တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် လွဲချော်သွားသူနှစ်ဦး

လီကျွင်းသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေနယ်မြေကို အားကိုး၍ တစ္ဆေပန်းချီကားအတွင်းမှ ကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သတိပြုသင့်သည်မှာ တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားသည်။ ယန်ကျန့် ၎င်း၏ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်စဉ်က သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးပင်လျှင် မဖွင့်နိုင်ဘဲ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသည်။ တစ္ဆေတမန်တော်ဟု ကုတ်နံပါတ်ပေးထားသော တစ္ဆေပင်လျှင် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ တည်ရှိမှုကြောင့် အကျဉ်းချခံခဲ့ရသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ဒါက လီကျွင်း ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေမီးတောက်သည် တစ္ဆေပန်းချီကားအပေါ်တွင် ချုပ်တည်းမှုအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် အကြောင်းရင်းမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒီလို တစ္ဆေပန်းချီကားကို သွယ်ဝိုက်ထိန်းချုပ်ခြင်းမျိုးသည် ခြွင်းချက်များထဲမှ ခြွင်းချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လီကျွင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမဆို ဒီလိုမျိုး ပြန်လည်ဖန်တီးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ရှေးဟောင်းစံအိမ်အတွင်း...

လီကျွင်း၏ လက်ထဲမှ တစ္ဆေမီးတောက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံကာ ချဲ့ထွင်သွားသည်နှင့် မီးတောက်များအတွင်းမှ မိုးမျှော်တိုက်သည် စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေသည့် သဘာဝလွန်နယ်ပယ်မှ လက်တွေ့ဘဝသို့ တစ်ခဏအတွင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပုံရသည်။

ထိုသက်မဲ့ဖြစ်နေသော ဖင်အန်းမျှော်စင်သည် သူတို့ရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရှေးဟောင်းစံအိမ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်...

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမဟုတ် ဒါက အစားထိုးခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

လီကျွင်းဖြစ်စေ၊ ချန်ချောင်ယန်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် စံအိမ်အတွင်းမှ အခြားလှည့်လည်သွားလာနေသော တစ္ဆေများဖြစ်စေ အားလုံးသည် မြင်ကွင်းသစ်တစ်ခုသို့ တဖြည်းဖြည်း ကူးပြောင်းသွားကြပြီး ပန်းချီကား၏ နောက်ခံမှ ဖင်အန်းမျှော်စင်သို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဒီဖြစ်စဉ်သည် ယခုမှ စတင်ထင်ရှားလာခြင်းဖြစ်သည်။

အမှောင်ထုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်လာသည်။

အခေါင်းပုံသဏ္ဌာန် အမှောင်ထုသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒီရေကဲ့သို့ တိုးဝင်လာကာ လူတိုင်း၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ဒီပြောင်းလဲမှုသည် အခြားသူများ ရပ်တည်ရန် နေရာမကျန်တော့စေဘဲ သူတို့ကို မှိန်ဖျော့ပြီး သက်မဲ့ဖြစ်နေသော ဖင်အန်းမျှော်စင်သို့ ချဉ်းကပ်ရန် အတင်းအကျပ် တွန်းပို့သည်။

အကြောင်းမှာ အကယ်၍ သူတို့ မချဉ်းကပ်လျှင် သူတို့သည် အခေါင်းပုံသဏ္ဌာန် အမှောင်ထု၏ စားသုံးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။

ထိုအမှောင်ထု၏ မျိုချခြင်းကို ခံရသည်နှင့် ၎င်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် တစ္ဆေအခေါင်းထဲသို့ ခြေချခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

တစ္ဆေအခေါင်းအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသည်မှာ တကယ့် S-အဆင့် တစ္ဆေ၊ တစ္ဆေတမန်တော်ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေတမန်တော်နှင့် သီးခြားတွေ့ဆုံခြင်းသည် သေချာပေါက် သေဆုံးခြင်းကို အာမခံသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခြင်းသည် လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပိုင်းမှာ ဒီတစ်ခုဖြစ်သည်—

