အဘွားလျိုက ပြောတယ်၊ ပိတ်ဆို့တာထက် လွှတ်ထုတ်တာက ပိုကောင်းတယ်တဲ့

အနည်းငယ် ရှောင်လွှဲသော ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက သူ ခရီးပန်းလာလို့ မောပန်းနေသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ခွင့်တောင်းထွက်ခွာသွားသည်။ အဓိကခန်းမဆောင်တွင် ကျန်ရှိနေသော လူအနည်းငယ်က တွေဝေစွာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လန်နင်ရွှမ်၏ အစောင့်အကြပ်ဖြင့် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က ချင်စံအိမ်တော်၏ ကန်ရေပြင်ဘေးမှ အဆောင်တွင် အနားယူရန် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ ချန်းဖေးလန်က ရုတ်တရက် ဆိုသည်။

"အစ်မ ကျန့်လီ၊ ငါ့ယောကျာ်းမှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိရင်တောင်မှ တခြားမိန်းမတွေက သူ့အပေါ်မှာ အတွေးတွေ ရှိလာမှာကို ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး"

"အရင်တုန်းကတော့ ငါ့ယောကျာ်းမှာ တခြားမိန်းမတွေကို ဖျော်ဖြေဖို့ စွမ်းအင်အများကြီး မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းနဲ့ငါ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတော့ သူက ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲလေ"

သူမ၏ စကားအဆုံးတွင် ချန်းဖေးလန်၏ နားရွက်များက အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။ ကိုယ်ဝန်မဆောင်မီက သူမနှင့် အစ်မ ကျန့်လီတို့က အလှည့်ကျ ယူခဲ့ကြရာ ချင်ဖုန်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အနားမရခဲ့ဘဲ သဘာဝအတိုင်းပင် တခြားအမျိုးသမီးများအတွက် ပိုလျှံသော စွမ်းအင် မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဖြစ်လာကတည်းက တစ်နှစ်နီးပါးကြာအောင် ချင်ဖုန်းမှာ တော်တော်လေး အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် လန်နင်ရွှမ်ကြောင့် အချစ်ဝတ္ထုများ လောကထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရပြီးနောက် ချန်းဖေးလန်မှာ ယောက်ျားနှင့်မိန်းမကြားမှ ရင်းနှီးမှုအကြောင်းကို အများကြီး ပိုနားလည်လာခဲ့သည်။

သူမ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၊ ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ ရင်းနှီးမှုကို ကြုံတွေ့ပြီးသည်နှင့် သူတို့က ၎င်းအတွက် အရသာတွေ့သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ ယောကျာ်းမှာ သူ၏အသက်အရွယ်တွင် - ယောက်ျားပီသမှု အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်။ တစ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ကင်းကွာနေရခြင်းမှာ တခြားအတွေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေရမည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ ယောကျာ်းပတ်လည်တွင် အလှပဂေးများစွာ ရှိနေသည်ကို ထပ်ပေါင်းလိုက်လျှင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူသွားမည် မဟုတ်ဟု ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။

ဥပမာအားဖြင့် စုထျန်းယွဲ့ သို့မဟုတ် မင်းသမီး ယာအန်း လျိုကျန့်လီ၏ နှုတ်ခမ်းနီများက အနည်းငယ် ဟသွားသည်။

"ငါ့ယောကျာ်းက အဲ့ဒီလိုလူစားမျိုး မဟုတ်ဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်"

သူမဘေးတွင် လန်နင်ရွှမ်ကလည်း ဆိုသည်။

"ကျွန်မလည်း သခင်လေးရဲ့ စရိုက်ကို ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့..."

ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် သူမက ထပ်ပြောသည်။

"အဘွားလျိုက ကျွန်မကို ပြောဖူးတယ်။ သခင်လေးရဲ့ အသက်အရွယ်က ယောက်ျား တစ်ယောက်အတွက် သည်းခံဖို့ အရမ်းခက်ခဲတယ်တဲ့"

"ဒီလွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ သခင်လေးက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် အများကြီး ဒုက္ခခံခဲ့ရမှာပဲ။ ဒါသာ အရမ်းကြာသွားခဲ့ရင် သူ့ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်သွားမှာကို ကျွန်မစိုးရိမ်မိတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်းဖေးလန်၏ လက်ရာမြောက်သော မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

"ဒါ အမှန်ပဲလား"

လန်နင်ရွှမ်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဘွားလျိုက အများကြီး သိတယ်။ ကျွန်မ ခင်ဗျားတို့ အစ်မတွေကို သင်ပေးခဲ့တဲ့ အရာတွေ အားလုံးက အဘွားဆီကနေ ကျွန်မ သင်ယူခဲ့တဲ့ အရာတွေချည်းပဲ"

"ဒါ့အပြင် သခင်လေး နေ့တိုင်းသောက်တဲ့ ဆေးရည်ကလည်း အဘွားမိသားစုမှာ လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လျှို့ဝှက်ချက်နည်းပဲ။ သူ့ရဲ့ ထိရောက်မှုအတွက်တော့ ကျွန်မ မသေချာဘူး။ ဒါပေမဲ့ အစ်မ ကျန့်လီနဲ့ အစ်မ ဖေးလန်တို့ကတော့ ခံစားမိနိုင်သင့်တယ်"

ကိုယ်တိုင် တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ဖူးသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လန်နင်ရွှမ်က ဆေးရည်၏ အာနိသင်များအပေါ် မှတ်ချက်ပေးရန် မဝံ့ရဲပေ။ သို့သော် ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ချန်းဖေးလန်က အဘွားလျို၏ စွမ်းရည်များကို အခြေခံအားဖြင့် ယုံကြည်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူမက ထိုဆေးရည်၏ အစွမ်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။

"အဘွားလျိုက ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာကို ပြောခဲ့သေးလား"

ချန်းဖေးလန်၏ ဖြူဖျော့သော ကျောက်စိမ်းမျက်ဝန်းများက စိုးရိမ်သော အကြည့်တစ်ခုဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။

လျိုကျန့်လီကလည်း လန်နင်ရွှမ်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လန်နင်ရွှမ်က အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဖြေရှင်းနည်းက တော်တော်လေး ရိုးရှင်းပါတယ်။ ပိတ်ဆို့တာထက် လွှတ်ထုတ်တာက ပိုကောင်းတယ်တဲ့"

"ပိတ်ဆို့တာထက် လွှတ်ထုတ်တာက ပိုကောင်းတယ် ဟုတ်လား"

ချန်းဖေးလန်က တိုးညင်းစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်ခုံးများက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကြုတ်သွားသည်။

"မင်း ဆိုလိုချင်တာက ငါ့ယောကျာ်းကို ကိုယ်လုပ်တော်တွေ ယူခွင့်ပြုဖို့ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီ ပျော်ပါးရာရပ်ကွက်တွေမှာ နတ်သမီးတွေ ရှာဖွေခိုင်းဖို့ အကြံပြုနေတာလား"

"အဲ့ဒီလောက်အထိတော့ သွားစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်မမှာ တကယ်တော့ အစားထိုးဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု စိတ်ထဲမှာ ရှိပါတယ်"

"ဘာဖြေရှင်းနည်းလဲ" ချန်းဖေးလန်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

လန်နင်ရွှမ်၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် နီရဲသွားသည်။ သူမက သူမ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း စကားပြောရန် တွေဝေနေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူမက သူမ၏သတ္တိကို မွေးလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းစူကာ ဆိုသည်။

"ကျွန်မက အစ်မ ကျန့်လီရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဓားအစေခံပါ။ မူလကတော့ သခင်ကြီးနဲ့ သခင်မကြီးတို့က ကျွန်မကို ဒဏ်ရာရနေတဲ့ အစ်မနောက်ကို ချင်အိမ်တော်ထဲကို လက်ထပ်ဝင်ရောက်ဖို့ ညွှန်ကြားခဲ့တုန်းက သူတို့က ကျွန်မကို ကိုယ်လုပ်တော်အိမ်စေတစ်ယောက်အဖြစ် အမှုထမ်းစေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေးက အစ်မရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးပြီးနောက်မှာတော့ ကျွန်မ အဲ့ဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး"

"အခု အမတို့နှစ်ယောက်လုံး နေမကောင်းဖြစ်နေတော့ တကယ်ပဲ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ကျွန်မ သခင်လေးရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လောက်တယ်..."

