ဒီကောင်စုတ်လေး

ဝှူး~

ရှုခင်းများက စီးဆင်းနေသော ရေကဲ့သို့ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားပြီး နားကွဲလုမတတ် ကျွီကျွီမြည်သံက အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေကာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ပြီး အာရုံထွေပြားစေသည်။

ဂျွတ်၊ ဂျွတ်

တစ်စုံတစ်ခု ကြေမွသွားသည့်အသံ

နေရာလွတ်က တွန့်လိမ်သွားပြီး ချင်ဖုန်းက ပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ထိုးကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ထပ်ခါတလဲလဲ နစ်မြုပ်လိုက် မျောလွင့်လိုက် ဖြစ်နေသည်။

"ချင်ဖုန်း"

ပေါ့ပါးသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ အဖွဲ့ဝင်အားလုံး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် စိုးရိမ်သော အကြည့်များ ရှိနေသည်။

ပိုင်ရန်က သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်-

"မင်း ပြန်လာတာ ကောင်းတာပဲ။ ခုနက အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ရှင်းပြချက်တစ်ခုအပြီးတွင် ပိုင်ရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်-

"အာကာသ-အချိန် နိယာမက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုပဲ"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်-

"တစ္ဆေဘုရင် အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီတပည့်က အဲ့ဒီ နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်းထဲမှာ ထာဝရ ပိတ်မိနေတော့မှာ"

"စိတ်မကောင်းစရာကတော့ အတိတ် အာကာသ-အချိန်ထဲကို ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရပြီးနောက်မှာတောင် ကျွန်တော်က သူ တစ္ဆေဗုဒ္ဓကို ဘာပြောခဲ့လဲဆိုတာကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုတော့ ရှိခဲ့တယ်။ ကြေးမုံပန်း၊ ရေပြင်လထဲမှာ ငါတို့ မမြင်ခဲ့ရတဲ့ တစ်စုံတစ်ခုပေါ့။ သူ သေဆုံးခြင်းမတိုင်ခင်မှာ အကျဉ်းကျနေတဲ့ ကျင်းယွင်အော်က ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ လေဟာနယ်ထဲကို လျှောထွက်သွားစေခဲ့တယ်"

"ပြီးတော့ မိစ္ဆာက တစ္ဆေဘုရင် သူ့ကို မြေအောက်ကမ္ဘာထဲကို ဆွဲမခေါ်ခင်က ပြောခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီစကားတွေလည်း ရှိသေးတယ်..."

"တစ်ခုခုက နိုးထနှင့်နေပြီ။ ပြီးတော့ ဒီဘုံကို တဖြည်းဖြည်း မရှိတော့သည်အထိ မျိုချသွားလိမ့်မယ်"

ချင်ဖုန်းက ဒါဟာ ပြိုင်ဘက်၏ ကြွားဝါမှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ လူယုတ်မာများ အမြဲတမ်း အရေးနိမ့်ခြင်းမပြုမီ "ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်" ကဲ့သို့သော ကြမ်းတမ်းသည့် စကားများ ချန်ထားခဲ့သလိုပင်။

စိုးရိမ်ပူပန်ရန် မထိုက်တန်ပေ!

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ အဖွဲ့က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ရှင်းလင်းစွာပင် ထိုစကားများကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ပယ်ချခြင်းမပြုပေ။

"သူပြောခဲ့တာတွေက အမှန်ဖြစ်နိုင်မလား" ချင်ဖုန်းက သတိဖြင့် စုံစမ်းလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက မဖြေဘဲ အဲဒီအစား ပိုင်ရန်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်-

"မင်း စောင့်ကြပ်နေခဲ့တဲ့ တောင်ပိုင်းအစွန်အဖျားက လက်ရှိအခြေအနေကို ဘာလို့ မမျှဝေတာလဲ"

ပိုင်ရန်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာက လေးနက်နေကာ သူ၏ ခြောက်လအတွင်း တောင်ပိုင်းအစွန်အဖျားတွင် မြင်ခဲ့ ကြားခဲ့ရသည်များကို အမှန်အတိုင်း ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။ ဒီလောကကြီးမှာ တကယ်ပဲ နယ်နိမိတ်တစ်ခု ရှိပြီး အမှောင်ချောက်နက်ကြီးက ကမ္ဘာမြေကြီး၏ အဆုံးသတ်ကို ပိတ်ဆို့ထားသော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