ဖင်အန်းမျှော်စင်သည် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ တကယ့်မူလအစဖြစ်သည်။ ၎င်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ကမ္ဘာသို့ ခြေချခြင်းနှင့် အတူတူပင်။ အကယ်၍ သင်သည် တစ္ဆေကြမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မိုးမျှော်တိုက်တွင် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သင် ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လမ်းနှစ်သွယ်စလုံးသည် သေခြင်းသို့ ဦးတည်သည်။

ပြီးတော့ ဒါက ချန်ချောင်ယန်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လီကျွင်း၏ တကယ့် ဝှက်ဖဲ ဖြစ်သည်။

လီကျွင်း၏ ခပ်အက်အက်အသံသည် တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းမှာ ထွက်ပေါက်မရှိတော့ဘူး။ နာနာခံခံနဲ့ အဆောက်အအုံထဲကို ဝင်သွားလိုက်။"

တစ္ဆေပန်းချီကားနှင့် တစ္ဆေတမန်တော်၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို ချေးငှားခြင်းသည် ကြီးမားသော စွန့်စားမှုများကို သယ်ဆောင်လာသည်။

သူသည် အလွန်အမင်း သတိထားရမည်။ အကြောင်းမှာ တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းသည် ၎င်းသည် သူနှင့်လည်း ဆက်သွယ်နေသည်ကို ဆိုလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခုမှားသွားလျှင် တစ္ဆေပန်းချီကားအတွင်းမှ တစ္ဆေကြမ်းများသည် လက်တွေ့ဘဝသို့ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခြေရှိသည်။ ဒီအကြောင်းကြောင့် လီကျွင်းသည် လုံးဝမလွှဲမရှောင်သာမှသာ ဒီအန္တရာယ်ရှိသော နည်းလမ်းကို ရှောင်ရှားသည်။

"ချန်ချောင်ယန်၊ ဒီအခြေအနေက အရမ်းမှားနေပြီလို့ ခံစားမိတယ်။ မြန်မြန် ထွက်ပြေးဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစား! လီကျွင်းနဲ့ အချိန်ဆွဲနေတာကို ရပ်လိုက်တော့ ဒါ မတန်ဘူး။"

ကျန်းချင်သည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူ၏ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကိုပင် စွန့်ပစ်လိုက်သည်။ သူ၏နောက်မှ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော အမှောင်ထုကို ရှောင်ရှားရင်း တောင့်တင်းစွာ ယိမ်းယိုင်ကာ ပြေးလွှားနေသည်။

ဝမ်ထုံသည်လည်း နှလုံးခုန်ရပ်မတတ် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ထွက်ပြေးနေသည်။

သို့သော် ဒါအားလုံးသည် အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းစံအိမ်သည် ထိုမျှသာ ကျယ်ဝန်းသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေသည့် သဘာဝလွန်နယ်ပယ်မှ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မိုးမျှော်တိုက်ရှိပြီး သူတို့နောက်တွင်မူ အစဉ်မျိုချနေသော အမှောင်ထုရှိသည်။

ရပ်တည်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသော နေရာငယ်လေးများပင်လျှင် ကြာရှည်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

ချန်ချောင်ယန်သည် ယခုမှ လွတ်မြောက်လာပြီး အပြင်လောကအကြောင်း များများစားစား မသိသော်လည်း သူ၏ထက်မြက်သော ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က သူ့ကို အချက်တစ်ချက် ပြောပြနေသည် - လီကျွင်းအမည်ရှိ ဒီလူငယ်သည် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် တစ္ဆေပန်းချီကားနှင့် တစ္ဆေအခေါင်းတို့၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများကို ချေးငှားခဲ့သည်။

"မင်း ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ရက်စက်တဲ့ နည်းဗျူဟာတွေတော့ ရှိတာပဲ။ ငါ ပိတ်မိနေခဲ့တာ လုံလောက်နေပြီ၊ အဲ့ဒီပန်းချီကားထဲမှာ နောက်တစ်ကြိမ် အကျဉ်းချမခံနိုင်တော့ဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းက တစ္ဆေတွေရဲ့ ခွန်အားကို ချေးငှားနေရုံသက်သက်ပဲ — မင်း သူတို့ကို တကယ်တမ်း ထိန်းချုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မကြီးနဲ့။ မင်း မမွေးခင်ကတည်းက ငါ ဒီတစ္ဆေကိစ္စတွေနဲ့ ရောနှောနေခဲ့တာ။"

