အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး တားမြစ်ချက်

ရှေးဟောင်းစံအိမ်၏ အတွင်းနှင့်အပြင်တွင် လီကျွင်းနှင့် ဝမ်ချာလင်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာတုန်းမြို့ရှိ နင်အန်းအဆောက်အအုံ၏ ပထမထပ်ဧည့်ကြိုခန်းမတွင် ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် "အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်" ဟု ကုတ်နံပါတ်ပေးထားသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို ဆွေးနွေးနေကြဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်...ဗလာဖြစ်နေသော ဧည့်ကြိုခန်းမသည် ရှည်လျားသော အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်တန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ခုံတန်းရှည်တိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလောင်းကောင်တစ်ကောင် ထိုင်နေသည်။ ဒီခန္ဓာကိုယ်များသည် မကြာသေးမီက သေဆုံးသွားပုံရသော်လည်း သူတို့၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။အချို့မှာ ညိုမည်းစွဲများဖြင့် ပြာနှမ်းနေသည်၊ အချို့မှာ လိမ်ကောက်ပြီး နီရဲနေသည်၊ အချို့မှာမူ တောင့်တင်းနေသော ထိတ်လန့်မှုအမူအရာများကိုပင် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

သူတို့အားလုံးသည် တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို အစပျိုးမိပြီး အဆောက်အအုံအတွင်း၌ သေဆုံးသွားသော သာမန်လူများဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့သည် ယခုအခါ "လူ" ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သေးသလားမှာ မသေချာပေ။

ဒီအချိန်မှာ...အလောင်းကောင်တစ်ခုမှ ဆွဲချွတ်ထားသော အခမ်းအနားသုံး အသုဘဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေဗလာနှင့် တစ္ဆေငယ်သည် ဧည့်ကြိုခန်းမတံခါးများဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးသွားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏လမ်းတွင် ရပ်နေသော ပထမဆုံး အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အလောင်းကောင်သည် လုံးဝဂရုမစိုက်သလို မလှုပ်မယှက် ကျန်ရှိနေပြီး တုံ့ပြန်မှုမပြပေ။

တစ္ဆေငယ်သည် ရှေ့သို့ ဆက်သွားသည်။

၎င်းသည် အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်များကြားမှ ကွာဟချက်များမှတစ်ဆင့် ယက်လုပ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က လေ့လာကြည့်ရှုပြီး သတိပြုမိလိုက်သည်။

"သူက အဲ့ဒီအနီရောင်ခုံတန်းရှည်တွေနဲ့ ထိတွေ့တာကို တမင်တကာ ရှောင်ရှားနေတာလား။"

တစ္ဆေနှင့်တူသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်သည့် တစ္ဆေငယ်ပင်လျှင် ခုံတန်းရှည်များကို တက်ကြွစွာ ရှောင်ရှားနေသည်။

ဒါက ခုံတန်းရှည်များသည် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသည်။

ယခင်က သူ တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆန္ဒအလျောက် စွန့်စားခဲ့စဉ်က တကယ်ပဲ မဆင်မခြင်နိုင်ရာ ကျခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် သူကိုယ်တိုင် ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု မဖြစ်လာသေးလျှင် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်သေခြင်းနှင့် ကစားနေခြင်းဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။

တစ္ဆေငယ်၏ အရှိန်သည် ရှေ့ဆက်သွားသည်နှင့်အမျှ နှေးကွေးလာသည်။

ခုံတန်းရှည်များကြားမှ ကွာဟချက်များသည် တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာပြီး ဝင်ပေါက်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ တစ္ဆေငယ်သည် လုံးဝရပ်တန့်သွားသည်။

၎င်းသည် ရုတ်တရက် ပိတ်မိသွားသလို နေရာမှာတင် အေးခဲစွာ ရပ်နေသည်။

ရှေ့ဆက်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။

အနီရောင်ခုံတန်းရှည်များသည် ဆက်စပ်သွားပုံရပြီး ၎င်း၏ရှေ့တွင် အတားအဆီးတစ်ခု ဖွဲ့စည်းထားသည်။

"သူ ရပ်သွားပြီလား။"

ထုံချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်းက လေသံနက်ဖြင့် ပြောသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှေ့မှာ လမ်းမရှိတော့လို့ပဲ။"

"ဘာလို့ လမ်းမရှိရမှာလဲ။ လမ်းက လုံးဝပိတ်မနေဘူး။ သူ ကျော်ခွသွားလိုက်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်ခါတစ်လေ ဒီအရာက ဦးနှောက်မရှိဘဲ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို မစဉ်းစားနိုင်လို့ဖြစ်မယ်။"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ချောင်းကြည့်ရင်း သူ၏ထင်မြင်ချက်ကို ပေးလိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်းက သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"တစ္ဆေတွေ အရာတွေကို ခံစားပုံက လူတွေနဲ့ ကွဲပြားတယ်။ တစ္ဆေငယ်က တစ္ဆေနဲ့ တစ္ဆေကျွန်ကြားမှာ တည်ရှိနေတဲ့ ထုတ်ကုန်တစ်ခုပဲ။ သူ ရပ်သွားတယ်ဆိုရင် အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ရှေ့ကလမ်းကို တစ္ဆေက လုံးဝပိတ်ဆို့ထားပြီ။ မင်းက ကျော်ခွသွားလို့ရတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသိထားသင့်တာက မင်း ကျော်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ တစ္ဆေက မင်းကို ပစ်မှတ်ထားနိုင်တယ်။"

