လူ့ဘုံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

"ဟိုဘက်မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ ညီလေး"

ဆွေယန်မြို့တွင် ရှန်လီက သူ၏လက်ဖဝါးများကို ပူးကပ်လိုက်ပြီး အစီအရင်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သို့သော် သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများကို တွေ့မြင်နိုင်ပြီး သူ စွမ်းအင်အများအပြား ကုန်ဆုံးခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"သူ ခဏလောက်တော့ ပြန်လာဦးမှာမဟုတ်ဘူး" စွန်းချီက အမှန်အတိုင်း ဆိုသည်။

အခြားသူများက သူတို့၏ အကြည့်များကို သူ့ထံသို့ လှည့်လိုက်ကြပြီး အထူးသဖြင့် ယာအန်းကတော့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဖြစ်နိုင်မလား၊ သူ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့နေလို့ ပြန်မလာနိုင်တာလား"

ပိုင်ဝူရွှမ်း၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

"သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို အတင်းအကျပ် ပြန်ဆင့်ခေါ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူးလား"

"ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာရော၊ သူ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ သူ ကူညီပေးဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိရမှာပဲ"

ယာအန်းက သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် ပြောထွက်သွားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်မိသွားသည်။ သူမက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဆံပင်ဖြူနှင့် ပုံရိပ်ကို ရှာဖွေနေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက မိစ္ဆာကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် မြို့စောင့်နတ်ဘုရားနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး သူ၏လက်ရှိ တည်နေရာကိုတော့ မသိရပေ။

"လူတိုင်း စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ကျွန်တော့်ညီလေးက ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး။ သူက ကိစ္စတချို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှာ ခဏလောက် နေချင်ရုံသက်သက်ပါ"

စွန်းချီက ရှင်းပြသည်။

ရှန်လီက တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်တစ်စုံက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပိုကြာကြာ ကွဲကွာလေ အန္တရာယ် ပိုများလေပဲ။ သူ့အသက်ထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုခုများ ရှိသေးလို့လား"

လူတိုင်းက စူးစမ်းသော အမူအရာများဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး စွန်းချီ၏ အဖြေကို မျှော်လင့် နေကြသည်။ ထိုတစ်ယောက်က ခဏတာ တွေဝေသွားပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်။

"ဒါက... ညီလေးက သူ စီးပွားရေး ကိစ္စလေးတွေ လုပ်နေတယ်လို့ ပြောတယ်"

လူအုပ်က မှင်တက်ကျန်နေခဲ့သည်-

"…….."

...

"မြေအောက်ကမ္ဘာ ကျောက်တုံးငါးတုံးနဲ့ တစ်ကြိမ်၊ မြေအောက်ကမ္ဘာ ကျောက်တုံးငါးတုံးနဲ့ နှစ်ကြိမ်၊ ဘယ်သူ ဈေးပိုပေးချင်သေးလဲ"

ကြီးမားသော ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ခဏရပ်တန့်ရင်း ချင်ဖုန်း၏ လေသံက တွေဝေနေပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ကျောက်တူက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကာ ကျဆင်းတော့မည်ဖြစ်သည်။ သူက သူ၏အကြည့်ကို ပတ်ပတ်လည်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မြေအောက်ကမ္ဘာ ကျောက်တုံးငါးတုံးဖြင့် လေလံဆွဲခဲ့သော နွားခေါင်းမှာ သူ၏နှလုံးသားက လည်ချောင်းဝတွင် ရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ဈေးပိုပေးမည်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြောက်ရွံ့နေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူ၏တစ်သက်တာ စုဆောင်းငွေ အားလုံးပင်! အခြားတစ္ဆေများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် တင်ထားသော နတ်ဘုရားယစ်မူး သေရည်ပန်းကန်ငယ်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြကာ လေလံဆွဲခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်ရင်း အားမတုနိုင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ ကျောက်တုံးငါးတုံးနဲ့ သုံးကြိမ်၊ ရောင်းလိုက်ပြီ"

