ဘာလို့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ရနံ့ ရှိနေရတာလဲ

အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဆွေယန်မြို့မှာ ဒေသခံအစိုးရအရာရှိများ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် စနစ်တကျ ပြန်လည်တည်ဆောက်စပြုခဲ့သည်။ ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သို့သော် မထွက်ခွာမီ ချင်ဖုန်းက ဘုရားကျောင်းထဲမှ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကို တွေးလိုက်မိသည်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား၏ အကူအညီမှာ သူတို့ ဒီကပ်ဘေးကို ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ရာ သဘာဝအတိုင်းပင် သူက သွားရောက်လည်ပတ်လိုသည်။

ထို့အပြင် သူ့ကို ရှုပ်ထွေးစေသည်မှာ မနေ့ညက မြေအောက်ကမ္ဘာမှ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူက မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကို ထိုအချိန်မှစ၍ မတွေ့ရတော့ဘဲ သူ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိခြင်းပင်။ ထွက်ခွာချိန်တွင် စီနီယာအစ်ကို ရှန်လီနှင့် စွန်းချီတို့က သူ့ကို ပြောခဲ့သည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက မြို့စောင့်နတ်ဘုရားနှင့် သီးသန့်စကားဝိုင်းတစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ဟု ဆိုသည်။

မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်သို့ ရောက်သောအခါ ချင်ဖုန်းက အပျက်အစီးများ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ဗိမာန်တစ်ဝက်မှာ ပြိုကျနေသည်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပင် နဖူးပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်း အနည်းငယ်နှင့် ဆေးများကွာကျနေခြင်းမှလွဲ၍ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား၏ ရုပ်တုမှာ အများအားဖြင့် မထိခိုက်ဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။ နိုင်ငံသားများစွာက ဘုရားကျောင်းထဲမှ အပျက်အစီးများကို ရှင်းလင်းရာတွင် အလုပ်များနေကြပြီး မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်နေပုံရသည်။

ဒါဟာ ချင်ဖုန်းအတွက် အနည်းငယ် မျှော်လင့်မထားသောအရာ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း နိုင်ငံသားအများစုမှာ ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေကြောင့် သူတို့၏ အာရုံများ စွဲလမ်းခြင်း ခံထားရသင့်ပြီး ဘယ်သူကမှ ဒီဘုရားကျောင်းတွင် လာရောက် ကိုးကွယ်ကြမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ သူက အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး နိုင်ငံသားများကြားမှ စကားဝိုင်းများကို နားထောင်လိုက်သည်-

"ကျွန်တော် နိုးလာတော့ ဆွေယန်မြို့က အပျက်အစီးတွေထဲမှာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော့် အိမ်တစ်ဝက်လည်း ပျက်စီးသွားတယ်။ ဒါ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးလဲ"

"အရာရှိတွေဆီက ကြားရတာကတော့ ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကြောင့်တဲ့။ ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော် မထိခိုက်ဘဲ ရှိနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါတို့ကို ကြီးမြတ်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက ကာကွယ်ပေးထားလို့ပဲ"

အရာရှိများက ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေနှင့် ထိုမိစ္ဆာအကြောင်း အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင် အသေးစိတ်ကို မသိဘဲ တပ်မှူး၏ လိုအပ်ချက်အရ "ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော" ရှင်းပြချက်တစ်ခုကိုသာ ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် မှန်းဆလိုက်သည်။ အမျိုးသားတစ်ဦးက ဆက်ပြောသည်-

"ခင်ဗျားတို့သိလား၊ ကျွန်တော် အရမ်းရှည်လျားတဲ့ အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့သလို ခံစားရတယ်။ အိပ်မက်ထဲမှာ ကျွန်တော်က အဆုံးမရှိတဲ့ ကံကောင်းမှု့တွေနဲ့ ဆွေယန်မြို့ရဲ့ အချမ်းသာဆုံးလူ ဖြစ်လာခဲ့တယ်"

