အဖွဲ့ဝင်အားလုံး စတင်ထွက်ခွာ
Vol. 59 Ch. 876
တာတုန်းမြို့သို့ မထွက်ခွာမီ အနားယူချိန်အတွင်း ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ရှိအခြေအနေကို နောက်တစ်ကြိမ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ယနေ့ နိုးထလာပြီး တစ္ဆေဆရာအချို့ကို အလျင်အမြန် ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ သူ ပြန်လည် ရှင်သန်လာခဲ့သော်လည်း သူ မည်သို့သော ပုံစံဖြင့် အသက်ပြန်ရှင်လာသည်ကို သူ မသိပေ။
သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကို သေချာစွာ နားမလည်သေးပေ။
သူ သူ၏ခြေထောက်အောက်မှ အရိပ်ကို ကြည့်ရန် အနည်းငယ် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။
အရပ်ရှည်ပြီး မည်းနက်နေသော အရိပ်သည် အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ တစ္ဆေအရိပ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးနီရောင် လူ့မျက်နှာတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရိုက်နှိပ်ထားသည်။
ထိုမျက်နှာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ယန်ကျန့်နှင့် တထပ်တည်းတူညီပြီး သက်ရှိပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့် တူသည်၊ တစ်စုံတစ်ဦးက လူတစ်ဦး၏ မျက်နှာကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ထိုနေရာတွင် ကပ်ထားသလိုပင်။
"သွေးစွန်းနေတဲ့ သတင်းစာအဟောင်းလား။"
ယန်ကျန့်က စဉ်းစားတွေးတောစွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ နိုးထလာပြီးနောက် သွေးစွန်းနေသော သတင်းစာအဟောင်းသည် ကြေမွသွားသော်လည်း သဘာဝလွန်စွမ်းအားသည် ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ တစ္ဆေအရိပ်မှ အမွေဆက်ခံလိုက်သည်။
အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာသည်လည်း ကြေမွသွားသည်။
သို့သော် ဂီတသေတ္တာ၏ တေးသံသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရှိနေပြီး ပျောက်ကွယ် မသွားပေ။ ယန်ကျန့်သည် ခေါင်းလောင်းသံ၏ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ပြီး ထူးဆန်းသော ကျိန်စာကို ခံစားနိုင်သည်။
ထို့အပြင် ယန်ကျန့်သည် ထိုခေါင်းလောင်းသံကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပုံရသည်။
တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးစရာမလိုဘဲ... ဒီတန်ဖိုးကို တစ္ဆေအရိပ်မှ ခံယူပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့ကစပြီး ကျိန်စာပေါက်ကွဲထွက်ပြီး သတ်ဖြတ်လျှင်ပင် ၎င်းသည် အခြားသူများကိုသာ သက်ရောက်မှုရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ မဟုတ်ပေ။
"ဒါဆို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာအတွက် ထည့်စရာတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ငါ ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို တခြားသူတွေဆီကို ဖြန့်ဝေနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီတခြားသူတွေ သေဆုံးပြီး ကျိန်စာ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ဂီတက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပြန်ရောက်လာမှာပဲ။"
ယန်ကျန့် ဒီလိုတွေးလိုက်သည်။
ဒါ မှန်ကန်သင့်သည်။
သူသည် ဒီကျိန်စာသင့်နေသော တေးသံကို သယ်ဆောင်ထားသော လူပုံစံ ဂီတသေတ္တာတစ်လုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဒါကြောင့်ပင် ဂီတသေတ္တာသည် ပျက်စီးသွားခြင်းဖြစ်သည်၊ ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းထားရန် သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ တည်ရှိမှုမရှိဘဲ ၎င်းသည် အလွယ်တကူ ပျက်စီးနိုင်သော အလွန်ဟောင်းနွမ်းသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားတွေနဲ့ ငါ ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို အစပျိုးနိုင်တယ်။ တစ္ဆေအရိပ်ကလည်း သွေးစွန်းနေတဲ့ သတင်းစာအဟောင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ခိုးယူခဲ့ပြီး ပဟေဠိကို ပြီးမြောက်စေခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် အခု ငါ တစ္ဆေအရိပ်ကို သုံးပြီး တခြားလူတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ကျူးကျော်၊ ဖတ်ရှုပြီး အဲ့ဒီမှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်..."