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ထွက်ပြေးဖို့ မပြောနဲ့ အသက်ရှင်နေဖို့တောင် ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်။"

ဖုန်းချွမ်းက အကဲဖြတ်သည်။

"ဒါပေမဲ့... ယန်ကျန့်၊ ငါတို့အားလုံး ဒီမှာရှိနေပြီး တစ္ဆေနယ်မြေနှစ်ခုတောင် လက်ထဲမှာရှိနေတာ၊ သစ်သားခုံတန်းရှည်တချို့ကြောင့် အကျပ်ရိုက်နေစရာအကြောင်းမရှိဘူး မဟုတ်လား။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"အပြင်ထွက်ဖို့က မခက်ခဲပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ထွက်သွားဖို့က သတိထားဖို့လိုတယ်။ အလျင်မလိုပါဘူး၊ ငါတို့ လုံးဝပိတ်မိနေတာမဟုတ်ဘူး။ အချိန်ယူတာက ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ဖို့တောင် ကူညီနိုင်တယ်။"

"အခု တစ္ဆေငယ်က ဖြတ်မသွားနိုင်မှတော့ ရှေ့ဆက်သွားတဲ့လမ်းမှာ အပေါက်အပြဲမရှိဘူးဆိုတာကို ပြနေတယ်။ ငါတို့ ပိုအားကောင်းတဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံတစ်ခု လိုအပ်လိမ့်မယ်။"

သူ သူ၏နည်းဗျူဟာကို ညှိလိုက်သည်။

"ငါတို့ အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။"

ထုံချန်က မေးလိုက်သည်။

"ကြည့်နေလိုက်။ ဒီကိစ္စကို ငါ ကိုယ်တိုင်ကိုင်တွယ်မယ်။ ဒီအနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်တွေက မင်းတို့အားလုံးအတွက် အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ တစ်ခါ ပစ်မှတ်ထားခံရတာနဲ့ မင်း တစ္ဆေဆရာဖြစ်ဖြစ်၊ မဖြစ်ဖြစ် သေမှာက သေချာတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ အခြားသူများကို ဘေးသို့ ဆုတ်ခိုင်းရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ဒါက ကြွားဝါခြင်းမဟုတ် ထို အစား ဒီအခြေအနေကို ဖြေရှင်းရာတွင် အခြားမည်သူမျှ များများစားစား မကူညီနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်သည် အနီးဆုံး အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်သို့ လျှောက်သွားသည်။

ထိုပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အလောင်းကောင်သည် အေးစက်၊ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ထားကာ နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်နေသလိုပင်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ထိုခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နားလည်ရခက်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခု၏ တည်ရှိမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။

မမြင်ရသော၊ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် လွှမ်းမိုးနေသလိုပင်။

"ခုံတန်းရှည်နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ တစ္ဆေကို သမားရိုးကျကြားခံနယ်တွေကနေတစ်ဆင့် မထောက်လှမ်းနိုင်ဘူး၊ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာလည်း မတည်ရှိဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ထင်းခုတ်ဓားရော၊ အလောင်းကောင် သံချောင်းရော သူ့ကို မသက်ရောက်နိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် သူက ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့သူတွေကိုပဲ တိုက်ခိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံက တော်တော်လေး တည့်တိုးဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ အစပျိုးလို့မရဘူး။"

"ဒါဆိုရင် ဒီအနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်ကို ယာယီဖိနှိပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို သူ့အပေါ်မှာ ထိုင်ခိုင်းဖို့ပဲ။"

"တစ္ဆေတစ်ကောင်က နောက်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း

ဒီလိုသဘာဝလွန်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုက ဖြစ်စဉ်ကို ယာယီအားဖြင့် ချေဖျက်သင့်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေတွေက သတ်လို့မသေဘူးလေ။"

ဒါက ယန်ကျန့်၏ အရေးပေါ်အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီနည်းလမ်းသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ခေတ္တခဏသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး လုံးဝဖယ်ရှားပစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အခု အရေးကြီးသော မေးခွန်းမှာ ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းနိုင်မည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဘယ်မှာရှာရမည်နည်း။

ထိုတစ္ဆေသည်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားမည့် အန္တရာယ်မရှိရပေ။ သို့မဟုတ်လျှင် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသည် နှစ်ခုအဖြစ် ပွားများသွားလိမ့်မည်။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် ခုံတန်းရှည်များအနီးတွင် တုံ့ဆိုင်းနေသော တစ္ဆေငယ်ထံသို့ ရွှေ့သွားသည်။