အခြားလူတစ်ဦးက တုံ့ပြန်သည်-

"ဝိုး၊ ကျွန်တော်လည်း အလားတူ ခံစားချက်မျိုး ရှိခဲ့တယ်။ ညတိုင်း ကျွန်တော့်ကို ဖျော်ဖြေပေးနေတဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ အမြဲတမ်း ဝန်းရံနေသလိုပဲ။ မောပန်းနွမ်းနယ်တဲ့အထိပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတလေမှာ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးတွေက ရုတ်တရက် ကျွန်တော့်ကို မျိုချဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို ဖြစ်တိုင်း ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခုက ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးပြီး ထိခိုက်မှုမရှိအောင် ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့တယ်"

"ခင်ဗျားလည်း အဲ့ဒါကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလား" ထိုအမျိုးသားက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ပြောနေတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ဖြစ်နိုင်မလား..."

ထိုအမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်-

"အဲ့ဒီရွှေရောင်အလင်းနောက်ကွယ်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားပြန်အမှတ်ရပါစေ ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီမနက် ကျွန်တော် ဆွေယန်မြို့က အပျက်အစီးတွေထဲမှာ နိုးထလာတော့ ကျွန်တော် ရုတ်တရက် သတိရသွားတယ် - အဲ့ဒီပုံရိပ်က ဒီဘုရားကျောင်းက မြို့စောင့်နတ်ဘုရားပဲ"

နှစ်ဦးသား ဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးသည်ကို ကြားသောအခါ အခြားနိုင်ငံသားများက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အိပ်မက်အတွေ့အကြုံများကို ပြန်ပြောပြစပြုကြသည်။ အသေးစိတ်များ ကွဲပြားသော်လည်း ရွှေရောင်အလင်းနှင့် မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်မှာတော့ အတိအကျ တူညီနေသည်။ ထိုအမျိုးသားက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆိုသည်-

"ကျွန်တော်ထင်တာတော့ ငါတို့ ဒီကပ်ဘေးကြီးကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက ငါတို့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော် ဒီဗိမာန်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာ"

အခြားသူများက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့က အတိအကျ တူညီသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခဲ့ကြသောကြောင့်ပင်။ ဒါကို နားထောင်ရင်း ချင်ဖုန်းက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေက ဆွေယန်မြို့၏ နိုင်ငံသားများကို စွဲလမ်းစေခဲ့သော်လည်း ဒီခြောက်လအတွင်း ထိခိုက်သေဆုံးမှုများ မရှိခဲ့ပေ။

သူက ဒါဟာ တစ္ဆေက ကိုးကွယ်မှုကို လိုလားတောင့်တမှုကြောင့် ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်ချင်လို့ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော် အခုတော့ ကြည့်ရသည်မှာ နိုင်ငံသားများကို တစ်လျှောက်လုံး ကာကွယ်ပေးနေခဲ့သူမှာ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ချင်ဖုန်းက ဗိမာန်သို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ခေါင်မိုး လွင့်ထွက်သွားပြီး အထက်မှ ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ကို ဖော်ပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ညှိုးငယ်နေသော အဘိုးအို၏ ပုံရိပ်ကို ဘယ်နေရာမှာမှ မတွေ့ရပေ။

ရုပ်တုရှေ့မှ ပူဇော်ပွဲစားပွဲပေါ်တွင်တော့ ပူဇော်သက္ကာရအသစ်များစွာကို တင်ထားသည်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ မြို့သူမြို့သားများထံမှ ပူဇော်သက္ကာရများပင်။ သစ်သီး၊ အသားနှင့် တောက်ပ လတ်ဆတ်သော မြေပဲပန်းကန်တစ်ချပ် ရှိနေသည်။ စားပွဲပေါ်မှ ဗလာဖြစ်နေသော ဝိုင်ခွက်ငယ်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း ချင်ဖုန်းက တွေဝေမနေဘဲ သူ၏ နေရာလွတ် လက်စွပ်ထဲမှ နတ်ဘုရားယစ်မူး သေရည်အိုးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ၎င်းတို့ကို ဖြည့်လိုက်သည်။

