မင်းနေပြည်တော်၏ အစောင့်အရှောက်

ကလေးတွေ မွေးပြီ ချင်ဖုန်းက အော်ဟစ်သံများကို ကြားသည့်အခိုက်တွင် အဓိကခန်းမဆောင်ရှိရာသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကြည်နူးမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ခံစားချက်များက သူ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဖခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူက သူ၏မွေးကင်းစကလေးများကို သူ၏လက်မောင်းများထဲတွင် ချက်ချင်း ပွေ့ချီထားလိုသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက အဓိကခန်းမဆောင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ ချင်ဖုန်း၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ခံစားမိသောအခါ ချီချီ၏ ပုံစံက အရွယ်အစား ဖောင်းကားလာပြီး တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလာသည်။

၎င်းက သူ၏ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး လျှပ်စီးပင်လယ်ဆီသို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ မျှော်စင်အလားမြင့်မားသော တိုင်များကဲ့သို့ အနီရောင်မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးများက ချင်စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထိုကြမ်းတမ်းသော လျှပ်စီးပင်လယ်မှာ မလှုပ်မယှက် တောင့်တင်းသွားသည်!

သို့သော် ကလေးငယ်နှစ်ဦး ဆင်းသက်လာသည်နှင့် တိမ်များထဲသို့ ထိုးတက်သွားသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှစ်တန်းမှာ အမှောင်ကျယ်ပြန့်မှု၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုကို နိုးထစေပုံရသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ တောကန္တာရရှစ်ခွင်နှင့် အမြင့်ဆုံးဘုံများတစ်လျှောက်မှ သတ္တဝါပေါင်းများစွာမှာ နိုးထလာကြပြီး မင်းနေပြည်တော်ဆီသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အဓိကခန်းမဆောင်၏ တံခါးများ ပွင့်သွားပြီး ချင်ဖုန်းက အတွင်းသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်သွားသည်။ အဘွားကြီးလျိုက သူမ၏နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ခင်ဗျားမှာ သားတစ်ယောက်နဲ့ သမီးတစ်ယောက် ရပါတယ်"

"ကျွန်တော် သိပါတယ်" ချင်ဖုန်းက သူ၏ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ပင်ပန်းသွားပြီနော် အဘွား"

သူက ခန်းမဆောင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်မှာ စားပွဲပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အသားအရေများက သေမလောက် ဖြူဖျော့နေသည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီက သူတို့၏ မွေးကင်းစကလေးကို ပွေ့ချီထားပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ တောက်ပသော အပြုံးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို သူတို့၏ မိခင်များ၏ လက်မောင်းများထဲတွင် ပွေ့ချီထားသောအခါ သူတို့ ငိုခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ သူတို့၏ လက်ငယ်လေးများက ဝှေ့ယမ်းနေပြီး ပါးစပ်ငယ်လေးများက ဟနေကာ သူတို့၏ ကြီးမားပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားသော မျက်လုံးများက ပုတ်ခတ်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူက သူ၏ကိုယ်ပိုင်နှလုံးခုန်သံကို ကြားနိုင်ပုံရသည်။

ဒုတ် ဒုတ်! ဒုတ် ဒုတ်!

"ယောကျာ်း"

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဆိုသည်။

သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်၏ အားနည်းနေသော အခြေအနေများကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက နီရဲသွားပြီး သူက ကြီးမားသော စာနာမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ကလေးမွေးဖွားခြင်း၏ နာကျင်မှုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မခံစားနိုင်သော်လည်း ပါဝင်သော အခက်အခဲများကိုတော့ သူ နားလည်သည်။ ဒါ့အပြင် ရှေးခေတ်က မဖွံ့ဖြိုးသေးသော ဆေးပညာ အသိပညာနှင့်ဆိုလျှင် ဒါဟာ သူ၏ထူးခြားသော ဇနီးများအတွက်ပင်လျှင် အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားရခက်ခဲသော ဝေဒနာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူက များများစားစား မပြောဘဲ သူတို့၏ နူးညံ့သော လက်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ဒီရိုးရှင်းသော အမူအရာမှတစ်ဆင့် သူ၏ခံစားချက်များကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ နူးညံ့မှုနှင့် ချစ်ခင်မှုတို့ကို စကားလုံးမပါဘဲ ဖော်ပြခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ယောကျာ်း၊ ကလေးတွေကို ပွေ့ချီလိုက်ပါဦး"

