ယာအန်း၏ ပူပန်သော နှလုံးသား

ဆွေယန်မြို့ အပျက်အစီးများကြားတွင် အထူးသဖြင့် သန့်ရှင်းပြီး ပွင့်လင်းသော ဧရိယာတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုနေရာတွင် ကျန်းချင်ဖန်နှင့် အခြားသူများ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ချင်ဖုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ် ဆွဲဆောင်ခြင်း အစီအရင်ကြောင့် လူ့ဘုံသို့ ပြန်လည်ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ ကွဲကွာနေခဲ့သောကြောင့် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းမှုမှာ အားထုတ်မှုအချို့ လိုအပ်နေဆဲဖြစ်ရာ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် သူက သူ့ပတ်လည်မှ လှုပ်ရှားမှုများကိုသာ ခံစားနိုင်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ကျန်းချင်ဖန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ညီကို ချင် အခုထိ ပြန်မတက်လာသေးဘူးလား"

ယာအန်း၏ လေသံက စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီလောက်ကြာနေပြီ၊ သူ... သူ ဒုက္ခရောက်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

ရှန်လီက ခက်ခက်ခဲခဲ ဆိုသည်။

"မြန်မြန်လုပ်ပြီး ညီလေးနဲ့ စကားပြောလိုက်ကြ။ ငါ အချိန်အကြာကြီး မထိန်းထားနိုင်တော့ဘူး"

'အစ်ကို၊ ခင်ဗျားရဲ့ ခံနိုင်ရည်ကို တကယ်ပဲ ပိုပြီး ကြိုးစားဖို့ လိုအပ်နေပြီ...' ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်း မသိသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ် ဆွဲဆောင်ခြင်း အစီအရင်မှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးသော အစီအရင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် စွမ်းအင်များစွာကို ကုန်ဆုံးစေကာ တစ်ကြိမ် စတင်ပြီးသည်နှင့် စိတ်ကြိုက် ရပ်တန့်၍မရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်နီးပါး ကြာမြင့်သွားပြီး ဒါဟာ ရှန်လီ၏ အကန့်အသတ်နီးပါး ရောက်နေသည်။

စွန်းချီက အမောတကောဖြင့် ဆိုသည်။

"ကျွန်တော့်ညီလေးက စိတ်ဝိညာဉ် ဆွဲဆောင်ခြင်း အစီအရင်ထဲကို ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်ပြီးနှင့်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူ အခုထိ နိုးမလာသေးလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး"

"မူလကတော့ သက်ရှိစိတ်ဝိညာဉ်တစ်စုံ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ဝင်ရောက်တဲ့ ရှေ့ပြေးသာဓကတွေ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဆရာ့ရဲ့ အစီအစဉ်မှာ အမှားအယွင်းတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး တစ်နေရာရာမှာ တစ်ခုခု မှားသွားတာပဲ"

အစ်ကို ပါကျဲ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက ဆင်ခြင်တွေးတောမှုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

'အစ်ကိုကြီး ပါကျဲ ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ဖြစ်နိုင်မလား၊ ဆရာက ငါ ဆွေယန်မြို့မှာ ကြုံတွေ့ရနိုင်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ဒုက္ခတွေကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခဲ့တာလား'

'ဒီလိုဆိုရင် ငါက ရန်သူကြောင့် ကြံစည်ခြင်း ခံခဲ့ရတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဆရာကြောင့် ကြံစည်ခြင်း ခံခဲ့ရတာလား' 'ငါက တစ်စုံတစ်ယောက်က လှည့်ပတ်ရွှေ့နေတဲ့ စစ်တုရင်ရုပ်တစ်ရုပ်လိုပဲ ခံစားနေရတယ်'

'မဟုတ်ဘူး၊ စဉ်းတီတုံးပေါ်က ငါးတစ်ကောင်ဖြစ်ရတာက ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားအတွက် ပိုပြီး လိုက်ဖက်တဲ့ ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါသာ ငါးအသားတစ်တုံးပဲ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင်မှ ငါက တူနာငါး ဖြစ်ရမယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ခေါင်းမာမှုပဲ...'

