မွေးကင်းစကလေးငယ်တစ်ဦး ဖွားမြင်ခြင်း

သုံးရက်က လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ချင်စံအိမ်တော်၏ ခြံဝင်းထဲတွင် ချင်ဖုန်းက အသက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှူထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ တစ္ဆေဘုရင်က သူ့ကို ကြီးမားသော မျက်လုံးမှ ချန်ထားခဲ့သော အချိန်နှင့် နေရာလွတ် တာအို၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို ပေးခဲ့သည်။ ဒီလွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူက ကျင့်ကြံရာတွင် မနှောင့်နှေးခဲ့သလို ကောင်လေးနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ချီချီနှင့် ပိုင်ဆုတို့ကိုလည်း ယင်-ယန် တာအိုကို မျိုချပြီး ပြီးပြည့်စုံစေရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဒီအချိန်-နေရာလွတ် နတ်ဘုရားသဘာဝမှာ ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေ ချန်ထားခဲ့သော စိတ်အထင်မှား အိပ်မက် တာအိုထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းသည်။ ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအင်တစ်ခုကို စုပ်ယူပြီးနောက် ယင်-ယန် တာအိုမှာ သုံးပုံတစ်ပုံနီးပါး ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး ချီချီနှင့် ပိုင်ဆုတို့မှာလည်း အားရပါးရ အစာစားခဲ့ကြသည်။

ကောင်လေးငယ်နှစ်ယောက်၏ ပုံစံများကလည်း ပြောင်းလဲစပြုလာသည်။ ချီချီ၏ အရွယ်အစားမှာ ယခင်ကထက် သိသိသာသာ အများကြီး ကြီးမားလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံထားသော မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးပင်လျှင် သူ၏အစွယ်များကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသော ကြမ်းတမ်းသည့် သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တူနေကာ သူ၏ ဖိနှိပ်မှုအစွမ်းမှာ မယှဉ်နိုင်ပေ။ ပိုင်ဆုအတွက်တော့ သူ၏အရွယ်အစားမှာ သိပ်ပြီး မပြောင်းလဲဘဲ ထိုမိုက်မဲပြီး ချစ်စရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ နူးညံ့သော အညွန့်မှာတော့ လက်မအနည်းငယ် ပိုရှည်လာခဲ့သည်။

"ကြည့်ရတာ သူတို့ ယင်-ယန် တာအိုကို အပြည့်အဝ မျိုချပြီးသွားတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ စွမ်းရည်တွေကလည်း အများကြီး မြှင့်တင်ခြင်း ခံရလိမ့်မယ်"

"စီနီယာ ရွှမ်းယီ ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းဆိုရင် အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါက ဒုတိယအဆင့်ကို တိုးတက်ပြီး ထိုးဖောက်အောင်မြင်ဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ချေးငှားနိုင်ကောင်းရဲ့"

"စိတ်မကောင်းစရာကတော့ နတ်ပင်လယ်မှာ ဒီလောက်များတဲ့ တာအိုနဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင် အမျိုးအစားတွေ ပါဝင်နေပေမဲ့ ငါက သူတို့ကို ငါ့ကိုယ်ထဲကို မပေါင်းစပ်နိုင်ဘူး"

"မဟုတ်ရင် ငါသာ ဒီနိယာမတွေအားလုံးကို နားလည်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒုတိယအဆင့်ကို ထားလိုက်ဦး၊ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိဖို့တောင်မှ အချိန်ကာလတစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ဒီလိုတွေးရင်း ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ၏လက်ရှိစိတ်အခြေအနေမှာ သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် ကျယ်ပြန့်သော ရေနံမြေတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သိသော်လည်း ကန့်သတ်ချက်ရှိသော စွမ်းရည်ကြောင့် သူက အပေါ်ယံအလွှာတစ်ခုကိုသာ ထုတ်ယူနိုင်သကဲ့သို့ပင်။ သူ၏နှလုံးသားက ယားယံနေသော်လည်း သူ အားမလိုအားမရ ခံစားနေရသည်။

ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူက ထိုအပေါ်တွင် ဆက်မနေတော့ဘဲ အဓိကခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်း သွားသည်။ အဓိကခန်းမဆောင်တွင် အိမ်မှ အမျိုးသမီးများအားလုံး ရှိနေကြသည်။ ဇနီးနှစ်ယောက် မွေးဖွားခါနီးဖြစ်သည်နှင့် မေမေလေးမှာ အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် မတော်တဆမှု ဖြစ်ပွားမည်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြောက်ရွံ့နေသောကြောင့် ခွဲခွာသွားခြင်း မရှိပေ။ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ကောင်းသော ယောက္ခမက ဒီကိုလာပြီး လျိုကျန့်လီနှင့် စကားပြောကာ ဘာတွေ သတိထားရမလဲဆိုတာကို ပြောပြလိမ့်မည်။

ချန်းဖေးလန်၏ အဒေါ်ဖြစ်သူ ချန်းမုအတွက်တော့ သူမကလည်း မကြာသေးမီက ပြန်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ချင်ဖုန်းက သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို အမြဲတမ်း ထောက်လှမ်းမိနေသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့အပြင် နေ့စဉ် လာရောက်လည်ပတ်ပြီး တစ်နေ့တာ၏ တစ်ဝက်လောက် နေထိုင်တတ်သော နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် ရှိသေးသည်။

"ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတွေက မကြာခဏဆိုသလို အစာစားချင်စိတ်မရှိကြဘူး။ ဒီလိုင်ချီးသီးတွေက နန်းတော်ကနေ အထူးသဖြင့် ယူဆောင်လာခဲ့တာ။ အစ်မတို့နှစ်ယောက်၊ မြည်းစမ်းကြည့်ပါလား။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒါက ရှင်တို့ရဲ့ အစာစားချင်စိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ကောင်းရဲ့"

"ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်း အေးလာပြီ။ အစ်မတို့ အအေးမမိအောင် သတိထားရမယ်"

"ဒါတွေက တော်ဝင်အကောင်းစားတိုက်က အသစ်ဆုံး ဝတ်ရုံတွေပဲ။ ကျွန်မ သူတို့ကို အရွယ်အစားတွေ ပိုကြီးအောင် အထူးသဖြင့် လုပ်ခိုင်းခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် အစ်မတို့ ပတ်လည်မှာ ပတ်ထားတဲ့အခါ ဒါတွေက အစ်မတို့နဲ့ ပြီးပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီသင့်တယ်"

"အော်၊ ဒါက ကျွန်မ နန်းတွင်းသမားတော်တွေကို ဖော်စပ်ခိုင်းခဲ့တဲ့ ဆေးနည်းတစ်လက်ပဲ။ ဒါက ကိုယ်ဝန်ကို လုံခြုံစေပြီး သက်စောင့်စွမ်းအားကို အာဟာရဖြည့်ပေးတဲ့ အာနိသင် ရှိတယ်။ မနက်တစ်ကြိမ် ညတစ်ကြိမ် နေ့စဉ် သောက်ပါ။ အာနိသင်တွေက တော်တော်လေး ကောင်းသင့်တယ်"

"ချင်းအော်၊ ဒီဆေးကို ချက်ပြုတ်ပေးဖို့ ဒုက္ခပေးလို့ရမလား"

ပေါ့ပါးသော အရောင်ရှိသည့် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိုင်နေသော ယာအန်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မ ချက်ချင်း သွားလိုက်ပါ့မယ်" ချင်းအော်က ဆေးကို ယူလိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းမဆောင်မှ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသည်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ယာအန်း၏ အမိန့်များကို လိုက်နာခြင်းမှာ သူမအတွက် သဘာဝကျလာသည်ကို သတိမမူမိခြင်းပင်။

