လူငယ်ဘဝဆိုတာ တစ်ခါပဲလာတယ်

ယာအန်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေးများ ရှိသည်။ ရှေးခေတ်တွင် လူမှုအဆင့်အတန်း တူညီရန်မှာ အရေးကြီးသည်။ ချင်ဖုန်းမှာ လက်ရှိတွင် မင်းနေပြည်တော်၌ အောင်မြင်နေပြီး ဘွဲ့အမျိုးမျိုးကို ကိုင်စွဲထားသော်လည်း ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ထိုအရာများမှာ တကယ့်အနှစ်သာရမရှိသော အမည်ဗလာများသာ ဖြစ်သည်။

ဖခင်ချင် သေဆုံးပြီးနောက် သူက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ပထမတန်းစား ဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် သေလွန်ပြီးနောက် ဘွဲ့ချီးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဒီမြင့်မြတ်သော ဘွဲ့ကို အမွေဆက်ခံနိုင်သော်လည်း မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ ဥပဒေများအရ ကလေးများမှာ ဘွဲ့ကို အမွေမဆက်ခံမီ သုံးနှစ်ကြာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာလကို စောင့်ထိန်းရမည်ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ချင်ဖုန်းမှာ ဒုတိယတန်းစား ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အနည်းဆုံး နောက်ထပ် နှစ်နှစ်ခွဲကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းရဦးမည်။

ပြီးတော့ သာမန်လူတစ်ယောက်က မင်းသမီးတစ်ပါးနှင့် လက်ထပ်ရန်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည် - ဒါဟာ ယာအန်း၏ အဓိကစိုးရိမ်ပူပန်မှုပင်! သို့သော် ချင်ဖုန်းသာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လျှင် အရာအားလုံးက ကွဲပြားသွားလိမ့်မည်။

ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးမှာ မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ မျက်နှာစာဖြစ်ပြီး အထောက်အထားနှင့် အစွမ်းအစနှစ်ခုလုံး၏ သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်သလို တရားဝင် ရာထူးတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးတစ်ဦး ဖြစ်လာရုံမျှဖြင့် သူက စတုတ္ထအဆင့် စစ်အရာရှိတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသွားလိမ့်မည်။ သူသာ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တွင် အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်လျှင် သူက တတိယအဆင့် စစ်အရာရှိများနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်နိုင်လိမ့်မည်!

ချင်ဖုန်းမှာသာ ဒီလိုအဆင့်အတန်းတစ်ခု ရှိခဲ့လျှင် ပြီးတော့ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ နောင်တစ်ချိန်တွင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့လျှင် သူမက မည်သည့်ဆိုင်ရာ ကိစ္စများကိုမှ စိုးရိမ်ပူပန်စရာမလိုဘဲ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ သဘောတူညီမှုကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်လိမ့်မည်။ သူမက နောက်တစ်ဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရွှေ့လျားနိုင်လိမ့်မည်။

တိုင်းပြည်၏ မင်းသမီးတစ်ပါးအနေဖြင့် ယာအန်းမှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမ၏ဖခင်ကို ရတနာစုစည်းပြာသာဒ်ကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူမက မည်သည့် အဖြစ်အပျက်အတွက် မဆို ပြင်ဆင်ထားလျက် အမြဲတမ်း ကြိုတင်စီစဉ်ရတာကို ကြိုက်သည်။ ဒါကြောင့် သူမက ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦး တံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ ထိုးထွင်းအမြင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ဒီကိစ္စတွင် ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်း၏ ရှုပ်ထွေးနေသော အကြည့်ကို ခံစားမိသောအခါ ယာအန်းက တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြသည်။

"ဒီဂုဏ်ပြုမှုက မင်း ထိုက်တန်တဲ့အရာပဲ။ ပြီးတော့ မင်းနေပြည်တော်မှာ တာဝန်ကျနေတဲ့ ကြယ်တာရာ သုံးဆယ့်ခြောက်ဦး ရှိနှင့်နေပြီဆိုတော့ ငါ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာပြဿနာမှ မမြင်ဘူး"

နန်ထျန်းလုံက ယာအန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။

"ဒါ ဟုတ်ပါတယ်။ ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦး တံဆိပ်ပြားက မင်းအတွက် ဆုလာဘ်နဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုတစ်ခုပဲ"

"ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်နေရာမှာပဲ ရှိရှိ ဒီအထောက်အထားက တာဝန်တွေနဲ့အတူ လာတယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါ သတိပေးရမယ်"

