အားလုံးက လိမ်ညာမှုတွေပဲ
Vol. 50 Ch. 747
ညက ကျရောက်လာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်တွင် တပည့်များအားလုံး ထွက်ခွာသွားကြသော်လည်း အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဆံပင်ဖြူနှင့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာတစ်ဦးတည်းသာ တန်းတွင် ရပ်ကျန်နေခဲ့သည်။ သူ့ဘေးမှ လေဟာနယ်မှာ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင် ထိုနေ့က ချင်စံအိမ်တော်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှအားလုံးကို ထင်ဟပ်နေသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် ဗုဒ္ဓနှုတ်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ သူ၏နတ်မျက်စိမှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပေ။
"ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ စွမ်းအားခြောက်မျိုး"
နိုင်ငံတော် ဆရာက မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်ခုံးအနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍သာ ဒီဗုဒ္ဓနှုတ်က ပိတ်ထားသော ပါးစပ်ဖြင့် တရားထိုင်ခြင်းမှ တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲလာခဲ့လျှင် ဘာကြောင့် ဒါက ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ စွမ်းအားခြောက်မျိုးထဲမှ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်ရတာလဲ။ သူက ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"ကြည့်ရတာ ဒီဗုဒ္ဓနှုတ်က လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ဖုံးကွယ်ထားပုံပဲ"
ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာပြီး နက်ရှိုင်းသော ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ နိုင်ငံတော် ဆရာအတွက်တော့ ကျယ်ပြန့်သော မြေကြီးမှာ သူ၏လက်ဖဝါးများထဲတွင် ဆံ့ဝင်နေပုံရသည်။ မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေလေးရပ်၏ နယ်နိမိတ်များအလွန်တွင် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုနှင့်တူသော အမှောင်က လှုပ်ရှားနေပြီး နယ်မြေများ၏ နယ်နိမိတ်များကို အဆက်မပြတ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသည်။ သက်ပြင်းတစ်ချက်က ကြယ်ရောင်စုံသော ကျယ်ပြန့်မှုတစ်လျှောက် လွင့်မျောသွားသည်။
ထိုစဉ် လေဟာနယ်မှ အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် သွေးစွန်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်က တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်သွားပြီး တောင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။ ဒါဟာ မင်းနေပြည်တော်ဘက်သို့ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သည်။
အနောက်ပိုင်းဒေသတွင် လူသူကင်းမဲ့သော တောင်တန်းများပေါ်တွင် ကောက်ရိုးဦးထုပ်နှင့် သင်္ကန်း ဝတ်ဆင်ထားသော သန်မာသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။ သူက အရိပ်များထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပုံရပြီး သစ်ပင်များကြားမှ ပြောက်ကျားလရောင်ဖြင့် မထွန်းလင်းလျှင် ဘယ်သူမှ သူ့ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ပေ။
တောအုပ်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း သတ္တဝါတစ်ကောင်မှ မလှုပ်ရှားသလို ငှက်တစ်ကောင်မှ မမြည်ဘဲ တိတ်ဆိတ်မှုက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ရာပင်။ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲများက ပုန်းအောင်းနေကြပြီး လူစားမိစ္ဆာဆိုးများက သူတို့၏ ပုံမှန်ကြမ်းတမ်းမှုကို ချုပ်တည်းထားကြသည်။ ဒါဟာ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုကို ပင်ကိုယ်အသိဖြင့် ရှောင်ရှားခြင်းပင်။ သို့သော် ခြွင်းချက်များ ရှိနေပုံရသည်။