ချင်ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နွားခေါင်းက အရမ်းပျော်ရွှင်သွားပြီး ကျောက်တုံးကြီးဆီသို့ ပြေးသွားကာ ငွေကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပေးအပ်ပြီး ကုန်ပစ္စည်းကို အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။ အခြားတစ္ဆေများ၏ မနာလိုသော အကြည့်များအောက်တွင် နွားခေါင်းက အရက်ပန်းကန်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။

သူ၏အတွင်းထဲတွင် လည်ပတ်နေသော သက်စောင့်စွမ်းအားနှင့်အတူ သူ၏ ပဉ္စမ ကပ်ဘေးသံသရာမှ အကျပ်အတည်းမှာ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးပေါက်သွားပြီး ဆဋ္ဌမ ကပ်ဘေးသံသရာ နယ်ပယ်ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ခြေချနိုင်ခဲ့သည်။

"ငါ ထိုးဖောက်အောင်မြင်သွားပြီ၊ ငါ ထိုးဖောက်အောင်မြင်သွားပြီ" နွားခေါင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်သည်။

အနီးအနားမှ မြင်းမျက်နှာက မနာလိုမှုနှင့် နောင်တတို့ဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။ သူသာ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်မှန်း ကြိုသိခဲ့လျှင် သူ၏နေ့စဉ်ဘဝတွင် ပိုက်ဆံပိုစုထားသင့်သည်!

အခြားတစ္ဆေများကလည်း မနာလိုဖြစ်နေကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မေးလိုက်ကြသည်။

"သခင်လေး၊ ခင်ဗျားမှာ လဲလှယ်ဖို့ တခြားပစ္စည်းတွေ ရှိသေးလား။ ကျွန်တော်တို့ အလျင်စလို ရောက်လာခဲ့ပြီး အလုံအလောက် မပါလာခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ပြန်သွားပြီး ယူလို့ရမလား"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်"

ချင်ဖုန်းက တောင်ပိုင်းဘုံ၏ တစ္ဆေဧကရာဇ်၏ သားဖြစ်သည်ဟူသော သတင်းမှာ မြေအောက် ကမ္ဘာဘုံ၏ တောင်ပိုင်းဘုံတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ တောင်ပိုင်းဘုံမှ ဒီတစ္ဆေစစ်သားများနှင့် မသေသော စိတ်ဝိညာဉ်များက သူ့ကို သခင်လေးဟု ခေါ်ဆိုရာတွင် ဘာအမှားမှ မရှိပေ။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ လေလံပွဲက ဒီမှာပဲ ပြီးဆုံးပြီ။ ခင်ဗျားတို့ တစ်ခုခုလိုအပ်တယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခါ စောစောလာဖို့ သတိရပါ"

သူ ဒီလိုပြောလိုက်သည်နှင့် ညည်းညူသံများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက သဘာဝအတိုင်းပင် ရတနာများ ပိုမိုလဲလှယ်ချင်သော်လည်း အချိန်က ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်...

သူ၏နတ်အသိစိတ်ကို နေရာလွတ် လက်စွပ်ထဲမှ ပစ္စည်းများအပေါ်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဒီလေလံပွဲက သူ့ကို အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိစေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ လူ့ဘုံမှ သာမန် အရသာရှိသော ဟင်းလျာအချို့မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံတွင် လိုချင်တပ်မက်ဖွယ်ရာ အထွတ်အထိပ်ရတနာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ များပြားသော အရေအတွက်ရှိသည့် တစ္ဆေစစ်သားများနှင့် မသေသော စိတ်ဝိညာဉ်များက တန်ဖိုးရှိသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် အစွမ်းထက်သော တစ္ဆေများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို အသုံးပြု၍ လဲလှယ်ကြလိမ့်မည်။