ချန်ချောင်ယန်သည် လီကျွင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်၊ သူ၏မျက်လုံးများသည် မယိမ်းမယိုင်ဘဲ စူးရှနေသည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာတွင် ထူးဆန်းသော ကြမ်းတမ်းမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။သာမန်လူများတွင် မြင်တွေ့ရသည့် အမျိုးအစားမဟုတ်ဘဲ သူ၏သားကောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်နှင့် ပိုတူသည်။

လီကျွင်းသည် တစ္ဆေသရဲမီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရပြီး မယိမ်းမယိုင် ရပ်နေသည်။

"မင်း ငါ့ကို တားနိုင်မယ်လို့ ထင်ရင်တော့ ရှေ့တိုးပြီး စမ်းကြည့်လေ။"

သူ၏နောက်တွင် အရိပ်ထုဖြစ်နေသော ဖင်အန်းမျှော်စင်သည် ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။ ၎င်းသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာကို အပြည့်အဝ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်သည်။ သင် အဆောက်အအုံ၏ နံရံများကိုပင် ထိတွေ့နိုင်သည်၊ မီးလောင်နံ့ကို ရှူရှိုက်နိုင်ပြီး အတွင်းမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အေးစက်သော လေကို ခံစားနိုင်သည်။

လီကျွင်းသည် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ကမ္ဘာသို့ အတင်းအကျပ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ဒါက တာတုန်းမြို့၏ ရှေးဟောင်းစံအိမ် မဟုတ်တော့ပေ၊ ဒါက တစ္ဆေပန်းချီကားနှင့် သက်ဆိုင်သွားပြီ။ ဒီကမ္ဘာထဲတွင် သူတို့သည် သာမန်လူများဖြစ်စေ၊ တစ္ဆေဆရာများဖြစ်စေ မှန်ကန်သော ထွက်ပေါက်ကို မရှာဖွေနိုင်ဘဲ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်းရှိသူ တစ်ဦးတည်းမှာ တစ္ဆေမီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော လီကျွင်းသာဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မူလက ရှေးဟောင်းစံအိမ်အတွင်း၌ ရှိနေသော အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မှုန်ဝါးသော မျက်နှာသွင်ပြင်ရှိသည့် အမျိုးသမီးသည် ပုံသဏ္ဌာန်အားဖြင့် ရှင်းလင်းလာသည်။ သူမနှင့် ပတ်သက်၍ မပြည့်စုံသော တစ်စုံတစ်ခု ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသလိုပင်။

အထူးသဖြင့် အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ ခြေထောက်များသည် ယခုအခါ လုံးဝမြင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏မျက်နှာသွင်ပြင်များသည် ဖုံးကွယ်နေဆဲဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပန်းချီကားမှ ဒီအမျိုးသမီးသည် လှုပ်ရှားစပြုလာသည်။

သူမသည် ဖင်အန်းမျှော်စင်အပြင်ဘက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေပြီး လျှောက်သွားကာ ပျံဝဲနေသည်။ ရှင်းလင်းပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသော ခြေသံများသည် လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူမ၏ခြေသံများသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မကိုက်ညီပေသူမသည် မှုန်ဝါးသော အနီရောင် ပန်းထိုးဖိနပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အသံသည် ရှေးဟောင်းသစ်သားကြမ်းခင်းများပေါ်တွင် သားရေဖိနပ်များ နင်းလျှောက်နေသလိုပင်။

တစ္ဆေခြေသံများ...

ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သူမ၏ခြေသံများသည် ၎င်းချဉ်းကပ်လာသည့် မည်သူ့ကိုမဆို သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်။ အတိတ်က အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာ အသက်ဝင်နေစဉ်မှာပင် ယန်ကျန့်သည် ဒီစည်းမျဉ်းနှင့်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည် ဒါက ခုခံရန် နီးပါးမဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ပန်းချီကားမှ အမျိုးသမီးသည် တစ်ဦးတည်းသော ကြောက်မက်ဖွယ်တည်ရှိမှုမဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေအခေါင်း၏ အမှောင်ထုသည် ဆက်လက်ဖိအားပေးလာနေစဉ် သူမသည် ဧရိယာကို လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

ချန်ချောင်ယန်၊ ကျန်းချင်နှင့် ဝမ်ထုံတို့တွင် လွတ်မြောက်ရန် လမ်းကြောင်းမကျန်တော့ပေ။

S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားရလိမ့်မည်။

ဒီနည်းဗျူဟာတစ်ခုတည်းဖြင့် လီကျွင်းသည် မည်သည့်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် သို့မဟုတ် မည်သည့်ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်တည်မှုကိုမဆို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း...ချန်ချောင်ယန်သည် ရယ်မောစပြုလာသည်၊ သူ၏အေးစက်သော ပြုံးရယ်မှုသည် အသံကင်းမဲ့နေသည်။

"လူငယ်လေး၊ မင်း တကယ်ပဲ ချန်ချောင်ယန်၊ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူဆိုတဲ့ နာမည်က အခေါင်းပေါက် မြှောက်ပင့်မှုသက်သက်ပဲလို့ ထင်နေတာလား။ အဲ့ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ပန်းချီကားနဲ့ အဲ့ဒီအခေါင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ချေးငှားရုံနဲ့ ငါ့ကို အလျော့ပေးစေမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ မင်းသာ ငါ့ကို ဖြုတ်ချဖို့ စီစဉ်နေတယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ပညာပေးခွင့်ပြုပါ ငါ့အသက်၊ ချန်ချောင်ယန်ရဲ့အသက်က တစ္ဆေတွေတောင် မယူနိုင်တဲ့အရာပဲ။"

သူသည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

လက်နှစ်ဖက်စလုံးသည် စံအိမ်၏ ဒုတိယထပ်လသာဆောင်မှ ယိုယွင်းနေသော လက်ရန်းအဟောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သို့သော် သူသည် ထိခိုက်မှုမရှိပုံရသည်။သူ သိမ်းပိုက်ထားသော နေရာသည် ရှေးဟောင်းစံအိမ်နှင့် သက်ဆိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။ တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ကမ္ဘာသည် သူ့အပေါ်သို့ မကျူးကျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

"အဲ့ဒါ... အဲ့ဒါ ဘာလဲ။"

လီကျွင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။

သူ၏အမှောင်ရောင် မျက်လုံးပေါက်များတွင် တစ္ဆေမီးတောက်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ ချန်ချောင်ယန်ပတ်လည်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံရိပ်လေးခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် တစ္ဆေကြမ်းများနှင့်တူသော်လည်း အလောင်းကောင်လေးခုနှင့် ပို၍ပင်တူသည်။

အလောင်းကောင်တစ်ခုစီသည် ထူးဆန်းသည်။ တစ်ခုမှာ ခြောက်သွေ့မည်းနက်နေပြီး သူ၏အသားသည် သူ၏အရိုးများကို တင်းကျပ်စွာ ကပ်နေသည်။ နောက်တစ်ခုမှာ ဖူးရောင်ပြီး ဖြူဖျော့နေသည်၊ အချိန်အကြာကြီး ရေတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သလိုပင်။ တတိယတစ်ခုမှာ ကြေမွနေပြီး ထက်မြက်သော လက်နက်များမှ အမာရွတ်များကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ ထိခိုက်မှုမရှိပုံရသော်လည်း တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေတ်သစ်တွင် သိသိသာသာ နေရာလွဲနေသည်။

ဒီအလောင်းကောင်လေးခုသည် ထူးခြားသော တစ္ဆေကြမ်းလေးကောင်ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။

သို့သော် အေးစက်စရာကောင်းသော အပိုင်းမှာ တစ္ဆေများသည် လက်ချင်းတွဲထားပြီး ချန်ချောင်ယန် ပတ်လည်တွင် စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ရပ်ကာ မထိုးဖောက်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခု ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူ့ကို တစ္ဆေပန်းချီကား၏ လွှမ်းမိုးမှုနှင့် တိုးဝင်လာသော အမှောင်ထုမှ လုံးဝကာကွယ်ပေးထားသည်။