ဒီမိန်းကလေးက ငါ့မိန်းမနှစ်ယောက်ထက် အိမ်ရဲ့ သခင်မတစ်ယောက်လို ပိုပြုမူနေတယ်... ချင်ဖုန်းက သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့် အနည်းငယ် တွန့်သွားရင်း တွေးလိုက်သည်။

"မင်းသမီးတစ်ပါးအနေနဲ့ မင်း ငါ့အိမ်ကို နေ့တိုင်း လာနေတာက မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား"

ယာအန်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အမှန်တရားကို ပြောဆိုသည့်အနေဖြင့် ဆိုသည်။

"အဒေါ်နဲ့ ကျွန်မက ချက်ချင်း သဘောတူညီမှု ရခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မက အစ်မနှစ်ယောက်နဲ့ စကားစမြည်ပြောရတာကို ပျော်ရွှင်တယ်။ ကျွန်မ သူငယ်ချင်းတွေကို လာလည်တာက ဘာမှားနေလို့လဲ။ ဒါ့အပြင် အစ်မနှစ်ယောက် ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာနဲ့ ကျွန်မ သူတို့ကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်နိုင်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ထိုးထွင်းအမြင်တချို့ကို မျှဝေပေးနိုင်တယ်"

"ထိုးထွင်းအမြင် ဟုတ်လား" ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ နက်ရှိုင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံ ရှိနေသလိုပဲ ပြောနေတာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှက်ရွံ့မှု့ အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ယာအန်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် လင်းလက်သွားသည်။ လက်မထပ်ရသေးသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမက ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနိုင်မှာလဲ။ သူမ အစောက ပြောခဲ့သည်မှာ သူမ၏ မယ်တော် နှင့် နန်းတွင်းသမားတော်များကို မေးမြန်းခြင်းဖြင့် ရရှိခဲ့သော အပေါ်ယံ သီအိုရီများသာ ဖြစ်သည်။

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် တိမ်မည်းများက ရုတ်တရက် အထက်တွင် စုဝေးလာပြီး ကောင်းကင်က ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားသည်။ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့နှစ်ဦးလုံးက သူတို့၏ ဝမ်းဗိုက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ကြသည်။ ဧည့်ခန်းမဆောင်ထဲမှ လူတိုင်းက ဒီမြင်ကွင်းကို ကျင့်သားရနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ယာအန်းက မနာလိုစွာ ဆိုသည်။

"ကျွန်မဆရာ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ ကလေးတွေ ဒီလောကကြီးထဲကို မွေးဖွားလာတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ မွေးဖွားချိန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ထူးဆန်းမှုတွေ ရှိလိမ့်မယ်တဲ့။ အစ်မနှစ်ယောက်ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲက သန္ဓေသားတွေက အခုထိ မမွေးသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က မကြာခဏဆိုသလို ဒီလိုဖြစ်စဉ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေ ဘယ်လောက် အံ့ဩဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အပြုံးများ ရှိနေကြသည်။ မိခင်များအနေဖြင့် သူတို့၏ ကလေးများ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ရန် မျှော်လင့်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

"ကျွန်မ သူတို့ကို ထိကြည့်လို့ရမလား" ယာအန်းက သတိဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လျိုကျန့်လီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယာအန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အသက်ရှူ ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ထိုတစ်ယောက်၏ ဗိုက်ပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ တင်လိုက်ပြီး နွေးထွေးမှုနှင့် နူးညံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမက အတွင်းထဲတွင် စည်းချက်ကျကျ တုန်ခါနေသော သက်ဝင်လှုပ်ရှားသည့် ဘဝတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနိုင်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။ ဘဝ၏ မွေးဖွားခြင်းမှာ ဘယ်ခေတ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် အမြဲတမ်း ကြီးမြတ်သော အံ့ဖွယ်တစ်ခုပင်။ သူမက မိန်းမတစ်ဦး ဖြစ်သည်နှင့်အမျှ ပို၍ပင် သူမက ဒါကို တိုက်ရိုက် ကြုံတွေ့နေရသည့် စိတ်အထင်မှားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