သူ၏မည်းနက်သော မျက်ဆံများသည် မတည်မငြိမ် မှိတ်တုတ်ခတ်နေသည်။
"အကယ်၍ ငါသာ ငါ့စိတ်ထဲက တခြားသူတွေရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထည့်သွင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါက သူတို့ကို သွယ်ဝိုက်တဲ့နည်းနဲ့ ပိုင်ဆိုင်လိုက်တာနဲ့ တူမသွားဘူးလား။"
"ဥပမာအနေနဲ့ ငါသာ လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေကို သုံးပြီး လက်တွေ့ဘဝကို သက်ရောက်မှုရှိအောင် လုပ်နိုင်တယ်၊ အလောင်းကောင်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ဖန်တီးပြီး ငါ့စိတ်ထဲက မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။"
"..."
သူ စဉ်းစားလေလေ ပိုအံ့ဩစရာကောင်းလေဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်သည် နက်ရှိုင်းသော စဉ်းစားမှုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
ဒါက သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းဆိုတဲ့ တားမြစ်ထားသော လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သီအိုရီအရ တကယ်ပဲ အောင်မြင်နိုင်ပုံရသည်။
ထို့အပြင် ဒီစွမ်းရည်သည် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်... တစ္ဆေမှန်။
တစ္ဆေမှန်သည် ဒီလိုပဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် — ပုံရိပ်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းပြီး သေဆုံးပြီးနောက် ပြန်လည်ရှင်သန်စေသည်၊ မှတ်ဉာဏ်များသည် ပုံရိပ်ရိုက်ယူခဲ့သည့်အချိန်တွင် ရပ်တန့်နေသည်။
ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေအရိပ်ကို အသုံးပြု၍ သက်ရှိများ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ကျူးကျော်နိုင်သည်၊ ထိုအချိန်ကာလတစ်ခုမှ သူတို့၏မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုနိုင်ပြီး သူတို့သေဆုံးပြီးနောက် ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို လတ်ဆတ်သော အလောင်းကောင်တစ်ခုထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ ၎င်းကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်သည်။
လုပ်ငန်းစဉ်သည် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသော်လည်း ရလဒ်သည် တစ္ဆေမှန်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် တထပ်တည်းတူညီသည်။
လုပ်ငန်းစဉ်တွင် တစ္ဆေအရိပ်၊ တစ္ဆေသတင်းစာ၊ လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေ — သဘာဝလွန်စွမ်းအားသုံးခုကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပြီး တစ္ဆေမှန်ကမူ တစ်ခုတည်းသာ လိုအပ်သည်။
သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများအတွက်တော့ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကြိုတင်ခန့်မှန်းရခက်သော စွမ်းရည်များသည် ယန်ကျန့်အတွက် ဒီအဆင့်တွင် ဖော်ထုတ်နိုင်ပုံရသည်၊ တစ်ချိန်က နားလည်ရခက်သော လျှို့ဝှက်ချက်များသည် လျှို့ဝှက်ချက်များ မဟုတ်တော့ပေ။
"ငါ့ကိုယ်ငါအတွက်တော့ ငါ့မှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုရှိပေမယ့် ငါ့ရဲ့တကယ့်အထောက်အထားက တစ္ဆေအရိပ်ဖြစ်သင့်တယ်..."
ယန်ကျန့်သည် ထို့နောက် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်လျှင်ပင် သူ အသက်ရှင်နိုင်သေးသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
တစ္ဆေအရိပ်ပုံစံဖြင့်...
