
လျိုပိုင်မုက ပြောသည်။
"သဘာဝအတိုင်းပဲ ယန်ကျန့်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မယ့် တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာဖို့ပဲ။ ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်၊ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ သူတို့အားလုံးကို သာမန်လို့ပဲ မြင်တယ်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတဲ့ အချက်က သူတို့မှာ တကယ့် ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိတဲ့သူတစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ယန်ကျန့်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့ အခြေအနေကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မှာ။"
ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကျန်းချင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"လျိုပိုင်မု၊ မင်းတောင် အဲ့ဒီ ယန်ကျန့်ကို နိုင်ဖို့ ယုံကြည်မှုမရှိဘူး၊ ဒါဆို တာတုန်းမြို့မှာ ဘယ်သူက သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ဦးမှာလဲ။ ဝမ်မိသားစုရဲ့ တတိယမျိုးဆက်လား။"
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ၊ ဝမ်ချာလင်ကလည်း ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ၊ သူတို့နှစ်ယောက်က ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးလောက်ပြီ၊ ပဋိပက္ခဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"
တစ်စုံတစ်ဦးက ကျန်းချင်၏ ပြောဆိုချက်ကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
လျိုပိုင်မုသည် အိမ်ကြီး၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အပိုင်းများသို့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"ချိန်သီးနာရီကျိန်စာက ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ အမြဲတမ်းရှိနေခဲ့တယ်၊ ဝင်ရောက်လာတဲ့လူ တော်တော်များများ ပြန်မထွက်သွားနိုင်ခဲ့ဘူး၊ သာမန်လူတွေရော တချို့တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေရော ပါဝင်တယ်။ ငါ ဒီကိုရောက်လာတုန်းက တခြားသူတွေပြောတာ ကြားဖူးတယ်၊ ငါတို့ရှင်သန်ရေးပါတီရဲ့ တည်ထောင်သူ၊ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဥက္ကဋ္ဌက အိမ်ကြီးအတွင်းမှာ ချိန်သီးနာရီကို ရှာဖွေနေရင်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။"
"မင်း ယန်ကျန့်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အဲ့ဒီအချိန်အကြာကြီး ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကို ရှာဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။"
ကျန်းချင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အချိန်အကြာကြီး ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရုတ်တရက် ရှာဖွေဖို့က ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။"
"မကြိုးစားဘဲ ဘယ်လိုသိနိုင်မှာလဲ။ ဒါ့အပြင် ငါ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကို စူးစမ်းရှာဖွေနေခဲ့တာ၊ နေရာတော်တော်များများကို သိရှိပြီးပြီ။ ကျန်နေသေးတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအပိုင်းက ငါ နားမလည်သေးတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ ငါ ကြိုးစားကြည့်ချင်တယ်။"
"အလုပ်မဖြစ်ရင်ကော။"
ကျန်းချင်က မေးလိုက်သည်။
လျိုပိုင်မုက ပြောသည်။
"ငါ အဲ့ဒီနေရာကို စူးစမ်းရှာဖွေချင်ပေမယ့် ချီတုံချတုံဖြစ်နေခဲ့တာ ကြာပြီ။ ယန်ကျန့် ပေါ်ပေါက်လာတာက ငါ့စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ပယ်ဖျက်ပေးလိုက်တယ်။ ငါ ကျရှုံးခဲ့ရင်တော့ လူတိုင်း ကိုယ့်အတွက် ကိုယ်ကြည့်ကျပဲ။"
"ငါတို့ တိုက်ပွဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်၊ တစ်ခါတစ်လေ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်မွေးဖွားတဲ့အခါ ငါတို့ အောင်မြင်နိုင်တယ်။"
