ငွေရှာနည်းလမ်း

ပိုင်ဆု၏ စွမ်းရည်မှတစ်ဆင့် ချင်ဖုန်းက တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို လူ့ကမ္ဘာသို့ အောင်မြင်စွာ ပို့လွှတ်ခဲ့သော်လည်း ထိုတစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းက မသေနိုင်ပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်သော မိစ္ဆာကို တကယ်ပဲ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနိုင်မလားဆိုတာကိုတော့ သူကိုယ်တိုင် မသေချာပေ။ တစ္ဆေဘုရင်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုအရ ချင်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်က သူလာခဲ့ရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

မြစ်ဝါစမ်းချောင်းများက လျှံတက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ကျန်ရှိနေသော တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းအနည်းငယ်မှာ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထူထဲသော သေခြင်းစွမ်းအင်က မြစ်ဝါစမ်းချောင်းများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မြင့်တက်နေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်များ၏ ငိုညည်းသံများက ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

ချင်ဖုန်းက မြေလျှိုးဘုရားလောင်း ပြောခဲ့သည်များကို တွေးတောလိုက်သည်။ မြစ်ဝါစမ်းချောင်းများမှ စိတ်ဝိညာဉ်အားလုံးကို ကယ်တင်ရန်မှာ ဘယ်လောက် လွယ်ကူနိုင်မှာလဲ။

...

ချင်ဖုန်း ကမ်းစပ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုက သူ၏လက်ထဲမှ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းအပေါ်သို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ကောင်မလေးငယ်လေးက ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်မှ မှေးမှိန်နေသော ရွှေရောင်အလင်းကို တွေးတောသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

မုန်ရွှမ်းက လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"တစ်ပွင့်တည်းလား"

"ဒီတစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းက ကိုင်ထားရတာ အရမ်းအေးစက်တယ်။ ကျွန်တော် မူလက ပိုခူးချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အကန့်အသတ်က ပန်းနှစ်ပွင့်ပဲ"

"ကျွန်တော် တစ်ပွင့်ကို လူ့ကမ္ဘာကို ပြန်ပို့နှင့်ပြီးပြီ။ ပြီးတော့ ဒီတစ်ပွင့်ကတော့ ကျွန်တော် တစ္ဆေဘုရင်ကို ကတိပေးခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ"

ဒီလိုပြောရင်း ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ထဲမှ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ မုန်ရွှမ်းက ၎င်းကို လက်ခံရန် ပင်ကိုယ်အသိဖြင့် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း သူမ၏ လက်ဖဝါးက ပန်းကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ထိတွေ့နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ချင်ဖုန်းကလည်း ဒါကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ အစောပိုင်းက မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက သက်ရှိများသာ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို ထိတွေ့နိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့ပြီး အခုတော့ ဒါဟာ အမှန်တကယ်ပင် ဒီအတိုင်းဖြစ်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် နတ်ပင်လယ်အတွင်းမှ ပိုင်ဆုနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ပါးလွှာသော အစိမ်းရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများက သူ၏လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာစပြုပြီး တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ထပ်ကြိုးစားကြည့်ပြီး ခင်ဗျား ကိုင်လို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်ပါဦး"

မုန်ရွှမ်းက ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်ရာ သူမ ပျော်ရွှင်စွာပင် သူမ၏ လက်ဖဝါးက တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို ဖြတ်သန်းမသွားတော့ဘဲ ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ မုန်ရွှမ်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

"အရှင်မ"

ကောင်မလေးက ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာပြီး တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို ယူလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းကို မော့ကြည့်ရင်း သူမက အလေးအနက် ဆိုသည်။

"ငါ မင်းအပေါ် ကျေးဇူးကြွေးတင်သွားပြီ။ တောင်းဆိုစရာတစ်ခုခု ရှိရင် လွတ်လပ်စွာ မေးပါ"

ချင်ဖုန်းက သူ၏အကြည့်ကို အဝေးမှ အဖေ့ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။ အဖေတစ်ယောက်က သူ့သားကို အသိဆုံးပင်။ ချင်ကျန့်အန်းက ချင်ဖုန်း၏ အတွေးများကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ခန့်မှန်းမိလိုက်ပြီး ပယ်ချသည့်အနေဖြင့် ဆိုသည်။