'ဟမ် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ခံစားမှုကို ပြန်လည်ရရှိလာပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒါကို လွတ်လပ်စွာ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘူး'

'ငါ့ခေါင်းနောက်မှာ ဘာကြီးလဲ၊ ဒါက နူးညံ့ပြီး တော်တော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိတာပဲ'

ထိတွေ့မှုအာရုံကို ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် သူ၏အနံ့ခံအာရုံကလည်း လျင်မြန်စွာ ပုံမှန်ပြန် ဖြစ်သွားသည်။ ချင်ဖုန်း၏ နှာခေါင်းထဲတွင် လန်းဆန်းစေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒါဟာ သူ အလွန်ရင်းနှီးသော ပိုင်ဝူရွှမ်း၏ ရနံ့ပင်။ သူမ၏ ဖွံထွားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ပြန်အမှတ်ရရင်း ချင်ဖုန်းက သူ၏ခေါင်းကို ထောက်ပံ့ပေးထားသောအရာကို သံသယဝင်စပြုလာသည်။

ဂွီ~

ဒါဟာ ပိုင်ဝူရွှမ်း၏ ဆာလောင်နေသော ဗိုက်မှ အသံပင်။

ယခင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင်၊ ပြီးတော့ ချင်ဖုန်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ငြိမ်သက်စွာ နေပြီးနောက်မှာ သူမ အခု အလွန်အမင်း ဆာလောင်မွတ်သိပ် နေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ယာအန်းက အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နေရာလွတ် လက်စွပ်ထဲမှ မုန့်များစွာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"သခင်မလေးဝူရွှမ်း၊ ရှင်လည်း တော်တော်လေး ပင်ပန်းနေရောပေါ့။ ဘာလို့ ကျွန်မကို တာဝန်လွှဲမပေးဘဲ ဟိုဘက်မှာ တစ်ခုခု သွားမစားတာလဲ"

ပိုင်ဝူရွှမ်း၏ မျက်လုံးများက လက်ရာမြောက်သော မုန့်များကို မြင်သောအခါ တောက်ပသွားသည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်"

ကျန်းချင်ဖန်က ထိုစကားကို ကြားပြီး သူ၏ ညီကိုချင်၏ ဘဝမှာ အန္တရာယ် ကျရောက်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ဒါကို တားဆီးရန် စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ယာအန်းထံမှ အေးစက်သော စူးစိုက်အကြည့်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏စကားများကို မျိုချကာ သူ၏ခေါင်းကို လွှဲလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လုံးဝ ကွဲပြားသော ရနံ့တစ်ခု သူ၏နှာခေါင်းပေါက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ရနံ့က နှလုံးသားကို နှစ်သိမ့်ဖွယ်ရာ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း နူးညံ့ပြီး ပြည့်ဖြိုးသော ခေါင်းအုံးမှာ ရုတ်တရက် တော်တော်လေး ချွန်ထက်သွားသည်။ သူသာ ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင် ဒါဟာ အနည်းငယ် ဖောင်းကြွနေသော ပေါင်မုန့်ပေါ်တွင် ချယ်ရီသီးတစ်လုံး တင်ထားသကဲ့သို့ပင်...

ချင်ဖုန်းက သနားစွာဖြင့် မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ အကယ်၍သာ ဒီလူမှာ ကလေးတစ်ယောက် ရှိခဲ့လျှင် အဲ့ဒီကလေးရဲ့ ကလေးဘဝက တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ ပြန်ရောက်လာသော်လည်း မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကိုတော့ မြင်ကွင်းတွင် မရှိတော့ပေ။

သူက ယာအန်းနှင့် ချင်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်။ ယာအန်းက တင်းမာစွာ ဆိုသည်။

"ကျွန်မ ခုနက သခင်မလေးဝူရွှမ်း ပင်ပန်းနေတာကို တွေ့လို့ သူ့နေရာကို ခဏလောက် ယူလိုက်တာပါ"

ဘာမှမသိသော ရှန်လီက ဆိုသည်။

"တကယ်တော့ သူ့ကို မြေကြီးပေါ်မှာပဲ ချထားလို့လည်း ရတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့... မြေကြီးပေါ်မှာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိမှာမဟုတ်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ယာအန်းက ပြန်ဖြေသည်။

မင်းအပေါ်မှာ လှဲတာ ဒါမှမဟုတ် မြေကြီးပေါ်မှာ လှဲတာက သိပ်ပြီး ကွာခြားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ရှိနေသူတော်တော်များများက တွေးလိုက်ကြသော်လည်း ဘယ်သူမှတော့ အသံထွက်မပြောပေ။ စွန်းချီက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာကို ချင်ဖုန်း နိုးမလာသေးသည့်အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အဝ မပေါင်းစည်းသေးလို့ပဲ"

