← Chapters

ကျိုးပဲ့သွားသော ခေါင်းတလား

Vol. 49 Ch. 732

ကျိုးပဲ့သွားသော ခေါင်းတလား

Vol. 49 Ch. 732

ကောင်းကင်ဘုံရေကန် နဂါးချောက်နက်တွင် ကောင်းကင်ကိုတုန်လှုပ်စေသော မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံရေကန်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ချန်းကျုံးနှင့် ချန်းရွှမ်းတို့က အလျင်စလို ပြေးလာကြပြီး သူတို့၏ မျက်ခုံးများက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကြုတ်နေသည်။

သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ ကြေးခေါင်းတလားကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ရှိသော မျိုးနွယ်ဝင်များ အားလုံးမှာ သူတို့၏ နောက်ကျောများဖြင့် လဲလျောင်းနေကြပြီး သတိလစ်နေကြသည်။ နဂါးချောက်နက်တွင် ရပ်တည်နေသင့်သော ကြီးမားသည့် ကြေးခေါင်းတလားမှာ အခုတော့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပဲ့နေပြီး အပိုင်းအစများက ကန်ရေပြင်ပေါ်တွင် မျောလွင့်နေသည်။

၎င်း၏ ကြီးမားသော အဖုံးမှာ မြေကြီးထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် စိုက်ဝင်နေပြီး လေးပုံသုံးပုံအထိ နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်ဝင်နေသည်! သိထားရမည်မှာ ရှေးခေတ်က နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ ဆင်းသက်လာစဉ်က သူတို့၏ ဘိုးဘေးမှာ နတ်ဘုရားဘုံ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီးမှ ရိုက်ချခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူက လုံးဝ ရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ မျိုးနွယ်ဝင်များကိုပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မျိုချခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ဘိုးဘေးကို တံဆိပ်ခတ်ရန်အတွက် ဒီကြေးခေါင်းတလားအတွက် အသုံးပြုခဲ့သော ပစ္စည်းများမှာ အလွန်အဖိုးတန်သော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်မှ တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်လျှင် ၎င်းကို ချိုးဖျက်ရန် ကြီးမားသော အားထုတ်မှုတစ်ခုကို အသုံးပြုရလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုတူညီသော ကြေးခေါင်းတလားမှာ သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြောင့် အလွယ်တကူ ကြေမွသွားခဲ့သည်။ ချန်းကျုံးနှင့် ချန်းရွှမ်းတို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသော်လည်း သူတို့က သူတို့၏ ဘိုးဘေး၏ တည်နေရာ ခြေရာတစ်စမျှပင် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

အဘိုးကြီး ချန်းရွှမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ခံစားရန် သူ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး၊ ဘာဖြစ်တာလဲ" ချန်းကျုံးက သူ့ဘေးမှ မေးလိုက်သည်။

ချန်းရွှမ်းက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေမှာ ငါတို့ဘိုးဘေးတစ်ဦးတည်းကိုသာ ကြေးခေါင်းတလားထဲမှာ တံဆိပ်ခတ်ထားတယ်လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါက လုံးဝ ကွဲပြားတဲ့ အရှိန်အဝါနှစ်ခုကို ခံစားနေရတာလဲ"

"ဘာ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်းကျုံး၏ အမူအရာက မည်းမှောင်သွားသည်။ သူက သတိလစ်နေသော မျိုးနွယ်ဝင်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အသိစိတ်တစ်စွန်းတစ်စ ကျန်ရှိနေသေးသော တစ်ဦးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် သူက ထိုသူကို ချီစွမ်းအင်အချို့ သွင်းပေးလိုက်ရာ အားနည်းနေသော မျိုးနွယ်ဝင်က သူ၏မျက်လုံးများကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်؟"

"ထစရာမလိုဘူး။ အဲ့ဒီမှာပဲ လှဲနေပြီး ငါ့ကို ပြောစမ်း၊ ဒီမှာ အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

"ဒါ ကျွန်တော်တို့ ဘိုးဘေးပါ၊ သူ..."