ခန္ဓာကိုယ်သည် မရှိမဖြစ် မဟုတ်တော့ဘဲ အစားထိုးပင် ရနိုင်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ အခြေခံအားဖြင့် သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ အသိစိတ်ရှိသော တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဒီလို ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းသည် သူ၏ဇာတိမြို့ကို အမှတ်ရစေသည်၊ ထိုနေရာတွင် သူသည် တစ္ဆေအိပ်မက်ထဲမှ သူ၏အဖေနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
သူ၏အဖေသည် ဒီအခြေအနေကိုပင် လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ပြီး အိပ်မက်ထဲမှ တစ္ဆေကြမ်းများကို စိုးမိုးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် တစ္ဆေကြမ်းများ၏ ရပ်တန့်မှုသည် လုံလောက်စွာ မပြည့်စုံဘဲ သူသည် ၎င်းတို့၏ ကျူးကျော်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အိပ်မက်ထဲတွင် သဘာဝလွန်စွမ်းအားအနည်းငယ်ဖြင့် သူ၏တည်ရှိမှုကို မနည်း ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ရသည်။
ပြီးတော့ အခု သူသည် ဒီခြေလှမ်းကို အောင်မြင်စွာ လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ။
ကံနှင့် အခွင့်အရေးသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားလျှင်ပင် ယန်ကျန့်သည် ဒီအခြေအနေကို ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သူသည် တစ်မူထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
"အကယ်၍ လျောင်ဖန်၏ ဆင့်ခေါ်ခြင်းတစ္ဆေသာမရှိခဲ့ရင် ငါ့အသိစိတ်ကို တိုက်ရိုက်ပြန်ခေါ်ပေးခဲ့တာ၊ ငါ အောင်မြင်စွာ နိုးထလာနိုင်မလားဆိုတာ မသိဘူး။ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေစဉ်အတွင်း ငါ တခြားမှတ်ဉာဏ်များ၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံရပြီး အသိစိတ်အသစ် သို့မဟုတ် ပင်ကိုစရိုက် အသစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာနိုင်ခြေရှိတယ်၊ စိတ်ကွဲရောဂါဝေဒနာရှင်တစ်ဦးလိုပေါ့။"
ယန်ကျန့်သည် ဒီအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး ထင်ရှားသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။
သူ အရမ်းမဆင်မခြင်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်တစ်ဖန် မဆင်မခြင်နိုင်ခြင်းသည် မလွှဲမရှောင်သာဖြစ်သည်။
တခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။ ဒါက လောင်းကြေးတစ်ခုသာဖြစ်သည်။
သူ မသေခင်မှာပင် သူ၏အခေါင်းကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး သူ၏သေဆုံးပြီးနောက် တစ္ဆေကြမ်းများ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး တာချန်းမြို့ကို သက်ရောက်မှုရှိမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။
"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ။"
ထိုအချိန်တွင် ရုံးခန်းအတွင်း၌ ကျန်းလီချင်သည် သတိကြီးစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် ယန်ကျန့်တွင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ကို ထက်မြက်စွာ ခံစားမိသည်။
သို့သော် သူမသည် ဘယ်လိုပြောင်းလဲမှုမျိုးလဲဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောနိုင်ပေ။
ဒါက သူမကို စိမ်းကားပြီး ကြောက်ရွံ့စေသည်။
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ အလုပ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတချို့ကို စဉ်းစားနေတာပါ။"
ယန်ကျန့်သည် သတိပြန်ဝင်လာသည်။
"ဒီအချိန်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို ငါ့အတွက် မှတ်သားပေး၊ ငါ တာတုန်းမြို့ကို သွားတော့မယ်။"
ကျန်းလီချင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ထပ်ပြောသည်။
"ဒီလုပ်ငန်းခရီးက အန္တရာယ်များမှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ရှင် ပြန်စဉ်းစားသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။"
"မင်း ငါ့အတွက် စိုးရိမ်နေတာလား။"
ယန်ကျန့်သည် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ဗလာဖြစ်နေပြီး သူ၏အမူအရာသည် အေးစက်နေသည်။
"ဟုတ်တယ်"
ကျန်းလီချင်သည် မချုပ်တည်းဘဲ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မ အမြဲတမ်း ရှင့်အတွက် အရမ်းစိုးရိမ်နေတာလေ၊ ရှင် မခံစားမိလို့ပါ။"
"တချို့ကိစ္စတွေက လုပ်ကိုလုပ်ရမယ်။ မင်းအလုပ်ကိုပဲ ကောင်းကောင်းလုပ်ပါ၊ သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းက မင်းထင်တာထက် ပိုရှုပ်ထွေးတယ်။"
ယန်ကျန့်သည် နောက်ထပ်အကျယ်တဝင့် မပြောတော့ပေ။
"ဒါဆို စောစောပြန်လာခဲ့" ကျန်းလီချင်က ပြောလိုက်သည်။
"အင်း"
