ထိတွေ့၍ မရနိုင်သူ

ယန်ကျန့်သည် သေဆုံးသွားသူတစ်ဦး၏ ကျန်ရှိနေသော မှတ်ဉာဏ်ကို ခိုးယူခြင်းအားဖြင့် အဆောက်အအုံတွင် ပေါ်ပေါက်လာသော အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်နောက်ကွယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ဆန္ဒအလျောက် ထိုင်လိုက်ပြီး ခုံတန်းရှည်ကို ခြောက်လှန့်နေသော တစ္ဆေနှင့် ချဉ်းကပ်ရန် အချို့သော ကြားခံနယ်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှ တစ္ဆေသည် အမှန်တကယ်တွင် မတည်ရှိ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ သာမန်လူများ မမြင်နိုင်ပေ။ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးပင်လျှင် ၎င်းကို မမြင်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် မထင်ရှားနိုင်ဘဲ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်နှင့် ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့်သာ ပေါ်ပေါက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေပေါ်လာသည့်အချိန်တွင်...ယန်ကျန့်သည် တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားမိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏အောက်ပိုင်းသည် ချက်ချင်း အာရုံခံစားမှု ဆုံးရှုံးသွားသည်၊ သစ်သားဖြစ်သွားသလိုပင်၊ ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် စိုက်ထားခံရပြီး လုံးဝမလှုပ်မယှက် ရုန်းကန်နိုင်ခြင်းမရှိ၊ ရွေ့လျားနိုင်ခြင်းမရှိ။

ဒီဖိနှိပ်မှုသည် သူ၏သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်တွင်သာ ကန့်သတ်မထားဘဲ သူ၏အတွင်းမှ တစ္ဆေအရိပ်သည်လည်း အလားတူ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်သွားသည်။

တစ္ဆေအရိပ်သည်လည်း မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

"ဒီခံစားချက်က အလောင်းကောင် သံချောင်းနဲ့ စိုက်ထားခံရသလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ အလောင်းကောင် သံချောင်းက တစ္ဆေကို လုံးဝဖိနှိပ်ထားချိန်မှာ ဒါက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တစ်ခြမ်းကိုပဲ သွက်ချာပါဒဖြစ်စေတယ်။"

အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း ယန်ကျန့်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မလွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း သူ၏အပေါ်ပိုင်းသည် လှုပ်ရှားနိုင်သေးသည်။

အခြေအနေက လုံးဝမဆိုးလှပေ။

သို့သော် အခုက ဒီလိုကိစ္စတွေအပေါ်မှာ အာရုံစိုက်နေရမယ့်အချိန်မဟုတ်ပေ။

ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှ တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။

တစ္ဆေ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်သည် သူ၏ဘေးတွင် မှီတွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီး အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။လူသားဆန်သော နွေးထွေးမှု လုံးဝကင်းမဲ့နေသည်။ ၎င်း၏ခေတ်မမီတော့သော ဝတ်စုံသည် ရှေးကျသော ခံစားချက်ကို ဖြာထွက်နေသော်လည်း ဒီလိုအဝတ်အစားမျိုးသည် လူတစ်ဦးအပေါ်တွင် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသော်လည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ဝတ်ဆင်ထားသည့်အခါ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

ရှင်းပြရခက်ဆုံး အသေးစိတ်အချက်မှာ တစ္ဆေ၏ ခြေထောက်များသည် ကွေးကွေးလေးဖြစ်နေပြီး မြေကြီးနှင့်မထိတွေ့ဘဲ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်နှင့် ပေါင်းစပ်နေပုံရသည်၊ အရိုးစုကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေကို အနီးကပ် လေ့လာကြည့်ရှုနေသည်။

တစ္ဆေသည် အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် ကျန်ရှိနေသည်၊ ခေတ်ကာလများစွာ ထားရှိခဲ့သော အလောင်းကောင်တစ်ခုကဲ့သို့ အသက်မဲ့ပြီး ငြိမ်သက်နေသည်။

သို့သော် ဒီစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် ငြိမ်သက်မှုသည် အချိန်အကြာကြီး မတည်တံ့ခဲ့ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံ ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်ခြင်းသည် တစ္ဆေ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် တစ်ခါတစ်ရံ ၎င်းသည် တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို အစပျိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှ တစ္ဆေသည် ထိုအချိန်တွင် လှုပ်ရှားစပြုလာသည်။