မျိုးနွယ်ဝင်၏ ရှင်းပြချက်အပြီးတွင် ချန်းရွှမ်းနှင့် ချန်းကျုံးတို့က ဒီအဖြစ်အပျက်၏ ဇာစ်မြစ်များကို ပေါင်းစပ်နားလည်သွားကြသည်။ ကြေးခေါင်းတလားတွင် ပထမဆုံး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက နဂါးမျိုးနွယ်မှာ နဂါးချောက်နက်ကို အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာ စောင့်ကြပ်နေခဲ့သည်။

မကြာသေးမီက ခေါင်းတလားအတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုနှင့် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အင်အားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ခေါင်းတလားကို ကြေမွသွားစေသည်။ ကြီးမားသော တုန်ခါလှိုင်းနှင့် ဖိအားအောက်တွင် ကင်းစောင့်နေသော အတော်အတန် အားကောင်းသည့် မျိုးနွယ်ဝင်များပင်လျှင် သတိလစ်သွားကြသည်။

မျိုးနွယ်ဝင်က ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မမေ့မြောခင်မှာ အဲ့ဒီ အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်နဲ့ မိုးခြိမ်းအားက ရောယှက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သတ္တဝါနှစ်ကောင် တိုက်ခိုက်နေကြသလိုပဲ"

ဒါဆို ကြေးခေါင်းတလားထဲမှာ တကယ်ပဲ သတ္တဝါနှစ်ကောင် ရှိနေခဲ့တာလား။ ချန်းရွှမ်းက အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း သူတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ခွဲခြားနိုင်ခဲ့လား"

မျိုးနွယ်ဝင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ခေါင်းတလား ကြေမွသွားတဲ့ အင်အားက အရမ်းကြီးမားလွန်းတယ်။ ကျွန်တော် အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်မှာ မှင်တက်နေခဲ့တယ်။ အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်နဲ့ မိုးခြိမ်းအားကလည်း ကျွန်တော့်အမြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ခေါင်းတလားကို ဘယ်သူက ချိုးဖျက်ခဲ့လဲဆိုတာကို မြင်နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်ကြားထဲကနေ စကားပြောနေတဲ့ အသံနှစ်သံကိုတော့ မရေမရာ မှတ်မိနေတယ်"

ချန်းရွှမ်းနှင့် ချန်းကျုံးတို့က လေးနက်သော အကြည့်များဖြင့် ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ "သူတို့ ဘာပြောခဲ့လဲ"

မျိုးနွယ်ဝင်မှာ လွှမ်းမိုးနေသော ဖိအားနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လှုပ်ခတ်မှုမှ အပြည့်အဝ နလန်မထူသေးပေ။ သူ၏ခေါင်းကို ကိုင်ထားရင်း သူက အားတင်းကာ ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်... တစ်စုံတစ်ယောက်က ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ နောက်အသံတစ်ခုက 'ငါ သွေးမျိုးရိုးရဲ့ သန်စွမ်းတဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားကို အနံ့ရတယ်' လို့ ပြောခဲ့သလိုပဲ"

ချန်းရွှမ်းနှင့် ချန်းကျုံးတို့က ထိုစကားလုံးများကို ဆင်ခြင်တွေးတောစွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ ရုတ်တရက် သူတို့ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်ကြသည်။

"ဒါ ဖေးလန်ရဲ့ နေရာပဲ"

တောင်ပိုင်းဒေသမှ ရေနက်နွံအိုင်ကန်မှာ နွံအိုင်သခင်၏ နေထိုင်ရာဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက ချင်ဖုန်းအပေါ် ကျေးဇူးကြွေးတစ်ခုကို ပြန်ဆပ်ရန်အတွက် ၎င်းက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ဖယောင်းတိုင်နဂါးကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် သွားရောက်ခဲ့ပြီး ထိုဖြစ်စဉ်တွင် လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းက သူ၏သက်စောင့်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဒီဒေသ၏ လေဟာနယ်တွင် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်းမှ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် တစ္ဆေဘုံနှင့် နတ်ဘုရားဘုံကြားမှ အက်ကွဲကြောင်းက ပွင့်သွားပြီး ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်၊ ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေသရဲ စွမ်းအင်များကို ဒီလောကကြီးထဲသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လူသားများ၏ အစွမ်းအစကို အလွန်အမင်း မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ဒါက ဒီဘုံမှ မွေးရာပါ မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကိုလည်း အားကောင်းသွားစေသည် မဟုတ်လော။ နွံအိုင်သခင်က သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသော တည်ရှိမှုများ ဒီမြေကြီးများတွင် တိုးပွားလာနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနိုင်သည်။

