← Chapters

ဘယ်ကလာတဲ့ ဘုန်းကြီးခေါင်းပြောင်က ငါ့ရဲ့ တာအိုစိတ်နှလုံးကို လာဖျက်ဆီးရတာလဲ

Vol. 49 Ch. 722

ဘယ်ကလာတဲ့ ဘုန်းကြီးခေါင်းပြောင်က ငါ့ရဲ့ တာအိုစိတ်နှလုံးကို လာဖျက်ဆီးရတာလဲ

Vol. 49 Ch. 722

"ငါ မင်းကို မြစ်ဝါစမ်းချောင်းဆီ ခေါ်သွားပေးနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မြစ်ဝါရေက တိုက်စားခြင်းကနေလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်"

ကောင်မလေးက နူးညံ့စွာ ဆိုသည်။

"တစ္ဆေဘုရင်ရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်"

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်များကို အရိုအသေပေးသည့်အနေဖြင့် ယှက်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို အခုမှ ကျေးဇူးမတင်နဲ့ဦး။ ငါ့မှာ အခြေအနေတစ်ခု... မဟုတ်ဘူး၊ နှစ်ခု ရှိတယ်"

"တစ္ဆေဘုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါ။ ဒါသာ ကျွန်တော့်စွမ်းရည်အတွင်းမှာ ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး မီးထဲရေထဲ ဖြတ်သန်းရရင်တောင် ကျွန်တော် လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ရင်ဘတ်ကို ထုရင်း ကြေညာလိုက်သည်။

"ပထမဦးဆုံး၊ အရင်က လက်ဆောင်တွေ... အင်း၊ အရေအတွက်က လုံလောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်"

အား….. သူမက အချိုပွဲတွေရဲ့ စွဲမက်မှုအောက်ကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ။ သူမ သွားပိုးစားမှာ မကြောက်ဘူးလား...

ချင်ဖုန်းက ရယ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး"

"ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်း မြစ်ဝါစမ်းချောင်းတွေရဲ့ အဆုံးကနေ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းတစ်ပွင့်ကို ဆွတ်ခူးပြီး ငါ့ကို ပေးစေချင်တယ်" ကောင်မလေးက လေသံအေးဖြင့် ဆိုသည်။

အကယ်၍သာ ထိုမိစ္ဆာများကြောင့် အဖျက်ဆီးခံရဆုံး ဒေသများကို ပြောရမည်ဆိုလျှင် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ရှေ့ဆုံးတွင် ရှိလိမ့်မည်။ နတ်ဘုရားစည်းမျဉ်းများ နှောင့်ယှက်ခံရရုံသာမက တစ္ဆေဘုရင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ပြန်လည်မွေးဖွားခဲ့ရသည်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်း၏ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတ္တိများကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်မှတော့ မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများစွာ ရှင်သန်ခဲ့သော တစ္ဆေဘုရင်ကလည်း ဒါကို သေချာပေါက် သိရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။ သူမ၏ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို တောင်းဆိုခြင်းမှာ ဒါကြောင့်မို့လို့ တော်တော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ အရှင်မင်းကြီး။ ကျွန်တော် အချိန်အများကြီး ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီးပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို မြစ်ဝါစမ်းချောင်းမြစ်ဆီကို အမြန်ဆုံး ပို့ပေးပါ"

ကောင်မလေးငယ်က သူမ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်၏ အနက်ရောင်မြူများက ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ မျိုချသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အမှောင်က ဆုတ်ခွာသွားသော ဒီရေကဲ့သို့ နောက်ဆုတ်သွားသောအခါ ချင်ဖုန်းက သူ၏ကိုယ်သူ မရင်းနှီးသော နေရာတစ်ခုတွင် တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး လှိုင်းများ ရိုက်ခတ်သံက သူ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အရင်းအမြစ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မီတာတစ်ရာခန့်အကွာတွင် လှိုင်းထန်ပြီး ရွှံ့ဝါရောင်ကန်တစ်ခုက မျက်စိတစ်ဆုံး ရှည်လျားနေသည်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး လှိုင်းများ ရိုက်ခတ်လိုက်တိုင်း ချင်ဖုန်းက သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ဖြစ်တည်မှု နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏အပြောင်းအလဲကို မြင်သောအခါ ဖခင်ချင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဖုန်းအော်၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