"သွားစမ်းပါ၊ မင်းအဖေက မြေအောက်ကမ္ဘာက အစွမ်းအထက်ဆုံး သတ္တဝါတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ ဒီတော့ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုဘူး"

ချင်ဖုန်းက အာရုံမစိုက်ပေ။ သူက သူ၏အဖေကို တစ်ကြိမ် ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆုံးရှုံးရန် ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ။ ချင်ဖုန်းက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆိုသည်။

"တစ္ဆေဘုရင်က ကျွန်တော့်အဖေကို ဂရုစိုက်ပေးပြီး သူ အန္တရာယ်ကျရောက်နေချိန်မှာ ကယ်တင်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ကောင်မလေးက ချင်ကျန့်အန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်-

"ကောင်းပြီ"

ခဏရပ်တန့်ပြီးနောက် သူမက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသကဲ့သို့ လေဟာနယ်ထဲသို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော အသွင်အပြင်နှင့် မည်းနက်နေသော အရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါ မင်းအတွက်"

ဟမ်؟ ဒါက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ပါးက ပေးတဲ့ ရတနာတစ်မျိုးမျိုးများလား

ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက ဝင်းပသွားပြီး သူက အရွက်ကို သူ၏လက်ထဲတွင် ယူလိုက်ကာ စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

"မင်းက သက်ရှိနဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ဆက်သွယ်ဖို့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းမျိုး သုံးခဲ့လဲဆိုတာကို ငါမသိပေမဲ့ အဖြစ်မှန်ကတော့ မင်းက လူ့ကမ္ဘာက ပစ္စည်းတွေကို မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ယူဆောင်လာနိုင်တယ်"

"ဒီအရွက်က ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ စိမ့်ဝင်နေတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်း လူ့ဘုံနဲ့ မြေအောက် ကမ္ဘာဘုံကို ဆက်သွယ်တဲ့အခါ မင်းသာ ဒီအရွက်ကို ကိုင်ထားသမျှ နေရာလွတ်လမ်းကြောင်းက ငါ့အနီးအနားမှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်"

"သဘောပေါက်ပြီ..." ချင်ဖုန်းက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောထွက်သွားသည်။

"ဒါပဲလား"

ကောင်မလေးက လျစ်လျူရှုစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ်။ မင်း ဒီတစ်ခေါက် ယူဆောင်လာခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်က လုံလောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်။ မင်း လူ့ဘုံကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက်မှာ လက်ဆောင်တွေကို အချိန်မီ ပို့ဖို့ သတိရပါ။ နားလည်လား"

"အချိန်မီ လက်ဆောင်တွေ ပို့ရမယ် ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ လူ့ကမ္ဘာမှာ ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ကျွန်တော် ကြောက်တာက..."

"နားလည်ပါပြီ" ချင်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာ ခေါင်းစဉ်ပြောင်းလိုက်သည်။

"အင်းဟင်း" ကောင်မလေးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေချီစွမ်းအင်ဖြင့် ပုံဖော်ထားသော တံစဉ်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး သွားကြိတ်လိုက်သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေအားလုံးက ဓားပြတွေလား အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အဆက်မပြတ် သုံးနေကြတာပဲ။ မုန်ရွှမ်းရော တစ္ဆေဘုရင်ရော ဒီအတိုင်းပဲ!

ချင်ဖုန်းက "အင်အားကြီးသူကို မဦးညွတ်နိုင်" ဟု အော်ဟစ်ချင်သော်လည်း သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ အစွမ်းအစများကို နှိုင်းယှဉ်ပြီးနောက် သူက ထိုအတွေးကို တိတ်တဆိတ် သူ့ဘာသာသူ သိမ်းထား လိုက်သည်။

"ငါ့မှာ တက်ရောက်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိနေသေးတယ်။ ဒီတော့ ငါ အရင်သွားနှင့်ပြီ"

"ငါမသွားခင်မှာ မင်းကို သတိပေးပါရစေ။ မင်းက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ဝင်ရောက်ခဲ့ကတည်းက မင်း ဒီမှာ အရမ်းကြာကြာ မနေနိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် မင်း လူ့ဘုံကို ပြန်ရောက်ရင်တောင်မှ မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်စိတ်ဝိညာဉ်တို့က ပြန်လည်ပေါင်းစည်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်းရဲ့ တာဝန်တွေကို ပြီးမြောက်ပြီးတာနဲ့ အမြန်ဆုံး ပြန်သွားပါ"

ဒီစကားများကို ချန်ထားခဲ့ပြီး တစ္ဆေဘုရင်က လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက မှင်တက်ကျန်နေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူ ဘယ်လိုပြန်ရမလဲဆိုတာကို လုံးဝ မသိသောကြောင့်ပင်!