နှစ်ဦးသား စကားပြောနေစဉ် လီယန်သည် ကုမ္ပဏီထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာသည်။
"တစ်ခုခုဖြစ်လို့လား" ယန်ကျန့်သည် လှမ်းကြည့်ပြီး တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။
လီယန်က ပြောသည်။
"လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုရှိတယ်။ ခေါင်းဆောင် တာတုန်းမြို့ကို သွားမယ်လို့ ကျွန်တော်ကြားတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အဲ့ဒီက တာဝန်ခံ ဝမ်ချာလင်ကို ခေါင်းဆောင်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ညွှန်ကြားထားပြီး လီကျွင်းကိုလည်း တာတုန်းမြို့ကို ခေါ်ထားတယ်။"
"နေဦး၊ ဝမ်ချာလင်ကို ငါသိတယ်၊ တာတုန်းမြို့အတွက် ခန့်အပ်ထားတဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင်၊ ဒါပေမဲ့ လီကျွင်းက အဲ့ဒီ တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်ကနေ ပျောက်ဆုံးသွားတာမဟုတ်ဘူးလား။"
ယန်ကျန့်သည် ဝမ်ချာလင်ဆိုသည့် နာမည်ကို အမှတ်ရသွားသည်။
သူသည် တာတုန်းမြို့မှ ဒေသခံတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အစောပိုင်း အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများထဲမှ တစ်ဦးလည်းဖြစ်ကာ ဖုန်းချွမ်းနှင့် ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် အသင်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသည်။
အသင်းခေါင်းဆောင် ရွေးကောက်ပွဲအတွင်း အချို့သည် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီး ရွေးကောက်ပွဲ မလိုအပ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်လာကြသည်ဟု ဆိုသည်။
ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော ခေါင်းဆောင်များသည် ဆွေမျိုးကောင်းစားရေးဝါဒဖြင့် ဆက်စပ် နေသူများချည်း မဟုတ်ပေ၊ အများစုတွင် တကယ့်အစွမ်းအစရှိသည်၊ သူတို့သည် မထင်မရှားနေပြီး တိတ်တဆိတ်နေတတ်ကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် လီလဲ့ဖိန်သည် ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းရာတွင် ထူးချွန်မှုများစွာ မရှိခဲ့သော်လည်း အသင်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခိုင်မာစွာ ခန့်အပ်ခံရသည်။
ထိုအချိန်က ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးခဲ့သည်၊ သူ တာချွမ်းမြို့သို့ သွားပြီးမှ တစ္ဆေပန်းချီကား ဖြစ်ရပ်မတိုင်မီ လီလဲ့ဖိန်သည် စုစုပေါင်း တစ္ဆေလေးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
သင်သိရမည်မှာ ထိုအချိန်က တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်သူများသည် ထိပ်တန်းဟု သတ်မှတ်ခံရပြီး သုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်သူများသည် အသင်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသည်။ လီလဲ့ဖိန်သည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့ခေတ်သူ့အခါထက် ခြေတစ်လှမ်းသာနေခဲ့သည်။
ဒီလိုလူမျိုးများသာ အသင်းခေါင်းဆောင်များ မဖြစ်နိုင်ခဲ့လျှင် မည်သူမျှ ထိုက်တန်မည်မဟုတ်ပေ။
နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ လီလဲ့ဖိန်သည် ပဉ္စမမြောက်တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ရှုံးနိမ့်စရာမရှိဟု ကျော်ကြားသော ရဲကျန့်သည် ထိုဘွဲ့ကို တစ်စုံတစ်ဦးထံ လွှဲပြောင်းပေးရလိမ့်မည်။
လီယန်က ဆက်ပြောသည်။
"လီကျွင်းက ပျောက်ဆုံးသွားပြီး သေဆုံးသွားပြီလို့တောင် ကြေညာခံထားရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဖိုးကြီးချင်က တစ္ဆေပန်းချီကားကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် လီကျွင်းကို ကယ်တင်ခဲ့ပုံရတယ်။ အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော်မသိဘူး။ ကျွန်တော် မေးကြည့်ပေမယ့် ဒီရိုးရှင်းတဲ့ သတင်းအချက်အလက်အပိုင်းအစလေးတွေပဲ ရခဲ့တယ်။"
"အဖိုးကြီးချင်က တစ္ဆေပန်းချီကားကို ဖြေရှင်းပြီး သေပြီဟု ယူဆရသော လီကျွင်းကို အမှတ်မထင် ကယ်တင်ခဲ့တယ်လား။"
ယန်ကျန့်သည် မျက်လုံးကျဉ်းလိုက်သည်။
"သီအိုရီအရ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းက မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ခြွင်းချက်အခြေအနေ တစ်ခုကလွဲလို့ပေါ့... အဲ့ဒီအဘိုးကြီး တကယ်ပဲ ပြန်လည်စတင်ခဲ့တာပဲ။ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်ကနေ အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်သူတွေအားလုံးက မိစ္ဆာတွေပဲ၊ တစ္ဆေကြမ်းတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ခိုးယူပြီး အပြည့်အဝ အသုံးချရင်း အချိန်အကြာကြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတယ်။"
"ဒီလိုလူတွေက ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုတွေပဲ..."
ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုများမဟုတ်သော သာမန်ထိန်းချုပ်သူများသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံးကုန်လောက်ပြီ၊ အထွတ်အထိပ် အထူးခြားဆုံးများသာ ကျန်ရစ်သည်။
"လီကျွင်း အကူအညီလာပေးတာနဲ့ သူ့အခြေအနေက အရမ်းကောင်းနေရမယ်၊ မဟုတ်ရင် သူတို့ ဝေ့ကျင်းကို စေလွှတ်မှာပဲ။ ကြည့်ရတာ အဖိုးကြီးချင်က ကယ်တင်ပြီးနောက်မှာ လီကျွင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရုံတင်မကဘဲ ကြီးထွားလာခဲ့ပုံပဲ။"
သူသည် ထို့နောက် နောက်ထပ်တွေးခေါ်ခန့်မှန်းစပြုနေသည်။
"အသင်းခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး အကူအညီပေးတာနဲ့ လုပ်ငန်းက ပိုချောမွေ့သွားသင့်တယ်။"
လီယန်က ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။ "အရမ်း မအစမ်းနဲ့ လီကျွင်းအပေါ်မှာ ငါ ယုံကြည်မှုရှိတယ်၊ သူ သူငယ်ချင်းဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူ ရန်သူဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချာလင်က မသိရှိရသေးတဲ့ အချက်တစ်ချက်ပဲ၊ ငါတို့ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်က တစ်ယောက်၊ ရဲကျန့်လိုပေါ့။ စိတ်ကျေနပ်ရင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်၊ စိတ်မကျေနပ်ရင် တိုက်ချင်တိုက်မယ်၊ သတ်ချင်သတ်မယ်၊ တစ်ခဏလေးတောင် တုံ့ဆိုင်းနေမှာမဟုတ်ဘူး။"
"လီကျွင်းကို စေလွှတ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက ချိန်သီးနာရီကျိန်စာကို ဖြေရှင်းဖို့ ငါတို့ကို ကူညီဖို့မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဝမ်ချာလင်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့မှာကို စိုးရိမ်လို့ ကြားဝင်ညှိနှိုင်းပေးသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ဖို့ပဲ၊ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲမှာ အသင်းခေါင်းဆောင် တစ်ဦး ဆုံးရှုံးမှာကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်တုန်းက ငါက မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းက ဖန်ရှီမင်နဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ဦးစားပေးခဲ့ပြီး သူ့ကို ချက်ချင်းမဖြုတ်ချခဲ့ဘူး။"
"ငါ မလုပ်ချင်လို့မဟုတ်ဘူး၊ တည်ငြိမ်မှုကို မပျက်စီးစေချင်လို့ပဲ။"
"ဒီနည်းလမ်းကို ငါနားလည်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုချဉ်းကပ်ပုံက အမြဲတမ်း လူတချို့ကို စတေးရတယ်။ ငါက အမြဲတမ်း စတေးခံရတဲ့သူ မဖြစ်ချင်ဘူး။"
ယန်ကျန့်သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ အေးဆေးစွာ ကြည့်ရင်း အတိတ်က အဖြစ်အပျက်အချို့ကို ပြန်လည်စဉ်းစားနေသည်။
"ဒီအကြောင်းကို ထားလိုက်တော့။ အချိန်နီးနေပြီ၊ လူတိုင်းကို စုဝေးဖို့ အကြောင်းကြားပြီး ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်တော့။"
လီယန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ အထူးလေယာဉ်နဲ့ မသွားဘူးလား။"
"လေယာဉ်တွေက အရမ်းနှေးတယ်။ ငါ မင်းတို့ကို တစ္ဆေနယ်မြေကနေ ခေါ်သွားမယ်။"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
လီယန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး တာတုန်းမြို့နှင့် တာချန်းမြို့ကြားမှ အကွာအဝေးကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ခန့်မှန်းခြေ ကီလိုမီတာ ရှစ်ရာ။
ဒီလောက်အကွာအဝေးကို တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် သွားလာခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ဒါက သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူသာဆိုလျှင် သူတို့သည် လွှဲပြောင်းနေစဉ်အတွင်း တစ္ဆေကြမ်းများ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး တာတုန်းမြို့သို့ အသက်ရှင်လျက် ရောက်ရှိရန် အခွင့်အရေးမရှိပေ။
သို့သော် အသင်းခေါင်းဆောင်သည် ဒီလောက်လွယ်ကူစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်၊ ရှင်းလင်းစွာပင် သူသည် အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်နိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
မဟုတ်လျှင် သူ တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် သွားလာမည်ဟု ပြောဆိုမည်မဟုတ်ပေ။