ထိုနေရာကို အရာအားလုံး ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ လေပင်လျှင် ထိုအလွန်သို့ မတိုက်ခတ်နိုင်ပေ။ အက်ကွဲကြောင်းက အဆုံးမရှိ ရှည်လျားနေပြီး ၎င်း၏အနက်ကို မသိနိုင်ပေ။ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်လျှင် အမှောင်က နယ်နိမိတ်အလွန်မှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဒါဟာ မင်နက်ရောင်ကအရာတစ်ခုကို ချထားသကဲ့သို့ပင် မြင်ကွင်းကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

"...ငါက ချောက်နက်ကြီးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘာဝကို သိရှိဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွေကို စူးစမ်းလေ့လာဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို တားဆီးနေတဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ အင်အားတစ်ခု ရှိနေပုံပဲ။ မမြင်နိုင်တဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုလိုပေါ့"

"ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံမှုရဲ့ အစွမ်းအကုန်နဲ့ ဘယ်လို ဓားအနုပညာတွေကိုပဲ ထုတ်ဖော်ခဲ့ပါစေ ငါ အနည်းငယ်မျှသော လှိုင်းဂယက်ကိုတောင် မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း၏ နှလုံးသားက ခုန်သွားသည်။ ကျော်ကြားသော ဓားဧကရာဇ် ပိုင်ရန်၊ သူ၏ဓားသိုင်းပညာများမှာ လူ့ဘုံကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျော်လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် သူက အခု ဒုတိယအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ သူ့ကို လောကကြီးတွင် နံပါတ်တစ် ဓားသမားဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ ချဲ့ကားရာ မရောက်ပေ။

သို့သော် ဒီလိုဖြစ်နေတာတောင်မှ စီနီယာ ပိုင်ရန်၏ ဓားအရှိန်အဝါက ချောက်နက်ကြီးကို မထွင်းဖောက်နိုင်သေးဘူးတဲ့လား။ အဲ့ဒီနေရာက အတိအကျ ဘာနေရာလဲ...

ပိုင်ရန်က ထပ်မံ အမှတ်ရလိုက်သည်-

"အမှောင်က မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါ အဲ့ဒီ မင်နက်ရောင်ကအရာနောက်ကွယ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အသံတချို့ကို ကြားခဲ့ရတယ်"

"ဒါက မိုးခြိမ်းသံလိုပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် မြေကြီး ကြေမွသွားတဲ့အသံလိုပဲ"

"အလင်းဖြူတစ်ချက်က အနက်ရောင်အရာနောက်ကွယ်မှာ ပေါ်လာပြီး ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာနှင့် ဧရာမ ဗုဒ္ဓဦးခေါင်းတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ကို ကြည့်နေတာမဟုတ်ဘူး - ဒါက အဲ့ဒီ အမှောင်နောက်ကွယ်က တည်ရှိမှုတစ်ခုခုကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့တာ"

"ဗုဒ္ဓဦးခေါင်း..." ချင်ဖုန်း မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် သူက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် နတ်ဘုရား အစောင့်အရှောက်တို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဆင်ခြင်တွေးတောသော အကြည့်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

'ဆရာနဲ့ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က စီနီယာ ပိုင်ရန် ဖော်ပြခဲ့တာတွေအပေါ် ဘာအံ့အားသင့်မှုမှ မပြခဲ့ဘူး။ ဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူတို့က နယ်မြေလေးရပ်ရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေအလွန်က တကယ့်အခြေအနေကို သိနှင့်နေပြီ'

တကယ်တော့ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက အစပိုင်းတွင် ပိုင်ရန်ကို တောင်ပိုင်းအစွန်အဖျားကို စောင့်ကြပ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့စဉ်က ဒီအသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို သိရှိဖို့ မဟုတ်ဘဲ "မင်း ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတာက အစွန်အဖျားက ချောက်နက်ကြီးက မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတာလား"

