အဖွဲ့လိုက် ရှင်းလင်းခံရခြင်း

တိတ်ဆိတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လောကကြီးတွင် ကောင်းကင်သည် အနီရောင်ဆိုးထားပြီး မြေပြင်ကို အမှောင်အရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဒီနေရာကို တစ္ဆေနယ်မြေက လွှမ်းခြုံထားသည်။

ယန်ကျန့်သည် အခေါင်းတစ်ခုမှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး တစ္ဆေကြမ်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အနိုင်ယူပြီးနောက် အသိစိတ်ပြန်လည်ရရှိကာ သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ အသိဉာဏ်ရှိသော တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ဒီပြန်လည်ရှင်သန်မှုအပြီးတွင် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော လျောင်ဖန်သည် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

လျောင်ဖန်သည် အားနည်းသူမဟုတ်ပေ၊ သူသည် တစ္ဆေတက္ကစီကို မောင်းနှင်နိုင်သည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မဟုတ်တော့ပေ၊ သူတွင် ချိန်သီးနာရီကျိန်စာရှိပြီး တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ကိုပင် ထိန်းချုပ်ထားသည်။ လူများစွာသည် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ၊ အချို့ ဝါရင့်တစ္ဆေဆရာများပင် ပါဝင်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်ရှေ့တွင် သူ ခုခံရန် အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ပေ။

"ဒါတော့ မကောင်းတော့ဘူး။"

ရွှီဖုန်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားပြီး သူ၏နှလုံးသားအောက်ခြေမှ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့ဘေးရှိ ကူးချန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာသည်လည်း အလွန်မကောင်းလှပေ။

သူ အလောင်းကောင် သံချောင်းအကြောင်းကို မစဉ်းစားတော့ဘဲ ယနေ့ သူ ဘယ်လိုအသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်မလဲဆိုတာကိုသာ တွေးနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် သေခြင်းမှ အမှန်တကယ် နိုးထလာပြီး နားလည်ရခက်တဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူထင်ထားမည်နည်း၊ ပြီးတော့ တာချန်းမြို့ကို ကျူးကျော်သူများဖြစ်သော သူတို့အားလုံးသည် တာဝန်ယူဖြေရှင်းရလိမ့်မည်။

"ငါတို့ တိုက်နိုင်ပါ့မလား။"

ကူးချန်သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာ မသေမချာဖြစ်နေသည်။ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် အသုံးမဝင်သလောက်ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေအသက်ရှုသံပင်လျှင် သူ့ကို မသက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်ရှိသော တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ယန်ကျန့်ကို သဘာဝလွန် စွမ်းအားရှိသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ သူ၏လက်ထဲတွင် တစ်ခုရှိနေသည်။

ယန်ကျန့်က သဘာဝလွန်စွမ်းအားရှိသော ပစ္စည်းကို အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေးပေးမှသာ အခွင့်အရေး ရှိမည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူ လျောင်ဖန်၏ ခြေရာအတိုင်း လျင်မြန်စွာ လိုက်သွားရလိမ့်မည်။

"ငါ တက်စီ ပေါ်တက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်၊ အဲ့ဒါက ငါ အသက်ရှင်နေနိုင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ။"

ရွှီဖုန်းသည်လည်း သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် ထွက်လမ်းကို ရှာတွေ့သွားသည်။

အကယ်၍ သူ တစ္ဆေတက်စီထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အောင်မြင်စွာ စက်နှိုးနိုင်ခဲ့လျှင် သူ တာချန်းမြို့မှ မောင်းထွက်သွားနိုင်လောက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသော ယန်ကျန့်ကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်နေကြသော်လည်း သူတို့သည် အမှန်တကယ်တွင် ကိုယ့်အကြံအစည်နဲ့ကိုယ် ပြည့်နှက်နေပြီး လက်ပိုက်ပြီး အသေခံနေမှာ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် အခွင့်အရေးအမျှင်တန်းလေးကိုတောင် ဆုပ်ကိုင်ထားမှာဖြစ်ပြီး မရှိလျှင် ဖန်တီးယူမည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ မခုခံခြင်းသည်လည်း သေချာပေါက်သေဆုံးရမည့် လမ်းတစ်ခုပင်။