သိပ်မကြာခင်မှာပင်...အဖွဲ့ စုစည်းသွားသည်။
ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်၊ ဟွမ်ကျီယာ၊ လီယန်နှင့်... တစ္ဆေငယ်
ယန်ကျန့်နှင့်အတူ တိတိကျကျ ခုနစ်ယောက်။
ဒါက အဖွဲ့အပြည့်ပဲ။
ကျန်းဟန် သေဆုံးသွားသော်လည်း ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေငယ်ကို အရေအတွက်ဖြည့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ လက်ရှိ တစ္ဆေငယ်သည် စကားပြောနိုင်နေပြီဖြစ်ပြီး နာမည်များကိုသာ ခေါ်နိုင်သော်လည်း ဒါကပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
အကြောင်းမှာ တစ္ဆေငယ်သည် တစ္ဆေကြမ်းများ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို မစိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ခြင်္သေ့သည် ယုန်ကို တိုက်ခိုက်သည့်အခါပင် သူ၏စွမ်းအားအကုန်သုံးသည်။
ယန်ကျန့်သည် လူတိုင်းကို စုစည်းပြီး သဘာဝလွန်ပစ္စည်းအားလုံးနီးပါးကို အသုံးချကာ ဖုန်းချွမ်းနှင့် ဟွမ်ကျီယာကိုပင် တစ္ဆေအသစ်များ ထိန်းချုပ်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။
အကယ်၍ ဒါက တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကို ဖယ်ရှားရန် မလုံလောက်သေးလျှင် ဘာမှပြောစရာ မရှိတော့ပေ။
"တာချန်းမြို့မှာ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ့ကို ချက်ချင်းမက်ဆေ့ချ်ပို့။ ငါ ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း ပြန်လာမယ်။"
ယန်ကျန့်သည် ကျန်းလီချင်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"အမှတ် ၁ လုံခြုံရေးအိမ်က ပြင်ဆင်နေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အမှတ် ၂ လုံခြုံရေးအိမ်က အသုံးပြုလို့ရတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က နှောင့်ယှက်ရင်တောင် ဆယ်စက္ကန့်လောက် တောင့်ခံထားဖို့ လုံလောက်တယ်။ မင်းနဲ့ တခြားသူတွေအားလုံး အဲ့ဒီမှာပဲ ရက်အနည်းငယ်နေလိုက်ကြ။"
"ကျွန်မအမေကော။ သူလည်း လုံခြုံရေးအိမ်ထဲမှာ နေသင့်လား။"
ရှုန်ဝမ်ဝမ်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကန့်ကွက်သည်။
"ကျွန်တော့်အမေက ဒီလောက်လှတာ၊ ရွှေအိမ်ထဲမှာ နေထိုက်တယ်။"
"သွားကြစို့။"
ယန်ကျန့်သည် အေးစက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး လူတိုင်းကို တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။
သူတို့သည် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံခံရပြီး တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တာချန်းမြို့၏ ကောင်းကင်ယံတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပြီးပြည့်စုံသော မျဉ်းကွေးပုံစံဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ တာတုန်းမြို့ဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားသည်။
ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးချသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် တစ္ဆေနယ်မြေကို ခရီးသွားရန် အသုံးပြုခြင်းသည် သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းတွင် အလွန်အကျွံ ဖြုန်းတီးသော လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး မိုက်မဲသည်ဟုပင် သတ်မှတ်ခံရလိမ့်မည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်လာသော ထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးအတွက်တော့ ဒါက ပုံမှန်ခရီးသွားနည်းလမ်းတစ်ခုသာဖြစ်ပုံရပြီး သူ့အပေါ်တွင် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမှ မရှိဘဲ ကုန်ကျစရိတ်သည် သူ၏ခံနိုင်ရည်အတွင်း၌ လုံးဝရှိနေသည်။
တစ္ဆေအရိပ်သည် ၎င်း၏သေစေနိုင်သော အခြေအနေမှ ပြန်လည်ရှင်သန်မလာသရွေ့ ယန်ကျန့်သည် ပဉ္စမအဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေကို အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးပြုနိုင်သည်။
ပဉ္စမအဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေဆိုသည်မှာ ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန်နေရာအများစုကို ကျူးကျော်နိုင်ပြီး သူကြိုက်သလို ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ဥပမာ... တစ္ဆေစာတိုက်လိုပေါ့။