ပိုင်ရန်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ကနဦးညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာပြီး ကျွန်တော် ချောက်နက်ကြီးအပြင်ဘက်မှာ ဆယ်ကျန့်တိုင်း ဓားအမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့တယ်"

"ဒီလွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လအတွင်းမှာ ဓားအမှတ်အသားတစ်ခုပြီးတစ်ခုက တိုးဝင်လာတဲ့ ချောက်နက်ကြီးကြောင့် မျိုချခြင်း ခံလိုက်ရတယ်"

"ကျွန်တော် မထွက်ခွာခင်မှာ ဒါက တစ်ရာကျန့်နီးပါး ပိုနီးကပ်လာခဲ့ပြီ"

'ချောက်နက်ကြီးက ရွေ့လျားနိုင်တယ်လား။ ဖြစ်နိုင်မလား၊ ကျောက်လွှာပြားရွေ့လျားမှုက မြေငလျင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ရွှေ့ပြောင်းမှုကို ဖြစ်စေတာလား'

ချင်ဖုန်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဒီသာ သူ၏ယခင်ကမ္ဘာဖြစ်ခဲ့လျှင် ဒါဟာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ရှင်းပြချက်တစ်ခုဟု ထင်ရနိုင်သည်။ သို့သော် ဒီနတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ ဘုံတွင်တော့ အမှန်တရားမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ဒီလောက် မရိုးရှင်းပေ။

ချင်ဖုန်းက သူ၏ရှုံးနိမ့်မှုမတိုင်မီ ဧရာမ မျက်လုံး ကိုယ်ပွား ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ ရဲတင်းပြီး အလွန်အကျူးဖြစ်သော အတွေးတစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပုံပေါ်လာသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ မျက်လုံးက ပြောခဲ့တဲ့ ဒီဘုံရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေအလွန်က တည်ရှိမှုက နယ်မြေလေးရပ်ရဲ့ အပြင်ဘက်က အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ ချောက်နက်ကြီး မဟုတ်နိုင်ဘူးလား"

ဘုံတစ်ခုလုံးကို မျိုချနိုင်မည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဘယ်လိုမျိုး ဖြစ်နိုင်မလဲဆိုတာကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

ပိုင်ရန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ခဏတာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်-

"ငါ အခု နားလည်သွားပြီ"

"ဆရာ၊ အဲ့ဒီ ချောက်နက်ကြီးက အတိအကျ ဘာကြီးလဲ..."

ချင်ဖုန်းက သူ၏ ပြင်းပြသော စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးချင်သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်-

"မင်းနဲ့အတူ အသက်ထိန်းသိမ်းခြင်း သော့တွေ ရှိလား"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ခြင်းမပြုမီ မှင်တက်သွားသည်။

"နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငှက် မျိုးဆက်တွေက မွေးဖွားချိန်မှာ ဘေးဒဏ်ကို မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ အသက်ထိန်းသိမ်းခြင်း သော့တွေက သူတို့အပေါ်မှာ ချိတ်ဆွဲထားတဲ့အခါ အဲ့ဒီကပ်ဘေးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်"

"မကြာသေးမီက အဖြစ်ဆိုးအပြီးမှာ မင်း တော်တော်လေး မောပန်းနွမ်းနယ်နေရမယ်။ မင်းအတွက် အိမ်ကို စောစောပြန်ပြီး မင်းမိန်းမတွေကို အဖော်ပြုပေးတာက အကောင်းဆုံးပဲ"

နိုင်ငံတော် ဆရာက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် သူက ဒီခေါင်းစဉ်ကို တမင်တကာ ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်းက ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပြီး ထပ်မံမတောင်းဆိုတော့ဘဲ ဦးညွှတ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် နိုင်ငံတော် ဆရာက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်-

"စာပေဧကရာဇ်နဲ့ အင်မော်တယ် သူတော်စင်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့တွေနောက်ကွယ်က ကံကြမ္မာ သက်ရောက်မှုတွေက အရမ်းလေးလံတယ်။ ဒါက မင်းလို တတိယအဆင့်တစ်ယောက်က ထမ်းဆောင်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦး ဘွဲ့အမည်ကို ယူတာကို ပြန်စဉ်းစားသင့်တယ်"

