← Chapters

သင်္ချိုင်းဂူမှ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း

Vol. 59 Ch. 874

သင်္ချိုင်းဂူမှ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း

Vol. 59 Ch. 874

ဖုန်းချွမ်းသည် တစ္ဆေတက္ကစီ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတော့ပေ။

တစ္ဆေများ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသဖြင့် သူ သေဆုံးသွားပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူ မသေသေးပေ၊ သူသည် မေ့မြောသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ္ဆေသည် ဟန်ချက်ပျက်ကာ ထိန်းချုပ်မရဖြစ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် အတော်အတန် ကံကောင်းသည်။

တစ္ဆေမြူနှင့် သင်္ချိုင်းမြေ နှစ်ခုစလုံးသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာနေသော်လည်း တစ္ဆေတက္ကစီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်မှာ သင်္ချိုင်းမြေဖြစ်ပြီး တစ္ဆေမြူမဟုတ်ပုံရသည်။

မဟုတ်လျှင် သင်္ချိုင်းမြေ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုနှင့်အတူ ဖုန်းချွမ်းသည် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ မြှုပ်နှံခံထားရလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ မြှုပ်နှံခံရသည်နှင့် ထွက်လာရန် စဉ်းစားခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"သင်္ချိုင်းဂူအပြင်ဘက်မှာ ခေါင်းတစ်လုံးတော့ ကျန်သေးတယ်၊ နိုးထလာဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်။"

ယန်ကျန့်သည် သင်္ချိုင်းဟောင်းရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဖုန်းချွမ်းနှင့် သက်ဆိုင်သော ထိုခေါင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်း၏ ခေါင်းအတွင်းပိုင်းသည် သင်္ချိုင်းမြေဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အရေပြားကသာ ခေါင်း၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဒီအချိန်တွင် လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေပင်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်ကို မပြုပြင်နိုင်တော့ပေ၊ အကယ်၍ သူတို့ ဖုန်းချွမ်းကို အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်လျှင် သူ ချက်ချင်းသေဆုံးသွားလိမ့်မည်၊ အသက်ရှင်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ လုံးဝမရှိပေ။

သူ အသက်ရှင်နေသေးခြင်းမှာ ဟန်ချက်ညီမှု လုံးဝမပျက်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေများ ပြန်လည်ရှင်သန်ရန်မှာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အံ့ဩစရာမရှိဘဲ ဖုန်းချွမ်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် နိုးထလာနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ၊ သူသည် သေလုနီးပါး အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

"သူ တတိယမြောက်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်မှ ဖြစ်မယ်၊ ဒီလိုလုပ်မှသာ ဟန်ချက်ညီမျှမှုကို ပြန်ရပြီး သေလုနီးပါးအခြေအနေကနေ သူ့ကို နိုးထစေနိုင်မှာ။"

ယန်ကျန့်က တွေးလိုက်သည်။

သူ ဖုန်းချွမ်းကို တတိယတစ္ဆေတစ်ကောင် ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးရန် ဝန်မလေးပေ။

အဖွဲ့ဝင်များ၏ အစွမ်းအစကို တိုးမြှင့်ခြင်းသည် ကောင်းသောအရာဖြစ်သည်။

သူက ဘယ်လိုတစ္ဆေမျိုးက သူတို့ကြားတွင် ဟန်ချက်ညီအောင် ရှာဖွေနိုင်ပြီး အရေပြားတစ်စတည်းသာ ကျန်တော့သော ဖုန်းချွမ်းကို ကယ်တင်နိုင်မည်ကိုသာ စဉ်းစားနေသည်။

တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲကြောင်း လူသိများသည်၊ အချို့တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ် လိုက်သည်နှင့် သင့်ကို ပိုမိုလျင်မြန်စွာ သေဆုံးစေနိုင်ပြီး သင့်သက်တမ်းကို မရှည်စေနိုင်ပေ။

ဒါကြောင့် သူ ရွေးချယ်ဖို့လိုတယ်။

ယန်ကျန့်တွင် အကျဉ်းချထားသော တစ္ဆေများ များများစားစားမရှိပေ၊ ရွေးချယ်စရာ အလွန်နည်းပါးသည်။

"ဒီအချိန်မှာ ဖုန်းချွမ်းကို ကယ်တင်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်တော့ ရှိတယ်။"

ရုတ်တရက် သူ ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို သတိရသွားပြီး သူ ယခင်က သတ်ခဲ့ဖူးသူတစ်ဦးကို အမှတ်ရသွားသည်။