လျိုကျန့်လီက သူမ၏ ပတ္တမြားရောင်နှုတ်ခမ်းများကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး ချန်းဖေးလန်ကလည်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကလေးငယ်နှစ်ဦးထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။ လျိုကျန့်လီမှာ မျက်လုံးကြီးကြီး၊ ပါးဖောင်းဖောင်းနှင့် ချောမွေ့သော ကြွေထည်ကဲ့သို့သော အသားအရေနှင့် ကလေးယောက်ျားလေးတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။

သူက သူ၏လက်ငယ်လေးများကို ချင်ဖုန်းထံသို့ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ၏ပါးစပ်ငယ်လေးကို ဖွင့်လိုက် ပိတ်လိုက် လုပ်နေကာ နောက်တစ်ယောက်ကို သူ့ကို ကောက်ချီရန် ခေါ်ဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။ ချန်းဖေးလန်မှာ သူမ၏မိခင်ကဲ့သို့ လှပသော နဂါးပြာရောင်မျက်လုံးများနှင့် ကလေးမလေးတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူမ၏ အသားအရေမှာ နီရဲပြီး နူးညံ့ကာ လက်သည်းခွံအရွယ်အစားရှိသော ငွေရောင်အကြေးခွံနှစ်ခုက သူမ၏ ပါးပြင်များပေါ်တွင် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေသည်။ သူမ၏နဖူးဘေးမှ ဦးချိုငယ်လေးတစ်ခု ထိုးထွက်နေသည်။

သူမက လက်ရာမြောက်သော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ဆွဲဆောင်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေကာ လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို ဆွဲဆောင်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ကလေးတစ်ယောက်စီကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး မျက်ရည်များက သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အလိုအလျောက် စီးကျလာသည်။

ဒါဆို ဒါက အဖေတစ်ယောက်ဖြစ်ရတဲ့ ခံစားချက်ကိုး။

ကြည်နူးမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့က အတွင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နက်ရှိုင်းသည့် တာဝန်ယူမှု နှင့် ရောယှက်နေသည်။ သူက ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို သူ၏ရင်ဘတ်နှင့် ကပ်ကာ သတိဖြင့် ပွေ့ချီထားပြီး လောကကြီး၏ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာများကို ကာကွယ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ရှိနေသော အခြားသူများအားလုံးမှာ ဒီမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့ရသောအခါ ပျော်ရွှင်သော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ယာအန်းနှင့် လန်နင်ရွှမ်တို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပြင်းထန်သော တောင့်တမှုနှင့် မနာလိုမှုတို့ကို ဖော်ပြနေသည်။

ဝါး ဝါး!

ကလေးငယ်နှစ်ဦးက တိုးတိုးလေး အော်မြည်စပြုလာပြီး သူတို့၏ လက်ငယ်လေးများကို ကောင်းကင်သို့ ဝှေ့ယမ်းနေကြသည်။ တိမ်မည်းများ၏ ထောင့်တစ်နေရာက ကွဲထွက်သွားပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်သော ရွှေရောင်အလင်းက မိုးကဲ့သို့ ရွာကျလာကာ ကြာပန်းများက လေထဲတွင် ရှင်းပြမရဘဲ ဖူးပွင့်လာသည်။

လျှပ်စီးပင်လယ်ကို လျစ်လျူရှုရင်း ဒီတောက်ပမှုက ချင်စံအိမ်တော်၏ အဓိကခန်းမဆောင်အပေါ်သို့ ချီချီ၏ စူးစမ်းသော အကြည့်နှင့် မင်းနေပြည်တော် နိုင်ငံသားများ၏ အံ့အားသင့်သော မျက်လုံးများအောက်တွင် သွန်ချလာသည်။ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"သန်စွမ်းတဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအား၊ သန့်စင်တဲ့ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ။ မဆိုးတဲ့ မျိုးစေ့လေးတွေပဲ"

"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုတွေပဲ"

မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၏ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ပြုံးနေသော အမူအရာဖြင့် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးပေးခြင်း ခံရပြီး မွေးရာပါ ထူးခြားပြောင်မြောက်သည်! ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို ဝန်းရံထားသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များက ဒီအခိုက်အတန့်တွင် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်စပြုလာသည်!

အဓိကခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် မြင့်တက်နေသော စွမ်းအင်များက ဖယောင်းတိုင်မီးများကို တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားစေသော လေပြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ကလေးယောက်ျားလေးက လန်နင်ရွှမ် တိုင်တစ်လုံးဘေးတွင် ချန်ထားခဲ့သော ဓားသေတ္တာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏လက်ငယ်လေးများက ဆုပ်လိုက် ဖြန့်လိုက် လုပ်လိုက်ရာ ဓားသေတ္တာက အလိုအလျောက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး နတ်ဘုရားဓားနှစ်လက်က ထိုးတက်သွားကာ သူ၏ခေါင်းအထက်တွင် ဝေ့ဝဲနေသည်။

ခေါင်းလောင်းသံများကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောသံများက ကောင်လေး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖုန်းအော်၊ ဒါ..."

မေမေလေးက ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားသည်။

သူမဘေးတွင် လန်နင်ရွှမ်၏ လှပသော မျက်လုံးများက မယုံနိုင်စွာ ကျယ်သွားသည်။

"သခင်မလေး ကလေးဘဝတုန်းကလည်း သူက စံအိမ်တော်ထဲက ဓားတွေကို ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံ ဓားနှလုံးသား၊ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ဓားအရည်အချင်းပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီသခင်လေးကို ကြည့်ပါဦး။ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက သခင်မလေးထက်တောင် ပိုပြီး အံ့ဩဖို့ကောင်းနေပုံပဲ"

မွေးရာပါ နတ်ဘုရားဓားနှစ်လက်ကို အသက်သွင်းနိုင်ခြင်း

သူ၏သိုင်းစွမ်းရည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်းပင်!

ဂုဏ်ယူမှုနှင့် နောက်ပြောင်မှု ရောနှောလျက် ချင်ဖုန်းက ဆိုသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီကောင်လေးငယ်က စစ်သည်တော်တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ ကံကြမ္မာပါလာပုံပဲ။ ငါ့ရဲ့ ပညာတတ်စွမ်းရည်တွေအတွက်တော့ ငါ 'ယာယာ' ကိုပဲ လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်တော့မယ်"

"ယာယာ؟" ခန်းမဆောင်ထဲမှ လူတိုင်းက ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒါက ငါ သူ့ကို အခုမှ ပေးလိုက်တဲ့ နာမည်ပြောင်ပဲ။ မှတ်ရလွယ်ပြီး ခေါ်ရလွယ်တယ်"

ချင်ဖုန်းက ကလေးမလေးကို ကျေနပ်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏စကားများက ချက်ချင်း စုပေါင်းကန့်ကွက်မှုကို ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်။

"ဖုန်းအော်၊ ဒါ... သိပ်ပြီး မသင့်တော်ဘူးနဲ့တူတယ်" မေမေလေးက ယဉ်ကျေးစွာ အကြံပြုလိုက်သည်။

"သခင်လေး နောက်တစ်ခု ရွေးသင့်တယ်" လန်နင်ရွှမ်၏ အမူအရာက ရှက်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသည်။

"ငါ သဘောမတူဘူး" ချန်းမုက ပြားပြားချပ်ချပ် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ သဘောမတူတာက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ။ ငါ့မိန်းမတွေနဲ့ ဒီကောင်မလေး ကြိုက်သမျှကာလပတ်လုံး အဲ့ဒါ လုံလောက်ပြီ။ ဟုတ်တယ်မလား မိန်းမ"

ချင်ဖုန်းက ဘေးသို့ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်းဖေးလန်က နောက်ထပ် ဘာမှမပြောတော့ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာကို လွှဲလိုက်သည်။ သူမကလည်း ထိုနာမည်ကို မကျေနပ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဝါး!