အချိန်မစောတော့ဘဲ ယာအန်းနှင့် အခြားသူများက မြို့အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူ နောက်ထပ် နှောင့်နှေး၍မရတော့ပေ။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားရုပ်တုကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရင်း ချင်ဖုန်းက ဖြစ်နိုင်တာကတော့ မနေ့ညက ကြီးမားသော တိုက်ပွဲက နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို အရမ်းကုန်ဆုံးသွားစေပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံစံတစ်ခု ပုံဖော်ရန် တားဆီးနေသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

"မေးချင်တာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာရတော့မယ်နဲ့တူတယ်"

ချင်ဖုန်းက နောင်တရစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာသွားသည်။ သူ သတိမမူမိသည်မှာ ခွက်များထဲမှ ဝိုင်မှာ မြင်သာသော အရှိန်ဖြင့် လျော့ကျနေပြီး မြို့စောင့်နတ်ဘုရားရုပ်တု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပုံရခြင်းပင်။

ဆွေယန်မြို့၏ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ကျန်းချင်ဖန်နှင့် အခြားသူများမှာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ပြီးနှင့်နေပြီ။ လူတိုင်းက သူတို့၏ မြင်းများပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ယာအန်းတစ်ဦးတည်းသာ တံခါးဘေးတွင် ရပ်နေပြီး အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသည်။

ရုတ်တရက် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် လင်းလက်သွားပြီး ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ သူတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ယာအန်းက တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကို တွေ့ခွင့်ရခဲ့လား"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် မြင်းဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ သွားကြမလား"

ယာအန်း၏ ပါးပြင်များက နီရဲသွားပြီး သူမ စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ကျန်းချင်ဖန်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်-

"ဟုတ်၊ အရင်ကလိုပဲ မြင်းစီးကျတာပေါ့ ညီကို ချင်က ကျွန်တော်နဲ့ မြင်းတစ်စီးတည်း မျှဝေစီးပြီး သခင်လေး ယာအန်းကတော့ တစ်ယောက်တည်း စီးပေါ့"

ဒီလိုပြောပြီးနောက် ကျန်းချင်ဖန်က အတည်ပြုချက်ကို တောင်းခံနေသကဲ့သို့ ယာအန်းကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ ယာအန်း၏ မျက်နှာမှ နီရဲမှုက မှေးမှိန်သွားပြီး သူမက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

ကျန်းချင်ဖန်က တိတ်တဆိတ် ပျော်ရွှင်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

'ဒီလိုဆိုရင် သခင်လေး ယာအန်းက ငါ့အပေါ်မှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အထင်ကြီးသွားမှာ သေချာတယ်။ ပြန်ရောက်ပြီးရင် ငါ မြို့တံခါးတွေ စောင့်စရာမလိုတော့ဘဲ ရာထူးတောင် တိုးနိုင်ကောင်းရဲ့'

နေဝင်စပြုလာမှသာ ချင်ဖုန်း၏ အဖွဲ့က နောက်ဆုံးတွင် ခရီးပန်းကာ မင်းနေပြည်တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့ လမ်းခွဲကြသောအခါ ယာအန်းက နှုတ်ဆက်စကားအချို့ ပြောချင်သော်လည်း ကျန်းချင်ဖန်က နောက်တစ်ကြိမ် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်-

"သခင်လေး ယာအန်း၊ ကျွန်တော်က မင်းနေပြည်တော် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကျောက်စိမ်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဖြစ်ပြီး ဒီမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အမှုထမ်းခဲ့ပါတယ်"

"ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော့်စွမ်းရည်အတွင်းက ဘာပဲလိုအပ်လိုအပ် ကျွန်တော် မီးထဲရေထဲ ဖြတ်သန်းရရင်တောင် တွေဝေမှာမဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းချင်ဖန်၏ မြှောက်ပင့်သော အပြုအမူက သူ၏ အဖွဲ့သားအချို့ကို အရှက်ရစေသော်လည်း အများစုမှာတော့ မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့အမြင်တွင်တော့ ယာအန်း၏ အထောက်အထားမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ရိုးရှင်းသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ သူနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးတစ်ခု တည်ထောင်ခြင်းက တိုးတက်မှုကို အလွန်အမင်း ဦးတည်သွားစေနိုင်သည်။