အချို့မှာ အသစ်ပေါ်ပေါက်လာသော အစွမ်းထက် သတ္တဝါများ၊ အချို့မှာ သူကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ နိုးထလာသော ရှေးဟောင်းတည်ရှိမှုများဖြစ်ပြီး အချို့မှာတော့ နတ်ဘုရားဘုံနှင့် မြေအောက် ကမ္ဘာဘုံများမှ ဇာစ်မြစ်ရှိကြသည်။ သို့သော် ဒီကိစ္စများမှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ သူသာ လေဟာနယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး လူ့ဘုံမှာ မှောက်လှန်ခြင်း မခံရသမျှ သူ ထိခိုက်မှုရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ပိုင်းကောင်းကင်ယံတွင် ထူးဆန်းမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကြီးမားသော လည်ပတ်နေသော မိုးကြိုးတိမ်မြွေများ ကျယ်ပြန့်မှုတစ်ခုက မြောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ တိုက်ခတ်သွားသည်။ ထိုတိမ်များကြားတွင် ကြမ်းတမ်းသော ရယ်မောသံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လှုပ်ခတ်မှုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရိုက်ခတ်လာသော ပြင်းထန်သည့် ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ညကောင်းကင်ကို မိုးကြိုးထိမှန်သော မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကြေမွနေသော အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေတာလား" နွံအိုင်သခင်က အံ့အားသင့်စွာ တွေးတောလိုက်သည်။

တောင်တန်းများထဲမှ မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများက လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိပြီး ကြောက်လန့်တကြား ကျုံ့သွားကြကာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ဖိနှိပ်ရင်း အရိပ်များထဲတွင် တုန်ယင်နေကြသည်။ နွံအိုင်သခင် မှင်တက်သွားသည်။ ထိုတိမ်များထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအင်မှာ ဖယောင်းတိုင်နဂါးထက်ပင် ပို၍ အားကောင်းပုံရသည်!

"အင်း

ပေါ့ပါးသော အသံနှင့်အတူ မိုးကြိုးတိမ်များက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် နွံအိုင်သခင် နေထိုင်ရာ လေဟာနယ်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးကျလာသည်!

အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်တစ်တန်းက လျှပ်စီးနှင့် ရောယှက်ကာ တောင်တန်းများကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ နွံအိုင်သခင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့သော နေရာလွတ်ဖြတ်ကျော်ခြင်း နည်းလမ်းများမှာ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ချိုးဖောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်!

၎င်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ မြည်ဟည်းနေသော မိုးကြိုးတိမ်များထဲမှ ဧရာမ အနီရောင်မျက်လုံးနှစ်လုံး လင်းလက်သွားပြီး သူတို့၏ အကြည့်က နွံအိုင်သခင်၏ စိတ်ကို ယိမ်းယိုင်သွားစေသည်။

မျက်လုံးတစ်လုံးက ထူထဲသော အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အခြားတစ်လုံးကတော့ ပြောပြမတတ်သော မိုးကြိုးအားတစ်ခုဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေသည်။

"ပြန်ပေး"

အသံတစ်ခုက ဟိန်းထွက်လာသည်။

"ဘာကို ပြန်ပေးရမှာလဲ"

နွံအိုင်သခင်က ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူက လောကီအငြင်းပွားမှုများကို အမြဲရှောင်ရှားခဲ့ရာ သူက တခြားသူများပိုင်ဆိုင်သည့်အရာကို ဘယ်လိုလုပ် ယူနိုင်မှာလဲ။

လေများက ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာသည်။ ထိုတိမ်များအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုက လေကို နမ်းရှိုက်နေပုံရသည်။

"မွေးဖွားတော့မယ့်၊ လတ်ဆတ်အရသာရှိတဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအား... နဂါးအသား... အရသာရှိတယ်... နဂါးပုလဲ... အရသာရှိတယ်"