"အဲ့ဒီ တစ္ဆေငယ်က ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား။"

ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိပေ။

တစ္ဆေငယ်သည် တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားသော ဖန်တီးမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တူညီသော သတ်မသေနိုင်သည့် လက္ခဏာကို မျှဝေခံစားရမည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ၎င်းသည် ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် သေဆုံးသွားလျှင် ဆုံးရှုံးမှုသည် ဆိုးရွားလှလိမ့်မည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ အစောက ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့တဲ့ လျိုပိုင်မုရဲ့ ခေါင်းပြတ်နေတဲ့ အလောင်းကောင် ရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒါလည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ၊ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ထဲမှာ ရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်... မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါ အလုပ်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ လျိုပိုင်မုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းရိုင်းစိုင်းပြီး ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှာ နာနာခံခံ ထိုင်နေမှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရွေးချယ်စရာများစွာကို လျင်မြန်စွာ ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်...

သူ၏အကြည့်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခြေထောက်အောက်မှ အရပ်ရှည်သော တစ္ဆေအရိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ယခင်စမ်းသပ်မှုများက အချက်တစ်ချက်ကို သက်သေပြခဲ့သည် -

သူ ဒီခုံတန်းရှည်များပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် "အသတ်ခံ" ခဲ့ရသော်လည်း တစ္ဆေအရိပ်သည် အများစုမှာ သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

ခုံတန်းရှည်များအတွင်း နေထိုင်သည့် မည်သည့်ဖြစ်တည်မှုမဆို တစ္ဆေအရိပ်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့်သည် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်ပြီး သတိထားမှုနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ ရောနှောနေသည်ကို ခံစားမိသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ စမ်းကြည့်ရတော့မယ်ထင်တယ်။ တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေ ဘယ်လောက်အထိ ရှိသလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့ ပြီးတော့ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မသတ်မိဖို့ ဆုတောင်းရမှာပဲ။"

သူသည် သူ၏အသစ်တွေ့ရှိထားသော ခံနိုင်ရည်စွမ်းသည် သူမျှော်လင့်ထားသလောက် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုရှိမရှိကို သိရှိရန် လိုအပ်သည်။

သူ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်မှာ မကြာသေးဘဲ သူ၏စွမ်းရည်များစွာသည် အတွေ့အကြုံမှတစ်ဆင့် စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဒါက အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။

ထို့အပြင် ယခင်ကိစ္စများသည် သူ့ကို အနည်းဆုံးတော့ ယုံကြည်မှုအတိုင်းအတာတစ်ခု ပေးထားသည်။

ယန်ကျန့်သည် မလှုပ်မယှက် ကျန်ရှိနေပြီး သူ၏ခြေထောက်အောက်မှ အနက်ရောင်တစ္ဆေအရိပ်သည် ထရပ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေအရိပ်သည် အရပ်ရှည်သည် ယန်ကျန့်၏ အတော်အတန် သွယ်လျသော ကိုယ်ထည်ကို လွှမ်းခြုံထားစဉ် နှစ်မီတာကျော် ရှိသည်။

မတ်တပ်ရပ်ပြီးသည်နှင့် ၎င်းသည် သက်ရှိကဲ့သို့သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းကာ အနီးဆုံး အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

ဟုတ်တယ်၊ ၎င်းသည် ဆန္ဒအလျောက် ထိုင်ချလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ္ဆေသတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံသည် ချက်ချင်း အကျိုးသက်ရောက်သွားသည်။

ရုတ်တရက်...ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်နေနှင့်ပြီဖြစ်သော အေးစက်သော အလောင်းကောင်သည် တုန်ခါသွားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏တိုးညင်းပြီး သက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းကို တစ္ဆေအရိပ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်၊ တကယ်ပဲ အသက်ပြန်ရှင်လာပြီး သူ၏ပစ်မှတ်ကို စိုက်ကြည့်နေသလိုပင်။

သို့သော် တစ္ဆေအရိပ်သည်လည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ပင်။

တစ္ဆေသည် နောက်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ပစ်မှတ်ထားသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံသည် အစပျိုးသွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...မည်သည့်ဆိုးရွားသော အဖြစ်အပျက်မှ မဖြစ်ပွားမီမှာပင် သူတို့အောက်မှ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်သည် ကွဲအက်ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထိုပေါ်တွင် အနားယူနေသော အလောင်းကောင်သည် လဲကျသွားပြီး ၎င်းကို ထောက်ပံ့ထားသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးသွားပုံရသည်။

"အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"

ဒီရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုသည် ထုံချန်၊ ဟွမ်ကျီယာနှင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်တို့ကို မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားစေသည်။