သူ ဒီလိုပြောလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ရုတ်တရက် ပေါ့ပါးသော ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်၊ ပြန်လာခဲ့"

သူ၏အသံက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာပြီး ချင်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထွင်းဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းသွားပြီး သူ ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

သူ ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ နူးညံ့သော မျက်နှာ၊ ဖြောင့်စင်းသော နှာတံနှင့် အနည်းငယ် နီရဲနေသော မျက်ခွံများနှင့် လှပသော မျက်လုံးတစ်စုံပင်။ ယာအန်းက အံ့အားသင့်သလို ပျော်ရွှင်လည်း ဖြစ်နေသည်။

"မင်း နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီ"

"အင်း"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းအသာခါလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ထထိုင်လိုက်ရာ အနည်းငယ် မူးဝေနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အချိန်အတော်ကြာ ကွဲကွာနေခဲ့ခြင်း၏ ကျန်ရှိနေသော အကျိုးသက်ရောက်မှုပင်။

ယာအန်းက သူတို့၏ လက်ရှိအနေအထားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာက ရုတ်တရက် နီရဲသွားကာ အလျင်စလို နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူမက ဝူရွှမ်းကို အစားထိုးရန် စေတနာ့ဝန်ထမ်း အဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သော်လည်း သတိရှိသော လူတစ်ယောက်နှင့် သတိလစ်နေသော တစ်ယောက်ဆိုသည့် အယူအဆမှာ အလွန်အမင်း ကွဲပြားသည်။ သူမက သူမ၏ ဘဝတွင် ဘယ်ယောက်ျားနှင့်မှ ဒီလောက် ရင်းရင်းနှီးနှီး မနေခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် ခုနက သူမ ခံစားခဲ့ရပုံကို ပြန်တွေးလိုက်သောအခါ ဒါက သူမ၏ နှလုံးသားကို တုန်ခါသွားစေသည်။ သူမက ချင်ဖုန်းကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။

စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသော ယာအန်းက နောင်တအငွေ့အသက်တစ်ခုကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆရာသာ နည်းနည်းလေး နောက်ကျမှ ပြန်လာခဲ့ရင် သူမ သူ့ကို ခဏလောက် ပိုပြီး ပွေ့ဖက်ထားနိုင်ခဲ့မှာ...

ဒီလိုတွေးရင်း သူမက အဝေးမှ ပျောက်ကွယ်သွားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဆံပင်ဖြူနှင့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ ပုံရိပ်ကို နာကြည်းသော အကြည့်တစ်ခုဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်! ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ ပုံရိပ်က လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သေးငယ်သော စက္ကူအဆောင်တစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ တဖျပ်ဖျပ်လွင့်ကျလာသည်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။

...

ဆွေယန်မြို့မှ ကပ်ဘေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ မြို့က အပျက်အစီးများအဖြစ် ရှိနေသော်လည်း သာမန်အရပ်သားအများစုမှာ "မြူထဲမှ ပန်းများကို ရှုစားခြင်း" နတ်ဘုရား ပညာရပ်၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် မထိမခိုက် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ လူများ ဘေးကင်းနေသမျှ ဆွေယန်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်မှာ အချိန်ကာလတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဒေသခံ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ကပ်ဘေးအပြီးတွင် လုံးဝ ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဒါက တပ်မှူး နန်ထျန်းလုံနှင့် အခြားသူများ၏ အမြင့်ဆုံး အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဆွေယန်မြို့၏ ဗလာဖြစ်နေသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် ကြီးမားသော ခန်းမဆောင်မှာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများလည်း ပါဝင်နေသည်။

ချင်ဖုန်းထံမှ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ကြားပြီးနောက် နန်ထျန်းလုံနှင့် ကျန်လူများမှာ လေးနက်သော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ အမွှေးတိုင်ပူဇော်သက္ကာရများ၏ စွမ်းအားမှတစ်ဆင့် ကိုယ်ပွားများ ပုံဖော်နိုင်စွမ်းအပြင် လူတစ်ယောက်၏ အစွမ်းအစကို လျင်မြန်စွာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နည်းလမ်းများ၊ အထူးသဖြင့် ယခင်ညမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာတို့မှာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများအပေါ်တွင် အရိပ်တစ်ခု ချထားခဲ့သည်။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ တောင်ပိုင်းဒေသမှာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တဲ့ ဗိမာန်အသစ်အားလုံးကို အထူးသတိထားရတော့မယ်"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆွေယန်မြို့ကလို အဖြစ်အပျက်မျိုး နောက်တစ်ကြိမ် ဖြစ်နိုင်မလားဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး"