ဒီစကားများကြောင့် နတ်ဘုရား အစောင့်အရှောက်နှင့် ပိုင်ရန်တို့က စူးစမ်းစွာ လှမ်းကြည့် လိုက်ကြသည်။ နောက်တစ်ယောက်မှာ ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူတို့လို ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်တော့ ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးနှင့် နတ်စစ်သူကြီး ဆယ့်နှစ်ဦးကဲ့သို့သော ဘွဲ့များနောက်ကွယ်မှ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များမှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူက ဒီကောင်လေးက ဒီလောက် မောက်မာစွာနဲ့ ဒီလိုဘွဲ့တစ်ခုကို ဒီလောက် ရဲတင်းစွာ တောင်းဆိုလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ!

အရေးကြီးဆုံးမှာတော့ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဒီမရင့်ကျက်သေးတဲ့ လူငယ်လေးက စာပေဧကရာဇ်အဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပုံစံထုတ်ဖို့အတွက် သူက နိုင်ငံတော် ဆရာကိုတောင် လေးစားရဲ့လား။ အင်မော်တယ် သူတော်စင်အတွက်တော့ ဒါက မပြောဘဲ ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လောက်အောင် မောက်မာတဲ့ ဘွဲ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"တော်တော်လေး ရည်မှန်းချက်ကြီးတာပဲ"

နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က ပြုံးလျက် မှတ်ချက်ပေးသည်။ ထိုချီးကျူးမှုမှာ စိတ်ရင်းမှန် ပိုပါသလား သို့မဟုတ် လှောင်ပြောင်မှု ပိုပါသလားဆိုတာကိုတော့ မရှင်းလင်းပေ။

ကျေးဇူးပြုပြီး ထပ်မပြောပါနဲ့တော့...

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာက အရှက်ရမှုဖြင့် နီရဲသွားပြီး သူ ပျောက်ကွယ်သွားရန် တွင်းတစ်တွင်း ရှာဖွေချင်နေသည်။ ဒီမှာ တစ်စက္ကန့်မျှ ကြာကြာနေရခြင်းက လုံးဝ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခုလို ခံစားနေရသည်။

"ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ပြီး ကျွန်တော့်မိန်းမနှစ်ယောက်အတွက် ဟင်းရည်လုပ်ပေးရဦးမယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အခုပဲ ထွက်ခွာခွင့်ပြုပါ"

ဒီလိုပြောပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက အလျင်စလို ထွက်ပြေးသွားပြီး သူ၏လမ်းကြောင်းအတိုင်း နောက်ပြန်သွားသည်။ အလင်းဖြူတစ်ခုက ကိုးထပ်မြောက်ထောင်၏ မှောင်နေသော အဋ္ဌမအလွှာကို ရုတ်တရက် ထွန်းလင်းသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော အဘိုးကြီးပုံရိပ်က သူ၏ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူသော မျက်နှာတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"မင်း ဒီနေ့ ငါ့ကို လာလည်ဖို့ အချိန်ရှိတယ်ပေါ့"

"အသိဉာဏ်မဲ့ဟန် မဆောင်နဲ့" နိုင်ငံတော် ဆရာက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"သတ္တမအလွှာ အကျဉ်းထောင်က နံပါတ်နှစ် သေသင့်နေပြီ ဟုတ်တယ်မလား။ ငါ သူ့သက်တမ်းက လေထဲက ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်လိုပဲ၊ အချိန်မရွေး ငြိမ်းသတ်နိုင်တယ်လို့ ကြိုတင်မြင်ခဲ့တယ်။ မကြာသေးခင်ကပဲ ငါ သူ့ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားကို မခံစားနိုင်တော့ဘူး"