"အခု၊ ငါ မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် မေးမယ် - ချင်ဖုန်း၊ မင်း ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲက တစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ ဆန္ဒရှိရဲ့လား"

နန်ထျန်းလုံ၏ အမူအရာက အဆုံးတွင် အလွန်အမင်း တင်းမာပြီး လေးနက်သွားသည်။ ကြယ်တာရာ သုံးဆယ့်ခြောက်ဦး၏ ရာထူးများမှာ သုံးဆယ့်ခြောက်နေရာတွင် ပုံသေဖြစ်သည်။ နေရာတစ်ခု ရုတ်တရက် လွတ်သွားခဲ့လျှင် ဒါဟာ အကြောင်းရင်းနှစ်ခုထဲက တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်-

ပထမဦးဆုံး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ရာထူးတိုးသွားခြင်း။ ဒုတိယ တစ်စုံတစ်ယောက်က လူ့ဘုံကို ကာကွယ်ရင်း ကံမကောင်းစွာနဲ့ သေဆုံးသွားခြင်း၊ အများအားဖြင့်တော့ ဒါဟာ ဒုတိယတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း "စွမ်းအား ကြီးမားလေ တာဝန် ကြီးမားလေ" ပင် ဖြစ်သည်။ နတ်စစ်သူကြီး ဆယ့်နှစ်ဦးနှင့် ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦး တစ်ဦးချင်းစီမှာ ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်းကြားမှ ကြိုးတစ်ချောင်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး သေမင်းနှင့်အတူ ကခုန်နေကြသည်။ ဒီဘွဲ့၏ အမွေဆက်ခံမှုမှာ ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း ဒါ သယ်ဆောင်ထားသော အလေးချိန်မှာ ကောင်းကင်နှင့်တောင်တန်းများထက် အများကြီး ကြီးမားသည်။

ဒါကြောင့်မို့လို့ နန်ထျန်းလုံမှာ ဒီလောက် လေးနက်သော အမူအရာ ရှိနေခြင်းပင်။ သူသာမက လှံအင်မော်တယ် စီးမာခုံ၊ ဓားရူးနှင့် တစ်ချိန်က မြောက်ပိုင်းဒေသတွင် အမှုထမ်းခဲ့သော ဓားတစ္ဆေတို့အားလုံးမှာ လေးနက်သော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ ဒီလေးနက်သော အငွေ့အသက်ထဲတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက သူတို့၏ အသက်ကို အောင့်ထားကြပြီး ချင်ဖုန်း၏ အဖြေကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။

ထောင့်တစ်နေရာတွင်ပင် ပိုင်ဝူရွှမ်းက မုန့်များကို မျိုချသည့် အရှိန်ကို နှေးလိုက်ပြီး တစ်ကိုက်ချင်းစီကို သတိဖြင့် ဝါးစားနေကာ အသံမထွက်ဝံ့ပေ။ အငွေ့အသက်ကို ဒီအထိ တည်ဆောက်ထားသည်နှင့် ချင်ဖုန်းအတွက် ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ချင်ဖုန်းက အလေးအနက် ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်"

သူ၏အဖြေကို ပေးပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူက လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဆိုမှုကို အခုမှ လက်ခံလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ နန်ထျန်းလုံက ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ ဒီနေရာကနေ ချင်ဖုန်းကို တောင်ပိုင်းဒေသရဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကြယ်တာရာ သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးအသစ်အဖြစ် တရားဝင် ခန့်အပ်တယ်"

သူ ဒီလိုပြောလိုက်သည်နှင့် နန်ထျန်းလုံက သူ၏လက်ချောင်းကို တို့ထိလိုက်ရာ အားမာန် ချီစွမ်းအင်လှိုင်း တစ်ခုက ချက်ချင်း ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦး တံဆိပ်ပြားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ တံဆိပ်ပြားပေါ်မှ အဖြူရောင်နှင့် ရွှေရောင် ကြယ်တံဆိပ်များမှ အလင်းတန်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်နှင့် ချင်ဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူနှင့် တံဆိပ်ပြားကြားတွင် သိမ်မွေ့သော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မရေရာစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ယခင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို အစားထိုးကာ တံဆိပ်ပြားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။ ၎င်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အင်း ဒါ တော်တော်လေး မျက်စိကျစရာပဲ!