အဆုံးတွင်တော့ လန်နင်ရွှမ်က ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏အသံက တီးတိုးသံအဖြစ်သို့ မှေးမှိန်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အချစ်ဝတ္ထုများကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး အဘွားလျိုက မွေးမြူထားသော ပျိုဖော်ဝင်စ မိန်းကလေး တစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာခဲ့သော်လည်း တခြားသူများရှေ့တွင် ဒီလိုစကားမျိုး ပြောဆိုရခြင်းက သူမကို အရှက်ရမှုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ နီရဲသွားစေဆဲပင်။

ချန်းဖေးလန်၏ ကျောက်စိမ်းမျက်ဝန်းများက အံ့အားသင့်စွာ ကျယ်သွားပြီး သူမက လျိုကျန့်လီထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်မ ကျန့်လီ၊ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်မှာ ဒီလို ဓလေ့တွေ ရှိတယ်လား"

လျိုကျန့်လီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူတို့၏ ပထမဆုံး မင်္ဂလာဦးညတွင် မူလက နင်ရွှမ်က သူမ၏နေရာကို ယူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သခင်လေးက ကျင့်ကြံနေသောကြောင့်သာ သူက အိမ်ထောင်ရေးကို ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နင်ရွှမ်၊ ဒါက မင်းအတွက် မတရားဘူး"

လျိုကျန့်လီက တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။

သူမနှင့် လန်နင်ရွှမ်တို့မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူတကွ ဓားသိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သခင်မနှင့် အစေခံထက် ညီအစ်မများနှင့် ပိုတူသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူမက သဘာဝအတိုင်းပင် လန်နင်ရွှမ်ကို ခေတ်မမီတော့သော ဓလေ့များဖြင့် ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံရမည့်အစား သူမ၏ကိုယ်ပိုင် ပျော်ရွှင်မှုကို လိုက်လံရှာဖွေစေချင်သည်။

သို့သော် လျိုကျန့်လီ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လန်နင်ရွှမ်၏ အကြံပြုချက်မှာ အမှန်တကယ်တော့ သူမ၏ ကြာမြင့်စွာ တောင့်တခဲ့သော ဆန္ဒဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်မှာလဲ!

"အစ်မ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်မ..."

လန်နင်ရွှမ် မဆုံးမီမှာပင် ချန်းဖေးလန်က သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်-

"အစ်မ ကျန့်လီ ပြောတာ မှန်တယ်။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ့ယောကျာ်းရဲ့ အခြေအနေအတွက်တော့ အစ်မနဲ့ငါ နောက်ထပ်ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု စဉ်းစားကြတာပေါ့"

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်နှစ်ဦးလုံး ဒီလိုပြောမှတော့ လန်နင်ရွှမ်က ထပ်မံ အခိုင်အမာ မပြောနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ အမူအရာများက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ ဝမ်းဗိုက်များကို ဖုံးအုပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က သူတို့၏ ဝမ်းဗိုက်များထဲမှ ကလေးများ ခုနက လှုပ်ရှားသွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနိုင်သည်! တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်စံအိမ်တော်အပေါ်မှ ကောင်းကင်က ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားပြီး ထူထပ်သော တိမ်များက လျှပ်စီးမြွေများ တွန့်လိမ်နေလျက် စုဝေးလာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လန်နင်ရွှမ်က အလွန်အမင်း စိုးရိမ်သွားသည်။

"အစ်မ ကျန့်လီ၊ အစ်မ ဖေးလန်၊ မွေးတော့မှာလား"

နှစ်ဦးလုံးက မတုံ့ပြန်ဘဲ သူတို့၏ နဖူးများမှ ချွေးစေးများ ယိုစီးကျလာပြီး မျက်နှာများက ဖြူဖျော့သွားသည်။ ကလေးများက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ စွမ်းအင်များကို ဆွဲယူနေသောကြောင့် ဒီတုံ့ပြန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်!