လှည့်လည်သွားလာနေသော ပန်းချီကားမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ ပျံဝဲနေသော်လည်း သူမသည် ချန်ချောင်ယန်အနီးသို့ ဘယ်တော့မှ မချဉ်းကပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ကမ္ဘာနှင့် သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သူ၏ကိုယ်ပိုင် သဘာဝလွန်နည်းလမ်းများကို အားကိုး၍ သူ၏ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေခဲ့သည်။

"နှမြောစရာပဲ။ မင်းသာ နည်းနည်းစောစောလာခဲ့ရင် ငါ အမိန့်ပေးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ပန်းချီကားနဲ့ အခေါင်းကို ခုခံဖို့ မလုံလောက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ့ပြင်ဆင်မှုက အပြည့်အဝ မပြီးသေးပေမယ့် ငါ့ကို အသက်ရှင်နေအောင် ထိန်းထားဖို့ လုံလောက်တယ်။"

ချန်ချောင်ယန်၏ မျက်လုံးများသည် သိမ်မွေ့စွာ ရွှေ့လျားသွားသော်လည်း သူ၏စူးရှပြီး မယိမ်းမယိုင်သော အကြည့်သည် လီကျွင်းအပေါ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါက တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူပဲ။ မင်းကတော့... ပျောက်ကွယ်သွားသင့်တဲ့သူပဲ။"

ထိုစကားများနှင့်အတူ ရှေးဟောင်းနာရီအချက်ပေးသံများ စီးရီးတစ်ခုသည် စံအိမ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရှေးဟောင်းစံအိမ်အတွင်းမှ ခေါင်းလောင်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် မြည်ဟိန်းစပြုနေပြီဖြစ်သည်။

ချန်ချောင်ယန်သည် စံအိမ်အတွင်းမှ အချိန်ကို ပြန်လည်စတင်ကာ ကျိန်စာသင့်နေသော ပန်းချီကားနှင့် အခေါင်းကို နှင်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

အချက်ပေးသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ်

လက်တွေ့ဘဝတွင် ပေါ်ပေါက်နေသော ဖင်အန်းမျှော်စင်သည် အိပ်မက်ယောင်ကဲ့သို့ ပုံပျက်သွားပြီး မှေးမှိန်သွားသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော အမှောင်ထုသည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး လှည့်လည်သွားလာနေသော အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည်ပင် အရာအားလုံးသည် ထာဝရပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အစွန်းတွင် ရှိနေသလို အငွေ့ပျံသွားသည်။

သို့သော်လည်း ချန်ချောင်ယန် သိမ်းပိုက်ထားသော နေရာသည်လည်း မှေးမှိန်စပြုလာပြီး လီကျွင်းသည် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။

ဒါက စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ချန်ချောင်ယန်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ စံအိမ်၏ ပြန်လည် စတင်နေသော နာရီသည် သူ့ကို လက်ရှိအချိန်မှ နှင်ထုတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

လီကျွင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းက အချည်းနှီးပဲ။ ငါတို့ တူညီတဲ့ အချိန်ဇယားထဲမှာ တည်ရှိနေတယ် — မင်း ဘယ်သွားသွား ငါလည်း အဲ့ဒီမှာ ရှိနေမှာပဲ။"

ချန်ချောင်ယန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေက မတူညီတဲ့နည်းလမ်းတွေနဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်။ နာရီရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ပန်းချီကားနဲ့ အခေါင်းအပေါ်မှာ တူညီတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ မသက်ရောက်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါက သူတို့နဲ့ မတူဘူး။"

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ပုံစံသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီကျွင်းသည် သူရှိနေသည့်နေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဆုတ်ခွာသွားသော အမှောင်ထုသည် နောက်တစ်ကြိမ် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်၊ မှိတ်တုတ်ခတ်နေသော ဖင်အန်းမျှော်စင်၏ အိပ်မက်ယောင်သည် ၎င်း၏ကြည်လင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော ပန်းချီကားမှ အမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် ပြန်ပေါ်လာသည်...