"တိတ်စမ်း"

ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လှုပ်ခတ်မှုက နောက်တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မိုးကြိုးတိမ်များက ညကောင်းကင်ယံသို့ ပြန်လည်မြင့်တက်သွားကာ နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ မင်းနေပြည်တော်ဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။ နွံအိုင်သခင်၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်က နေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းသွားပြီး တုန်ယင်နေသည်။ ထိုတိမ်များအတွင်းမှ မည်သည့်တည်ရှိမှုမဆို သူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားမိနိုင်သည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် ဧရာမ နဂါးခြေသည်းတစ်ခုက ချင်စံအိမ်တော်နှင့် ဝင်တိုက်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်တွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော စုပ်ယူအားတစ်ခုက အသစ်မွေးဖွားလာသော ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရယ်မောသံများက နားကွဲလုမတတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ဖုန်းက တိမ်များဆီသို့ အလျင်စလို ပြေးသွားကာ သူ၏ကလေးများကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် လွှမ်းမိုးနေသော ဖိအားတစ်ခုက ဖြတ်သန်း၍မရသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

သူက ဒေါသဖြစ်စွာ အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း အချည်းနှီးပင်။ တိမ်များကြားမှ ကြီးမားသော နဂါးပါးစပ်တစ်ခု ပွင့်ထွက်လာပြီး ကလေးငယ်နှစ်ဦးလုံးကို တစ်ကိုက်တည်း မျိုချပစ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး"

ချင်ဖုန်းက ထအော်လိုက်ပြီး သူ၏နဖူးတွင် ချွေးစေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ကိုယ်ဝန်ဆောင် လျိုကျန့်လီက အခန်းအတွင်းမှ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ယောကျာ်း၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ငါ..."

ချင်ဖုန်းက စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ တောက်ပသော နေရောင်ခြည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အိပ်မက်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းများကတော့ သူ၏စိတ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားရန် ငြင်းဆန်နေသည်။

ဒါဟာ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်တဲ့ အိပ်မက်တစ်ခု၊ သူ၏အသိစိတ်ထိန်းချုပ်မှုထက် ကျော်လွန်သော အနာဂတ်ကို တစ်စေ့တစ်စောင်း မြင်တွေ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ သို့မဟုတ် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများအပေါ် အန္တရာယ် ကျရောက်တော့မည်ဆိုလျှင် ဒီလိုအိပ်မက်မျိုးက သတိပေးချက်တစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်လိမ့်မည်။ သူ ကပ်ဘေးများစွာကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည့် အကြိမ်များမှာ ဒီကြိုတင် ဟောကိန်းထုတ်တဲ့ အိပ်မက်များနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။

သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ ဒီတစ်ခေါက် အန္တရာယ်က သူ၏မမွေးသေးသော ကလေးများကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းပင်! ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်ခုံးများကို ဖိညှစ်လိုက်ပြီး အပြုံးကို အားတင်းကာ ဖန်တီးလိုက်သည်-

"ဒါ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။ ကိစ္စကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ"

"အခုလောလောဆယ် မင်း ပိုပြီး အနားယူသင့်ပြီး စိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားမနေသင့်ဘူး"

သူက အိပ်မက်အကြောင်းအရာကို ပြောပြပြီး သူ၏ဇနီးကို မလိုအပ်ဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်စေရန် အကြောင်းမရှိပေ။ လျိုကျန့်လီက ချင်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အကြည့်က အောက်သို့ ကျဆင်းသွားကာ အိပ်ရာခင်းအောက်မှ သိသာထင်ရှားသော ဖောင်းကြွမှုတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမက မနေ့ညက နင်ရွှမ်၏ စကားများကို ရုတ်တရက် ပြန်အမှတ်ရလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

"ယောကျာ်း၊ ရှင် တကယ်ပဲ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် ပျော်ပါးရာရပ်ကွက်တွေကို တစ်ခေါက် နှစ်ခေါက်လောက် သွားလည်လို့ရပါတယ်။ ဖေးလန်နဲ့ ကျွန်မ ရှင့်ကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း မှင်တက်သွားသည်။ သူ အခုမှ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု မက်ခဲ့တာလေ။ ဒီကိစ္စနှစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆက်စပ်သွားရတာလဲ။