"မင်းတို့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် အခုလုပ်လိုက်လေ၊ ငါ မင်းတို့ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက် ခွင့်ပေးနိုင်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါလည်း ငါ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို စမ်းသပ်ချင်လို့ပဲ။"

ယန်ကျန့်က ခပ်အေးအေးပြောလိုက်သည်။ သူ၏ဖြူဖျော့သော မျက်နှာသည် အေးစက်နေသည်။

သူသည် အမှန်တကယ်တွင် ဒီနှစ်ဦးကို အသုံးချပြီး လေ့ကျင့်ကာ သူ၏လက်ရှိအခြေအနေနှင့် လျင်မြန်စွာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ချင်နေသည်။

"ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှုရှိနေတာလား ယန်ကျန့်။"

ကူးချန်၏ လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာ လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲနေစဉ်မှာပင် သူ အေးစက်သော ရယ်သံတစ်ခုဖြင့် ရယ်လိုက်သည်။

"မင်း မတော်တဆဖြစ်ပြီး ငါ့လက်ထဲ ကျဆုံးသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။"

"မင်းလုပ်နိုင်ရင် ကြိုးစားကြည့်လေ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို အရင်သတ်မယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း ငါ့ရဲ့သတ္တဝါလေးကို မြေကြီးအောက်မှာ မြှုပ်နှံခဲ့လို့ပဲ။"

ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အသုဘဝတ်ရုံဝတ်ထားသော တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင် သူတို့ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။

"ဒီသတ္တဝါလေးက မကောင်းတာမဟုတ်ဘူး၊ ငါက သူ့ရဲ့ကြီးထွားမှုကို အမြဲတမ်း ကန့်သတ်ထားခဲ့တာ၊ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားမှာကို ကြောက်လို့ပဲ။ သူက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ ဒုတိယမြောက် ပြိတ္တာဖြစ်လာနိုင်ခြေ ရှိတယ်။"

ယန်ကျန့်သည် လေထဲသို့ လက်ဆန့်လိုက်စဉ် သူ့ဘာသာသူ စကားပြောနေပုံရသည်။

မည်းနက်နေသော လက်ဖဝါးတစ်ဖက်သည် အချိုးမကျစွာ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဒါက လျောင်ဖန်သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော တစ္ဆေ၊ တစ္ဆေခေါ်သံ ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ္ဆေကို စားလိုက်။"

ယန်ကျန့်က အမိန့်ပေးပြီးနောက် တစ္ဆေခေါ်သံတစ္ဆေကို တစ္ဆေငယ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထိုးထည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေငယ်၏ ပါးစပ်သည် မကြီးမားသော်လည်း ၎င်းသည် အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေကို တစ်ကိုယ်လုံး မျိုချလိုက်သည်။

ကူးချန်နှင့် ရွှီဖုန်းတို့ ကြည့်နေရင်း သူတို့၏ဦးရေပြားများ ထုံကျဉ်သွားသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်က နောက်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို စားနေတာလား။

ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ

တစ္ဆေကို စားပြီးနောက် တစ္ဆေငယ်သည် ပြောင်းလဲမှုမရှိပုံရဘဲ ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ ၊ တစ္ဆေတစ်ကောင် စကားပြောသင်နေသလိုပင် ခစ်ခစ်ရယ်သံ ပြုလုပ်နေသည်

ယခင်က ၎င်းသည် မည်သည့်အသံမှ မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"အသေအလဲ တိုက်ကြစို့"

ကူးချန်သည် အံကြိတ်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့် မလှုပ်ရှားသေးခင်မှာပင် သူ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဒါက ဟောင်းနွမ်းနေသော ဝါးကျည်တောက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အမည်မသိ အစွန်းအထင်းများဖြင့် ပြောက်ကျားနေကာ ဆေးကြော၍မရပေ။ ဒီကျည်တောက်အတွင်း၌မူ ဘုရားကျောင်းများတွင် ကံကြမ္မာမေးမြန်းရန် အသုံးပြုသော ဝါးချောင်းလေးတစ်ချောင်း ရှိနေသည်။