လူအများစုကတော့ မြေအောက်ကမ္ဘာ ကျောက်တုံးများဖြင့် လဲလှယ်ရန် ရွေးချယ်ကြဆဲဖြစ်သည်။ ဒီမြေအောက်ကမ္ဘာ ကျောက်တုံးများမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲများနှင့် ဆင်တူပြီး ၎င်းတို့မှာ အသုံးပြုသည့်အခါ ကျင့်ကြံမှုကို အလွန်အထောက်အကူပြုနိုင်သော စုစည်းထားသည့် မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေချီစွမ်းအင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မြေအောက်ကမ္ဘာ ကျောက်တုံးများ၏ အာနိသင်မှာ အများကြီး နိမ့်ကျသော်လည်း မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှ တစ္ဆေစစ်သားများနှင့် မသေသော စိတ်ဝိညာဉ်များအတွက်တော့ ဒါဟာ သူတို့ ပေးနိုင်သမျှထဲတွင် အဖိုးတန်ဆုံးအရာ ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏အမြတ်အစွန်းများကို ရေတွက်နေစဉ်မှာပင် ချင်ကျန့်အန်းက ချဉ်းကပ်လာပြီး ဆိုသည်။

"အချိန်တန်လောက်ပြီ။ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းမှုကို မနှောင့်ယှက်မိအောင် စောစောပြန်ပါ"

"အင်း"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ရုတ်တရက် လေသံနိမ့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဖေ၊ အဖေ့မှာ ပစ္စည်းတွေ သိုလှောင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုများ ရှိလား"

"ငါ့မှာ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘာလို့ ဒါကို မေးနေရတာလဲ" ဖခင်ချင်က ပြန်ဖြေသည်။

ချင်ဖုန်းက အခြားသူများ သတိမမူမိသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး နေရာလွတ် လက်စွပ်ထဲမှ ကျန်ရှိနေသော အရသာရှိသည့် ဝိုင်များနှင့် ဟင်းလျာများအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဖခင်ချင်က ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့ပြီး ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ သူ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်က ပစ္စည်းအားလုံးကို ချက်ချင်း သယ်ဆောင်သွားသည်။

"အကြောင်းရင်းကိုတော့ ငါမသိပေမဲ့ ဒီအရာတွေက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက သတ္တဝါတွေရဲ့ အစွမ်းအစကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အာနိသင် ရှိနေပုံပဲ"

"အဖေက လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်နှင့်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်အတွင်းမှာတောင်မှ အစွမ်းအစ အဆင့်အတန်းတွေ ရှိနေသေးတယ်။ ခုနက အဲ့ဒီပစ္စည်းတွေက အဖေ့ကို ပိုပြီး တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်လောက်တယ်"

"ပြီးတော့ အဖေ လူ့ဘုံမှာ ရှိနေတုန်းက လူလူချင်းဆက်ဆံရေးကို သိပ်ပြီး အာရုံမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတလေမှာ ကိုယ့်ရဲ့ ကွန်ရက်ကို ချဲ့ထွင်ရတာက အရမ်းအရေးကြီးတယ်"

"အခွင့်အရေးသာ ရှိခဲ့ရင် အဖေ အဲ့ဒီ အရသာရှိတဲ့ ဝိုင်တွေနဲ့ ဟင်းလျာတွေထဲက တချို့ကို ယူပြီး တခြား တစ္ဆေဧကရာဇ်တွေ ဒါမှမဟုတ် အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို သွားလည်လို့ရတယ်။ လူတွေ ပိုသိလာရတာက ဘယ်တော့မှ မကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး"

ဖခင်ချင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဒီစကားဝိုင်းမှာ ဘယ်သူက အဖေဖြစ်ပြီး ဘယ်သူက သားဖြစ်လဲဆိုတာကို ပြောရခက်နေသည်။ သို့သော် သူက သူ၏သားက သူ့အတွက် စိုးရိမ်နေသည်ကိုလည်း နားလည်သောကြောင့် သူက ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ မင်း ပြန်သွားတဲ့အခါ မင်းရဲ့ မေမေလေးကို တစ်ညလုံး မငိုယိုဖို့ ပြောလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ချင်ဖုန်းက သူ၏အဖေကို အနည်းငယ် နှုတ်ဆက် မခွဲခွာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ခေါင်းအထက်မှ အလင်းဖြူထဲသို့ ခုန်ဝင်ကာ မီးခိုးရောင်ကောင်းကင်ယံဆီသို့ မျောလွင့်သွားသည်။

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ဖခင်ချင်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး ကျယ်လောင်စွာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အော် ဟုတ်သားပဲ ဖုန်းအော်၊ ငါ အရင်က မင်းကို ပြောခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ငွေကို မင်းတွေ့ခဲ့လား"