ပြုံးနေသော ချင်ဖုန်းက တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် သူ ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသကဲ့သို့ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်က တိုး၍တိုး၍ မည်းမှောင်လာပြီး လည်ပတ်နေသော တိမ်မည်းများက ဆက်လက်စုဝေးနေကာ နိမ့်ကျသော ဖိအားက လူတစ်ယောက်၏ ရင်ဘတ်ကို ပြည့်ကျပ်ပြီး အသက်ရှူမဝ ဖြစ်စေသည်။

ဒီသာ ပုံမှန်အခါသမယဖြစ်ခဲ့လျှင် ထူးဆန်းမှုမှာ အခုချိန်လောက်ဆို ကုန်ဆုံးသွားသင့်ပြီ။ သို့သော် ဒီနေ့တော့ ဒါဟာ ခေါင်းမာစွာ ကြာရှည်နေသည်! မင်းနေပြည်တော်မှ ထိုသူများအားလုံးက ပုံမှန်မဟုတ်တာကို ခံစားမိကြပြီး တွေဝေစွာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ခုနက နေသာနေသေးတာပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ"

"ငါ့ရင်ဘတ်က မသက်မသာ ခံစားနေရတယ်။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာတော့မှာလား"

"မင်းတို့အားလုံး ဘာရပ်လုပ်နေကြတာလဲ။ မြန်မြန်ပြန်ပြီး မင်းတို့ ပစ္စည်းတွေကို စုဆောင်းကြ"

ဘုန်း!

နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုက ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး တစ်လောကလုံးကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသွားစေသည်။ ရုတ်တရက် ကြီးမားသော မြည်ဟည်းသံက နိုင်ငံသားများစွာကို ကြောက်လန့်တကြား တုန်လှုပ်သွားစေပြီး မိုးကြိုးနတ်မင်းကြီးက လောကကြီးအပေါ် သူ၏အမျက်ဒေါသကို သွန်ချနေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားကြသည်။

"အား"

အဓိကခန်းမဆောင်တွင် ယာအန်းက ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာက အရောင်ကင်းမဲ့နေသည်။ အကြောင်းမှာ လျိုကျန့်လီ၏ အသားအရေက ရုတ်တရက် သေမလောက် ဖြူဖျော့သွားပြီး ချွေးစေးများက သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် လိမ့်ကျနေသောကြောင့်ပင်။

ဒါတင်မကဘဲ ရေအိုင်တစ်ခုက သူမ၏ ဗိုက်အောက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ယာအန်းက ထိတ်လန့်တကြား တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ ဒါကို အကြိမ်အနည်းငယ်ပဲ ထိခဲ့တာပါ။ ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

သူမ၏ သက်ဆိုင်ရာ အသိပညာ မရှိမှုနှင့်အတူ သူမက ထိုဖြစ်စဉ်မှာ သူမ၏ ပေါ့ဆသော အပြုအမူများကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်းဖေးလန်ကလည်း အလားတူ တုံ့ပြန်မှုမျိုး ပြသလိုက်သည်။

"ဘာလို့... ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ" ယာအန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

"သခင်မလေး၊ သခင်မလေးချန်း၊ အဆင်ပြေရဲ့လား" လန်နင်ရွှမ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

မေမေလေးနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းသော ယောက္ခမတို့က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်-

"သူတို့ ရေမြွှာအိတ် ပေါက်သွားပြီ။ ကလေးတွေ လာတော့မယ်"

"နင်ရွှမ်၊ မြန်မြန်လုပ်ပြီး အဘွားလျိုကို သွားခေါ်လိုက်"

"အား ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့" လန်နင်ရွှမ်က အလျင်စလို တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဘေးမှ ချန်းမု၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

"မင်း အရမ်းနှေးတယ်။ ငါ မင်းကို အဲ့ဒီကို ခေါ်သွားမယ်"

လန်နင်ရွှမ် တုံ့ပြန်ရန် မစောင့်ဘဲ သူမက သူမကို ဆွဲဖမ်းလိုက်ပြီး သက်တံ့ရောင်ခြည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပစ်လွှတ်သွားသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ကောင်းကင်ကို ကြည့်"