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် သန့်စင်သော အလင်းဖြူတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး ချင်ဖုန်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ထွန်းလင်းကျရောက်လာသည်။ ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ညီလေး၊ ဆရာက အဲ့ဒီ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို အသုံးပြုပြီးနှင့်နေပြီ။ အခုတော့ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဒီအလင်းထဲမှာ နစ်မြုပ်လိုက်သမျှ မင်း လူ့ဘုံကို ပြန်ရောက်နိုင်ပြီ"

ဒါ သူ့စီနီယာအစ်ကို ပါကျဲရဲ့ အသံပဲ...

ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက ဝင်းပသွားသည်။ အလင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံတွင် သောင်တင်မကျန်ရစ်စေရန်အတွက် သူက သဘာဝအတိုင်းပင် အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားချင်သည်။ သို့သော် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် မုန်ရွှမ်းက ချဉ်းကပ်လာပြီး ချွဲနွဲ့စွာ ဆိုသည်။

‘’မောင်လေး ချင်ဖုန်း၊ မောင်လေးမှာ အရင်က အဲ့ဒီ နတ်ဘုရားဝိုင် ရှိသေးလား"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက တောင့်တင်းသွားသည်။ ဒီအဘွားကြီးက ဝိုင်၏ရနံ့ကြောင့် မူးယစ်စွဲလန်းနေသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိကြောင်း သူ သိသည်။ သို့သော် အခုတော့ သူက အချိန်နှင့်အမျှ ပြိုင်ဆိုင်နေရရာ သူမကို ဝိုင်ပေးရန် အားလပ်ချိန် ဘယ်မှာ ရှိမှာလဲ။

သူ ငြင်းတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် သူမ ထပ်ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ အစ်မ မင်းကို အခွင့်အရေးယူမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပစ္စည်းချင်း လဲလှယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်"

မုန်ရွှမ်း စကားပြောနေစဉ် သူမက အစိမ်းရောင် ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ ထူထဲသော မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေချီစွမ်းအင်ဖြင့် ဆူပွက်နေကာ ခဲသွားလုနီးပါးပင်။ အနီးအနားတွင် နွားခေါင်းနှင့် မြင်းမျက်နှာတို့က ၎င်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း တံတွေးတစ်လုပ် မျိုချလိုက်ကြသည်။

"ဒါ... ဒါ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲပဲ"

"မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲက ဘာလဲ" ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲက စုစည်းထားတဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေချီစွမ်းအင်ကနေ သန့်စင်ထားတဲ့ အနှစ်သာရပဲ။ ငါတို့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက သတ္တဝါတွေအတွက်တော့ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြန်မြန် တိုးတက်စေဖို့အတွက် ဒီပစ္စည်းအပေါ်မှာ အများကြီး မှီခိုနေရတယ်"

"သူ့ရဲ့ အရွယ်အစား သေးငယ်တာကို မလှည့်စားခံနဲ့ မောင်လေး။ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲက အရမ်းရှားပါးပြီး အဖိုးတန်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ တစ္ဆေစစ်သူကြီးတွေတောင်မှ ဒါကို လုယူဖို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်"

မုန်ရွှမ်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြသည်။

ချင်ဖုန်းက မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏လက်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီပစ္စည်းက သူ့နှင့် နတ်ဘုရားသိုင်းစစ်သည်တော်အတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း တစ္ဆေတစ်ရာ တာအို ကျင့်ကြံသူများအတွက်တော့ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ အက်ကွဲကြောင်းများ ပွင့်သွားရင်တောင်မှ လူ့ကမ္ဘာသို့ မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင် ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးသော်လည်း တစ္ဆေတစ်ရာ တာအို ကျင့်ကြံသူများ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် ရရှိနိုင်သော မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်မှာ ရှားပါးနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသာ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲကို ပြန်ယူသွားနိုင်ခဲ့လျှင် ဒါက တစ္ဆေတစ်ရာ တာအို ကျင့်ကြံသူများကို သူတို့၏ အစွမ်းအစကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေနိုင်မည် မဟုတ်လော။