သဘာဝလွန်စွမ်းအားများသည် အလွန်အားကောင်းသည်။ နာရီ၏ ပြန်လည်စတင်ခြင်းစွမ်းအားပင်လျှင် သူတို့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ ယာယီအားဖြင့်သာ ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

ချန်ချောင်ယန်ကတော့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းဖြင့် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

လီကျွင်းကတော့ ပြန်လည်စတင်ရန် ကျရှုံးခဲ့ပြီး နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏အသက်ရှုသံအောက်တွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ဒေါသနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ ရောနှောနေသည်။

"ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ အဘိုးကြီး"

ဒီလျှို့ဝှက်သော ပြိုင်ဘက်သည် သဘာဝလွန်စွမ်းအားများအပေါ်တွင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုရှိသည်။ သူ ချန်ချောင်ယန်ကို တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ကမ္ဘာအတွင်း၌ ထောင်ချောက်ဆင်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏လှည့်ကွက်ဖြင့် ရှောင်တိမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ကျန်ရှိနေသမျှမှာ အရေးမပါသော လူနှစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

ကျန်းချင်နှင့် ဝမ်ထုံ...

နှစ်ဦးသားသည် ရှေးဟောင်းစံအိမ်အတွင်း၌ မရှိတော့ဘဲ တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက် သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လီကျွင်းသည် ဘာမှမပြောဘဲ သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

တစ္ဆေမီးတောက်သည် မှေးမှိန်သွားပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များကို သီးခြားခွဲထုတ်လိုက်သည်။

အေးစက်စိမ်းလန်းသော မီးတောက်တစ်ခုသည် လီကျွင်း၏ လက်ဖဝါးတွင် ခြိမ်းခြောက်စွာ မှိတ်တုတ်ခတ်နေသည်။ ၎င်းအတွင်း၌ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သော၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖิงအန်းမျှော်စင်သည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး ကျန်းချင်နှင့် ဝမ်ထုံတို့၏ အရိပ်ထုပုံရိပ်များကို သူတို့ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေစဉ် မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် အဆုံးတွင် လီကျွင်းသည် သူ၏လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး မီးတောက်ကို ငြိမ်းသတ်လိုက်ရာ သဘာဝလွန်ခြေရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ္ဆေပန်းချီကားသည် ရပ်တန့်သွားသည်။ တစ္ဆေအခေါင်းသည် လက်တွေ့ဘဝကို မကျူးကျော်တော့ပေ။

လီကျွင်းသည် တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့ပြီး မှိန်ဖျော့သော ရှေးဟောင်းစံအိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"လီကျွင်းလား။ မင်း ဒီမှာ ဘာလို့ရောက်နေတာလဲ။"

ရုတ်တရက် အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသံတစ်ခုသည် စံအိမ်အတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လီယန်သည် စံအိမ်၏ တတိယထပ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ့ကို အံ့ဩတကြီး ငုံ့ကြည့်နေသည်။

"မင်း... လီယန်လား"

လီကျွင်းသည် သူ့ကို မှတ်မိသည်။ သူ၏ခေါင်းကို မော့လိုက်ရာ သူ၏အမှောင်ရောင် မျက်လုံးပေါက်များမှ တစ္ဆေသရဲမီးတောက်များသည် ခြိမ်းခြောက်စွာ ကခုန်နေသည်။

"နေဦး၊ မင်းနောက်မှာ —"

ရုတ်တရက် လီကျွင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လိမ်ကောက်သွားပြီး သူ လီယန်နှင့်အတူ ရပ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့သည် လူလတ်ပိုင်းစုံတွဲတစ်တွဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏အသားအရေသည် ဖျားနာနေသလို ဖြူဖျော့နေကာ သေမင်းတမန်အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူတို့သည် နေရာမှာတင် အေးခဲနေသော အလောင်းကောင်နှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရပ်နေကြသည်။

တစ္ဆေတွေ!

သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ...

သူတို့သည် ရှေးဟောင်းစံအိမ်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများဖြစ်သည်။