ထိုသူမှာ ဝမ်ရှောင်မင်၏ ညီ... ဝမ်ရှောင်ချန် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှောင်ချန်သည် တစ္ဆေအရိုးစုကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်၊ ထိုတစ္ဆေသည် အထူးဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဝမ်ရှောင်ချန်ကို အရေပြားတစ်စတည်းဖြင့် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်စေခဲ့သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

တစ္ဆေအရိုးစု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သည် မမြင့်မားသော်လည်း ၎င်းသည် ထိန်းချုပ်သူ၏ အသက်ရှင်ရပ်တည်မှုကို သိသိသာသာ အာမခံပေးသည်။

"ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်သည် သတိလစ်နေဆဲဖြစ်သော ဖုန်းချွမ်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ ထိုအချိန်တွင် သူ၏အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်နေသော ခေါင်းသည် နစ်ဝင်နေဆဲဖြစ်သည်၊ သင်္ချိုင်းမြေသည် သူ၏မေးစေ့အထိ မြှုပ်နှံထားပြီးဖြစ်ပြီး ဒီလုပ်ငန်းစဉ်သည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အလွန်နှေးကွေးနေသည်။

သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တစ်ခေါက်ခေါက်လိုက်သည်။

ဆယ်စက္ကန့်မပြည့်သေးခင်မှာပင် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေလက်သည် ပေါ်ထွက်လာသော အရိုးစုတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ဒီအရိုးစုသည် ဆေးရုံထဲက နမူနာအရိုးစုတစ်ခုနှင့်တူပြီး ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်ပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ယန်ကျန့် လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ္ဆေသည် ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာပြီး သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ကာ သက်ရှိလူ၏ အရိုးများကို ထွင်းထုတ်ပြီး အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ကာ သင့်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အရိုးစုအသစ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သက်ရှိလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တိုက်စားခံရပြီး တဖြည်းဖြည်း ဆွေးမြေ့သွားကာ လုံးဝပုပ်သိုးသွားမှသာ တစ္ဆေအရိုးစုသည် နောက်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ရှာဖွေလိမ့်မည်။

ချက်ချင်းပင်...သူ ဒီအရိုးစုကို ထိုသင်္ချိုင်းဟောင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်မြှုပ်နှံလိုက်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင်...တစ္ဆေအရိုးစုသည် လှုပ်ရှားမှုများ ပြသလာပြီး အသံမြည်ကာ လှုပ်ရှားလာရာ သင်္ချိုင်းဟောင်းသည်လည်း ပြိုကျသွားသည်။

အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်နေသော ဖုန်းချွမ်း၏ ခေါင်းသည် သင်္ချိုင်းမြေထဲသို့ တိုက်ရိုက် နစ်ဝင်သွားသည်။

ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သင်္ချိုင်းဟောင်းအတွင်းမှ တည်ငြိမ်မှုသည် ပျက်စီးသွားသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် များများစားစား အာရုံမစိုက်ပေ၊ ဒါက သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေဖြစ်ပြီး ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာရန် စောင့်ဆိုင်းရန် အချိန်အလုံအလောက်ရှိသည်။

"အရာအားလုံးက အခု အခြေအနေပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာမှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းရခက်တာတွေ အများကြီးပါဝင်တယ်၊ ဒါကြောင့် လုပ်ငန်းစဉ်က အရေးမကြီးဘူး၊ အရေးကြီးတာက ရလဒ်တွေပဲ။"

ယန်ကျန့်သည် လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူ ဒီမှာ ကျန်ရှိနေသေးသော တစ္ဆေများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရဦးမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်မဖြုန်းချင်ပေ။

"တစ္ဆေမြူက ပိုမပျံ့နှံ့တော့ဘူး၊ ဒါက ဖုန်းချွမ်း ဟန်ချက်ညီအောင် ရှာတွေ့သွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သင်္ချိုင်းမြေအတွင်းကနေ တစ္ဆေအသစ်တစ်ကောင် မွေးဖွားလာနေတာလား။"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေမြူထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် ဆက်လက်ကျယ်ပြန့်လာပြီး အနီးအနားရှိ ထူထပ်သော မြူသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်စပြုလာသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင်...