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ကလေးမလေးက နောက်တစ်ကြိမ် တိုးတိုးလေး အော်မြည်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"တွေ့လား၊ သူ တကယ်ပဲ ကြိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူကိုယ်တိုင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေတာ"

သူ စကားပင် မဆုံးသေးခင်မှာပင် မိန်းကလေး၏ ဝမ်းဗိုက်က ရွှေရောင်တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် လက်မအရွယ်အစားခန့် ထူထဲသော လျှပ်စီးတစ်ချက်က ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်ထွက်လာပြီး ချင်ဖုန်း၏ ခြေထောက်ရှေ့တည့်တည့်မှ မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ထိုနေရာမှ ကြမ်းပြင်အုတ်ကြွပ်များ ချက်ချင်း မည်းနက်သွားသည်။

ဒါဟာ ကလေးမလေးက ထိုနာမည်ပြောင်ကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းဖြင့် ငြင်းပယ်ခြင်းပင်။ ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး ကြောင်အသွားကာ တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ချန်းမု၏ နဂါးပြာရောင်မျက်လုံးများက တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ကျယ်သွားသည်။ ထိုရွှေရောင်တောက်ပမှုမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် နဂါးပြာမျိုးဆက်၏ ထူးခြားသော နဂါးပုလဲပင်။ ထိုလျှပ်စီးကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းအတွက်တော့...

မွေးရာပါ မိုးကြိုးများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ သူမ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဘယ်လောက်မြင့်မားသော အထွတ်အထိပ်များသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ကို ဘယ်သူက စိတ်ကူးနိုင်မှာလဲ။

ချင်ဖုန်း၏ ပါးစပ်က ပွင့်လိုက် ပိတ်လိုက် ဖြစ်နေပြီး သူက ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဘက်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ မွေးကင်းစကလေးများနှင့် ဘာမှမတူ - သူတို့က နက်ရှိုင်းသော အောင်မြင်မှုများရှိသည့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပိုတူသည်။ လူသားမျိုးနွယ် တာအိုမျိုးဆက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်များမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် စစ်သည်တော်များနှင့် ယှဉ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"မွေးရာပါ ဆဋ္ဌမအဆင့်..."

ချင်ဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက စကားမဲ့ မှင်တက်သွားကြသည်။ ကလေးနှစ်ယောက်က ဝမ်းဗိုက်ထဲက ထွက်လာရုံနဲ့ ဒီလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေတာက သူတို့အဖေအပေါ် ကြီးမားတဲ့ ဖိအားတစ်ခုကို သက်ရောက်စေသည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူတို့က အရမ်းငယ်သေးသောကြောင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။ သာမန်လူတွေက သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းနိုင်မှာလဲ။ ချင်ဖုန်း စဉ်းစားနေသည်။

ဘုန်း!

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဓိကခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်မှ ကြီးမားသော မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းက အရင်းအမြစ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အနီရောင်ချီလင်တစ်ကောင် ချင်စံအိမ်တော်၏ အပြင်ဘက်နံရံများကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှ လျှပ်စီးကြောင်းများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချီချီက ချင်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ပုံစံက ပျောက်ကွယ် သွားသည်။ သူ၏စွမ်းအားမှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုကြောင့် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ရာ သူက ပြန်လည်နလန်ထူရန်အတွက် ချင်ဖုန်း၏ နတ်ပင်လယ်ထဲသို့သာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာနိုင်တော့သည်!

ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်တုံးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ကြမ်းတမ်းသည့် ဧရာမလက်တစ်ဖက် ရှိနေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်များ လွင့်မျောနေကာ နေရာလွတ်မှာ အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်အောက်တွင် အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသည်။ ချီချီကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော သတ္တဝါမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ထိုဧရာမလက်၏ သခင်ပင်။

"သက်စောင့်စွမ်းအား၊ မယှဉ်နိုင်တဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအား"

"သန့်စင်တဲ့ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်"

"ငါ့ကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တာ အဲ့ဒီ လူသားပေါက်စလေးနှစ်ကောင်ပဲ။ ငါသာ သူတို့ကို မျိုချနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့ဒဏ်ရာတွေ သေချာပေါက် ပျောက်ကင်းသွားမှာပဲ"

လေးလံပြီး လျစ်လျူရှုသော အသံများက အထက်မှ တိမ်နက်များ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ မင်းနေပြည်တော် နိုင်ငံသားများက သူတို့၏ ရင်ဘတ်များပေါ်တွင် ကြီးမားသော တောင်တစ်လုံး ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့အတွက်တော့ ထိုတိမ်များအတွင်းမှ တည်ရှိမှုမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင်!