ချင်အန်းက အဓိကခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်မှ ကောင်းကင်ဘုံကို ငေးကြည့်နေသည်။ ကျယ်ပြန့်သော မင်းနေပြည်တော်အထက်တွင် မိုးကြိုးနဂါးများ ဟိန်းဟောက်နေပြီး လျှပ်စီးပင်လယ်တစ်ခု လှုပ်ခတ်နေသည်။

ရုတ်တရက် မိုးကြိုးတစ်ချက် ကျဆင်းလာပြီး ၎င်း၏ပစ်မှတ်မှာ ချင်စံအိမ်တော်ပင်! ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မေမေလေးက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ချင်အန်း၏ မျက်ခုံးများက ကြုတ်သွားပြီး သူက သူ၏ဓားကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်ကာ အပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးနဂါးက သူ့ကို ရင်ဆိုင်သောအခါ မီးခိုးအဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် ဒါဟာ အစသာ ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးများ ပိုမိုများပြားစွာ ချင်စံအိမ်တော်အထက်တွင် စုဝေးလာပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အင်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒီအတိုင်းအတာမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကြီးစိုးမှုအတွက် အတည်ပြုခြင်းထက် မနိမ့်ကျပေ!

"အဲ့ဒီ ကောင်လေးငယ်နှစ်ယောက် မွေးတော့မှာလား။ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်စေနိုင်ရတာလဲ"

မြစ်ကွေးကိုးသွယ်တွင် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၏ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်တွင် ရှန်လီက ကျယ်ပြန့်သော လျှပ်စီးပင်လယ်ကို စိုးရိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သူတို့ အခုထိ မမွေးသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေနှင့်နေပြီ"

သူ့ဘေးတွင် စွန်းချီက ဆိုသည်။

"ငါတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ညီလေးကို ဒီကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ကူညီပေးသင့်လား"

အခြားသူများက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ များများစားစား မပြောကြသော်လည်း သူတို့၏ အမူအရာများက အကြံပြုချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သဘောတူညီကြောင်း ပြသနေသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို တားဆီးလိုက်သည်။

"ဒီဘေးဒဏ်ကို ချင်ဖုန်းကိုယ်တိုင် ခံယူရမယ်။ သူက တခြားသူတွေ မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တာကို လိုလားမှာမဟုတ်ဘူး"

"အဲ့ဒါ ဘာကြောင့်လဲ" ရွှီလဲ့ရှန်က ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

စွန်းချီက ခဏတာ ဆင်ခြင်တွေးတောပြီးနောက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"တတိယညီလေးက အဖေတစ်ယောက် ဖြစ်လာတဲ့အခါ မင်း အမှန်တရားကို နားလည်သွားလိမ့်မယ်"

အဖေတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူက သဘာဝအတိုင်းပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကလေးများ၏ ဘေးအန္တရာယ်ကို ထမ်းဆောင်ရမည်! လျှပ်စီးပင်လယ်က ဆက်လက်စုဝေးနေပြီး ကောင်းကင်က တိုး၍တိုး၍ ပိုဆိုးလာသည်။

ထိုဖိနှိပ်မှုရှိသော တိမ်များ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် ကြမ်းတမ်းသော သားရဲတစ်ကောင်က ချောင်းမြောင်းနေပြီး အရာအားလုံးကို လောဘကြီးစွာ စိုက်ကြည့်နေပုံရသည်။ မရပ်မနားသော မိုးကြိုးများကို ချင်အန်းက အဆက်မပြတ် ချေမှုန်းနေသော်လည်း အထက်တွင် ဝဲပျံနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မိုးကြိုးနဂါးများအတွက်တော့ ဒါဟာ ပုံးထဲမှ တစ်စက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ချန်းမုနှင့် သူမ၏အဖွဲ့က သွားပြီး ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ အဘွားကြီး လျိုမှာ ရှုပ်ပွနေသော အဖြူရောင် ဆံပင်များနှင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော ကြောက်ရွံ့မှု အကြည့်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမသာ ဒီလောက်များများ ခရီးမသွားခဲ့လျှင် သာမန် သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ ဒီလိုအရှိန်မျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ဆင်းသက်ပြီးနောက် အဘွားကြီးလျိုက သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လျင်မြန်စွာ ခုန်နေသော နှလုံးသားကို ချောမွေ့စေလိုက်သည်။ သူမက လျှပ်စီးပင်လယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အရေးအကြောင်းများအားလုံး အတူတကွ ရှုံ့တွသွားသည်။