ဒါက သဘာဝလွန်စွမ်းအားရှိသော ပစ္စည်းတစ်ခု၊ တစ္ဆေအဆောင် ဖြစ်သည်။

ဝါးချောင်းတစ်ချောင်းတည်းသာ ရှိသော်လည်း ဆွဲထုတ်လိုက်တိုင်း ရလဒ်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကူးချန်သိသလောက် တစ္ဆေအဆောင်တွင် ဖြစ်နိုင်ခြေသုံးခုရှိသည်။

သေခြင်းအဆောင်၊ တစ္ဆေအဆောင်နှင့် အသက်အဆောင်။

သေခြင်းအဆောင်ကို ဆွဲမိလျှင် ဆွဲသူသည် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်။

တစ္ဆေအဆောင်ကို ဆွဲမိလျှင် ကျည်တောက်ထဲမှ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆွဲသူကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။ သေချာပေါက်သေဆုံးမည်မဟုတ်သော်လည်း အလွန်အန္တရာယ်များပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ကျန်ရှိသော တစ်ခုမှာ အသက်အဆောင် ဖြစ်သည်။

ဒီအဆောင်ကို ဆွဲမိသော တစ္ဆေဆရာသည် ဆယ်မိနစ်ကြာ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများဖြင့် သေဆုံးခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဒါက ယန်ကျန့်၏ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာကျိန်စာနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။

အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာသည် အသုံးပြုသူအား ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သေဆုံးမည် မဟုတ်ကြောင်း အာမခံသည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် ကျိန်စာတွင် ပိုမိုအားကောင်းသည်၊ သို့သော် တစ္ဆေအဆောင်သည် ကံစမ်းခြင်းနှင့် ပိုတူသည်။ အသက်အဆောင်ကို ဆွဲမိခြင်းသည် သဘာဝလွန်စွမ်းအားများဖြင့် သေဆုံးမည်မဟုတ်ဟုသာ ဆိုလိုပြီး သာမန်စွမ်းအားများဖြင့်မူ အသတ်ခံရနိုင်သည်။

အကယ်၍ အရင်ကသာဆိုလျှင် ကူးချန်သည် အဆောင်ဆွဲခြင်းကို သေချာစဉ်းစားလိမ့်မည်၊ သို့သော် အခုတော့ သူ တုံ့ဆိုင်းနေမည်မဟုတ်ပေ။

ချက်ချင်းပင်...သူ ဝါးကျည်တောက်ထဲမှ ဝါးချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဝါးချောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်စွန်းတွင် အနီရောင်စာလုံးတစ်လုံးကို ကောက်ကောက်ကွေးကွေး ရေးခြစ်ထားသည်။

အသက်

"ယန်ကျန့်၊ ကြည့်ရတာ ဒီနေ့ ငါ့ကံက သိပ်မဆိုးဘူးထင်တယ်။"

ကူးချန်သည် ထိုအချိန်တွင် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ သုံးပုံတစ်ပုံ အခွင့်အရေးကို လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ပြီး ဒီအရေးကြီးသော အချိန်တွင် အနိုင်ရခဲ့သည်။

ဒါက အသက်အဆောင်ပဲ။

ဆိုလိုသည်မှာ နောက်ဆယ်မိနစ်အထိ သူ့ကို သဘာဝလွန်စွမ်းအားများဖြင့် သတ်ဖြတ်၍မရပေ။

သို့သော် သဘာဝလွန်စွမ်းအားရှိသော ပစ္စည်းများကို ဒီနည်းတစ်မျိုးတည်းဖြင့်သာ အသုံးမပြုပေ။