အခြား မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ သူများက ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့ပြီး မနာလိုမှုနှင့် လေးစားမှု အမူအရာများကို မပြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူတို့အတွက်တော့ ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးမှာ အန္တိမဂုဏ်ပြုမှုပင်!

ယာအန်းအတွက်တော့ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ အပြုံးကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူမဘေးတွင် ကျန်းချင်ဖန်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ညီကို ယာအန်း၊ ဘာလို့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားက ညီကိုချင်ထက်တောင် ပိုပျော်နေတယ်လို့ ခံစားနေရတာလဲ"

ဒီစကားများက ရှိနေသူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်း၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ယာအန်းက ရှင်းပြသည်။

"ချင်ဖုန်းနဲ့ ငါက အကောင်းဆုံး မိတ်ဆွေတွေပါ။ သူ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ပြုမှုကို ရတဲ့အတွက် ပျော်ရွှင်တာပေါ့"

"သဘောပေါက်ပြီ"

ကျန်းချင်ဖန်က သူမကို ယုံကြည်လိုက်သည်။ ဒီညီကိုက တော်တော်လေး ပေါင်းသင်းရ လွယ်ကူတယ်လို့ ခံစားရင်း သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ယာအန်းက သိမ်မွေ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ မင်းနာမည်က ကျန်းချင်ဖန် ဟုတ်တယ်မလား"

"ဒါ မှန်ပါတယ် သခင်လေး ယာအန်း။ ကျွန်တော့်ကို ဘာညွှန်ကြားစရာများ ရှိလို့ပါလဲ"

ကျန်းချင်ဖန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဒီယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ လူငယ်လေးမှာ သူ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာတချို့ ရှိနိုင်ပေမဲ့ သူ့ကို မြှောက်ပင့်ပြီး အလားအလာကောင်းတဲ့ အနာဂတ်အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားရုံနဲ့ မထိခိုက်နိုင်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တကယ့်အန္တရာယ်က ညီကို ချင်နဲ့ပဲ ရှိတာ။ အဲ့ဒါနဲ့ သူက ဘာဆိုင်လို့လဲ။

"ထူးထူးခြားခြားတော့ မရှိပါဘူး။ မင်း ဆွေယန်မြို့ အဖြစ်အပျက်အတွင်းမှာ ကောင်းကောင်း စွမ်းဆောင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ငါ မင်းကို မှတ်သားထားလိုက်ပြီ"

ယာအန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ကျန်းချင်ဖန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ဝင်းပသွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"သခင်လေး ယာအန်းက အရမ်း ကြင်နာတာပဲ။ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော် လုပ်သင့် လုပ်ထိုက်တာတွေပါပဲ"

သူက တောက်ပပြီး လှပတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခုကို လှမ်းမြင်နေရပြီဖြစ်ပြီး သူ့ကို စောင့်မျှော်နေသလိုပင်! ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ဓားရူး ကျန်းထျန်းယီက ဆိုသည်။

"ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးနဲ့ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးတိုင်းမှာ လောကကြီးက သူတို့ကို မှတ်မိစေမယ့်၊ ပြည်သူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို လှုပ်နှိုးစေမယ့် ဘွဲ့တစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်"

"မင်းက ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးတစ်ဦး ဖြစ်လာမှတော့ မင်းကိုယ်မင်းအတွက် တစ်ခုလောက် ကြိုတင်စဉ်းစားထားလို့ရတယ်"

ချင်ဖုန်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မှင်တက်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီဘွဲ့တွေက သာမန်ပြည်သူတွေက အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သာမန်အသုံးပြုမှုကနေတစ်ဆင့် သဘာဝအတိုင်း ချီးမြှင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

စီးမာခုံက သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။

"လူတစ်ထောင်၊ မျက်နှာတစ်ထောင်နဲ့ အသံတစ်သောင်း ရှိတယ်။ ဘွဲ့တချို့က တကယ်ပဲ တဖြည်းဖြည်း စုပုံလာမှုရဲ့ ရလဒ်ပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ပိုများတဲ့ ကိစ္စတွေမှာတော့ အဲ့ဒီဘွဲ့တွေ မဟာချန်တိုင်းပြည်တစ်ဝှမ်းလုံးမှာ ပဲ့တင်ထပ် သွားအောင် လုပ်တာက တော်ဝင်နန်းတွင်းနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ တွန်းအားပေးမှုကြောင့်ပဲ"

ချင်ဖုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးနှင့် ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးတို့၏ ဘွဲ့များက ပြည်သူလူထုကြားတွင် ဘာကြောင့် ဒီလောက် တသမတ်တည်း ဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သူ အမြဲတမ်း အံ့ဩခဲ့သည်။ ပြီးတော့ အခု သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ ဒါဟာ အာဏာပိုင်များ၏ နောက်ကွယ်မှ ခြယ်လှယ်မှု၏ ရလဒ်ပင်!