ပြီးတော့ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေအားလုံးက ကလေးငယ်နှစ်ဦးအတွက် လာခဲ့ကြသည်! "အစ်ကိုကြီး" ချင်အန်းက အဓိကခန်းမဆောင် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်စောင့်နေပြီး သူ၏အမူအရာက လေးနက်နေကာ ဧရာမလက်ကို မော့ကြည့်နေသည်။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများကလည်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကြုတ်ထားသည်။ သူက ဒီဧရာမလက်၏ သခင်မှာ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနိုင်သည်! မော့ကြည့်လိုက်ရာ လျှပ်စီးနဂါးများက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်က ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားသည်။

တိမ်မည်းများနောက်ကွယ်တွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးနှင့် မိစ္ဆာသားရဲအမျိုးမျိုး မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် မင်းနေပြည်တော်မှာ ဆူပွက်နေသော အိုးတစ်လုံးထဲတွင် မျိုချခြင်းခံရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော သိုးသူငယ်တစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်!

ချင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများက နက်ရှိုင်းစွာ ကြုတ်သွားသည်။ သူက သူ၏အိပ်မက်ထဲတွင် သူ၏ကလေးများ၏ မွေးဖွားခြင်း ခြိမ်းခြောက်ခံရမည်ကို ကြိုတင်မြင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ကို လိုချင်တပ်မက်သူ ဒီလောက်များများ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ကူးနိုင်မှာလဲ!

ပြီးတော့ ခန့်ညားသော ကျောက်အရေပြား ဧရာမလက်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူ၏အိပ်မက်ထဲမှ နဂါးခြေသည်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဒါဟာ မှေးမှိန်သွားဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုလျှပ်တစ်ပြက် အကြည့်တွင် သူက တိမ်များ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် ချောင်းမြောင်းနေသော ထိုအရာနှင့် ဆင်တူသော တည်ရှိမှုတစ်ခုခုကို မထောက်လှမ်းမိခဲ့ပေ။

ဒါက အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိနိုင်သည်။ တကယ့်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာက အခုထိ ဆင်းသက်လာခြင်း မရှိသေးပေ!

"ဖုန်းအော်၊ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ" မေမေလေးက စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်းမုက ဝင်ပေါက်ဘေးတွင် အနေအထားတစ်ခု ယူနှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ အတွင်းပိုင်းစွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ သတိအနေအထားဖြင့် လည်ပတ်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က ထိုင်ရာမှ ရုန်းကန်ထိုင်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အလွန်အမင်း အားကုန်နေသော်လည်း မိခင်များအနေဖြင့် သူတို့က သူတို့၏ ကလေးများအပေါ် ဘာထိခိုက်မှုမှ သက်ရောက်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ!

"ကလေးတွေကို စောင့်ကြည့်ထားပြီး မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားကြနဲ့"

ချင်ဖုန်းက ကလေးငယ်များကို နောက်သို့ ပေးလိုက်ရင်း အလေးအနက် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

စာကြည့်ခန်းတွင် မင်ဧကရာဇ်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ခုံးများက အရေးအကြောင်း တစ်ခုအဖြစ် ကြုတ်သွားသည်။ မိန်းမစိုးလီက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံက ဒီထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ပါဦး။ ဒီကျွန်တော်မျိုး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာကို သွားရှာရမလား"

မင်ဧကရာဇ်က မတုံ့ပြန်ဘဲ အဲဒီအစား ပန်းချီကားထဲမှ ဓားက မငြိမ်မသက် လှုပ်ရှားနေသည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရှပ်!

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသည် - ဒါဟာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ရီမြန်ပင်။ သူက စကားပြောလာသည်။

"ဒီကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ထူးဆန်းမှုက ချင်ဖုန်းရဲ့ ဇနီးတွေကနေ ကလေးနှစ်ယောက် မွေးဖွား လာတာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာကို ကျွန်တော် အတည်ပြုပြီးပါပြီ"

"ပြီးတော့ ဒီမဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည်တွေကလည်း ချင်ဖုန်းရဲ့ ကလေးငယ်နှစ်ဦးအတွက် လာခဲ့ကြတာပါ"

"ဟင် အဲဒါကြောင့်လား" မိန်းမစိုးလီက အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

မွေးကင်းစ ကလေးငယ်နှစ်ဦးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်တစ်ခု!