ဒီဧရိယာအားလုံးသည် သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေ၏ လွှမ်းခြုံမှုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထူထပ်သော မြူအားလုံးသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒီပြောင်းလဲမှုသည် ဒီမှာပိတ်မိနေသော ယာဉ်မောင်းများကို အံ့ဩသွားစေသည်။

"မြူတွေ ပျောက်သွားပြီလား။"

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ အခုလေးတင် မြူက အရမ်းထူတာ၊ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် ပျောက်သွားတာလဲ၊ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပျောက်သွားသလိုပဲ။"

"ရှေ့မှာ တကယ်ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ၊ ငါ အခုလေးတင် သေနတ်သံတွေတောင် ကြားလိုက်သလိုပဲ။"

ယာဉ်မောင်းများသည် သူတို့၏ကားများထဲတွင် ထိုင်နေပြီး ခေါင်းများထုတ်ကာ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

အချို့သည် အရေးပေါ်လမ်းကြောတွင် ရပ်တန့်ကာ အကာအရံတန်းကို ကျော်လွန်သွားပြီး ရှေ့မှ လမ်းငယ်လေးအတိုင်း လိုက်သွားကာ ရှေ့တွင် တကယ်ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ချင်ကြသည်။

ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီးလား။

သိပ်မကြာခင်မှာပင်...လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်မှာ အမှန်တကယ်တွင် အဝေးပြေးလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ်လဲလျောင်းနေသော ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီးဖြစ်ကြောင်း တစ်စုံတစ်ဦးက ရှာဖွေ တွေ့ရှိသွားသည်၊ သို့သော် ရဟတ်ယာဉ်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိ၊ လေယာဉ်မှူးသည် ရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနီးအနားတွင် ကားမတော်တဆမှုလက္ခဏာများ ရှိနေသည်။

"ငါတို့ အရေးပေါ်လမ်းကြောကနေ မောင်းသွားလို့ရတယ်။"

ရွှီဖန်သည် ဗန်ကားမောင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တာချန်းမြို့သို့ အေးခဲအစားအစာတစ်သုတ်ကို အလျင်အမြန် ပို့ဆောင်နေသည်။

သူ လမ်းပေါ်တွင် နှောင့်နှေးချင်စိတ်မရှိပေ။

မဟုတ်လျှင် အစားအစာများ ပျက်စီးသွားပါက သူ လျော်ကြေးမပေးနိုင်ပေ။

ဒါကြောင့် သူ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး လမ်းသည် သွားလာနိုင်သေးကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်၊ သူ၏ယာဉ်သည် ကန့်သတ်မထားသော ကွာဟချက်ကို ဖြတ်သန်းသွားနိုင်သင့်သည်။

သူ ပြန်သွားပြီး မောင်းနှင်ဖြတ်သန်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရွှီဖန်သည် အနီးအနားမှ လူတစ်ဦး လျင်မြန်စွာ သူ့ထံသို့ လာနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုသူသည် ထူးဆန်းသည်၊ ယိမ်းယိုင်ကာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ခြေလှမ်းများသည် အလွန်တောင့်တင်းနေသည်၊ အထူးဆန်းဆုံးမှာ ထိုသူသည် လတ်ဆတ်သော သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။

"လူသတ်သမားလား။"

ရွှီဖန် ထိတ်လန့်သွားပြီး အလိုအလျောက် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ မြင်လိုက်ရသော နောက်မြင်ကွင်းသည် သူ့ကို ကျောချမ်းသွားစေသည်။

ထိုသူ လှည့်သွားပြီးနောက် သူ၏နောက်တွင် ဘာမှမရှိ၊ ခန္ဓာကိုယ်မရှိ၊ ခေါင်းမရှိဘဲ ပါးလွှာသော လူ့အရေပြားတစ်လွှာသာ ရှိသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုလုံးမဟုတ်ဘူး၊ ထက်ဝက်သာ။

အဲ့ဒါ ဘာလဲ။ တစ္ဆေလား။

သူ ထိတ်လန့်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားကာ နေရာမှာတင် အေးခဲသွားပြီး ထွက်ပြေးဖို့ကို ခဏတာ မေ့သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...လမ်းအလယ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော တစ္ဆေသည် ရွှီဖန်ကို တွေ့ရှိသွားပုံရပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော အရှိန်ဖြင့် သူ့ထံသို့ ပြေးလာသည်။

လူ့အရေပြားသည် လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ်လွင့်နေပြီး တက်တူးပုံစံတစ်ခုကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ မြင်နိုင်သည်။

ဒါက သက်ရှိလူတစ်ဦးထံမှ အတင်းအကျပ် ဆုတ်ဖြဲခံထားရသလိုပင်။

ရွှီဖန်သည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီနေသည်။

သို့သော် သူ သတိမပြုမိခဲ့သည်မှာ သူ၏နောက်တွင် လူတစ်ဦးသည် ရှင်းပြမရနိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

တစ္ဆေကြမ်းသည် တိုက်ခိုက်လာသည်။

ရွှီဖန်သည် သူ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျပြီဟု ထင်လိုက်သော်လည်း မည်းနက်နေသော လက်တစ်ဖက်သည် အရင်ဦးစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒီနားလည်ရခက်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်တည်မှုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားသည်။