အခန်း ၇၃၃: ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ တခြားမိန်းမတွေက အလှပြင်ထားတဲ့ အရုပ်မလေးတွေပါပဲ

အနည်းငယ် စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ဇနီး၏ အတွေးလမ်းကြောင်းကို နားလည်သွားပြီး ပျော်ရွှင်မှု့ဖြစ်သလို စိတ်ပျက်အားငယ်သွားမိခြင်းကိုလည်း မထိန်းနိုင်ပေ။ သူက သူ၏နဖူးကို တို့ထိလိုက်ပြီး အလေးအနက် ဆိုသည်။

"မိန်းမ၊ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုလူစားမျိုးလို့ ထင်နေတာလဲ။ မင်းနဲ့ ဖေးလန်ကလွဲလို့ တခြားမိန်းမတွေက ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ အလှပြင်ထားတဲ့ အရုပ်တွေသက်သက်ပဲ။ ငါ စိတ်ဝင်စားမှု တစ်စွန်းတစ်စတောင် မစုစည်းနိုင်ဘူး"

"ဒါ့အပြင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ကိုယ်ဝန်ရှိနေတုန်းမှာ ငါသာ တခြားနေရာတွေမှာ ပျော်ပါးရှာဖွေနေမယ်ဆိုရင် ငါက သားရဲတစ်ကောင်နဲ့ ဘာများ ခြားနားတော့မှာလဲ"

သေချာသည်မှာ ဒီစကားလုံးများက သူ၏ဇနီး၏ နှလုံးသားကို ထိတွေ့လိမ့်မည်။ ဟုတ်တယ်၊ ဒါက ခင်ပွန်းကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သင့်တဲ့ ပုံစံပဲ။ သူ့လိုလူမျိုး၊ ချင်ဖုန်းလိုပေါ့။ သူ ဒီလိုတွေးနေစဉ်မှာပင် သူ၏အကြည့်က တံခါးဝသို့ မတော်တဆ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏အမူအရာက တောင့်တင်းသွားသည်။

ပုံရိပ်နှစ်ခု ထိုနေရာတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ တစ်ဦးမှာ လန်နင်ရွှမ်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ မင်းသမီး ယာအန်းဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်မှ အကြည့်များက သိပ်ပြီး ကြည်လင်ပုံမရပေ။

ချင်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်တုန်းက ရောက်နေကြတာလဲ"

သူတို့က တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဖြေကြသည်။

"သခင်လေးက ငါတို့ကို 'အလှပြင်ထားတဲ့ အရုပ်' လို့ ခေါ်တဲ့အချိန်လောက်ကပေါ့"

သူတို့က ပြုံးထားသော်လည်း သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပျော်ရွှင်မှု မရှိပေ။ သူတို့၏ ပေါ့ပါးသော စကားလုံးများက ချင်ဖုန်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသော အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သည့် ဆောင်းရာသီ ချမ်းစိမ့်မှုကို သယ်ဆောင်လာသည်။

သွားပြီ... လန်နင်ရွှမ်က ကိုယ်ဝန်သည် လျိုကျန့်လီနှင့်အတူ ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ထွက်ခွာသွားသည်။ မွေးဖွားခြင်းက အချိန်မရွေး ဖြစ်ပွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ချင်ဖုန်းက သူ့ဘေးမှ အမူအရာမရှိသော ယာအန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ခြေချောင်းများဖြင့် သုံးခန်းတွဲ တိုက်ခန်းတစ်ခုကို တူးနိုင်လောက်အောင် အနေရခက် နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မိန်းမတစ်ယောက်ရှေ့မှာ တခြားမိန်းမတစ်ယောက်ကို ဘယ်တော့မှ မချီးကျူးသင့်ဘူး။ ဒါက ယောက်ျားတစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် အမှားပဲ! မိန်းမတစ်ယောက်က ဒါကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ နာကြည်းနေနိုင်မလဲဆိုတာကို မင်း ဘယ်တော့မှ သိမှာမဟုတ်ဘူး။