ယခင်က အလားတူအရာတစ်ခုကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ဖူးသော ဖုန်းချွမ်းသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုပဲ။ သူက တစ္ဆေအရိပ်ကို သုံးပြီး တစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို အသက်သွင်းလိုက်တာ၊ တစ္ဆေတွေရဲ့ သတ်မသေနိုင်တဲ့ လက္ခဏာတွေကို အသုံးချပြီး သဘာဝလွန်တိုက်ပွဲတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်က ကြားခံနယ်တစ်ခုအနေနဲ့ ဒီလိုပဋိပက္ခကို မခံနိုင်ဘဲ ကွဲထွက်သွားတာ။"

ပထမခုံတန်းရှည်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ သူ ရှေ့သို့တိုးသွားပြီး တစ္ဆေအရိပ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ထိုင်ချလိုက်ကာ တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံယူလိုက်သည်။

သို့သော် တိုက်ခိုက်မှုသည် မစတင်မီမှာပင် ခုံတန်းရှည်သည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ဖြစ်တည်မှုနှစ်ခုကြားမှ တိုက်ပွဲကို မခံနိုင်တော့ပေ။

တစ်လှမ်းချင်းစီ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေအရိပ်သည် လမ်းတစ်ခုကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့သည်။ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်များသည် ကြေမွသွားပြီး ပြန့်ကျဲနေသော သစ်သားစများနှင့် အပျက်အစီးများအဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားသည်။

"သွားစမ်းကွာ၊ ဒီလောက်ပဲလား။ ရှောင်ယန်၊ မင်း တော်တော်မိုက်တာပဲ!"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါမှာ သေချာပေါက် စွန့်စားမှုရှိတယ်။ အကြိမ်တိုင်းက သေစေနိုင်တဲ့ တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူရတာနဲ့ ညီမျှတယ်။ ယန်ကျန့်က အကြိမ်တိုင်း လောင်းကြေးထပ်နေတာ သူသာ မခံနိုင်ခဲ့ရင် သူ အခုလောက်ဆို တကယ်ပဲ သေနေလောက်ပြီ။"

ဖုန်းချွမ်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က မျှော်လင့်ထားသလောက် မမြင့်မားနိုင်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တစ္ဆေလက္ခဏာတွေက သူ့ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းစေတယ်။ သူ သတ်လို့ မသေနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အချက်တစ်ခုတည်းက ငါ့ကို လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားခွင့်ပေးတယ်။"

ယန်ကျန့်သည် သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် အံ့ဩမိသလို တွေးလိုက်သည်။

ဒါက သူ၏အရဲတင်းဆုံး စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ရလဒ်တွေက အားရစရာကောင်းသည်။

သက်ရှိအသိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော တစ္ဆေအရိပ်သည် သတ်မသေနိုင်ပေ။ အခြားတစ္ဆေများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံများ၏ သက်ရောက်ခြင်းကို ခံရသည့်အခါပင်လျှင် ၎င်းသည် ခံနိုင်ရည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏သက်ရှိအသိစိတ်ကို ဖျောက်ဖျက်နိုင်စွမ်းရှိသော သို့မဟုတ် ၎င်း၏အပိုင်းအစများကို ခိုးယူနိုင်စွမ်းရှိသော တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် မကြုံတွေ့သရွေ့ ယန်ကျန့်သည် ထိတွေ့မရနိုင်သူ ဖြစ်နေပုံရသည်။

သတိကြီးစွာ တစ်လှမ်းချင်းစီ လှမ်းပြီးနောက် ခုံတန်းရှည်များအားလုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့အပေါ်မှ အလောင်းကောင်များသည် သူတို့၏သဘာဝလွန်အခြေခံများမရှိဘဲ ပြိုကျသွားကြသည်။

ယန်ကျန့်သည် အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာရန် လမ်းတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖောက်ထွင်းခဲ့သည်။

"သွားကြစို့။ ဒီလမ်းကြောင်းက အခု ဘေးကင်းပြီ။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သူသည် တစ္ဆေခြောက်နေသော အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာသွားပြီး တစ္ဆေငယ်နှင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကိုပါ သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့်...သူတို့ကို အသက်ရှူကျပ်စေခဲ့သော ဖိနှိပ်မှုရှိသည့် သဘာဝလွန်လေထုသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယန်ကျန့်သည် ရှင်းပြမရနိုင်သော ပေါ့ပါးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒါက ခြောက်လှန့်မှုတစ်ခုသက်သက်ပဲ။ ငါ ဒါက ပိုကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ တော်တော်လေးလွယ်ကူသွားတယ်။"

ဟွမ်ကျီယာက မှတ်ချက်ပေးရင်း သူမ၏ဆံပင်ကို ကစားနေစဉ် ယန်ကျန့်ကို ခိုးကြည့်နေသည်။

ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးက သူတို့ကို ဦးဆောင်ခြင်းသည် သေချာပေါက် ခြားနားမှုတစ်ခုကို ဖြစ်စေသည်။