အချို့က ဒီချဉ်းကပ်ပုံက အခွင့်အရေးနည်းပါးတယ်လို့ ထင်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန် ဘက်လိုက်ကြသည်။
"မိုက်မဲလိုက်တာ၊ ငါတို့ ပထမအကြိမ် မနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒီတစ်ခေါက် အခွင့်အရေးရှိမယ်လို့ မင်းတို့ ဘာကြောင့်ထင်နေတာလဲ။"
လျိုပိုင်မုက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။
"ဒါ့အပြင် အရေးအကြီးဆုံးက ငါတို့ရဲ့ တစ္ဆေစွမ်းအားတော်တော်များများ ယန်ကျန့်ကို ဖော်ထုတ်ပြီးသွားပြီ၊ ငါတို့ရဲ့အားသာချက်ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ။ သူတို့မှာ အခု ကာကွယ်ရေးနဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံတွေ ရှိနေပြီ။ ငါတို့ ဒုတိယအကြိမ်မှာ သေချာပေါက် ရှုံးလိမ့်မယ်လို့ ငါ အခိုင်အမာပြောနိုင်တယ်။ ငါ အရင်က ယန်ကျန့်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ပြီးပြီ၊ သူ လုံးဝမတုန်လှုပ်ခဲ့ဘူး။"
"သူသာ တုံ့ဆိုင်းမှု ဒါမှမဟုတ် နောက်ဆုတ်မှုတစ်ခုခု ပြခဲ့ရင် ငါ တိုက်ခိုက်ဝံ့မှာပဲ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် နာရီဝက်အကြာက ယန်ကျန့်နဲ့ သူ့အဖွဲ့က ငါတို့ကို တော်တော်လေး အားသာချက် အသာ နဲ့ လုံးဝရှင်းလင်းပစ်ခဲ့လောက်တယ်။"
"ကောင်းပြီ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့တော့၊ အစီအစဉ်က ဒါပဲ။ မင်းတို့ ငါ့အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်နာချင်ရင် ဒီလိုပဲလုပ်ကြတာပေါ့။ မဟုတ်ရင်လည်း ငါ မင်းတို့ကို အတင်းအကျပ်မလုပ်ဘူး။ ယန်ကျန့် အဲ့ဒီမှာပဲ ရှိတယ်၊ မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ ဆုံးဖြတ်ကြ။"
ဒီလိုပြောပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော အပိုင်းသို့ တုံ့ဆိုင်းမှု သို့မဟုတ် နှောင့်နှေးမှု လုံး၀မရှိဘဲ...ဦးတည်သွားသည်၊ သံသယ သို့မဟုတ် နှောင့်နှေးမှု လုံးဝမရှိပေ။
အခြားသူများသည် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ လျိုပိုင်မု ဒီလောက်ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ သူ ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့ကို ချေမှုန်းနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိစွာ ကြွေးကြော်ခဲ့သော်လည်း ယခု ပြန်လည် စတင်ပြီးနောက် သူသည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော အပိုင်းတွင် ပုန်းအောင်းရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံရပြီး ပျောက်ဆုံးနေသော ကလပ်ဥက္ကဋ္ဌထံမှ အကူအညီတောင်းနေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ အကူအညီတောင်းခြင်းသည် မှားယွင်းပြီး ထွက်ပြေးခြင်းသည် တကယ့်ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်နိုင်သည်။
"ငါလည်း သွားတော့မယ်။"
ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ကျန်းချင်သည် အံကြိတ်ကာ သူ၏ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို လှည့်ပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူ၏လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းသည် ချို့ယွင်းနေသည်၊ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ထွက်ပြေးရမည်ဆိုလျှင် သူ သေချာပေါက် နောက်ကျလိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် သူ ကြိုတင်လှုပ်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။
"ဒါဆို ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး၊ လူတိုင်း ထွက်ပြေးနေမှတော့ ထွက်ပြေးကြတာပေါ့။ လူတိုင်း ဂရုစိုက်ကြပါ။"
ဝမ်ထုံသည် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နောက်ထပ်မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော အပိုင်းသို့ ပြေးသွားသည်။
ကျန်ရှိသော လူများသည် အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များ ထွက်ပြေးနေသည်ကို မြင်ပြီး ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။
"ပြေး!"