ချင်ဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏အမူအရာက အလွန်အမင်း တင်းမာနေသည်။ အသံကို နားထောင်ရုံမျှဖြင့် သူ့ကို မတည်မငြိမ် ခံစားသွားစေသည်။ သူသာ မြစ်ဝါစမ်းချောင်းရေနှင့် ညစ်ညမ်းသွားခဲ့လျှင် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အန္တရာယ် ရှိနေသည်။

မုန်ရွှမ်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ကပ်ဘေးတွေ မကျရောက်ခင်တုန်းက မြစ်ဝါစမ်းချောင်းတွေက ကွယ်လွန်သူတွေရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို လမ်းညွှန်ပြီး သူတို့ကို ပြန်လည်ဝင်စားဖို့ ပို့ဆောင်ပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကန်ရေက အရမ်းကြည်လင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်တွေရဲ့ သေခြင်းစွမ်းအင်နဲ့ နာကြည်းမှုတွေကို ဆေးကြောပေးနိုင်ခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှာ နတ်ဘုရားစည်းမျဉ်းတွေ နှောင့်ယှက်ခံရပြီးနောက်မှာတော့ မြစ်ဝါစမ်းချောင်းတွေက သေဆုံးသူတွေရဲ့ အမုန်းတရားနဲ့ နာကြည်းမှုတွေကို စတင်စုဆောင်းလာခဲ့တယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဒါက ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ တစ္ဆေတွေနဲ့ ကွယ်လွန်သူစိတ်ဝိညာဉ်တွေတောင်မှ ဒါကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မချဉ်းကပ်ဝံ့ကြဘူး"

နာမည်က ပုံပျက်နေသော နတ်ဘုရားစည်းမျဉ်းများကြောင့် ဖုံးကွယ်ခြင်း ခံထားရမည်မှာ သေချာသည်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ လူ့ဘုံကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သော မိစ္ဆာနှင့် ဆင်တူသည်... ချင်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားနေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်မလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်က မြင့်တက်လာပြီး ချင်ဖုန်းဘေးတွင် မျောလွင့်နေသည်။ သူမ၏ လက်ငယ်လေးက သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက သူ့ထဲသို့ စီးဝင်သွားကာ မြစ်ဝါစမ်းချောင်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်က မြစ်ဝါစမ်းချောင်းရေနဲ့ ညစ်ညမ်းသွားရင်တောင်မှ မင်း ပျောက်ကွယ်သွားမယ့် အန္တရာယ် မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း သတိထားရမယ့် အခြေအနေတစ်ခုတော့ ရှိတယ် - ငါ့ရဲ့ အကာအကွယ်က အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန်အထိပဲ ခံနိုင်မှာ"

"မြစ်ဝါစမ်းချောင်းတွေရဲ့ သေခြင်းအငွေ့အသက်က အခု အဆိပ်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီ။ မင်းသာ အဲ့ဒီအချိန်အတွင်းမှာ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို မရရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါ မင်းကို ပြန်ဆွဲခေါ်ရလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် မြစ်ဝါစမ်းချောင်းတွေရဲ့ အဆိပ်ငွေ့တွေက မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ထဲကို စိမ့်ဝင်သွားပြီး အဲ့ဒီအခါကျရင် ဘယ်သူမှ မင်းကို ကယ်တင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

တစ္ဆေဘုရင်က အလေးအနက် ဆိုသည်။ ချင်ဖုန်းက အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ အရှင်မင်းကြီး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ပို့ပေး... နေဦး၊ ဘာ"

သူ စကားပင် မဆုံးသေးခင်မှာပင် ကောင်မလေးက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီရောင် နှုတ်ခမ်းများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အသက်ရှုထုတ်လိုက်ရာ ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး မြစ်ဝါစမ်းချောင်းများ၏ အဝေးကမ်းသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ဝီဝီမြည်သံနှင့်အတူ လေတိုက်ခတ်သံက အဆုံးမရှိသော ညည်းညူသံများနှင့် ရောနှောနေသည်။

မြစ်ဝါစမ်းချောင်းရေက ချင်ဖုန်းအပေါ်သို့ ပက်ဖျန်းလာသော်လည်း ဒါတွေအားလုံးကို တစ္ဆေဘုရင်၏ ကာကွယ်မှုက ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူက ရေထဲတွင် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော တစ္ဆေပုံရိပ်များစွာ ရုန်းကန်ငိုကြွေးနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ရေစီးကြောင်းက သူတို့ကို ပို၍နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ဆွဲယူသွားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

အခါအားလျော်စွာ သူက မြစ်ဝါစမ်းချောင်းများ၏ အောက်ခြေတွင် တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေသော မှိန်ဖျော့သည့် အစိမ်းရောင်အလင်းများကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

'ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီအလင်းတန်းတွေက တစ္ဆေစစ်သူကြီးတွေ သူတို့ရဲ့ အသက်မီးကို စုစည်းဖို့ အသုံးပြုတဲ့ အသက်ကြယ်တာရာတွေ ဖြစ်သင့်တယ်...'