"အကိုခြေထောက်ကြီး" ဟူသော နာမည်ပြောင်သည် ကောင်းကောင်းထိုက်တန်သည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က သူ့ကို "ရှောင်ယန်" ဟု မကြာခဏ ခေါ်ဆိုခြင်းသည် ရပ်တန့်ရမည် ဒါက နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ထိုးကြိတ်ခံရစေမည့် အကျင့်တစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် အဆောက်အအုံကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နင်အန်းအဆောက်အအုံရှိ မီးအများစုသည် ငြိမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသေးသော မီးများသည် မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုခု၏ သက်ရောက်မှုကို ခံနေရသလို ပုံမှန်မဟုတ်စွာ မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။

ဒါက တစ္ဆေသည် အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

"ထုံချန်၊ ဟွမ်ကျီယာ၊ ဒီဧရိယာကို ပိတ်ဆို့လိုက်၊ ရှေးဟောင်းစံအိမ်ရဲ့ တည်နေရာအပါအဝင်ပေါ့။ ပတ်လည်အတိုင်းအတာကို တတ်နိုင်သလောက် ကြီးကြီးမားမားလုပ် ဌာနချုပ်ကလည်း ဒါကို ကူညီပေးသင့်တယ်။ ဖုန်းချွမ်း၊ မင်း ဒီအဆောက်အအုံကို စောင့်ကြည့်စေချင်တယ်။ တစ္ဆေက နောက်ဆုံးမှာ သူ့ရဲ့လွှမ်းမိုးမှုကို ဖြန့်ကျက်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီညတော့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့တာဝန်က ဒီအနီရောင်သစ်သားခုံတန်းရှည်တွေ တခြားနေရာမှာ မပေါ်ပေါက်အောင် သေချာစေဖို့ပဲ။"

နောက်ဆုံးတစ်ချက် ကြည့်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် အမိန့်များ ထုတ်ပြန်စပြုနေသည်။

"ရပါတယ်။ ငါတို့ ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်လိုက်ပါ့မယ်။"

ထုံချန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ယန်၊ ငါကော။ ငါ အခု အိမ်ပြန်ပြီး အိပ်လို့ရပြီလား။"

"မင်း ငါနဲ့အတူ ရှေးဟောင်းစံအိမ်ကို လိုက်ပြီး လီကျွင်းနဲ့ ဝမ်ချာလင်တို့ဘက်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ လီယန်ကို ပြန်လည်ရယူဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု လိုတယ်။ သူ အခုထိ ပြန်မစုစည်းသေးမှတော့ သူ တစ်နေရာရာမှာ ပိတ်မိနေနိုင်ခြေများတယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် အဖော်များစွာ အမှန်တကယ် မလိုအပ်တော့ပေ။ တစ္ဆေငယ်နှင့် သူ၏ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းရှိသော ရှုန်ဝမ်ဝမ်သာ လုံလောက်သည်။

"ဘာလဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ လုံးဝမဟုတ်ဘူး ငါ အဲ့ဒီကို မသွားဘူး! အဲ့ဒီနေရာက တစ္ဆေခြောက်တယ်။"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ချက်ချင်း ကန့်ကွက်လိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ယန်ကျန့်သည် ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"မင်း ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ သွားရမှာပဲ။ မင်း အခု ဒီလိုဖြစ်နေတာနဲ့ သေရမှာကို တကယ်ပဲ ကြောက်နေသေးတာလား။ အဆိုးဆုံးအနေနဲ့ ငါ မင်းကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေရုံပဲ။"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ပေါ့ပါးနေသည်၊ တကယ့်အလေးချိန်မရှိသလိုပင်။

သူ၏ "ခန္ဓာကိုယ်" သည် စပ်စုဖွယ်ကောင်းသော စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်မျှသာဖြစ်ပြီး လူ့အသားမဟုတ်တော့ပေ။

"ငါ့ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေမယ် ဟုတ်လား။"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"တကယ်လား။"

"အင်း"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။ ထိုသို့ဖြင့် အနီရောင်အလင်းသည် သူတို့ပတ်လည်တွင် လွှမ်းခြုံစပြုလာပြီး သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် ချဲ့ထွင်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏအကြာတွင်...ယန်ကျန့်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်နှင့် တစ္ဆေငယ်တို့သည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

အဆောက်အအုံ၏ ဝင်ပေါက်တွင် ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်နှင့် ဟွမ်ကျီယာတို့သာ ကျန်ရှိနေသည်။

သုံးဦးသားသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။

မကြာမီတွင် ထူထပ်သော မြူများသည် နင်အန်းအဆောက်အအုံပတ်လည်တွင် လှိမ့်ဝင်လာသည်။ ဌာနချုပ်သည် ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ရန် လျင်မြန်စွာ အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ပတ်လည်အတိုင်းအတာအတွင်းရှိ မည်သူမဆို ရွှေ့ပြောင်းခံရသော်လည်း ဝင်ရောက်မှုအသစ်များကိုမူ ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်းစံအိမ်မှ ခေါင်းလောင်းသံများသည် မကြာခဏ မြည်ဟိန်းခြင်း နည်းပါးလာသည်။