ကူးချန်သည် ဒီအရာဝတ္ထုကို အသုံးပြု၍ အရာအားလုံးကို စွန့်စားကာ သူ၏တစ္ဆေကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပြန်လည်ရှင်သန်စေပြီး သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထုတ်သုံးနိုင်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနီရောင်အလင်းသည် တိုက်စားခံနေရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အနည်းငယ် မှုန်ဝါးပြီး မတည်ငြိမ်ဖြစ်လာသည်၊ ဒီကမ္ဘာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်ပုံပင်၊ မှုန်ဝါးပြီး ပုံပျက်နေသော အထင်အမြင်ကို ပေးသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေများ၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုသည် နောက်တစ်ကြိမ် စတင်ပြီဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ကူးချန်သည် အကျိုးသက်ရောက်မှုအချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်၏ ငါးလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ခုခံမှုကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး ပျံ့လွင့်သွားနေသည်။

ဒါက ကူးချန်၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည်လည်း ငါးလွှာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဆက်လက် အားကောင်းနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်... အကြောင်းမှာ အကယ်၍ ငါးလွှာသာဆိုလျှင် အများဆုံးအနေဖြင့် သရေကျနေမည်ဖြစ်သော်လည်း ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အလုပ်ဖြစ်တယ်၊ ငါ့အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ။"

ရွှီဖုန်းသည် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကူးချန်သည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အမှန်တကယ်ပင် ပိုအားကောင်းပြီး အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ဒီလှုပ်ရှားမှုကို သူလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ၎င်း၏အားကောင်းမှုအတွက် နာမည်ကျော်သော်လည်း ၎င်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အနည်းငယ် အသာစီးရနိုင်ခြင်းသည် မယုံနိုင်စရာပင်။ ကူးချန်၏ တစ္ဆေနယ်မြေသာ ဖိနှိပ်မခံရသရွေ့ သူသည် ယန်ကျန့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် ယုံကြည်မှုရှိမည်ဖြစ်ပြီး လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးကိုလည်း ဆုပ်ကိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"မင်းအတွင်းက တစ္ဆေက ပြန်ရှင်သန်လာနေတာလား။ မင်း ငါနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်လောက်အောင် စိတ်ပျက်နေပြီလား။ ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက နည်းနည်းတော့ နုံအလွန်းသေးတယ်..."

တစ္ဆေငယ်ကို အစာကျွေးပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် အက်ကြောင်းများပြည့်နေသော လှံရှည် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ရပ်နေသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါကိုယ်တိုင်က ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း အခြေအနေမှာ ရှိနေလို့ပဲ။"

ယန်ကျန့်သည် နေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်ရင်း ကူးချန်၏ တစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့ ပေါက်ကွဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။

"ယန်ကျန့်!"

ကူးချန်သည် ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်နေသည်။ သူ၏မကြာသေးမီက နိုးထလာသော တစ္ဆေနယ်မြေသည် အတင်းအကျပ် ကျူးကျော်ခံလိုက်ရသည်။ သူ အသက်ရှူထုတ်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသောအနံ့တစ်ခုသည် တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထောင့်တိုင်းကို ဖြည့်တင်းသွားသည်။

တစ္ဆေအသက်ရှုသံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် တစ္ဆေနယ်မြေသည် လူတိုင်းကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သည်၊ အထူးသဖြင့် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းအတွင်းတွင် တစ္ဆေကြမ်းများပင် နောက်ဆုတ် သွားမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသဘာဝလွန်ဖြစ်တည်မှုများသည် သူ့အနီးသို့ မကပ်နိုင်ပေ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...မည်းနက်နေသော လက်တစ်ဖက်သည် သူ၏လည်ပင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အရိုးကျိုးသံများနှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ကူးချန်၏ ပါးစပ်သည် ရုတ်တရက် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်သွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး ၎င်းနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။

ကူးချန်၏ မျက်ဆံများ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်၊ ဒီအချိန်တွင် သူနှင့် ယန်ကျန့်ကြားမှ ကွာဟချက်ကို သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိရှိလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ရေခဲတမျှ အေးစက်ကာ ရှေ့သို့ကြည့်နေပြီး ကူးချန်၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်မြှောက်ထားစဉ် အမှောင်ထုတစ်စုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသည်။