ကြီးမားသော ပုံရိပ်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး လရောင်ခံနေသော သစ်ပင်ထိပ်များတွင် ရပ်နေသည့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကို ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ခါးမှ ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦး အဆောင်မှာ ကြယ်ရောင်၊ ငွေရောင် တောက်ပမှုကို ထင်ဟပ်နေသည်။ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။
"မင်း လမ်းတစ်လျှောက်မှာ မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေ အများကြီး သတ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ တောင်ပေါ်ရွာတစ်ရွာကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ ငါ မင်းနောက်ကို လိုက်နေတာ အတော်ကြာပြီ"
ကောက်ရိုးဦးထုပ်အောက်မှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်-
"ဒါဆိုရင်ရော"
"ဒီနေ့က မင်းသေမယ့်နေ့ပဲ"
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လက်ထဲတွင် စုစည်းနေသော အားမာန် ချီစွမ်းအင်မှာ တတိယအဆင့် နတ်ဘုရားစစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ သူ စကားပြောရန် ယုံကြည်မှုပင်! သို့သော် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက မှောက်လျက် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏နောက်ကျောမှ သွေးများ ထွက်နေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒဏ်ရာ၏ ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဌာန်အရ ဒါဟာ ကိုက်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဟု ညွှန်ပြနေသည်။
သူသာ သန်စွမ်းသော သွေးမျိုးရိုးနှင့် အံ့မခန်းတဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားရှိသော နတ်ဘုရားသိုင်းစစ်သည်တော်တစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့လျှင် ဒီလိုဒဏ်ရာမျိုးက သူ့ကို ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေလိမ့်မည်။
"မင်း ဘယ်သူလဲ"
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက သူ၏ခေါင်းကို ခက်ခက်ခဲခဲ မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများက တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်းတို့ကို ထင်ဟပ်နေသည်။
ပြန့်ကျဲနေသော လရောင်မှတစ်ဆင့် သူက ပြိုင်ဘက်၏ ကောက်ရိုးဦးထုပ်အောက်တွင် ဗုဒ္ဓဦးခေါင်းသုံးလုံး ပေါက်နေသည်ကို မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒါဟာ ကိုးထပ်မြောက်ထောင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော တစ္ဆေဗုဒ္ဓမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အခု ဘယ်သတ္တဝါက ပိုင်ဆိုင်နေလဲဆိုတာကိုတော့ မသိရသေးပေ။
သူ၏အရေပြားမှာ ကွဲအက်ပြီး လန်နေကာ သူ၏အသွင်အပြင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ အလယ်ဗဟိုမှ ဗုဒ္ဓဦးခေါင်းက သူ၏ပါးစပ်ကို ပို၍ပို၍ ကျယ်အောင် ဖွင့်လိုက်ပြီး အကျယ်မှာ လူတစ်ယောက်ထက်ပင် မြင့်မားသွားသည်အထိပင်!
ဒီအတိုင်းပင် ဒါက ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးမှ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို သူ၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် မျိုချပစ်လိုက်ပြီး ကြိတ်ဝါးသံက ထိုညတွင် အလွန်ရှင်းလင်းပြီး ကြမ်းတမ်းနေပုံရသည်။
"ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲ" အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ္ဆေဗုဒ္ဓက သူ၏လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏လက်ဖဝါးအလယ်တွင် မျက်လုံးတစ်လုံး ရှိနေသည်။
"အစာက မင်းတံခါးဝကို ရောက်လာမှတော့ ဘာလို့ မစားရမှာလဲ။ ငါ ဒီလူရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီးပြီ။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးကို လူသားမျိုးနွယ်အတွက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကောင်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြတယ်"