ဒီလိုတွေးရင်း ချင်ဖုန်းက တွေဝေမနေဘဲ ကုန်သွယ်မှုကို သဘောတူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူ၏ နေရာလွတ် လက်စွပ်ထဲမှ နတ်ဘုရားဝိုင် အိုးအချို့ကို ထုတ်ယူပြီး မုန်ရွှမ်းရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နောက်တစ်ယောက်က ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ဝင်းပသွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ချက်ချင်း အိုးတစ်လုံးကို ဖွင့်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်သည်။

ဝိုင်နှင့်အတူ ပါလာသော သက်စောင့်စွမ်းအားက မုန်ရွှမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက ကျယ်သွားပြီး အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မြင့်တက်လာသည်! သူမ၏ ကြာမြင့်စွာ ရပ်တန့်နေခဲ့သော ကျင့်ကြံမှုမှာ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် အဆင့်တစ်ခု မမျှော်လင့်ဘဲ တိုးတက်သွားခဲ့သည်!

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဂူထဲတွင် လေ့လာနေသော မြေလျှိုးဘုရားလောင်းက ညင်သာစွာ ရယ်လိုက်သည်-

"ယင် တစ်ခုတည်း ရှိလျှင် မကြီးထွား၊ ယန် တစ်ခုတည်း ရှိလျှင် မမွေးဖွား။ ဒီအကျိုးပြုသူငယ်လေးက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို မျှော်လင့်မထားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ယူဆောင်လာနိုင်ကောင်းရဲ့"

အခြားတစ်ဖက်တွင် ထူဘို၊ နွားခေါင်းနှင့် မြင်းမျက်နှာတို့က မုန်ရွှမ်း၏ အစွမ်းအစ ဝိုင်သောက်ပြီးနောက် တိုးတက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦးလုံး အတွေးအမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ဝိုင်၏ရနံ့နှင့် ၎င်းတွင် ပါဝင်သော သက်စောင့်စွမ်းအားက သူတို့ကို တောင့်တစေနှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး အခုတော့ ဒါမှာ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော အံ့ဖွယ်ကောင်းသည့် အာနိသင်လည်း ရှိနေမှတော့ သူတို့က ဒါကို ပို၍ပင် ရယူလိုကြသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ ထူဘိုက ရှေ့ဆောင်လိုက်ပြီး မြှောက်ပင့်သော အပြုံးဖြင့် ချင်ဖုန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"အဲ့ဒီအရာထဲက တချို့ကို ကျွန်တော်လည်း လဲလှယ်လို့ရမလား မသိဘူး"

"ကျွန်တော်လည်းပဲ" နွားခေါင်းနှင့် မြင်းမျက်နှာတို့က လျင်မြန်စွာ ပြေးလာကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူက ငွေရှာနည်းလမ်းတစ်ခုကို အခုမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ပုံရသည်

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဒုတိယအစ်ကို၏ အသံက နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ဖုန်းကို မကြာခင် ထွက်ခွာရန် တိုက်တွန်းနေသည်။

ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ပါကျဲ*၊ ဒီလမ်းညွှန်အလင်းက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မလဲ"

လေးနက်သော စွန်းချီက ပြန်ဖြေသည်။

"ငါနဲ့ စီနီယာရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် ဒါကို အများဆုံး အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်လောက်အထိ ထိန်းထားနိုင်တယ်။ မင်း ဘာလို့ မေးတာလဲ။ မင်း အနှောင့်အယှက်ပေးခံနေရလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာ ကိစ္စတချို့ ရှိနေသေးလို့ပါ။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ကျေးဇူးပြုပြီး နည်းနည်းလောက် ပိုကြာကြာ ထိန်းထားပေးလို့ရမလား"

"ဘာကိစ္စတွေလဲ" စွန်းချီက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"စီးပွားရေးအရ ဆွေးနွေးမှုတချို့ပါ" ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။

စွန်းချီ: "???"

ကျူးပါကျဲ - မူလက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း အလွန်အကျွံ ကာမဂုဏ် လိုက်စားမှုကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသော အနောက်သို့ ခရီးသွားခြင်း မှ ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။