"နေ... နေဦး၊ လျောင်ဖန်၊ ရွှီဖုန်းနဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေအကြောင်း မင်း မသိချင်ဘူးလား။ ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့၊ ငါ မင်းကို အကုန်ပြောပြပြီး လက်စားချေဖို့ ခေါ်သွားပေးမယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားရဲ့ နေထိုင်မှုပုံစံတွေကို ငါသိတယ်၊ အဲ့ဒါကိုလည်း မင်းကို ပြောပြနိုင်တယ်..."

ကူးချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ အာရုံခံစားမှု ဆုံးရှုံးလာပြီး သူ၏အသိစိတ်ပင်လျှင် တစ္ဆေကြမ်း၏ တိုက်စားခြင်းကို ခံစားနေရသဖြင့် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"မလိုပါဘူး ငါ သိပြီးသားပဲ။"

ယန်ကျန့်၏ အသံသည် လှိုင်းမထဘဲ အေးစက်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်ကို အားထည့်လိုက်ရာ ကူးချန်၏ လည်ပင်းကျိုးသွားသည်။

ကူးချန်၏ မျက်လုံးများမှ နောက်ဆုံးအသက်ရှင်သန်မှုအလင်းတန်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူသည် သဘာဝလွန်စွမ်းအားများဖြင့် အသတ်မခံရဘဲ ယန်ကျန့်က သူ၏လည်ပင်းကို ချိုးလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်လုပ်တော့ စတော့လေ။"

ထိုအချိန်တွင် ရွှီဖုန်းသည် တစ္ဆေတက္ကစီဆီသို့ ပြေးသွားရန် အချိန်ရသွားသည်။ ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေလျက် သူသည် သူ၏ကျန်ရှိသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် စက်နှိုးခလုတ်ကို အသည်းအသန် လှည့်ကာ တစ္ဆေတက္ကစီကို စက်နှိုးရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် သူ ဘယ်လိုပင် ကြိုးစားပါစေ တစ္ဆေတက္ကစီသည် တုံ့ပြန်မှုမရှိပေ။

"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ၊ အရင်က အဆင်ပြေနေတာပဲ၊ ဘာလို့ အခု ဘာမှတုံ့ပြန်မှုမရှိတော့တာလဲ။"

ရွှီဖုန်း၏ လက်များသည် တုန်ရီနေပြီး သူ၏နှလုံးသားသည်လည်း တုန်လှုပ်နေသည်။

သူ မသေချင်ပေ။

သူ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရစဉ်က အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့သည်၊ သူ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်တက်ပြီးနောက် မသေခဲ့ပေ၊ ပြီးတော့ သူ ချိန်သီးနာရီကျိန်စာ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံရသော်လည်း မသေခဲ့ပေ၊ သူ ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သေနိုင်မှာလဲ။

"ရွှီဖုန်း!"

"ရွှီဖုန်း!"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အသုဘဝတ်ရုံဝတ်ထားသော တစ္ဆေကလေးတစ်ကောင်သည် တစ္ဆေတက္ကစီ၏ ပြတင်းပေါက်ကို ခေါက်နေပြီး သူ့ကို အပြင်ထွက်ကစားရန် ဖိတ်ခေါ်နေသလို သူ၏နာမည်ကို ခေါ်နေသည်။

အော်သံတစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ အသံသည် သူ၏မိဘများကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အခြားအချိန်များတွင် သူ၏ အသိမိတ်ဆွေများကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လျောင်ဖန်၏ အသံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အမြဲပြောင်းလဲနေကာ အလွန်အမင်း ကြောက်စရာကောင်းသည်။

သို့သော် အသံ ဘယ်လိုပင် ပြောင်းလဲပါစေ ၎င်းသည် အမြဲတမ်း တစ္ဆေငယ်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောက်မလှည့်နဲ့၊ လုံးဝနောက်မလှည့်နဲ့။"