တက်တူးထိုးထားသော လူ့အရေပြားတစ်ခြမ်းသည် ပျော့ပျောင်းစွာ တွဲကျသွားသည်၊ အပြင်ဘက်မှ တက်တူးများကို လက်ချောင်းလေးချောင်းသာရှိသော ပါးလွှာပြီး ပိန်လှီနေသော လက်တစ်ဖက်က ကပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ကြမ်းတမ်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

"ကျန်းဟန်ရဲ့ တစ္ဆေလား။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏တစ္ဆေလက်ဖြင့် ၎င်းကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီးနောက် အရေပြားကို လိပ်ကာ ရွှေရောင်သေတ္တာတစ်လုံးထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"အခုတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ ကျန်တော့တယ်။"

သူ လှည့်ထွက်သွားပြီး နောက်ပစ်မှတ်ကို ဆက်လက်ရှာဖွေသည်။

သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော ရွှီဖန်သည် ထိုအချိန်တွင် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယန်ကျန့်၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကိုသာ တွေ့မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏နောက်တွင် အရပ်ရှည်ပြီး မည်းနက်သော အရိပ်တစ်ခု ထင်ရှားနေသည်။

ဒါက တစ်ချက်လင်းလက်သွားရုံသာ။

ထိုသူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒါက စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုလိုပင်၊ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မပေါ်လာခဲ့သလိုပင်။

"တကယ်တော့ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

ရွှီဖန်သည် သူ့ဘာသာသူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး၊ အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ရှေ့ဆက်သွားခွင့်မရှိဘူး၊ မင်းလာတဲ့လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်သွား၊ အရင်ထွက်ပေါက်မှာ လှည့်ပြန်၊ ငါ အဲ့ဒီက တိုးဂိတ်ကို အကြောင်းကြားပြီးပြီ။"

ထိုအချိန်တွင် ထုံချန် ရောက်ရှိလာပြီး ဒီလူများကို အဝေးပြေးလမ်းမမှ ရွှေ့ပြောင်းရန် စီစဉ်စပြုနေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော့် ID ပါ၊ မေးစရာရှိရင် ဆက်သွယ်ပါ။"

ထုံချန် သူ၏သက်သေခံကတ်ပြားကို ပြသပြီး သေနတ်လည်း တပ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီဖန်သည် သူ့ကို သံသယမဝင်ဘဲ အလျင်အမြန် သူ၏ကားဆီသို့ ပြန်သွားကာ လှည့်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ထုံချန်တို့ ဒီနေရာမှ အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်နေစဉ်...ပုံမှန်မဟုတ်သော သင်္ချိုင်းမြေပုံသည် ထိုအချိန်တွင် နောက်ဆုံးတွင် တိတ်တဆိတ် ပြိုကျသွားသည်။

သင်္ချိုင်းမြေသည် နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သင်္ချိုင်းမြေထုများအတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။

ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စိုစွတ်သော မြေကြီးဖြင့် လုံးဝဖွဲ့စည်းထားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြူဖွေးနေသည့် အရိုးကွက်များကို ဖော်ပြနေသည်၊ အသားများ ဆွေးမြေ့နေသော ပုပ်သိုးနေသည့် အလောင်းကောင်နှင့်တူသော်လည်း အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ ခေါင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး အရောင်အဆင်းမရှိဘဲ ဖြူဖျော့နေသည်။

"ငါ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ..."

ဖုန်းချွမ်းက စကားပြောရန် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏အသံသည် မြေကြီးအနက်ရှိုင်းထဲမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသလို ထူးဆန်းနေပြီး ခြောက်သွေ့ကာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

သူ အရင်က ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မမှတ်မိတော့ပေ၊ သူ လျောင်ဖန်နှင့် အခြားသူများ၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် လွင့်စင်သွားကာ သတိလစ်သွားသည်ကိုသာ သိသည်။

သူ ထိုအချိန်က သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူ မျက်လုံးဖွင့်ပြီး နိုးထလာမည့်နေ့တစ်နေ့ ရှိနေသေးသည်။

"ငါ တတိယမြောက်တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိုက်ပြီလား။"

ဖုန်းချွမ်းသည် လျင်မြန်စွာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး မကြာမီ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တတိယအမျိုးအစား သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခု နေထိုင်နေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

ဒီသဘာဝလွန်စွမ်းအားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြိုကွဲခြင်းမှ ထိန်းသိမ်းပေးနေသည်။