မြစ်ဝါစမ်းချောင်းများ၏ ကျယ်ပြန့်မှုမှာ ချင်ဖုန်း၏ စိတ်ကူးထက် အများကြီး သာလွန်သည်။ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ခဏတာ ပျံသန်းပြီးနောက်မှာပင် အဆုံးကို မြင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ရုတ်တရက် ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခုက သူ့ထံသို့ လွင့်ပျံ့လာပြီး ထိုလားရာသို့ သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ မြစ်ဝါစမ်းချောင်းရေက နယ်နိမိတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

နယ်နိမိတ်၏ အလွန်တွင် အခြားဘုံတစ်ခု ရှိနေပြီး အဆုံးမဲ့သော စကြဝဠာကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သည်။ မြစ်ဝါစမ်းချောင်းများနှင့် ထိုနေရာလွတ်ကြားမှ ဆုံမှတ်တွင် နီရဲသော ပန်းအများအပြား ဖူးပွင့်နေပြီး စွဲမက်ဖွယ်ရာ တောက်ပမှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူတို့၏ သွယ်လျသော အစိမ်းရောင်ပင်စည်များနှင့် အရွက်များက မြစ်ဝါစမ်းချောင်းရေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်နေသည်။

"အဲ့ဒါ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာက ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ဝင်းပသွားပြီး သူက သူ၏ပုံစံကို တည်ငြိမ်စေကာ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူက ပန်းကို ဆွတ်ခူးရန် သူ၏လက်ကို သတိဖြင့် ဆန့်တန်းလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် မျှော်လင့်မထားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

စွဲမက်ဖွယ်ရာ ရနံ့တစ်ခုက ပန်းပွင့်ဖတ်များမှ ထွက်ပေါ်လာစပြုသည်။ ချင်ဖုန်းက မတော်တဆ ရှူရှိုက်မိလိုက်ပြီး သူ၏အသိစိတ်က မှုန်ဝါးစပြုလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရှုခင်းများက ဝဲဂယက်တစ်ခုထဲတွင်ကဲ့သို့ ပုံပျက်စပြုလာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှုခင်းက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မြေကြီးမှာ ပျက်စီးနေပြီး အလောင်းများနှင့် အပျက်အစီးများက မျက်စိတစ်ဆုံး ရှည်လျားနေသည်။ သူ ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိသော်လည်း အဆောက်အဦးအချို့၏ အကြွင်းအကျန်များကတော့ မရေမရာ ရင်းနှီးနေပုံရသည်။

ဂျွတ်! ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူက ကျိုးပဲ့နေသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုပေါ်တွင် "မြို့သခင်" ဟူသော မှိန်ဖျော့သည့် စာလုံးများကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ သဘောပေါက်သွားသည် - ဒါဟာ ဆွေယန်မြို့ပင်!

အပျက်အစီးများကြားတွင် စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်ဖြူစတစ်စက လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ်လွင့်နေသည်။ ချင်ဖုန်း ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ သူ၏နှလုံးသားက ဆုပ်ကိုင်ခံလိုက်ရသည်။ ယာအန်းနှင့် ပိုင်ဝူရွှမ်းတို့၏ အလောင်းများက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။ သူတို့က သူတို့၏ ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း အဆုံးတွင်တော့ သူတို့နှစ်ဦးလုံး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြင်ကွင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲစပြုလာသည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုတွင် တွေ့ရှိလိုက်ပြီး အတွင်းပိုင်းမှာ အဝတ်ဖြူများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။

ဝိညာဉ်ကမ္ပည်းပြားများ ထားရှိရာ စားပွဲရှေ့တွင် ကျန့်လီနှင့် ဖေးလန်တို့က ၀၀တုတ်တုတ် ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို ပွေ့ချီထားပြီး သူတို့၏ အမူအရာများက မခံမရပ်နိုင်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် လေးလံနေသည်။ ချင်ဖုန်းက အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်လိုက်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရခဲ့ပေ။ သူက အထိမ်းအမှတ် ကမ္ပည်းပြားများပေါ်မှ နာမည်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်နာမည် ဖြစ်နေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ငါ့မိန်းမနှစ်ယောက် အသက်ရှင်နေသေးပြီး ကလေးတွေလည်း ဘေးကင်းစွာ မွေးဖွားလာခဲ့တယ်... ချင်ဖုန်းက မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကြောင့် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်! မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးလက်များက ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး ဘိုးဘေးခန်းမဆောင်ကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြေမွသွားစေသည်။