လှံအင်မော်တယ် စီးမာခုံက အလေးအနက် ဆိုသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အုပ်စုက လေးနက်သော တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသော်လည်း ဒါကို လက်တွေ့အကောင်အထည် ဖော်ရန်မှာ ပြောသလောက် မလွယ်ကူပေ။

ဓားရူး ကျန်းထျန်းယီက သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။

တောင်ပိုင်းဒေသမှာ နယ်မြေအားဖြင့် ကျယ်ပြန့်ပြီး မြို့များမှလွဲ၍ ဝေးလံသော ကျေးလက်ရွာများစွာ ရှိနေသည်။ ယခင်တစ်ခုမှာ တော်တော်လေး စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပြီး သူတို့မှာ များသောအားဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတစ်ခု တပ်စွဲထားသော်လည်း နောက်တစ်ခုကိုတော့ ဘယ်သူက မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နိုင်မှာလဲ။

ဒေသအသီးသီးမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနများက မြေပြင်ကို စူးစမ်းလေ့လာရန် ကင်းလှည့်တပ်များ စီစဉ်ပေးသော်လည်း တစ်ညတည်းနှင့် မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကြောင့် ပျက်စီးသွားသော ကျေးရွာအရေအတွက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားနေဆဲဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားဘုံမှ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများက ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို အခွင့်ကောင်းယူခြင်းမှ တားဆီးရန်မှာ လူမိုက်တစ်ယောက်၏ အိပ်မက်ထက် မပိုပေ။

ဒီအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။

"ကျွန်တော့်မှာ သတိထားရမယ့် ဧရိယာကို ကျဉ်းမြောင်းအောင် ကူညီပေးနိုင်မယ့် အကြံတစ်ခုတော့ ရှိတယ်"

လူတိုင်းက သူ့ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ယခင်နားလည်မှုအရ နတ်ဘုရားဘုံက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေက အမွှေးတိုင် ပူဇော်သက္ကာရတွေရဲ့ စွမ်းအားကနေတစ်ဆင့် ကိုယ်ပွားတွေ ပုံဖော်ဖို့အတွက်ဆိုရင် သူတို့မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏအတွက် လိုအပ်ချက်တွေ သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ဝေးလံတဲ့ ကျေးလက်ရွာတွေမှာ လူဦးရေ နည်းပါးတယ်။ ဒါက ရှင်းလင်းစွာပဲ လုံလောက်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မပေးနိုင်ဘူး"

"ဒါကြောင့် အဲ့ဒီ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေက လူတွေရဲ့ နှလုံးသားတွေကို ဖျက်ဆီးပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုဆောင်းချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့က မြို့တွေလို လူဦးရေထူထပ်တဲ့ နေရာတွေကို ရွေးချယ်ရလိမ့်မယ်"

နန်ထျန်းလုံက သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုရင်တောင်မှ ငါတို့က နေရာတိုင်းမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာ ရှိမနေနိုင်ဘူး"

"ဆွေယန်မြို့လိုပဲ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတစ်ခု တာဝန်ယူနေရင်တောင်မှ သူတို့က နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကြောင့် စွဲလမ်းခြင်းခံရပြီး သူတို့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"

ချင်ဖုန်းက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်မံ ဆိုသည်။

"ကျွန်တော့်ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားဘုံက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေက လူ့ဘုံကို ဆင်းသက်နိုင်မယ့် နေရာတွေက နတ်ဘုရားဘုံရဲ့ အက်ကွဲကြောင်းတွေနဲ့ သိပ်ပြီး မဝေးလွန်းဘူး"

"ငါတို့သာ နတ်ဘုရားဘုံရဲ့ အက်ကွဲကြောင်းတွေကို ဗဟိုအဖြစ် အသုံးပြုပြီး အပြင်ဘက်ကို ချဲ့ထွင်သွားမယ်ဆိုရင် ပြီးတော့ မိုင်တစ်ထောင်အချင်းဝက်အတွင်းက မြို့တွေရဲ့ ကာကွယ်ရေးနဲ့ သတိဝီရိယကို အားကောင်းစေမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ဆွေယန်မြို့ကလို ဘေးအန္တရာယ်တွေ နောက်တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခြင်းကနေ တားဆီးနိုင်သင့်တယ်"