ရွှီဖုန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ နောက်မလှည့်ရန် အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ကာ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး တစ္ဆေခေါ်သံ၏ မျှားခေါ်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မခံရရန် ကြိုးစားသည်။

"သွားစမ်းကွာ၊ ဒါ ဘာကောင်ကြီးလဲ။"

သူ၏ဘေးတွင် သူ၏နာမည်ကို ခေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်အသံသည် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှီဖုန်းကို ပြိုကွဲလုနီးပါးအထိ တွန်းပို့နေသည်။

တစ္ဆေခေါ်သံကို ဒီလိုမျိုး အသုံးပြုသင့်သည် မဟုတ်ပေ၊ ဒါက အသံထပ်ခါထပ်ခါ ဖွင့်နေတဲ့ စက်တစ်ခုလိုပဲ။

ဒီသတ္တဝါလေးမှာ တစ္ဆေကြမ်းနိုးထလာမယ့် အန္တရာယ်မရှိဘူးလား။

"ရွှီဖုန်း၊ လက်လျှော့လိုက်တော့၊ မင်း လွတ်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် ကူးချန်၏ အလောင်းကို ကိုင်ဆောင်ရင်း ပေါ်လာသည်။ သူ ၎င်းကို သူ အိပ်စက်ခဲ့သော သတ္တုအခေါင်းထဲသို့ ပစ်ထည့်ပြီးနောက် တစ္ဆေကြမ်းများ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန် အဖုံးကို ပိတ်လိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း ယန်ကျန့်။"

ရွှီဖုန်းသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် ပြန်ဟောက်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"မင်း သိပြီးသားပဲ မဟုတ်လား။ မင်း ထိုင်နေတဲ့အရာက တစ္ဆေတက္ကစီ လုံးဝမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် စက်နှိုးလို့ရမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ သတိပြန်ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာ အရာတော်တော်များများ ပြောင်းလဲသွားပြီ၊ ဒါကြောင့် ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားနေသေးတာလဲ။ ပြီးတော့ ငါ လှုပ်ရှားတဲ့အခါ ရန်သူကို အခွင့်အရေး အနည်းငယ်တောင် မပေးဘူး။ မင်း မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာက စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှား တစ်ခုပဲ။"

တစ္ဆေနယ်မြေသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒီအချိန်မှာ ရွှီဖုန်းသည် သူ တကယ်တမ်းတွင် လူနေရပ်ကွက်တစ်ခု၏ မြက်ခင်းပြင်ရှိ ကျောက်တန်းခုံတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို သိရှိသွားသည်။

တစ္ဆေတက္ကစီ မရှိပေ။

တက္ကစီ၏ အရိပ်တစ်ခုတောင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မမြင်ရပေ။

"ရွှီဖုန်း၊ ရွှီဖုန်း။"

တစ္ဆေငယ်သည် အနီးအနားတွင် သူ၏နာမည်ကို ခေါ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အနီးကပ် မှီတွယ်ကာ သူ၏ခေါင်းကို စောင်းပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းလည်း ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ တစ္ဆေသရဲကောင်စုတ်..."

ရွှီဖုန်းသည် နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဟောက်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒါက တမင်တကာလုပ်တာလား၊ ဘာလားတော့ သူ မသိပေ။

သို့သော် သူသည် တစ္ဆေခေါ်သံ၏ သေစေနိုင်သော စည်းမျဉ်းကို အစပျိုးလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ရွှီဖုန်းသည် တုံ့ပြန်မှုမရှိတော့ဘဲ ကျောက်တန်းခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး မောင်းနှင်နေသော အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားကာ မံမီအလောင်းကောင်တစ်ကောင်နှင့်တူသည်။

ဒီလိုနဲ့...တာချန်းမြို့ကို ကျူးကျော်သူများဖြစ်သော ရွှီဖုန်း၊ လျောင်ဖန်၊ ကူးချန်နှင့် အစောပိုင်းက ဖေ့တုန်းတို့ အားလုံး သေဆုံးသွားကြသည်။