ဒါက အချိန်ကိုက်ညှိခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

တိုးတက်မှုသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမြန်ဆန်သည်။

ရှေးဟောင်းစံအိမ်အတွင်း၌ လီကျွင်းသည် ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့သော နေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသည်။ နေကာမျက်မှန်တပ်ဆင်ထားရင်း သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းကာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။

တစ္ဆေမီးတောက်များ လှုပ်ခတ်နေသည်။

မီးတောက်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစိမ်းရောင်အလင်းသည် ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ပြန်ဟပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လီကျွင်းက အော်လိုက်သည်၊ သူ၏ခပ်အက်အက်အသံသည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်သန်း၍ အင်အားနှင့် ဖြောင့်မတ်မှုတို့ဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"တာတုန်းမြို့မှာ ဘယ်သူက ဖရိုဖရဲဖြစ်အောင်လုပ်နေတာလဲ။ ထွက်ခဲ့စမ်း။"

သူ၏အသံသည် တည်ကြည်သော အမိန့်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှေးဟောင်းစံအိမ်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အရိပ်ထုနက်ရှိုင်းရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အစပိုင်းတွင် တုံ့ပြန်မှုမရှိသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်စုံတစ်ဦးက မကြာမီ ပြန်ဖြေသည်။

"လီကျွင်း၊ မင်းက လူငယ် အထူးတပ်ဖွဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာကို ထောက်ထားပြီး ငါ ဒီတစ်ခါတော့ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ အခုထွက်သွား ဝမ်မိသားစုနဲ့ ငါ့ရဲ့ရန်ငြိုးက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စပဲ။ ဖြေရှင်းပြီးသွားရင် ငါ ဌာနချုပ်ကို လာလည်ဖို့ အချိန်ရှာမယ်။"

"တစ်ခါတစ်လေ ငါတို့ အနာဂတ်မှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရှိနိုင်တယ်။"

အသံသည် ချန်ချောင်ယန်နှင့် သက်ဆိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ရင်းမြစ်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။

၎င်းသည် အပေါ်ထပ်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာသလို သို့မဟုတ် အနီးအနားမှလား မခွဲခြားနိုင်ပေ။

သို့သော် လီကျွင်းသည် အသံကိုသာ ကြားနိုင်ပြီး ပုံရိပ်ကို မမြင်ရပေ။

"ကစားပွဲတွေ ကစားနေတာလား။ ဝမ်မိသားစုရဲ့ ရှေးဟောင်းစံအိမ်က ဖုံးကွယ်နေတဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ ငါ့တာဝန်က ဒီနေရာကို ပိတ်ဆို့ဖို့ပဲ။ မင်း အလိုရှိသူ ရာဇဝတ်ကောင်အဖြစ် စာရင်းမသွင်းခံချင်ဘူးဆိုရင် အခုလက်နက်ချပြီး အပြင်ထွက်ခဲ့။

ဝမ်မိသားစုနဲ့ မင်းမှာရှိတဲ့ ဘယ်လိုကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စမျိုးကိုမဆို ဌာနချုပ်ကို ရှင်းပြနိုင်တယ် သူတို့ တရားမျှတမှု ရရှိအောင် သေချာလုပ်ပေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးတွေကြောင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်လို့ ထင်နေတယ်ဆိုရင်တော့"

"ငါ မင်းကို ဒီနေရာမှာပဲ ဖြုတ်ချပစ်မယ်။"

ဒေါသကြီးသူအဖြစ် လူသိများသော လီကျွင်းသည် ဒုက္ခရှာတတ်သော ဥပဒေမဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များအပေါ် သည်းခံမှုမရှိပေ။

"ဒီနေ့ခေတ်လူငယ်တွေ ဘာလို့ ဒီလောက်ခေါင်းမာနေကြတာလဲ။ ငါက စေတနာကောင်း ပြနေတာတောင် မင်းတို့ နားမလည်သေးဘူး။"

ချန်ချောင်ယန်၏ အသံတွင် စိတ်မရှည်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မဖော်ထုတ်ဘူး။ ငါ ဘာလို့ မင်းကို ယုံကြည်ရမှာလဲ။ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြမယ် ဒါက ညှိနှိုင်းမှုမဟုတ်ဘူး၊ အမိန့်ပဲ လိုက်နာပါ၊ ခုခံမှုကို ရပ်တန့်ပြီး အပြင်ထွက်ခဲ့။ မဟုတ်ရင် ချေမှုန်းခံရဖို့ ပြင်ဆင်ထား။ 'အလျှော့ပေး' ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ငါ့အဘိဓာန်ထဲမှာ မရှိဘူး။"

လီကျွင်း၏ မယိမ်းယိုင်သော တာဝန်သိစိတ်သည် ရှင်းလင်းနေသည်။

သူသည် ဒီစံအိမ်က သိသာထင်ရှားသော အန္တရာယ်ကို တင်ပြနေကြောင်း နားလည်သည်။ နာရီများကို တစ်ထပ်တည်းကျစေပြီး စံအိမ်၏ အချိန်ကို ပြန်လည်စတင်စေခြင်းသည် ကပ်ဘေးကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