ပိုဆိုးသည်မှာ မိန်းမများအကြောင်းကို သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် မကောင်းပြောနေသည်ကို ကြားဖြတ်ကြားမိခြင်းပင်။ ချင်ဖုန်းက နာမည်များ မတပ်ခဲ့သော်လည်း ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ သူက ယာအန်းနှင့် လန်နင်ရွှမ်နှစ်ဦးလုံးကို စော်ကားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးသားက ချင်စံအိမ်တော်၏ စင်္ကြံများတစ်လျှောက် တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး အငွေ့အသက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးတွင် ခြောက်ကပ်သော ရယ်မောသံတစ်ခုကို မွေးထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့ကို တွေ့ဖို့ ဒီကို ဘာအကြောင်းနဲ့ ရောက်လာကြတာလဲ"

ယာအန်းက သူ့ကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ငါတို့ 'အလှပြင်ထားတဲ့ အရုပ်တွေ' က မင်းကို လာလည်ခွင့် မရှိတော့တာလား"

ချင်ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းများက တွန့်သွားပြီး သူ ရှင်းပြသည်။

"ငါက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြောလိုက်တာပါ။ ငါက ငါ့မိန်းမကို မလိုအပ်တဲ့ အတွေးတွေ မဝင်စေဖို့ ကြိုးစားနေရုံသက်သက်ပဲ။ မင်းက ဘာလို့ ဒါကို ဒီလောက် အလေးအနက်ထားနေရတာလဲ"

ယာအန်းက လေသံပြတ်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါက အရမ်း အလေးအနက်ထားလွန်းနေတာပါ။ ညီကို ချင် ပြောခဲ့တာက အမှန်တရားပဲ။ ငါတို့လို အလှပြင်ထားတဲ့ အရုပ်တွေက သဘာဝအတိုင်းပဲ လျိုကျန့်လီနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် မှေးမှိန်သွားတာပေါ့"

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုမှာ ပါးစပ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နာမကျန်းမှုမှာ ပါးစပ်မှ ဝင်ရောက်သည်။ ချင်ဖုန်းက ဒါကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ယူနေရသည်။ သူတူးခဲ့သော တွင်းကို သူ အခု သူ့ကိုယ်သူ မြှုပ်နှံရတော့မည်။ လက်မြှောက်အရှုံးပေးသော သက်ပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ ချင်ဖုန်းက အလေးအနက် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ကိုယ့်ကိုကိုယ် အဲ့ဒီလို ပြောဆိုခွင့်မပြုနိုင်ဘူး"

တင်းမာသော လေသံက ယာအန်း၏ မျက်ခုံးများကို အံ့အားသင့်စွာ ကြုတ်သွားစေသည်။

"မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ချင်ဖုန်းက အလေးအနက် ဆိုသည်။

"အရှင်မင်းသမီး ယာအန်းကိုသာ 'အလှပြင်ထားတဲ့ အရုပ်' လို့ သတ်မှတ်မယ်ဆိုရင် ဒီလောကကြီးက ကျန်မိန်းမတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှင်သန်နေထိုင်ကြတော့မှာလဲ"

"မင်းကို ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကိုးထပ်မြောက်ထောင်က နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် နှောင့်ယှက်မှု အတွင်းမှာ မင်းရဲ့ အမျိုးသမီးပုံစံကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့တုန်းက ငါ မင်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ အလှတရားကြောင့် မှင်တက်သွားခဲ့တယ်! ကိုယ့်ကိုကိုယ် တွေးမိခဲ့တာက 'ကောင်းကင်ဘုံ နတ်သမီးတစ်ပါး လူ့ဘုံကို ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီ' လို့ပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယာအန်းက သူမ၏ နှလုံးသား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက သူမ၏ နီရဲနေသော ပါးပြင်များကို ဖုံးကွယ်ရန် သူမ၏ မျက်နှာကို တမင်တကာ လွှဲလိုက်ပြီး စိတ်တိုဟန်ဆောင်ကာ ဆိုသည်။

"မင်း ဒီလို မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေ ပြောစရာမလိုပါဘူး"

ချင်ဖုန်းက လက်တစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်သို့ အလေးအနက် မြှောက်လိုက်သည်။