သူတို့အားလုံးသည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော အပိုင်းသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။
သူတို့ အရင်က စကားလုံးတွေ ဘယ်လောက်ကြမ်းတမ်းခဲ့လဲ၊ အခု သူတို့ ထွက်ပြေးတာက အဲ့ဒီထက် ပိုမြန်တယ်။
"နေဦး၊ ကြည့်စမ်း၊ အိမ်ကြီးအတွင်းက အဲ့ဒီလူတွေနဲ့ တစ်ခုခုမှားနေတယ်... သူတို့ ပြေးနေကြပုံပဲ။"
ဖုန်းချွမ်းသည် ဒီလူများ နှုတ်ဆက်ခြင်းပင်မရှိဘဲ လှည့်ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဒီလူတွေ ဒီလောက်သတ္တိမရှိဘူးလား။ တစ်ပွဲရှုံးရုံနဲ့လား။ ဒီလိုပဲ ထွက်သွားကြတာလား။ ရှုံးမဲမဲနဲ့ အားကစားစိတ်ဓာတ်လည်းမရှိဘူး၊ ဖေဖေရှုန်ထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်၊ သူတို့က လူကြီးတွေလေ၊ ရှက်စရာပဲ။"
ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ချက်ချင်း အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူတို့ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"သူတို့ တကယ်ပဲ ထွက်ပြေးသွားကြတာလား။"
ဟွမ်ကျီယာသည်လည်း အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။
သူမသည် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်များက အရင်ဦးစွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်လား။
သူတို့အဖွဲ့ကို ချေမှုန်းမည်ဆိုသော သူတို့၏ကတိစကားများ ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ။
တာချန်းမြို့ကို ရှင်းပစ်မည်ဆိုသော သူတို့၏ခြိမ်းခြောက်မှုများ ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ။
"မမျှော်လင့်ထားပေမယ့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ဒါက အရပ်သားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပဲ၊ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက် ယာယီစုစည်းထားတဲ့ လူဆိုးတစ်စုပဲ။ အခြေအနေဆိုးလာတဲ့အခါ ချက်ချင်းထွက်ပြေးတာက နားလည်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် မြောင်းကြွက်တွေက ဘယ်တော့မှ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"သူတို့ထွက်ပြေးတဲ့ ဦးတည်ရာက မှားနေတယ်၊ သူတို့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့အပိုင်းထဲကို ပြေးဝင်သွားကြတယ်။ အဲ့ဒီမှာ တခြားထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှိနေတာလား။"
ထုံချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ တခြားထွက်ပေါက်တွေ မရှိဘူးလို့ ငါအမှတ်ရတယ်။ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့အပိုင်းတွေက အန္တရာယ်များတယ်၊ တကယ့်မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေတွေ ပုန်းအောင်းနေပြီး တခြားမသိသေးတဲ့ အန္တရာယ်တွေလည်း ရှိတယ်။ လူတော်တော်များများ အဲ့ဒီမှာ လမ်းပျောက်ပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ဘူး။"
ယန်ကျန့်က ရှင်းပြသည်။
သူသည် လျောင်ဖန်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သည်။
"သူတို့က ငါတို့ သူတို့ကို လိုက်မဖမ်းဝံ့ဘူးလို့ လောင်းကြေးထပ်နေတာ၊ ဒါမှမဟုတ် အိမ်ကြီးရဲ့အန္တရာယ်တွေကို ငါတို့ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ သုံးချင်နေတာ။"
"အခု ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ၊ လိုက်သင့်လား။"
ထုံချန်က မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"မလိုပါဘူး၊ သူတို့ကို ခဏလောက် ပြေးခွင့်ပေးလိုက်၊ အချိန်မတန်သေးဘူး။"
သူ ရှေးဟောင်းအိတ်ဆောင်နာရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ငါးနာရီ ငါးဆယ့်ခြောက်မိနစ် ပြနေသည်။
ခြောက်နာရီထိုးရန် လေးမိနစ်သာ လိုတော့သည်။
သူ ခြောက်နာရီနောက်ပိုင်းတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခြင်း ရှိမရှိကို သိချင်နေသည်။