လန်နင်ရွှမ်က ချင်ဖုန်းကို သူတို့၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်မှ ထူးဆန်းမှု ပေါ်ပေါက်လာသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ညက မကြာမီမှာပင် ကြည်လင်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ အသားအရေကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ လျိုကျန့်လီက တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါ့ယောကျာ်းကို ခေါ်စရာမလိုပါဘူး။ သူ အခုမှ ပြန်ရောက်လာပြီး အနားယူဖို့ လိုတယ်"

သူမဘေးတွင် ချန်းဖေးလန်ကလည်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လန်နင်ရွှမ်က သက်သာရာရစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

"အစ်မတို့ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေတယ်ဆိုတာ သေချာလား။ ခုနက ကြည့်ရတာ ကျွန်မတော့ လန့်သွားတာပဲ"

သူမ၏ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း လျိုကျန့်လီက ရှင်းပြသည်။

"ကလေးက နည်းနည်းလေး လှုပ်သွားတာပါ။ ဒီလိုဖြစ်တိုင်း ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက ဒီလိုတုံ့ပြန်တတ်ပေမဲ့ ခဏနေရင်တော့ ပြီးသွားပါတယ်"

"ငါ ဘာလို့မှန်းမသိပေမဲ့ ငါ့အသက်ရှူတာက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုလွယ်သွားတယ်လို့ ခံစားရတယ်"

"ငါလည်း အတူတူပဲ ခံစားရတယ်။ ပြီးတော့ ငါ့ဗိုက်ကလည်း ထပ်ဆာလာသလိုပဲ။ မင်းကရော အစ်မ ကျန့်လီ"

ချန်းဖေးလန်က စကားပြောလာသည်။

"တကယ်ပဲ၊ ငါလည်း တစ်ခုခု စားချင်သလို ခံစားနေရတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လန်နင်ရွှမ်က ချက်ချင်း ဆိုသည်။

"ဒါဆို နှစ်ယောက်လုံး ဒီမှာစောင့်နေပါ။ ကျွန်မ မီးဖိုချောင်ကို အစားအစာတချို့ ပြင်ဆင်ခိုင်းပြီး ချက်ချင်း ယူလာခဲ့မယ်"

"ကောင်းပြီလေ"

အခြားတစ်ဖက်တွင် သူ၏ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်မောကျနေခဲ့သော ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ချွေးစေးများက သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူက သူ၏ ဇနီးနှစ်ယောက်က ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်နှင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အောင်မြင်စွာ မွေးဖွားခဲ့သည့် လှပသော အိပ်မက်တစ်ခုတွင် နစ်မျောနေခဲ့သည်။ ကလေးငယ်နှစ်ဦးမှာ ချစ်စဖွယ် ၀တုတ်လေးများ ဖြစ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းလှသည်။

သူက ကလေးများကို ပွေ့ချီတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ထူးဆန်းမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မူလက တောက်ပနေသော ကောင်းကင်က ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားပြီး နေ့နှင့်ညက တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အလှည့်ကျဖြစ်သွားသည်။

တိမ်မည်းများက ဖိစီးစွာ ဖိနှိပ်ထားပြီး အသက်ရှူရခက်ခဲစေကာ မိုးခြိမ်းသံများက နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းထွက်နေသည်။ ပြီးတော့ မင်းနေပြည်တော်အပေါ်မှ ကောင်းကင်ယံမှ ဒီလှုပ်ခတ်မှုကြားတွင် ဧရာမ နဂါးခြေသည်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်စံအိမ်တော်ဆီသို့ ဆင်းသက်လာသည်။ လွှမ်းမိုးနေသော ဖိအားက ကောင်းကင် ပြိုကျသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်...