အဘိုးကြီး၏ အမူအရာက ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး သူက အဖြစ်မှန်တစ်ခုကိုသာ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ တစ်ချိန်က အသင်းဖော်များ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့က သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားအတွက်သာ အတူတကွ ပူးပေါင်းခဲ့ကြပြီး သူတို့ကြားတွင် ချစ်ခင်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ နိုင်ငံတော် ဆရာက ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ သတ္တမအလွှာမှ အဖြစ်အပျက်များကို အမှန်အတိုင်း ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

အဘိုးကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နံပါတ် ၂ ၏ သေဆုံးမှုမှာ ပြောင်းလဲနိုင်သောအရာတစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သူက သတ္တမအလွှာမှ တည်ရှိမှုမှာ လုံးဝ ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်နှင့် နိုင်ငံတော် ဆရာတို့၏ နှာခေါင်းအောက်တွင်ပင် ကိုးထပ်မြောက်ထောင်အတွင်း၌ ပေါ်တင် သတ်ဖြတ်ရန် ဒီလောက် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်အတွက်တော့လား။

ဒီဘုံမှာ နတ်ဘုရားဘုံ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေထက် ကျော်လွန်တဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်။ ဒါ သူ ကောင်းကောင်းသိတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုပဲ။ သူနှင့် နိုင်ငံတော် ဆရာတို့က အလွန်ကွဲပြားသော လမ်းကြောင်းများကို ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ပန်းတိုင်များမှာ အဆုံးစွန်တော့ အတူတူပင်။ ဒီမတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော ဘုံအတွက် မျှော်လင့်ချက်မီးပွားလေးတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အခု ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခုက ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ နီးကပ်လာနေသည်။

"ငါ့သံကြိုးတွေကို ဖြေလျှော့ပေး"

အဘိုးကြီးက ဆိုသည်။ ဒါဟာ တောင်းပန်ခြင်း သို့မဟုတ် ညှိနှိုင်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရိုးရှင်းသော ပြောဆိုချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အလင်းဖြူတစ်တန်းက အဘိုးကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားရာ မရေမတွက်နိုင်သော ချည်နှောင်ထားသည့် သံကြိုးများ ချက်ချင်း ကြေမွသွားသည်။ အဘိုးကြီးက သူ၏ဝတ်ရုံများထဲမှ ဖယောင်းတိုင်အချို့ကို ထုတ်ယူရင်း ဆိုသည်။

"ငါတို့ အတူရှိနေတုန်းက ငါ သူတို့ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားတစ်စွန်းတစ်စကို ထုတ်ယူပြီး ဒီဝိညာဉ်ခေါ် မီးအိမ်တွေကို သွန်းလုပ်ခဲ့တယ်"

"မီးအိမ် တောက်လောင်နေသမျှ သူတို့ အသက်ရှင်နေတယ်။ မီးအိမ် ငြိမ်းသွားတဲ့အခါ သူတို့ ပျက်စီးသွားတယ်။ ဒီမီးအိမ်သုံးလုံးက ကျင်းယွင်အော်၊ နံပါတ် ၂ နဲ့ တစ္ဆေဗုဒ္ဓတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေပဲ"

ဝိညာဉ်မီးအိမ်သုံးလုံးမှာ ထူးခြားသော အသွင်အပြင်များ ရှိကြသည်။ လုံးဝ ငြိမ်းသတ်သွားသော တစ်လုံးမှာ နံပါတ် ၂ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်လုံးမှာ မှိန်ဖျော့သော တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေသည့် မီးတောက်တစ်ခု ရှိပြီး ဒါဟာ ကျင်းယွင်အော်၏ မီးအိမ်ပင်။ နောက်ဆုံးမီးအိမ်မှာတော့ မငြိမ်းနိုင်သော မည်းနက်နေသည့် မီးတောက်ဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။

ဒါဟာ တစ္ဆေဗုဒ္ဓ၏ ဝိညာဉ်မီးအိမ်ပင်!