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မင်ဧကရာဇ်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုက ပြေလျော့သွားပြီး သူက ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို အံ့ဩဖွယ်ရာ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ယူဆောင်လာပေးတာကို ဘယ်တော့မှ မပျက်ကွက်ဘူး"

"အရင်တုန်းက စတုတ္ထအဆင့်မှာတုန်းက သူက ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့ပြီးပြီ။ အခု သူ့ရဲ့ မွေးကင်းစကလေးတွေကလည်း အတူတူပဲ မနိုင်ဝန်ထမ်းနေကျတယ်"

ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မင်ဧကရာဇ်က နောက်တစ်ကြိမ် တင်းမာသွားသည်။

"ကောင်းကင်က အဲ့ဒီ သတ္တဝါတွေအကြောင်းတော့ ဘယ်လိုလဲ၊ ငါတို့ ဘယ်အဆင့် စွမ်းအားကို ကြည့်နေရတာလဲ"

ရီမြန်က အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော့်ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါတယ်။ အဲ့ဒီ ကျောက်အရေပြား ဧရာမလက်ရဲ့ သခင်ကတော့ ကျွန်တော့်အထက်မှာ ရှိသင့်ပါတယ်"

"လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေအလွန်..." မိန်းမစိုးလီက တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။

ဖယောင်းတိုင်နဂါးနှင့် တိုက်ပွဲနှင့် နောက်ဆက်တွဲ လှုပ်ခတ်မှုများအပြီးတွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ အစွမ်းအစမှာ အလွန်အမင်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ မင်ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ပိုင်အစောင့်များအနေဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဒီရေကို အသုံးချပြီး သူတို့၏ သာလွန်သော အရင်းအမြစ်များဖြင့် လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေသို့ တက်လှမ်းရန်မှာ သဘာဝကျသည်။

မင်ဧကရာဇ်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရီမြန်က လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ရန်သူနဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ အာမြန်ကို သွားရှာရမလား"

မင်ဧကရာဇ်က ကောင်းကင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ငေးကြည့်လိုက်ရာ နောက်ထပ် နားကွဲလုမတတ် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးမျိုးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာနှင့် ထူးဆန်းသော တည်ရှိမှုများက တိမ်မည်းများနောက်ကွယ်တွင် တွန့်လိမ်နေသည်။ သူက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းနေပြည်တော်က မဟာချန် ဧကရာဇ်ရဲ့ မြို့တော်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေမဲ့ ဒါကို စောင့်ကြပ်ဖို့ တပ်မှူး ဒါမှမဟုတ် နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦး မလိုအပ်ဘူးဆိုတာကို မင်းသိလား"

မိန်းမစိုးလီက ခဏတာ ဆင်ခြင်တွေးတောပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းစွာ ဖြေသည်။

"ဒါက ဒီနေရာကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာနဲ့ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်တို့က ကာကွယ်ပေးထားလို့လား"

မင်ဧကရာဇ်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။

"မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ မမှန်ဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက တကယ်ပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အဓိကတာဝန်က လောကကြီးရဲ့ ကိစ္စတွေကို တွက်ချက်ပြီး နိုင်ငံတော် တည်ငြိမ်မှုကို အာမခံဖို့ပဲ။ မင်းနေပြည်တော်ရဲ့ တကယ့် အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရားကတော့ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ပဲ"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အရင်တုန်းက နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်နဲ့ အသူရာဘုရင်ကြားက တိုက်ပွဲက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကိုတောင် ငိုကြွေးစေခဲ့တယ်" ရီမြန်က သဘောတူသည်။

ဒေသတစ်ခု၏ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်များကို အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲပစ်ရန် - ဒါဟာ သာမန် ကျင့်ကြံသူများ အောင်မြင်နိုင်သောတဲ့ စွမ်းဆောင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်မှသာ ရီမြန်က နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက် ဘယ်လောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာကို နားလည်ခဲ့သည်!

ဒီအချိန်တွင် မင်ဧကရာဇ်က ထပ်မံ ဆိုသည်။

"မင်းထင်တာ အရင်တုန်းက နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က ကောင်းကင်သတ် အသူရာနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက သူ သူ့ရဲ့ အစွမ်းအကုန်ကို သုံးခဲ့တယ်လို့လား"

"ဒါ သူ့ရဲ့ အစွမ်းအကုန် မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား" ရီမြန်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏လေသံက သံသယများဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ပြည့်နှက်နေသည်။

မင်ဧကရာဇ်က မြစ်ကွေးကိုးသွယ်ရှိရာသို့ ငေးကြည့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ပင်။

"နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က အချိန်အတော်ကြာ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် လောကကြီးက သူ့ရဲ့ 'နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်' ဘွဲ့အမည်ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို မေ့သွားစေခဲ့တယ်"

ချင်စံအိမ်တော်တွင် လူတိုင်းက အလွန်အမင်း တင်းမာနေကြသည်။ ဒုတိယအဆင့် ချန်းမုနှင့် တတိယအဆင့် ချင်ဖုန်းတို့ ရှိနေသော်လည်း သူတို့၏ အစွမ်းအစက လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူများကို ရင်ဆိုင်ရန် ဘယ်လိုလုပ် လုံလောက်နိုင်မှာလဲ။

"အစ်ကိုကြီး..." ချင်အန်းက အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ့ကို အားပေးလိုက်သည်။

"ဘာကို ကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ။ မမေ့နဲ့၊ ဒါက မင်းနေပြည်တော်ပဲ"

မင်းနေပြည်တော်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်တို့၏ နယ်မြေပင်!

"အဲ့ဒီ ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို လက်လွှဲပေး"

ကောင်းကင်များ ကြေမွသွားသည့်အသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခုက အထက်မှ ဟိန်းထွက်လာပြီး နိုင်ငံသားများ၏ ခေါင်းများကို လည်သွားစေကာ နားများ အဆက်မပြတ် မြည်သွားစေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဖန်နှင့် ကြွေထည်ပစ္စည်းများ ကြေမွသွားပြီး ဘယ်အဆောက်အဦးများက အရည်အသွေးညံ့ဖျင်းသော စီမံကိန်းများဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။ ကျောက်အရေပြား ဧရာမလက်က ချင်စံအိမ်တော်ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ချက်က မင်းနေပြည်တော်၏ ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးကို ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း လောကကို ကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေ တည်ရှိမှုရှေ့တွင် ဒါဟာ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် အတားအဆီးက တစ်လက်မချင်းစီ ပြိုကျသွားသည်။

"အသေးအဖွဲ လှည့်ကွက်တွေ"

ဧရာမလက်၏ သခင်က မောက်မာစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးများကို ကြေမွသွားစေကာ ကောင်းကင်ကိုယ်တိုင်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ကျောက်လက်က ချင်စံအိမ်တော်သို့ နီးကပ်လာသည်နှင့် ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများက သူတို့၏ အတွင်းပိုင်းစွမ်းအင်များကို အစွန်းရောက်အထိ လည်ပတ်လိုက်ကြပြီး ဒီကြမ်းတမ်းသော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ သို့သော် ထို အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် မိုးရွာစပြုလာပြီး ချင်စံအိမ်တော်အပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသော ဧရာမလက်မောင်းမှာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်!

ရင်ကွဲဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံများက အထက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ဖုန်းက နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ တဖွဲဖွဲကျနေသော မိုးစက်များမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် လတ်ဆတ်ပြီး အနီရောင် သွေးများပင်!

"မင်းတို့ ဒီဘုံမှာ ပုန်းအောင်းပြီး ချောင်းမြောင်းနေခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ မင်းတို့က သေခြင်းကို ရှာဖွေဖို့ တမင်တကာ ဒီကို ရောက်လာကြတာလဲ"

"နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကုန်ဆုံးသွားလို့ မင်းတို့ အတိတ်ကို မေ့သွားကြတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ တကယ်ပဲ ဒီလောက် အိုမင်းသွားလို့ မင်းတို့ ပြန်လည်ထမြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ရွှေရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုက မင်းနေပြည်တော် ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် ဝဲပျံနေသည်။ သို့သော် ချင်ဖုန်းက ဒါဟာ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်၊ မြစ်ကွေးကိုးသွယ်ဘေးမှ အဲ့ဒီ ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်နက်နှင့် အဘိုးကြီးဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်!

ကောင်းကင်ဘုံ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ဆူညံသော အသံများ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများပင်လျှင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကျောက်လက်၏ ပိုင်ရှင်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်အမှတ်ရသွားပုံရပြီး ထိတ်လန့်တကြား ဆိုသည်-

"ငါ မှတ်မိတယ်၊ ဒါ မင်းပဲ၊ ဒါ မင်းပဲ! မင်း အခုထိ မသေသေးဘူး"

"ပြေးကြ!!!"