သို့သော် သူမက အချိန်မဖြုန်းဘဲ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ လက်ရှိအခြေအနေများကို အကဲဖြတ်ရန် အဓိကခန်းမဆောင်သို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အမိန့်များ တရစပ်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

"သူတို့ကို အခု ရွှေ့လို့မရတော့ဘူး။ ဒီတော့ သူတို့ ဒီမှာပဲ မွေးဖွားရတော့မယ်။ တစ်ယောက်ယောက် ချည်စောင်နှစ်ထည် သွားယူပြီး စားပွဲပေါ်မှာ ခင်းလိုက်"

"သူတို့ကို စားပွဲပေါ်ကို ထောက်ပံ့ပြီး မျက်နှာမူလျက် လှဲလျောင်းစေ။ နင်ရွှမ်၊ ဒီကိုလာပြီး ငါ့ကို ကူညီ"

"ယောက်ျားတွေအားလုံး အဓိကခန်းမဆောင်ကနေ ထွက်သွားပြီး အပြင်ဘက် နှောင့်ယှက်မှုတွေကို ပိတ်ဆို့ဖို့ တံခါးတွေနဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေကို ပိတ်လိုက်"

"ခန်းမဆောင်ကို ထွန်းလင်းသွားအောင် ဖယောင်းတိုင်တွေ ပိုထွန်းညှိလိုက်"

အခြားသူများက အမိန့်များကို လက်ခံပြီး အလုပ်များစပြုကြသည်။ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ကောင်းသော ယောက္ခမက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"အဘွားလျို၊ ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲ"

အဘွားကြီးလျိုက သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တွေဝေမနေဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

"သခင်မ၊ ဘေးမှာ တိတ်တိတ်လေးပဲ ရပ်နေပါ"

ဒုက္ခတွေ ပိုမဖန်တီးနဲ့တော့။

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ မျက်နှာများမှာ သေမလောက် ဖြူဖျော့နေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များအတွင်းမှ သက်စောင့်စွမ်းအင်များမှာ သူတို့၏ ဝမ်းဗိုက်များထဲမှ သန္ဓေသားများကြောင့် စားသုံးခြင်း ခံနေရသည်။ သူတို့က ဒီအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အမင်း အားနည်းနေပြီး ချွေးစေးများက သူတို့၏ နဖူးများပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် လိမ့်ကျနေသည်။

ကလေးမွေးဖွားခြင်း၏ ကြီးမားသော နာကျင်မှုက ဒီထူးခြားပြောင်မြောက်သော အမျိုးသမီးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် တုန်ယင်သွားစေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းသော ယောက္ခမနှင့် ချန်းမုတို့က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့က စိတ်ပျက်သော အမူအရာများဖြင့် သူတို့၏လက်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။

"အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူ၊ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူ"

အဘွားကြီးလျိုက မွေးဖွားခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို လုပ်ဆောင်နေစဉ် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုဖြစ်သော်လည်း သူမ၏လက်များမှာ မှတ်သားလောက်ဖွယ်ရာ တည်ငြိမ်နေသည်။