အပျက်အစီးများက သူ၏ဇနီးများနှင့် ကလေးများကို မျိုချသွားသည်။ မိစ္ဆာသတ္တဝါက မင်းနေပြည်တော်တွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ၎င်း၏ ဧရာမနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပုံစံက မြို့ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ချင်စံအိမ်တော်မှာ အပျက်အစီးများအဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားပြီး သူ၏ညီငယ်မှာ ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရကာ မေမေလေးနှင့် အခြားသူများမှာ မလွဲမသွေ တိုက်ခိုက်မှု၏ သားကောင်များ ဖြစ်သွားကြသည်။ ပြီးတော့ ပြိုကျသွားသော စံအိမ်တော်မှ လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်မရှိပေ။

"မဟုတ်ဘူး"

ချင်ဖုန်း၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံက လေထုကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ၏နှလုံးသားက စုတ်ပြတ်သွားကာ သေဆုံးရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားပြီး ချင်ဖုန်းက ပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ နစ်မြုပ်သွားပုံရကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ဆက်လက်ကျဆင်းနေသည်။ သူ၏ချစ်ခင်ရသူများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဆုံးရှုံးရခြင်းက သူ၏စိတ်ဓာတ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်- သူက ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားချင်ရုံသာ ရှိပြီး ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ထိုစဉ် အသံတစ်သံက သူ၏နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

"တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းက နှစ်တစ်ထောင်ကြာ ဖူးပွင့်ပြီးနောက် နှစ်တစ်ထောင်ကြာ ညှိုးနွမ်းသွားတယ်။ သူ့ရဲ့ ပွင့်ဖတ်တွေနဲ့ အရွက်တွေက ဘယ်တော့မှ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်မမြင်ရတော့ဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒါက လောကကြီးက ချစ်သူအားလုံးကို မုန်းတီးတယ်"

"မင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲက တွယ်တာမှုတွေက သူ့ကို အခွင့်ကောင်းယူခွင့် ပေးလိုက်တာပဲ။ မင်းသာ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရင် မင်း စိတ်အထင်မှားမှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တယ်"

ထိုစကားများ မှေးမှိန်သွားသည်နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ရွတ်ဆိုသံများက ချက်ချင်း လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က စိတ်အထင်မှား နယ်ပယ်တွင် ဆက်လက်ထိုးကျနေစဉ်မှာပင် သူက သူ၏ပတ်လည်မှ အရာအားလုံးမှာ စိတ်အထင်မှားမှုများဖြစ်ကြောင်း အခု နားလည်သွားသည်!

"ဒါက အထင်ကြီးစရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်တဲ့ စိတ်အထင်မှားမှုပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေရဲ့ တစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင်ထက်တောင် ပိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းရဲ့ ဒီလို သက်ဝင်လှုပ်ရှားတဲ့ စိတ်အာရုံခြောက်ခြားမှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်အကြောင်းကို တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဖူးဘူး"

သူက လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းရှာဖွေနေသော်လည်း သူ၏နားထဲမှ ရွတ်ဆိုသံက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရုံသာ ဖြစ်ပြီး အခါအားလျော်စွာ လောကီဘုံကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာကို ရှာဖွေရန် ပြောဆိုမှုများ ပါဝင်နေသည်။ စိတ်ရှည်မှု ပျောက်ဆုံးသွားသော ချင်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဘယ်ကလာတဲ့ ဘုန်းကြီးခေါင်းပြောင်က ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှုကို လာနှောင့်ယှက်နေရတာလဲ"

လောကီဘုံကို စွန့်လွှတ်ရမယ် ဟုတ်လား။ ဗုဒ္ဓဘာသာကို ရှာဖွေရမယ် ဟုတ်လား။ နောက်နေတာလား။ မိန်းမတွေမရှိဘဲ ဒီနေ့ ရှင်သန်နေရတာနဲ့ သေဆုံးသွားတာနဲ့ ဘာများ ခြားနားလို့လဲ။

All Chapters