တာတုန်းမြို့တစ်မြို့လုံး၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုသည် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်များပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

ဒီလိုနဲ့ သူ ဒီလိုရာဇဝတ်ကောင်မျိုးကို ဘယ်လိုဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမလဲဆိုတာ အတိအကျသိသည်။

"ငါ့ကို သတ်မယ်လို့ စကားကြီးစကားကျယ်ပြောနေတာ... အဲ့လောက်လွယ်ကူသလိုပဲ။ ဝမ်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်က အဲ့ဒီတုန်းက မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး သူတို့ ငါ့ကို သူတို့ရဲ့ထောင်ထဲကို မျှားခေါ်ပြီး အဲ့ဒီမှာ ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ရတယ်။ မင်း ငါ့ကို ချန်ချောင်ယန်ကို သတ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတဲ့ မင်းရဲ့အခြေခံက ဘာလဲ။"

ချန်ချောင်ယန်၏ လေသံသည် ပိုအေးစက်လာပြီး ရှင်းလင်းစွာ စိတ်တိုနေသည်။

"ငါ မင်းရဲ့ရာထူးကို လေးစားလို့ မင်းကို မနှိမ်နင်းဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး။"

လီကျွင်းက ခိုင်မာစွာ တုံ့ပြန်သည်။

"ဒါဆို ငါ့ကို စမ်းကြည့်လေ။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ဖြုတ်ချမလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့။"

"ဟား! ရဲတင်းပြီး မောက်မာလိုက်တာ။ ငါ့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖော်ထုတ်အောင် မျှားခေါ်နေတာလား။ 'ဘုရင်ကို ဖမ်းပြီး ပွဲကို နိုင်အောင်လုပ်' ဆိုတာလား။ ကောင်းပြီ၊ ငါ လိုက်လျောပေးမယ်။ မင်းရဲ့တည့်တိုးဖြစ်မှုက လေးစားမှုအချို့ ထိုက်တန်တယ် ငါ ညဏ်များနေမှာမဟုတ်ဘူး။"

သူ၏စကားများ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်...အပေါ်ထပ်စင်္ကြံမှ ပြတ်သားပြီး တမင်တကာလုပ်ထားသော ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

မှုန်ဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်စပြုလာသည်။

ချန်ချောင်ယန်သည် ဒုတိယထပ်လသာဆောင်ပေါ်သို့ ထွက်လာသည်။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ မဖော်ထုတ်ဘဲ လီကျွင်းကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသော လေးစားမှုတစ်ခုကြောင့် သူ သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

အတိတ်က တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူများသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ လွယ်လွယ်ကူကူ မဖော်ထုတ်ခဲ့ကြပေ။

သက်ရှိများသည် တစ္ဆေများကိုသာ မြင်နိုင်သည်၊ သူတို့သည် နောက်ကွယ်မှ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူများကို ဘယ်တော့မှ မမြင်ခဲ့ကြပေ။

"တိုက်။"

ချန်ချောင်ယန်ကို မြင်သည်နှင့် လီကျွင်းသည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ သူ့ကို နာရီများကို လှည့်ပြီး စံအိမ်ကို ပြန်လည်စတင်ရန် ကြိုးစားနေသော တရားခံအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဖြစ်ရပ်ကို အဆုံးသတ်ရန် သူ့ကို ချက်ချင်း နှိမ်နင်းရန် ရည်ရွယ်သည်။

တစ္ဆေမီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

နောက်တစ်ကြိမ် သူတို့သည် ရှေးဟောင်းစံအိမ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အလင်းသည် သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပုံပျက်သွားစေပြီး သူတို့၏ပုံစံများကို မှုန်ဝါးသွားစေသည်။ လီကျွင်းသည် အမြင်အာရုံမှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် စံအိမ်အတွင်း၌ အလုပ်လုပ်နိုင်သေးသည်။

ယန်ကျန့်သည် ယခင်က သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကို ဒီမှာ မဖြန့်ကျက်နိုင်ခဲ့သည်ကို သတိပြုသင့်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ ဒီလူငယ်လေးကို အလိုလိုက်ပေးမယ်။ စံအိမ်ရဲ့အချိန်က လောလောဆယ် တည်ငြိမ်နေပြီ။ မင်းကြိုက်တဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို သုံး လက်ရှိခေါင်းဆောင်တွေကို ဘာက ဒီလောက်ထူးခြားစေလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့။"

ချန်ချောင်ယန်သည် လီကျွင်းနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်နေပုံရပြီး ခေတ်သစ် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ၏ စွမ်းရည်များကို အကဲဖြတ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

သူသည် သူ၏တစ္ဆေထိန်းကျောင်းခြင်းနည်းလမ်းများသည် အချိန်နှင့်အမျှ ခေတ်မမီတော့သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေ အတည်ပြုချင်သည်။