တစ္ဆေသည် သူ၏ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကာ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါ ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုးလဲ။

မှုန်ဝါးပြီး မသဲမကွဲဖြစ်နေသည်၊ အရိပ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသလို၊ မြင်နိုင်သောအသွင်အပြင်များမှာ သူ၏မျက်လုံးများ၏ အနက်ရောင်ပုံသဏ္ဌာန်များသာဖြစ်သည်။ မသဲမကွဲ မျက်နှာသွင်ပြင်များနှင့် ထိုအခေါင်းပေါက်ဖြစ်နေသော မျက်လုံးပေါက်များ ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ လူတစ်ဦး၏ အမွေးအမှင်များ ထောင်ထသွားစေပြီး နှလုံးသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ အေးစက်သွားစေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးသည်။

ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ လူသားဖြစ်ခြင်း၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်သည် ထရပ်ရန် ရုန်းကန်ကာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရန် တွန်းအားပေးသည်။

သို့သော် ဒါ မဖြစ်နိုင်ပေ။

တစ္ဆေ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရပြီးနောက်မှာပင် ၎င်းနှင့်အတူတူ သစ်သားခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ဘေးချင်းကပ်ထိုင်နေခြင်းသည် လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ယန်ကျန့်၏ အောက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်သည် ထုံကျဉ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထရပ်နိုင်ခြင်းမရှိ၊ ဆွဲခွာထွက်ပြေးရန် မပြောနှင့်။

"ဒီတစ္ဆေက အခု ငါ့ကို တိုက်ခိုက်တော့မယ်။"

ရုတ်တရက်...ပင်ကိုယ်သတိပေးချက်တစ်ခု နီးကပ်လာသော အန္တရာယ်ကို ခံစားမိမှုတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်။

ယန်ကျန့်ပင်လျှင် သူ ယခုဖြစ်နေသည့်အတိုင်း တစ္ဆေ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ — သူ၏သွေးကြောများထဲတွင် ပြေးလွှားနေသော တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို ခံစားနိုင်သည်။

ကြိုတင်နိမိတ်သည် တိကျသည်။

အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း သူ၏မျက်နှာသည် မှုန်ဝါးပြီး မျက်လုံးများ အခေါင်းပေါက်ဖြစ်နေသော တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

တစ္ဆေ၏ ခြောက်သွေ့ပြီး အရိုးစုကဲ့သို့သော လက်သည် ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ထလာသည်။

"လှုပ်ရှားတော့။"

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ယန်ကျန့်သည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ သူ၏လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော အက်ကွဲနေသည့် ရွှေရောင်လှံရှည်ကို ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ လှံ၏အဆုံးတွင် အလောင်းကောင် သံချောင်းတစ်ခု စိုက်ထည့်ထားသည်။

သူသည် သူ၏ရှေ့မှ တစ္ဆေကို အလောင်းကောင် သံချောင်းဖြင့် စိုက်ထားရန် ရည်ရွယ်သည်။

တစ်ချက်တည်းသော ထိုးစိုက်မှုသည် ဒီသဘာဝလွန်တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝဖြေရှင်းပေးလိမ့်မည်။

"ဘန်း!"

နောက်တစ်ခဏတွင်...ကျယ်လောင်သော ရိုက်ခတ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်၏ လှံပေါ်မှ အလောင်းကောင် သံချောင်းသည် ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှ တစ္ဆေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်ဝင်သွားပြီး အနီးအနားရှိ စင်္ကြံ၏ နံရံတွင် စိုက်ဝင်သွားသည်။

နံရံပေါ်မှ ကြွေပြားများ ကွဲအက်သွားပြီး မြင်သာသော အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် တစ္ဆေသည် ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။

အလောင်းကောင် သံချောင်းသည် တစ္ဆေကို မထိမှန်နိုင်ဘဲ လေထဲသို့ ဖြတ်သွားသလိုဖြစ်သွားသည်။ဒီလိုနဲ့ ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုသည် ကျရှုံးခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင်...

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေ၏ အေးစက်သော ထိတွေ့မှုကို ခံစားမိလိုက်သည်၊ သူ၏လက်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက်၏ နောက်ကျောကို ပွတ်တိုက်သွားသည်။ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော အအေးဓာတ်သည် သူ၏အရေပြားအောက်သို့ တွားသွားဝင်ရောက်လာသည်။

သူ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူ၏အောက်မှ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်သည် ရုတ်တရက် ကွဲအက်ကြေမွသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရောင်ခုံတန်းရှည်သည် ပြိုကျသွားပုံရပြီး ဟောင်းနွမ်းနေသော သစ်သားအပိုင်းအစများကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

"ဒုန်း!"

ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ယန်ကျန့်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အနီရောင်ခုံတန်းရှည်မှ ထုတ်လွှတ်သော ဖိနှိပ်မှုအားသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်၏ အောက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်သည် အာရုံခံစားမှု ပြန်လည်ရရှိသွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားနိုင်သွားသည်။

စင်္ကြံဝင်ပေါက်တွင် အစောင့်အဖြစ် ရပ်နေသော ဖုန်းချွမ်းသည် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ၊ အလုပ်ဖြစ်သွားတာလား။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။ သူ ထရပ်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ကြေမွနေသော ခုံတန်းရှည်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ရှုပ်ထွေးမှုကို ထင်ဟပ်နေသည်။

"ငါ မသေချာဘူး။ ငါ ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှာ ထိုင်ပြီးနောက် တစ္ဆေပေါ်လာပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ငါ သူ့ကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ ငါ နားမလည်နိုင်တာက ခုံတန်းရှည်က ဘာလို့ ရုတ်တရက် ကျိုးသွားတာလဲဆိုတာပဲ။"

"ကြည့်ရတာ တစ္ဆေက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ခုံတန်းရှည်ကလည်း ကြေမွသွားပုံပဲ။"

ဖုန်းချွမ်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းနှာခေါင်း..."

ငါ့နှာခေါင်းလား။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏နှာခေါင်းကို ထိလိုက်သည်။ ထူထဲပြီး စေးကပ်သော သွေးများသည် ၎င်းမှ စီးကျနေသည် — လတ်ဆတ်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ အနည်းငယ် ခဲနေပြီး အလောင်းကောင်၏ သွေးနှင့်တူသည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏အကျီလက်များကို လိပ်တင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်မောင်းပေါ်တွင် အလောင်းကောင်အစက်အပြောက်များနှင့်အတူ ထူးဆန်းသော ညိုမည်းစွဲများကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ သူ၏ရင်ဘတ်ကို ထိလိုက်သည် — သူ၏နှလုံးသည် ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီး သူ၏နှလုံးခုန်သံသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရပ်တန့်နေသည်။

"ကြည့်ရတာ ငါ သေသွားပြီထင်တယ်၊ အသက်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာတွေ ကင်းမဲ့နေပြီ — ငါ အခုလေးတင် တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပဲ။"

ဖုန်းချွမ်းသည် ခဏတာ အေးခဲသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ္ဆေက သက်ရှိလူတွေရဲ့ အသက်စွမ်းအားကို ဖျောက်ဖျက်နိုင်တာများလား။ တစ်ခါတစ်လေ ငါတို့က တစ္ဆေဆရာတွေဖြစ်လို့ အပြည့်အဝ အသတ်မခံခဲ့ရတာဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ဖြစ်နိုင်တယ်။ ထိတွေ့မှုက အရမ်းတိုတောင်းခဲ့တယ်၊ ငါ သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီး မရလိုက်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးနေသည်။

သူ ထိုင်ချလိုက်သည့်အချိန်မှ ခုံတန်းရှည် ကြေမွသွားပြီး သူ့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည့်အချိန်အထိ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် တစ်မိနစ်မပြည့်ပေ။

သို့သော် ထိုတစ်မိနစ်အတွင်း ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆယ်ရက်ကြာ သက်မဲ့နေခဲ့သလို ဖြစ်နေသည်။

သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ လက္ခဏာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်သည် သူကိုယ်တိုင် သဘာဝလွန်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့လျှင် သစ်သားခုံတန်းရှည်ပေါ်မှ တစ္ဆေသည် သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်သွားလိမ့်မည်။

"ငါ့ကို သတ်ဖြတ်ရာမှာ တစ္ဆေကလည်း တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ခဲ့ရပုံပဲ။ ကျိုးပဲ့သွားတဲ့ ခုံတန်းရှည်က သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ ရလဒ်ဖြစ်သင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခုံတန်းရှည်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ တစ္ဆေက ပိုကြမ်းတမ်းတယ်။"

ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ် သေဆုံးသွားသော်လည်း သူ၏အသိစိတ်သည် မပျက်မစီး ကျန်ရှိနေသောကြောင့် သက်ရောက်မှုသည် ထိုမျှ ပြင်းထန်ခြင်းမရှိပေ။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။"

ယန်ကျန့်သည် များများစားစား မပြောဘဲ စင်္ကြံမှ အပြင်ဘက် ရုံးခန်းဧရိယာသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်... ဝန်ထမ်းဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် သူတို့၏စားပွဲများတွင် အေးခဲစွာ ထိုင်နေကြပြီး လှုပ်ရှားရန် သို့မဟုတ် လှည့်လည်သွားလာရန် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ မြင်ကွင်းသည် တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အခန်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏အကြည့်သည် နောက်ဆုံးတွင် တံခါးဝတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဖန်တံခါးနောက်ကွယ်မှ...ထူးဆန်းပြီး ရှည်လျားသော အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်တစ်ခုသည် ငြိမ်သက်စွာ ကျန်ရှိနေပြီး ဝင်ပေါက်တွင် ထားရှိထားသည်။

မှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ခုံတန်းရှည်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော အနီရောင်ဆေးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ တောက်ပနေပြီး မှိန်ဖျော့စွာ အလင်းရောင် ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ တစ္ဆေက ရှိနေတုန်းပဲ။ အနီရောင်ခုံတန်းရှည်က ကြားခံနယ်သက်သက်ပဲ။ တကယ့်တစ္ဆေက ရင်းမြစ်ပဲ။ ရင်းမြစ်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ရင် သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ ကြားခံနယ်တွေက အဆက်မပြတ်တည်ရှိနေပြီး ဖျက်ဆီးလို့မရဘူး။"

"ငါတို့ အနီရောင်ခုံတန်းရှည်ရဲ့ ပေါ်ပေါက်မှုအတိုင်းအတာကို မသိသေးဘူး။ ဒါသာ ဒီအဆောက်အအုံမှာပဲ ကန့်သတ်ထားရင် ငါတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါသာ အပြင်ဘက်ကို ပျံ့နှံ့သွားနှင့်ပြီဆိုရင် အခြေအနေက ရှုပ်ထွေးသွားပြီ။"

"ဒါကြောင့် ငါတို့ တစ္ဆေကို တိုက်ရိုက်ချဉ်းကပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားရမယ်။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏နောက်တစ်ဆင့်လှုပ်ရှားမှုကို စတင်စဉ်းစားနေသည်။

ဒါက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ သဘာဝလွန်ကိစ္စတစ်ခုပဲ။

တစ္ဆေသည် အနီရောင်ခုံတန်းရှည်မှတစ်ဆင့် ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ လူသားများနှင့် တစ္ဆေကို ဆက်သွယ်ရန် ခုံတန်းရှည်ကို ကြားခံနယ်အဖြစ် လိုအပ်သည်။

ကြားခံနယ်နှင့် မထိတွေ့သည့် မည်သည့်အရာမဆို တစ္ဆေနှင့် ထိတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက ယန်ကျန့်ကို သူ၏ဇာတိမြို့တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တစ္ဆေအိပ်မက်ကို အမှတ်ရစေသည်။

အိပ်မက်တစ္ဆေသည် မိုးရေကို ကြားခံနယ်အဖြစ် အသုံးပြု၍ လက်တွေ့ဘဝသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သည်။

ဒီလိုနဲ့ အိပ်မက်တစ္ဆေသည် မိုးရေစိုစွတ်နေသော လူများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် အိပ်မက်ဆိုးများအတွင်း ချွေးအလွန်အကျွံထွက်သော လူများသည်လည်း ကြားခံနယ်၏ ပုံစံနှင့် ကိုက်ညီသည်။

ဒါက အိပ်မက်ဆိုးများအတွင်း သေဆုံးမှုများ ဖြစ်ပွားခြင်းကို ရှင်းပြသည်။

"အလောင်းကောင် သံချောင်းရော၊ ထင်းခုတ်ဓားရောက ခုံတန်းရှည်ကို ကြားခံနယ်အဖြစ် အသုံးပြုပြီး ရင်းမြစ်တစ္ဆေနဲ့ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံလို့မရဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများ အဘယ်ကြောင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိခဲ့သည်ကို ဆုပ်ကိုင်မိသွားသည်။

"ခုံတန်းရှည်ပေါ်က တစ္ဆေဆီကို ရောက်ဖို့အတွက် ထိတွေ့မှုက လူ... ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်ရမယ်။"