"ဒီစကားတွေက နှလုံးသားထဲကနေ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်ပေါ်လာတာပါ။ ငါပြောခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်းတောင်မှ မမှန်ဘူးဆိုရင် ရှေးဟောင်း မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုး ငါ့ကို ပြာအဖြစ် ရိုက်ခတ်ပါစေ"

နတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ပိုင်ဆုနှင့်အတူ ပြေးလွှားကစားနေခဲ့သော ချီချီက ချင်ဖုန်း သူ့ကို ဆင့်ခေါ်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုရန် ခဏတာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကစားပွဲများကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။ ယာအန်းက တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။

"ဒီလိုစကားတွေ မလိုအပ်ပါဘူး၊ ငါ... ငါ မင်းကို ယုံကြည်ပါတယ်"

ချင်ဖုန်းက သူမကို ဆက်လက်မြှောက်ပင့်သည်။

"အရှင်မင်းသမီးက လှပပြီး ကျက်သရေရှိရုံတင်မကဘူး။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျမ်းဂန်တွေမှာလည်း ကျွမ်းကျင်ပြီး အသိပညာကြွယ်ဝကာ ပညာရှိတယ်။ အရှင်မင်းသမီးလို အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ဒီလောကကြီးမှာ တကယ်ပဲ ရှားပါးပါတယ်။ မင်းနဲ့ သိကျွမ်းခွင့်ရတာက ငါ့ရဲ့ ဘဝသုံးဆက်စာ ကောင်းချီးပါပဲ"

"တကယ်တော့ အခု ငါ မင်းကို ဒီနေ့ ပြောပြချင်တဲ့ ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ အချိန်အတော်ကြာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိပါတယ်"

ယာအန်းက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပျားရည်အိုးတစ်လုံး မှောက်လှန်လိုက်သကဲ့သို့ ချိုမြိန်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ '

သူက ဒီမှာ သူ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဖွင့်ဟဝန်ခံနေတာများလား။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရဲတင်းရတာလဲ...'

'ငါ လက်ခံသင့်လား ဒါမှမဟုတ် ချုပ်တည်းတဲ့ အမူအရာ ဟန်ဆောင်သင့်လား' 'ငါသာ ကြိုသိခဲ့ရင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာကို မယ်တော်နဲ့ ကြိုတင်တိုင်ပင်ခဲ့သင့်တယ်'

သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုအပြည့်အဝမှာ ချင်ဖုန်းအပေါ်တွင် ရှိနေပြီး သူ၏နောက်ဆက်တွဲ စကားလုံးများကို စိတ်အားထက်သန်သော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စောင့်မျှော်နေစဉ် အတွေးပေါင်းများစွာက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"...ငါက အရှင်မင်းသမီးကို အမြဲတမ်း ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ညီကိုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပါတယ်"

ယာအန်း၏ အပြုံးက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။ နှစ်ဦးသားက ချင်စံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး မင်းနေပြည်တော်၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ယခင် မြှောက်ပင့်မှုအပြီးတွင် ယာအန်းက "အလှပြင်ထားတဲ့ အရုပ်" ဟူသော မှတ်ချက်အပေါ်တွင် ထပ်မံ ပြောမနေတော့ပေ။ သို့သော် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူမ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားပုံရသည်။

ချင်ဖုန်းကလည်း ယာအန်းထံမှ သူမ၏ လာရောက်လည်ပတ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်အရ သူမက ချင်ဖုန်းကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဆွေယန်မြို့ အဖြစ်အပျက်ကို သခင်ကြီးဒန်အား ရှင်းပြကာ တန်ပြန်နည်းလမ်းများကို ပူးတွဲဆွေးနွေးရန် ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က မိန်းမစိုးလီအစား ယာအန်းကို ဘာကြောင့် စေလွှတ်ခဲ့သလဲဆိုတာကိုတော့ ချင်ဖုန်း မသိပေ။ သို့သော် သူက ယာအန်းကလည်း ဆွေယန်မြို့ မိစ္ဆာကူးစက်မှုကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သောကြောင့် ဧကရာဇ်က အထူးအစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ မှန်းဆခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ရောက်ရှိသောအခါ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများက ချင်ဖုန်း၏ ခါးမှ ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦး တံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ တုန်လှုပ်ပြီး မနာလိုဖြစ်သွားကြသည်။ ဒါဟာ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးနှင့်အတူ သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်ပြုမှုပင်။ သူ၏ခေါင်းဆောင်မှုအခန်းကဏ္ဍတွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများကို ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျန်းချင်ဖန် ဘယ်မှာလဲ။ ငါ သူ့ကို သခင်ကြီးဒန်ကို တွေ့ဖို့အတွက် အတူခေါ်သွားဖို့ လိုတယ်"