"ဝိညာဉ်ကို အစားထိုးခြင်းလီတိုက်ထောင်ရဲ့ လှည့်ကွက်က တော်တော်လေး ထူးခြားတာပဲ"

အဘိုးကြီးက ပေါ့ပါးစွာ ရယ်လိုက်သည်။ သူက ကျင်းယွင်အော်၏ မီးအိမ်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်-

"ဒီတစ်ယောက်က ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ သူက မွေးဖွားကတည်းက စကြဝဠာနိယာမရဲ့ အစအနတစ်ခုကို နားလည်ခဲ့ပြီး သူက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ တော်တော်လေး နီးစပ်ခဲ့တယ်"

"လုံလောက်တဲ့ အချိန်သာ ပေးခဲ့ရင် သူက သေချာပေါက် လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက အချိန်မကိုက်ခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတွေကို ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာဆိုး တိုက်ထောင်က မျိုချခဲ့တယ်။ သူနဲ့ တိုက်ထောင်က ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မျှဝေခြင်း တည်ရှိမှုတစ်ခုထဲမှာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ခဲ့ကြတယ်"

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဆုံးရှုံးရခြင်းက သဘာဝအတိုင်းပင် လူတစ်ယောက်ကို ရူးသွပ်သွားစေလိမ့်မယ်။ တိုက်ထောင်ရဲ့ မွေးရာပါ လက္ခဏာတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ပေါ့"

"သူ့အတွက်တော့ သေခြင်းတရားက လွတ်မြောက်ခြင်းတစ်ခုတော့ မဟုတ်နိုင်ဘူး"

ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် အဘိုးကြီးက ထပ်မံ ဆိုသည်-

"မင်း ငါ့ကို တိုက်ထောင်ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ တည်နေရာအတွက် ရှာဖွေဖို့ လာခဲ့တာလား"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။ ဧရာမ မျက်လုံးက စကားဝိုင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် ပညာရပ်များကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ချင်ဖုန်း၏ ကြေးမုံပန်း၊ ရေပြင်လ လေ့လာမှုကိုပင် တန်ပြန်နည်းလမ်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။ ဒါက သူ၏ တစ္ဆေဗုဒ္ဓနှင့် ဖလှယ်မှုအတွင်း အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များ ဖော်ထုတ်ခံခဲ့ရမည်မှာ သေချာကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ဒါကို ဘေးဖယ်ထားရင်တောင်မှ တိုက်ထောင်ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က အဲ့ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ တည်ရှိမှုတွေကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူ၏မွေးရာပါ မိစ္ဆာဆန်သော အန္တရာယ်အာရုံခံစားမှုနှင့်အတူ သူက အဲ့ဒီမိစ္ဆာတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘာဝကို သိမြင်နိုင်ခဲ့ကောင်းရဲ့။

"ကျင်းယွင်အော် သေဆုံးသွားပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်မီးအိမ်က လင်းလက်နေဆဲပဲ။ ဒါက ဒီတဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေတဲ့ မီးတောက်က တိုက်ထောင်ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထင်ဟပ်နေတယ်လို့ပဲ ဆိုလိုနိုင်တယ်။ ဒါကို ယူပြီး အရှိန်အဝါနောက်ကို လိုက်သွား။ မင်း သူ့ရဲ့ လက်ရှိတည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်သင့်တယ်"

အဘိုးကြီးက ဒီလိုပြောပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်မီးအိမ်ကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် နိုင်ငံတော် ဆရာက မေးလိုက်သည်-

"မင်း တကယ်ပဲ ထွက်ခွာချင်စိတ် မရှိဘူးလား"

"ငါ့အတွက်တော့ တည်နေရာက ဘာများ ခြားနားသွားလို့လဲ။ မင်းမှာ အချိန်ရှိရင် မင်းရဲ့ အားလပ်ချိန်အတွင်းမှာ စစ်တုရင်ကစားပွဲတချို့ လာကစားပါ။ ငါတို့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပေမဲ့ စစ်တုရင်ခုံက ငါတို့ကြားမှာ အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကို ဘယ်တော့မှ မကြေညာခဲ့ဘူး"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက မတုံ့ပြန်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူ ထွက်ခွာသွားစဉ် အဘိုးကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်-

"ကောင်းကင်ဘုံ အလိုတော်က ဓားသွားနှစ်ဖက်နဲ့ ဓားတစ်ချောင်းပဲ။ မင်းက သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာတန်ပြန် သက်ရောက်မှုကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ခံစားခဲ့ရပြီ။ ဆီက နောက်ဆုံးမှာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မီးအိမ်က ငြိမ်းသတ်သွားလိမ့်မယ်"