"စိတ်မပူပါနဲ့ အဖေ၊ သား ဒါကို ဘေးကင်းစွာ သိမ်းထားပါတယ်" ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။ အဲ့ဒီ ငွေဒင်္ဂါးသုံးသောင်းကို ငါ အချိန်အတော်ကြာ စုဆောင်းခဲ့ရတာ"

ဖခင်ချင်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ ချင်ဖုန်း တောင့်တင်းသွားသည်။

ငွေဒင်္ဂါးသုံးသောင်း ဟုတ်လား

သူ၏အဖေက ငွေဒင်္ဂါးသုံးရာသာဟု ပြောခဲ့သည်... ဒါက သူ၏အဖေနှင့် အလွန်တူလှသည်။ အလင်းဖြူတစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်နှင့် ချင်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်က အထက်မှ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂူထဲတွင် မြေလျှိုးဘုရားလောင်းက သူ၏နတ်အသိစိတ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးမှ ထူးဆန်းသော သားရဲက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ကာ သူ၏နားရွက်များကို စွင့်ထားသည်။

"ရွှေခွက်ထဲမှာ လှုပ်ရှားမှု ရှိနေတယ်"

မြေလျှိုးဘုရားလောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းက ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ရာ သူ၏ရှေ့မှ ဗလာနေရာလွတ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်ကျောက်တုံးများနှင့် အဖြူရောင်အရိုးများ၏ တောင်တန်းများအတွင်းတွင် အနက်ရောင်မီးတောက်များက ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသည်။

ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော နိမ့်ကျသည့် တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ငိုသံများ၊ ညည်းညူသံများနှင့် စူးရှစွာ အော်ဟစ်သံများက အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ဒါဟာ လူတစ်ယောက်၏ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်သွားစေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများက အတူတကွ ပြည့်ကျပ်နေပြီး သူတို့၏ အသွင်အပြင်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းပြီး ပုံစံများက အမျိုးမျိုးဖြစ်နေသည်။

အသားပုံများ သို့မဟုတ် တိုက်ခတ်နေသော အလောင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အသားများက တွန့်လိမ်နေပြီး အရိုးခြေလက်များက လွှဲရမ်းနေကာ လတ်ဆတ်သော သွေးများက သူတို့ကြားတွင် အဆိပ်ပြင်းမြွေများကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသည်။

မိစ္ဆာတစ်ကောင်က တောင်ကြားထဲမှ ထိုးထွက်ရန် ကြိုးစားတိုင်း ဒါဟာ ရွှေရောင်အလင်းနှင့် ထိတွေ့သွားပြီး အလင်းတစ်ခု ပေါ်လာကာ မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပျော်ဝင်သွားပြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဆုတ်ခွာသွားစဉ် မီးခိုးဖြူများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဒါဟာ မြေလျှိုးဘုရားလောင်း၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း ရွှေခွက်၊ အထွတ်အထိပ် ပရမ်းပတာ မူလရတနာပင်!

မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှာ ဒီမသေနိုင်သော မိစ္ဆာများဖြင့် ဒုက္ခရောက်နေသောကြောင့် ချုပ်နှောင်ခြင်းမှာ တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းနည်းပင်။ ဒီမိစ္ဆာများ အခု ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ္ဆေဘုရင်က အထက်မှ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမက ချင်ဖုန်းထံမှ ရရှိခဲ့သော တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ၎င်းကို တောင်ကြားထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မိစ္ဆာများက ၎င်းကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ရှောင်ရှားရန် ရုန်းကန်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုက ဒီထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ၏ ကြမ်းတမ်းမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးပုံရပြီး သူတို့က တွားသွားကာ အတူတကွ ပေါင်းစည်းစပြုလာသည်။

ကြီးမားသော အရိုးလက်တစ်ဖက်က အသားပုံထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းနှင့် တိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ဧရာမ အရိုးလက်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ္ဆေဘုရင်၏ မျက်ခုံးများက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကြုတ်ထားပြီး မြေလျှိုးဘုရားလောင်း၏ အမူအရာက လေးနက်နေသည်။ ဒီမိစ္ဆာများကို ရှားပါးသော တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းများဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်...