"ရှင်းလင်းစွာပဲ ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်က အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ခဏကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် အခြေအနေ၏ ခက်ခဲမှုကို ခံစားစပြုလာသည်။

ကြားခံနယ်ကို အစပျိုးသော တစ္ဆေဆရာများအတွက် တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ အနီရောင်ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်ခြင်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် တူညီသည်။

ယန်ကျန့်သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ တစ္ဆေ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားသည်။

"ဒါ ပြဿနာကြီးတစ်ခုလား။"

ဖုန်းချွမ်းသည် အဝေးမှ အနီရောင်ခုံတန်းရှည်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး လေးလံသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ လောလောဆယ် ဒီကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားသင့်လား။ အန္တရာယ်များပေမယ့် တစ္ဆေက သိပ်လှုပ်ရှားပုံမရဘူး။ ဘယ်သူမှ ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှာ မထိုင်သရွေ့ ဘာပြဿနာမှ မရှိသင့်ဘူး။"

"အဲ့ဒီတစ္ဆေက အရမ်းကောင်းကောင်း ပုန်းအောင်းပြီး အလွန်အန္တရာယ်များတယ်။ ဒါ တကယ်ပဲ ခက်ခဲတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပဲ။ သူ့အတွက် ဖိုင်တစ်ခု စဖွင့်လိုက်

ကုတ်နံပါတ် - အနီရောင်ခုံတန်းရှည်။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် မှိတ်တုတ်ခတ်သွားသည်၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထူးခြားသော အစီအစဉ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းနေသည်။

"ကောင်းပြီ။"

ဖုန်းချွမ်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒီအထပ်မှ ကုမ္ပဏီမန်နေဂျာသည် သတိကြီးစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရုံးချိန် ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ အရေးတကြီးကိစ္စမရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ကို အလုပ်ဆင်းပြီး ထွက်ခွာခွင့်ပြုနိုင်မလား ခင်ဗျား။"

အချိန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တကယ်ပဲ တော်တော်လေး နောက်ကျနေပြီ။

ယန်ကျန့်သည် ထိုသူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မန်နေဂျာသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် သူ့ကိုယ်သူ ပြင်ဆင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အရမ်းပျော်ရွှင်ပါတယ်။ လိုအပ်ရင် အချိန်ပိုလုပ်ပေးဖို့လည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပါပဲ။"

"မနက်မှ ထွက်သွား။ ဒီညတော့ မင်းတို့ ဒီမှာပဲ နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီတစ်ခါပဲ ပြောမယ် — တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ သတိမပေးခဲ့ဘူးလို့ မပြောနဲ့။"

ဒါက သူတို့ကို ထွက်ခွာခွင့်မပြုရုံသက်သက်မဟုတ်ပေ ဒီညမှာ ဖြစ်ပေါ်လာမယ့် အဖြစ်အပျက်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။

ထို့အပြင် အဆောက်အအုံသည် သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ၏ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းကို ခံထားရပြီးဖြစ်သည်။

သာမန်လူတစ်စုက အလုပ်ချိန်အပြီးမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ထွက်ခွာသွားဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား။

ယန်ကျန့်က သဘောတူရင်တောင် တစ္ဆေက သဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး။

"ပြီးတော့ အဲ့ဒီအနီရောင်ခုံတန်းရှည်နဲ့ ဝေးဝေးနေ။ အလောင်းကောင်တွေကိုတော့ မနက်ဖြန်မှ ဖြေရှင်းမယ်။"

သူ၏သတိပေးချက်ကို ပေးပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် လှည့်ထွက်သွားသည်။

မန်နေဂျာသည် ထိုနေရာတွင် အံ့အားသင့်စွာ ရပ်နေသည်။

ဒါက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုလို့ သတ်မှတ်လို့ရလား။

ဘာမှဖြေရှင်းပြီးပုံမရဘူး။ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအကျင့်တွေနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မှတ်ချက်တွေပဲ။

ရှုပ်ထွေးပြီး တွေဝေနေသည်။

သို့သော် သူ နောက်ထပ်မေးမြန်းဝံ့ခြင်းမရှိပေ၊ နောက်ဆုံးတော့ အမျိုးသားနှစ်ဦးစလုံးသည် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သက်သေခံကတ်ပြားများလည်း ရှိသည်။