ချင်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချင်ဖုန်းက သူ၏နတ်အသိစိတ်ကို နတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ချီချီမှာ သက်စောင့်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလွှားနေသည်။

ထိုစဉ် ပိုင်ဆုမှာတော့ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး လျှာထွက်ကာ လုံးဝ အားကုန်နေပုံရသည်။ ယင်နှင့်ယန် ဘုံများကြားမှ ဒိုင်မေးရှင်းလမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းက အတော်အတန် စွမ်းအင်ကို ကုန်ဆုံးစေနှင့်နေပြီ။ ထို့နောက် တစ္ဆေဘုရင်က ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလွတ်လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် သူမ၏စွမ်းအားကို သုံးစွဲပြီး ဧရာမ မျက်လုံးကို မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲယူခဲ့ရာ ထိုသက်ရောက်မှုက ပိုင်ဆုအပေါ် မသေးငယ်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ပေးခဲ့သည်။ ဒါက ဒီလို အားနည်းသွားတဲ့ အခြေအနေမှာ အဆုံးသတ်သွားတာက နားလည်နိုင်ပါတယ်။

ချင်ဖုန်းက အညွန့်ငယ်လေးကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ နူးညံ့သော ပျိုးပင်ကို နောင်တရစွာဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်-

"မင်းကို အလွန်အကျွံ အလုပ်ခိုင်းမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

ပိုင်ဆုက ချင်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏မောပန်းနွမ်းနယ်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ကြည်နူးဖွယ်ရာ အမူအရာတစ်ခု ပြသလိုက်သည်။ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက ထပ်မံ ဆိုသည်-

"ငါ မင်းအကူအညီ နောက်တစ်ကြိမ် လိုအပ်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဘုံတွေကြားက လမ်းကြောင်းကို ပြန်ဖွင့်ပေးပါ။ ငါ ကြီးမြတ်တဲ့ တစ္ဆေဘုရင်ကို လက်ဆောင်တစ်ခု ပို့ပေးရမယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ဆု၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် တွဲကျသွားသည်။ မြစိမ်းရောင် လျှပ်စီးလမ်းကြောင်း ပြန်လည်ပွင့်ထွက်လာသည်နှင့် ချင်ဖုန်းက သူ၏ နေရာလွတ် လက်စွပ်ထဲမှ အချိုပွဲများနှင့် သကြားလုံးအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဆက်ဆံရေးများမှာ ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သည်။ ကြီးမြတ်သော တစ္ဆေဘုရင်က သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ရာ သူက သဘာဝအတိုင်းပင် ကျေးဇူးတရားကို ပြန်ဆပ်ရမည်။ ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်အရွက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း နေရာလွတ်လမ်းကြောင်းကလည်း ကောင်မလေးငယ်၏ တည်နေရာအနီးတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက လမ်းကြောင်းဆီသို့ အရိုအသေပေးကာ ဆိုသည်။

"ကြီးမြတ်သော တစ္ဆေဘုရင်၊ လက်ဆောင်ငယ်တစ်ခုပါ၊ ဂုဏ်ပြုရန် မထိုက်တန်ပေမဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ"

ကောင်မလေးငယ်က ကျေနပ်သော ဟွန်းသံဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ငွေဖြူရောင်အခိုးအငွေ့တစ်ခုကို နေရာလွတ်လမ်းကြောင်းထဲသို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ခေါင်းအထက်မှ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော မြူကို လေ့လာရင်း စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအရာရဲ့ ကိုယ်ပွားကို ငါ မျိုချခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းထဲက ကျန်ရှိနေတဲ့ အာကာသ-အချိန် နိယာမ အနှစ်သာရက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ ဒါကို မင်းကို ချီးမြှင့်လိုက်တယ်"