ယာအန်းက ကျန်းချင်ဖန်ကို လျစ်လျူရှုသော အကြည့်တစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"အင်း၊ ငါ နားလည်တယ်"

ကျန်းချင်ဖန်၏ မျက်ခုံးများက ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် မြင့်တက်သွားပြီး သူ၏အနာဂတ် အလားအလာများကို စိတ်ကူးပုံဖော်စပြုလိုက်သည်။ အနည်းငယ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် အုပ်စုက သူတို့၏ သီးခြားလမ်းများအတိုင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သုံးရက်သာ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း ချင်ဖုန်းအတွက်တော့ အချိန်အတော်ကြာသွားသလိုပင် ခံစားနေရသည်။ သူတို့၏ ဆွေယန်မြို့သို့ ခရီးစဉ်မှာ အဖြစ်အပျက်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အခုထိတိုင် သူ၏နှလုံးသားမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် သံသယများဖြင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အဲ့ဒီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာက ဘယ်ကလာတာလဲ။ ပြီးတော့ ဘာလို့ သူက မသေနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိနေရတာလဲ။ နတ်ဘုရားဘုံရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက ဘယ်လိုရှိနေလဲ။ ပြီးတော့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ ဘယ်နှစ်ယောက်များ မိစ္ဆာဘက်ကို ဖောက်ပြန်သွားနိုင်မလဲ။

သို့သော် အသိချင်ဆုံးမှာ - ဘာလို့ နတ်ဘုရားဘုံက နတ်ဘုရားတွေရော မိစ္ဆာပါ ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးအတွင်းမှ မူလ ချီစွမ်းအင်ကို ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုချင်တပ်မက်နေရတာလဲ။ ချင်ဖုန်းက သူ၏နှာခေါင်းရင်းကို ဖိညှစ်လိုက်ပြီး သူ ပိုသိလာလေ သူ ဒီလောကကြီးအကြောင်း သူ၏အသိပညာမှာ ရေခဲတောင်၏ ထိပ်ဖျားလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ချင်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး အဓိကခန်းမဆောင်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ သူ၏မိသားစု၏ ရင်းနှီးသော မျက်နှာများကို မြင်တွေ့ရခြင်းက သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာကို သက်သာရာရစေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်း လုံးဝ စိတ်အေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အိမ်မှာရှိနေရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ပဲ အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်။ လူတွေက ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက် အိမ်ဆိုတာ ထာဝရ နွေးထွေးတဲ့ ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုပဲလို့ မကြာခဏ ပြောကြတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူးလို့ သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ထိုစဉ် ချန်းဖေးလန်၏ လှပသော မျက်ခုံးများက ကြုတ်သွားပြီး သူမက အနားကပ်ကာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ သူမက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ရနံ့ ရှိနေရတာလဲ"

"တကယ်တော့ သိသိသာသာ ကွဲပြားတဲ့ ရနံ့နှစ်ခုတောင်"

လျိုကျန့်လီကလည်း အရိပ်အမြွက်ကို သတိပြုမိပြီး သံသယဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လန်နင်ရွှမ်၏ အမူအရာက ချက်ချင်း ကာကွယ်ဟန်ဖြစ်သွားသည်။

သွားပြီ၊ ငါ အလျင်စလို ပြန်လာပြီး အဝတ်အစားလဲဖို့ မေ့သွားတယ်! ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာက တောင့်တင်းသွားပြီး အမျိုးသမီးရနံ့များမှာ ပိုင်ဝူရွှမ်းနှင့် ယာအန်းတို့ထံမှ ဖြစ်ရမည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်!

သူ၏အပေါ်မှ ပြင်းထန်ပြီး စွပ်စွဲနေသော အကြည့်များကို ခံစားရင်း ချင်ဖုန်းက မလွဲမသွေ ရှင်းလင်းရေး လုပ်ရတော့မည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ အိမ်ဆိုတာ နွေးထွေးတဲ့ ဆိပ်ကမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ တစ်ခါတလေမှာတော့ မီးတောက်နေတဲ့ လှုပ်ခတ်မှုတွေနဲ့လည်း ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်သေးတယ်...