"ကျန်းချင်ဖန်" ထိုလူက ခဏရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်အမှတ်ရပုံရသည်။

"ချင်ဖန်က ဒီမနက် အမိန့်အသစ်တွေ လက်ခံရရှိခဲ့တယ်။ ဒီအချိန်ကစပြီး ညဘက် မင်းနေပြည်တော် တံခါးတွေကို စောင့်ကြပ်ဖို့ တာဝန်ယူရမယ်တဲ့။ သူက အခုလောလောဆယ် အိမ်မှာ အနားယူနေလောက်တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက စူးစမ်းလိုဟန်ဖြစ်သွားသည်။ အဲ့ဒီကောင်က မနေ့ညကမှ ဆွေယန်မြို့ကနေ ပြန်ရောက်လာတာ။ အရည်အချင်း သို့မဟုတ် အပင်ပန်းခံမှုကို ထည့်မစဉ်းစားဘဲ ဘယ်သူကများ ဒီလောက် နှလုံးသားမရှိဘဲ သူ့ကို တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို အလုပ်ခိုင်းရတာလဲ။

ထိုလူက မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင်က ကျွန်တော့်ကို သခင်ကြီးဒန်ရဲ့ အဆောင်ဆီကို လမ်းပြစေချင်ပါသလား"

"မလိုအပ်ပါဘူး၊ ငါ လမ်းသိတယ်။ မင်း ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် သွားလုပ်လို့ရတယ်"

သူတို့ သခင်ကြီးဒန်၏ အဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ် ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် တွေးမိသည်။

"ဖြစ်နိုင်မလား၊ အဲ့ဒီကောင်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စော်ကားမိပြီး ဒုက္ခပေးခံနေရတာလား။ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ သူ့ကို ဒီလိုဖြစ်နေရမှာလဲ"

သူ့ဘေးတွင် ယာအန်း၏ အမူအရာက မပြောင်းလဲဘဲ သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သခင်ကြီးဒန်က သူ့ထဲမှာ အလားအလာကို မြင်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးချင်လို့နေမှာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညတံခါးစောင့်တာဝန်က အလွန်အရေးကြီးတယ်။ ဒါကို ယုံကြည်လို့မရတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို အပ်နှင်းလို့ မဖြစ်ဘူး"

"ဟုတ်လို့လား"

ချင်ဖုန်းက ခဏရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏မှတ်ဉာဏ်သာ မှန်ကန်မည်ဆိုလျှင် ညပိုင်း တံခါးစောင့် တာဝန်ကို မလိုလားဆုံး ရာထူးအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ရုတ်တရက် ချင်ဖုန်းက တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး မေးလိုက်သည်။

"နေဦး၊ ဒါက သခင်ကြီးဒန်ရဲ့ အစီအစဉ်ဆိုတာကို မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ။ ကျန်းချင်ဖန်ရဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ရာထူးက မမြင့်ဘူး။ သူ့ကို အမိန့်ပေးနိုင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိသင့်တယ် မဟုတ်လား"

ယာအန်းက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ကြည့်ရတာ မြေအောက်ကမ္ဘာ ခရီးစဉ်က မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ်မှာ သက်ရောက်မှု ရှိနေတုန်းပဲနဲ့တူတယ်"

"အဲ့ဒီစာကြောင်းကို ခုနက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောသွားခဲ့တာလေ။ မင်း အဲ့ဒါကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား"

"ဘာ"

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားပြီး သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို မွှေနှောက်ကြည့်သော်လည်း လုံးဝ ပြန်အမှတ်မရနိုင်ပေ။

"သူ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလို ပြောသွားခဲ့တာလား"

"လုံးဝ သေချာတယ်" ယာအန်းက မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ ချောမွေ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

All Chapters