ဧရာမ မျက်လုံး၏ အသွင်အပြင်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက ပျို့အန်ချင်စိတ်တစ်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီလိုအရာမျိုးကို ဗိုက်နာမှာမကြောက်ဘဲ တကယ်ပဲ စားသုံးနိုင်တာ၊ ဒီကြီးမြတ်တဲ့ တစ္ဆေဘုရင်က သူ့ရဲ့ အစားအသောက်အပေါ်မှာ တကယ်ပဲ ဘာမှမစိုးရိမ်ဘူး။

သူမက ပူးကပ်ခံနေရတာများလား။ သို့သော် ဒီအနှစ်သာရက သူ့အတွက် အလွန်အကျိုးရှိလိမ့်မည်။ စီနီယာ ရွှမ်းယီက အရင်က ပြောခဲ့ဖူးသည်။

သူ၏ ယင်-ယန် နိယာမများကို အားကောင်းစေပြီး ချီချီနှင့် ပိုင်ဆုတို့၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် တာအိုအနှစ်သာရများကို မျိုချခြင်းမှာ အမြန်ဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းပင်။

ချင်ဖုန်းက ကျိုးနွံဟန်မဆောင်ဘဲ ချက်ချင်း ဆိုသည်-

"ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် အလွန်အသုံးဝင်ပါလိမ့်မယ်။ လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူး အများကြီးတင်ပါတယ် ကြီးမြတ်သော သခင်မကြီး"

"အင်း၊ နောက်တစ်ခေါက်ကျရင် လက်ဆောင်တွေကို အချိန်မီ ပို့ဖို့ သတိရပါ"

"လုံးဝစိတ်ချပါ ၊ ရပြီးပြီလို့သာ မှတ်ယူလိုက်ပါ" ချင်ဖုန်းက ယုံကြည်မှုရှိစွာ သစ္စာဆိုလိုက်သည်။

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် နေရာလွတ်လမ်းကြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်-

"ချစ်လှစွာသော ညီလေး ချင်ဖုန်း၊ လမ်းကြောင်း ပွင့်နေမှတော့ ဘာလို့ အစ်မအတွက် နတ်ဘုရားယစ်မူး သေရည် နှစ်အိုးလောက် ပိုမချန်ထားရတာလဲ။ အဲ့ဒီအရာက တကယ်ပဲ မမေ့နိုင်စရာပဲ"

ဒါ မုန်ရွှမ်း၏ အသံပင်။ ချင်ဖုန်းက ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေသည်-

"အစ်မမုန်က မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲတချို့နဲ့ လဲလှယ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

တစ္ဆေတာအို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲများမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများ ဖြစ်သည်။ ဒန်မော့တစ်ဦးတည်းကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့၏ တန်ဖိုးကို မြင်နိုင်သည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် ပိုများလေ ပိုကောင်းလေ!

သို့သော် မုန်ရွှမ်းက ဆိုသည်။

"ငါ့မှာတောင် မြေအောက်ကမ္ဘာ ပုံဆောင်ခဲတွေ အများကြီး မရှိဘူး။ ဒါ့အပြင် ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထောက်ထားကြည့်ရင် ဒီလိုအရာတွေကို တောင်းဆိုတာက အရမ်း စိမ်းကားရာ မရောက်ဘူးလား"

"ဟမ်؟ အစ်မမုန်၊ ခင်ဗျား ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ဒီနေရာလွတ်လမ်းကြောင်းက မတည်ငြိမ်တော့ဘူးနဲ့တူတယ်"

ချင်ဖုန်း စကားပြောနေစဉ် သူက ပိုင်ဆုကို သူ၏မျက်လုံးများဖြင့် အသည်းအသန် အချက်ပြလိုက်သည်။

အညွန့်ငယ်လေးက အရိပ်အမြွက်ကို ရလိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းထိပ်မှ ပျိုးပင်မှ အစိမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လမ်းကြောင်းက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အလကားရတဲ့ အရာတွေကိုပဲ ကြိုးစားနေတုန်းပဲလား"

ချင်ဖုန်းက သံသယဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ဒီလောက် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းရှိသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူက ဒီလိုအရှုံးမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ။ အခြားတစ်ဖက်တွင် လမ်းကြောင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မုန်ရွှမ်းက ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သွားကြိတ်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"ဒီကောင်စုတ်လေး"