အဓိကခန်းမဆောင်ထဲမှ အငွေ့အသက်မှာ အလွန်အမင်း တင်းမာနေပြီး အပြင်ဘက်မှ အခြေအနေမှာလည်း မလျော့နည်းပေ။ မွေးဖွားခြင်း တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးနဂါးများက ချင်စံအိမ်တော်အထက်တွင် ကျက်စားနေကြပြီး သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ရိုက်ခတ်ရန် သင့်တော်သော အခိုက်အတန့်ကို ရွေးချယ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ကာကွယ်ရေးသက်သက်မှာ သူတို့ကို အားနည်းသွားစေရုံသာ ရှိမည်။ သွားကြိတ်ရင်း ချင်အန်းက အပေါ်သို့ တက်လှမ်းပြီး တိုက်ခိုက်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တားဆီးရန် သူ၏ပခုံးကို ဆွဲဖမ်းလိုက်သည်။ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး؟"

"မင်း ချင်စံအိမ်တော်ကို ကာကွယ်တာကို ကိုင်တွယ်နိုင်မလား" ချင်ဖုန်းက အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။

ချင်အန်း၏ အမူအရာက သန္နိဋ္ဌာန်ခိုင်မာနေသည်။

"စိတ်ချပါ အစ်ကိုကြီး။ ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး ချင်စံအိမ်တော် လုံးဝ ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး"

"ကောင်းပြီ"

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို သူ၏ခြေလှမ်းများထဲသို့ စုစည်းရင်း ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်း လေထဲသို့ တက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံဆီသို့ ပစ်လွှတ်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မိုးကြိုးနဂါးများက ကြမ်းတမ်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး သူ့ကို အရပ်ရပ်မှ ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာလိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းအထက်မှ အဆက်မပြတ် စုဝေးနေသော လျှပ်စီးပင်လယ်အပါအဝင် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရှိနေသည်။

ဘုန်း!

နောက်ထပ် မိုးကြိုးတစ်ချက်က ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ မင်းနေပြည်တော်၏ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော နိုင်ငံသားများက တိမ်မည်းများအောက်တွင် ဆိုင်းငံ့ရပ်တည်နေသော လူပုံရိပ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်ကြည့်။ ဒါ သခင်လေးချင်ပဲ"

"ကျွန်တော် ဒီပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုက သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာလို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။ ဖြစ်နိုင်မလား၊ သခင်လေးချင်က ပိုမြင့်တဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုကို ထိုးဖောက်အောင်မြင်ဖို့ နောက်ထပ်ဘေးဒဏ်တစ်ခုကို ကြုံတွေ့နေတာလား"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လက ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း တိုက်ပွဲမှာပဲ သခင်လေးချင်က တတိယအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တာလေ။ သူက ဒုတိယအဆင့်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ဘယ်လိုလုပ် တက်လှမ်းနိုင်မှာလဲ"

တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ဖယောင်းတိုင်နဂါး ဆင်းသက်လာခြင်းက လောကကြီးတွင် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး သဘာဝအတိုင်းပင် ကြေကွဲဖွယ်ရာ ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း တိုက်ပွဲမှာ လူတိုင်းသိကြသည်။ ချင်ဖုန်းက ဖယောင်းတိုင်နဂါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အချက်မှာ ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူက တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်ကိုတော့ လူများစွာက သိရှိကြသည်။

"သခင်လေးချင်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက အံ့မခန်းပဲ။ သူက ခြောက်လလေးအတွင်းမှာ နယ်ပယ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို မြှင့်တင်နိုင်တာ၊ အဲ့ဒါမှာ ဘာများ အံ့ဩစရာ ရှိလို့လဲ။ ဘယ်သာမန်လူက စတုတ္ထအဆင့်မှာ ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်မှာလဲ"

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

လူအုပ်က မှန်းဆနေကြဆဲဖြစ်စဉ်မှာပင် ချင်ဖုန်းက အတိုင်းအဆမရှိသော လျှပ်စီးပင်လယ်ကို ငေးကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ဒီနေ့ ငါ ဒီနေရာမှာပဲ ရပ်တည်နေမယ်။ ဘယ်သူက ဆင်းသက်ရဲလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

လူသားတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို ရန်စသည့်အနေဖြင့် စိန်ခေါ်နေသည်! ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နိုင်ငံသားများက သူတို့၏သွေးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဆူပွက်လာသည်ကိုသာ ခံစားနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုစကားများ သူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည်နှင့် သူ့ကို ဝန်းရံထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မိုးကြိုးနဂါးများက အနည်းငယ်မျှသော ယဉ်ကျေးမှုကိုမျှ မပြဘဲ ချင်ဖုန်းထံသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ မိုးခြိမ်းသံ မြည်ဟည်းမှုက အဆက်မပြတ်ဖြစ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တုန်ခါလှိုင်းများက အရပ်ရပ်သို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။ မိုးကြိုးများ စုစည်းရာနေရာတွင် စူးရှတောက်ပသော ခရမ်းရောင်အလင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အမြင်အာရုံကို ဖုံးကွယ်သွားသည်။

"အစ်ကိုကြီး" ချင်အန်းက စိုးရိမ်တကြီး လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အလင်းဖြူတစ်ချက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စုဝေးနေသော မိုးကြိုးအားလုံး ပြိုကျသွားသည်။ ချင်ဖုန်းက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံရာ ဒီအဆင့်မှ မိုးကြိုးများက သူ့ကို ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မပြုလုပ်နိုင်ပေ။ သို့သော် သူ၏မောက်မာသော စကားများမှာ ဒီကောင်းကင်ဘုံ ပါးရိုက်ချက်နှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီး သူ့ကို တော်တော်လေး အရှက်ရသွားစေသည်။

မိုးကြိုးနဂါးများက ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလာပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အင်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏ချီစွမ်းအင်ကို သူ၏ ဒန်တန်တွင် ဗဟိုပြုလိုက်ပြီး ယခင်ကအတိုင်း တူညီသော စကားလုံးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကောင်းကင်မှ မိုးခြိမ်းသံမှာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲတစ်ကောင်ကြောင့် ကြောက်လန့်နေသော သားရဲငယ် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဘာအစွယ်မှ ပြသရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

မင်းနေပြည်တော် နိုင်ငံသားများမှာ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးကြပေ။ လူတစ်ယောက်တည်းက ကောင်းကင်မြင့်မြင့်တွင် ရပ်တည်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်နေရင်း သူက မလှုပ်မယှက် ကျန်ရှိနေသည်။ ကျယ်ပြန့်သော လျှပ်စီးပင်လယ်၊ အတိုင်းအဆမရှိသော ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါမှာ ဒီလူတစ်ယောက်တည်းကြောင့် ကျုံ့သွားပြီး သူ၏အမျက်ဒေါသကို ထုတ်ဖော်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ! ဒါ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ရွံ့လေးစားဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုလဲ!

အဆုံးမရှိသော လျှပ်စီးမှာ အမှန်တကယ်တော့ ချင်ဖုန်းကြောင့် ခြိမ်းခြောက်ခံနေရခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ဘေးမှ ဟိန်းဟောက်ပြီး အစွယ်ပြနေသော ချီချီကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးမှာ မိုးကြိုးအားလုံး၏ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ပင် ဖြစ်သည်။သားရဲများ ကြမ်းတမ်းသော ကျားတစ်ကောင်ရှေ့တွင် ကျုံ့သွားသကဲ့သို့ပင် မိုးကြိုးက မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးကို မြင်သောအခါ အတူတူပင်။ ချင်ဖုန်းမှာ ကျား၏အရှိန်အဝါကို ချေးငှားနေရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီးက တကယ်ပဲ ထူးခြားပြောင်မြောက်တာပဲ"

သူ၏ညီငယ်က အမှန်တရားကို မသိဘဲ လေးစားစွာ ဆိုသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှစ်တန်းက အဓိကခန်းမဆောင်မှ ကောင်းကင်ဘုံများဆီသို့ ထိုးထွက်သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် မွေးကင်းစကလေးငယ်များ၏ အားကောင်းသော ငိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။