ရုတ်တရက် ချင်ဖုန်းက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပုံရပြီး သူ၏အမူအရာက ထူးဆန်းသွားသည်။

"ဖြစ်နိုင်မလား၊ 'လှံအင်မော်တယ်'၊ 'ဓားရူး' နဲ့ 'တောင်ပိုင်းကောင်းကင်နဂါး' လို ဘွဲ့တွေကလည်း စီနီယာတို့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့ကြတာလား"

ထိုစကားများကြောင့် ကြီးမားသော ခန်းမဆောင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အပ်တစ်ချောင်းကျသံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်သည်။ ကျန်းထျန်းယီက ပထမဆုံး ထရပ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဆွေယန်မြို့က ကိစ္စ ပြီးသွားမှတော့ ငါလည်း သွားသင့်ပြီပဲ။ အဲ့ဒီကောင်လေး ချင်အန်းက မင်းနေပြည်တော်မှာ နေတာ ကြာလောက်ပြီ။ သူ့မှာ အချိန်ရှိရင် ငါ့ဆီ လာလည်ဖို့ ပြောလိုက်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပေါ့ဆမနေစေနဲ့"

ချင်ဖုန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ သူက ခန်းမဆောင်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားသည်။ အခြားသူများ၏ အကြည့်များကတော့ သဘာဝအတိုင်းပင် လှံအင်မော်တယ်နှင့် တပ်မှူး နန်ထျန်းလုံတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

စီးမာခုံက စကားပြောလာသည်။

"တပ်မှူး၊ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်ကို ပြန်ပြီး သတင်းပို့ရဦးမယ်။ တခြားဘာမှမရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် အရင်သွားခွင့်ပြုပါ"

နန်ထျန်းလုံက ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း သွားနိုင်တယ်။ ဆွေယန်မြို့က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာခြိမ်းခြောက်မှုက ငါ့ကို အစားထိုးဖို့အတွက် ဝန်ထမ်းအသစ်တွေ အမြန်ဆုံး စီစဉ်ခိုင်းနေတယ်"

"ပြီးတော့ ဗိမာန်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပူဇော်သက္ကာရတွေရဲ့ ကိစ္စကိုလည်း နှောင့်နှေးလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ လူတိုင်းကို အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားရမယ်"

"ကဲ၊ ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒါပဲပေါ့"

သို့သော် စကားအနည်းငယ်အကြာမှာပင် သူတို့သုံးယောက်လုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဒါက ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အုပ်စုကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များဖြင့် ဖလှယ်စေသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ပြီး တစ္ဆေမျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော ဓားတစ္ဆေက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"လူငယ်တစ်ယောက်က အပူအပင်ကင်းမဲ့သင့်တယ်။ ကြည့်ရတာ သူတို့က အဲ့ဒီတုန်းက သူတို့ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ နာမည်တွေအတိုင်း ရှင်သန်နေခဲ့ကြပုံပဲ"

ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ ဓားတစ္ဆေ၊ ခင်ဗျားက ဓားတစ္ဆေဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရွေးချယ်ခဲ့တာလား။ ခင်ဗျား မြောက်ပိုင်းဒေသက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ အတူရှိနေတုန်းက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပေးခဲ့တဲ့ နာမည်က ဘာလဲ"

ဓားတစ္ဆေ၏ အသံက ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် သူ ထရပ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ စီနီယာအားလုံးလည်း တစ်ချိန်က လူငယ်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြပုံပဲ။ ချင်ဖုန်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူက လောကကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေမယ့် ထင်ရှားတဲ့ နာမည်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ရမည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်!

'အင်း၊ 'စာပေဧကရာဇ်' ဖြစ်သင့်လား ဒါမှမဟုတ် 'သူတော်စင် အင်မော်တယ်' ဖြစ်သင့်လား။ ဘယ်လောက်တောင် အကျပ်ရိုက်လိုက်လဲ'