ဒီအရာကြောင့်ပင် သူ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီး တစ္ဆေ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကြောင့် သေဆုံးခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

"ကြည့်ရတာ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်... ယန်ကျန့်လား။"

ဖုန်းချွမ်းသည် စဉ်းစားရင်း အဝေးသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏အမြင်သည် မှုန်ဝါးနေသည်။

တစ်စုံတစ်ခုက ဖုံးကွယ်ထားသလို မကြည်လင်ပေ။

ဒါက ထူထပ်သော မြူတစ်ခုက သူ့ကို ဖုံးအုပ်ထားသလိုပင်။

"တစ္ဆေမြူရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်မှု အဆင့်က မြင့်မားတယ်၊ ငါ့မျက်လုံးတွေကိုတောင် မြူဖုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ အဆင်ပြေနေတုန်းပဲ၊ ဒီဟန်ချက်ညီမှုက သိမ်မွေ့တယ်၊ ငါ ဒီအခြေအနေမှာ တွေးခေါ်နိုင်ပြီး အသက်ရှင်နေနိုင်တာက မယုံနိုင်စရာပဲ။"

ဖုန်းချွမ်းသည် သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ဖဝါးသည် စုပုံနေသော သင်္ချိုင်းမြေဖြင့် လုံးဝဖွဲ့စည်းထားပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုနှင့်မဆို မြေကြီးများ ကြွေကျနေသည်။

ထုံချန်၏ စီစဉ်မှုများအတိုင်း...အဝေးပြေးလမ်းမပေါ်တွင် ပိတ်မိနေသော ယာဉ်များသည် လှည့်ပြန်ပြီး ထွက်ခွာစပြုနေသည်။

ဒီနေရာတွင် ကျန်ရှိနေသော လူဦးရေသည် လျော့နည်းလာနေသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် တစ်ပတ်ပတ်ပြီးနောက် သူ တတိယတစ္ဆေကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကျန်းဟန် ပြန်လည်ရှင်သန်မှု မအောင်မြင်ပြီး လွတ်မြောက်လာသော တစ္ဆေ။

"တစ္ဆေက ဘယ်တုန်းကမှ မပေါ်လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပေါ်လာပြီးနောက် ဒီဧရိယာကို ထွက်ခွာသွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ကံဆိုးတဲ့လူတစ်ယောက်ယောက်က ယူသွားတာလား။"

ယန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ကျန်းဟန်က သူ့ရဲ့ပြန်လည်ရှင်သန်မှုအပြီးမှာ တစ္ဆေမှန်ထဲကနေ မထွက်လာခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် တစ္ဆေကလည်း တစ္ဆေမှန်ထဲကနေ မထွက်လာနိုင်ခဲ့ဘူးလား။"

မသေချာမရေရာမှုတွေ အတော်များများ ရှိနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီအပေါ်တွင် အချိန်မဖြုန်းချင်ပေ။

သူ ယခင်နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထုံချန်နှင့် ဖုန်းချွမ်းတို့သည် ပေါင်းစည်းမိနေကြပြီဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် အနည်းငယ် ညှိုးငယ်နေကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စကားမပြောကြပေ။

"ဖုန်းချွမ်း၊ မင်း အသက်ပြန်ရှင်လာပြီလား။" ယန်ကျန့်သည် ဖုန်းချွမ်းကို ခဏစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလိုပဲ ဆိုပါတော့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။

"ဒါက ဝမ်ရှောင်ချန် ထိန်းချုပ်ခဲ့တဲ့ တစ္ဆေအရိုးစု ဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။ မင်း ငါ့ကို ဒီတစ္ဆေကို ပေးခဲ့တာလား။"

"ဒီတစ္ဆေက မင်းအတွက် တစ်ခုတည်းသော သင့်တော်တဲ့တစ္ဆေပဲ၊ တကယ်တမ်း အသုံးဝင်မလား ဆိုတာတော့ ငါ မသေချာခဲ့ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အလုပ်ဖြစ်သွားပုံပဲ။ မင်းသာ ပြန်မရှင်သန်လာခဲ့ရင် ငါ မင်းကို ထိန်းသိမ်းထားရုံပဲ ရှိတော့မှာ။"

"ဒီအကြောင်း မပြောကြနဲ့တော့၊ တာချန်းမြို့ကို ပြန်ကြ၊ ငါ တာဝန်တစ်ခု ပေးစရာရှိတယ်။"

"ဘာတာဝန်လဲ။" ထုံချန်က မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လုပ်ငန်းကိစ္စနဲ့ ခရီးတစ်ခု၊ တာတုန်းမြို့ကို တစ်ခေါက်သွားရမယ်။"

All Chapters