ကျန်းချင်နှင့် ဝမ်ထုံကဲ့သို့သော လက်ပါးစေများကို တွန်းထုတ်ခြင်းသည် ဘာမှအဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများနှင့် တိုက်ခိုက်မှသာ ရှင်းလင်းမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

လီကျွင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ကွယ်တွင် ခြေရာတစ်စုံတစ်ရာ မချန်ထားခဲ့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ချောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အစိမ်းရောင်မီးတောက်များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တစ္ဆေမီးတောက်များသည် သူ့ကို အတွင်းအပြင်မှ မီးညှိလိုက်သည်၊ သူ အလိုအလျောက် မီးလောင်ကျွမ်းနေသလိုပင် ဖြစ်သည်။

"ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေလား။ ဒါက ခေတ်မမီတော့တဲ့ နည်းဗျူဟာတစ်ခုပဲ။ မင်း မသိဘူးလား၊ တခြားသူတွေကို ကျူးကျော်နေချိန်မှာ မင်းကိုယ်တိုင်က ကျူးကျော်ခံရဖို့ အားနည်းနေတယ်ဆိုတာ။"

ချန်ချောင်ယန်သည် ခပ်တိုးတိုးရယ်မောလိုက်သည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မီးတောက်များသည် ယခုအခါ မှိန်ကျသွားသည်။

သို့သော် မဟုတ်ဘူး။

သူတို့ မှိန်ကျသွားခြင်းမဟုတ် သူတို့ ထိန်းသိမ်းခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမီးတောက်များသည် ပုံမှန်မဟုတ်စွာ တွန့်လိမ်သွားပြီး ချန်ချောင်ယန်၏ အရေပြားပေါ်တွင် မျက်နှာတစ်ခု၏ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ထင်မြင်ချက်ကို ဖွဲ့စည်းသည်။

လီကျွင်း၏ မျက်နှာ။

လီကျွင်းသည် ယခုအခါ ထောင်ချောက်ဆင်ခံထားရပြီး ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသည်၊ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေပုံရသော်လည်း အသံတစ်စက်မှ မထွက်ပေ။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ခုခံမှုသည် အားနည်းသွားသည်။

အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်မှုရှိသော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးနေပုံရသည်။

လီကျွင်းသည် နှိမ်နင်းခံလိုက်ရသည်။

ချန်ချောင်ယန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ပင် အကျဉ်းချခံထားရသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင်...ဖရိုဖရဲအခြေအနေသည် ငြိမ်သက်သွားသည်။ စံအိမ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

"တစ္ဆေမီးတောက် လီကျွင်း၊ ဒီလောက်ပဲလား။"

ကျန်းချင်နှင့် ဝမ်ထုံတို့သည် တတိယထပ်တွင် မထင်မရှား ပုန်းအောင်းနေကြပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ အေးခဲသွားကြသည်။

သူတို့ လွှတ်ပေးခဲ့သော အမျိုးသား ချန်ချောင်ယန် သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်းသိကြသည်။ သို့သော် သူ ဒီလောက်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထင်ခဲ့ကြပေ။

ခေါင်းဆောင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ လီကျွင်းသည် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ချုပ်တည်းခံလိုက်ရသည်။

ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ယန်ကျန့် လက်ပါးစေများကို လိုက်လံရှာဖွေပြီး အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနေသလိုပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ဒီခေတ်ရဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေက ဒီလောက်ပဲလား။ ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းခြင်းက ခေတ်မမီသေးဘူးပဲ။"

ချန်ချောင်ယန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးရင်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"လီကျွင်းအတွက် နှမြောစရာပဲ ဒီလောက်ရဲရင့်တာ အခုတော့ သွားပြီ။"

သို့သော် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်ပြီး သူ၏အပြုံးကို အေးခဲသွားစေသည်။

စံအိမ်၏ အလယ်ခန်းမတွင်...အနီရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူမ၏လက်များသည် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဖြူဖျော့နေပြီး သူမ၏အသွင်အပြင်များသည် မှုန်ဝါးနေကာ အလှတရား၏ မှိန်ဖျော့သော အရိပ်အယောင်တစ်ခုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

သူမ၏ခြေထောက်များသည် မသဲမကွဲဖြစ်နေပြီး သူမ မြေပြင်အထက်တွင် ပျံဝဲနေသလိုပင် သူမ၏တည်ရှိမှုသည် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

"အဲ့ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ပန်းချီကား... သူ ဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ..."

ချန်ချောင်ယန်သည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်၊ သူ၏အသံသည် တုန်ရီနေသည်။

သူ နောက်ထပ်မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် စံအိမ်ပတ်လည်မှ အရိပ်များသည် ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ထူထဲလာသည်။ အပေါ်မှကြည့်လျှင် ၎င်းသည် အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော အနက်ရောင် အခေါင်းတစ်ခုနှင့် တူသည်။

"အခေါင်း..."

ချန်ချောင်ယန် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏ယခင်တည်ငြိမ်မှုသည် လုံးဝပျက်စီးသွားသည်။

အိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုသည် စံအိမ်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။