"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေမှာ အနောက်ပိုင်းအစွန်အဖျားအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ်ပဲ ပါဝင်တယ်။ မင်း အဲ့ဒီအရာက အဲ့ဒီမှာ ရှိလိမ့်မယ်ဆိုတာ သေချာလို့လား"
မျက်လုံးက ပြန်ဖြေသည်။
"မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေလေးရပ်ထဲမှာ အနောက်ပိုင်းဘုံကလွဲလို့ ကျန်သုံးခုလုံးမှာ နိုင်ငံခြားမျိုးနွယ်တွေ တပ်စွဲထားတယ်။ အနောက်ပိုင်းဘုံတစ်ခုတည်းမှာပဲ မရှိဘူး"
"ပြီးတော့ အနောက်ပိုင်းအစွန်အဖျားရဲ့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုက အနှေးဆုံးပဲ။ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီမှာ ဒါကို တားဆီးနေတဲ့ တစ်စုံတစ်ခုတော့ ရှိရမယ်"
"သဘောပေါက်ပြီ"
"ပြီးတော့ မင်း ပိုသတိထားသင့်တယ်။ ဒီဘုံတွေရဲ့ ချိုးဖောက်မှုက ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ အတိတ်ကာလတွေမှာ နတ်ဘုရားဘုံက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ ဆင်းသက်လာဖို့ ကျရှုံးခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိခဲ့တယ်"
"ကောင်းကင်ဘုံအလိုတော်တွေနဲ့ တာအိုကို ကျင့်သုံးသူက အနာဂတ်ကို ငါ့ထက်မညံ့အောင် ကြိုမြင်နိုင်တယ်။ သူက အနောက်ပိုင်းအစွန်အဖျားမှာ နိုင်ငံခြားခြိမ်းခြောက်မှုမရှိဘူးဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိတယ်။ ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များစေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အပေါ်ယံမှာတော့ သူက ဒါကို စောင့်ကြပ်ဖို့ ဘာအစွမ်းထက်တဲ့ တပ်ဖွဲ့မှ မစေလွှတ်ခဲ့ဘူး"
"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အဲ့ဒီမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ လူသားတပ်ဖွဲ့တွေ ရှိနေတယ်"
တစ္ဆေဗုဒ္ဓက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။
"လူသားတွေရဲ့ အသုံးအနှုန်းနဲ့ ပြောရရင် ငါ့အတွက်တော့ ဒီချိုးဖောက်မှုရဲ့ တည်ရှိမှုက ပုရွက်ဆိတ်တွေလိုပဲ"
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးက နောက်ထပ် ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်သွားသည်။
ချင်ရှောင်နှင့် ချင်လန်တို့၏ မွေးဖွားခြင်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ချင်စံအိမ်တော်ကို ဒီလွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပျော်ရွှင်သော အငွေ့အသက်ဖြင့် လွှမ်းခြုံစေခဲ့သည်။ မေမေလေးပင်လျှင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ဖခင်ချင် ကွယ်လွန်သွားခြင်းအပေါ် သူမ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။
ချင်ဖုန်းက သူမကို မြေအောက်ကမ္ဘာမှ ဖခင်ချင်၏ အခြေအနေအကြောင်း အကြောင်းကြားရန် မူလက တွေဝေနေခဲ့သော်လည်း ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူက ထိုအတွေးများကို ယာယီ ဘေးဖယ် ထားလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သက်ရှိနှင့် သေဆုံးသူများ၏ ဘုံများမှာ ကွဲပြားသည်။ သူက မေမေလေးကို လက်တွေ့မကျသော စိတ်ကူးယဉ်မှုများ မထားရှိစေချင်ပေ။ သူမ ဒီလို ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။
နဂါးမျိုးနွယ် ဘိုးဘေးမှာ ထွက်ခွာမသွားဘဲ အဲဒီအစား ချင်စံအိမ်တော်တွင် တစ်နေကုန် ချင်လန်နှင့်အတူ ကစားပျော်ပါးနေခဲ့သည်။ သူက ကစားလိုစိတ်ပြင်းပြသော အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် တူနေပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်မိသားစုမှာ နဂါးမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်အပေါ် သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးကို အလွန်အမင်း လျှော့ချလိုက်ကြသည်။
ချင်စံအိမ်တော်အတွင်းမှာ အားလုံး သဟဇာတဖြစ်နေသော်လည်း မင်းနေပြည်တော်တစ်ခုလုံး အတွက်တော့ အတူတူဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ချင်ရှောင်နှင့် ချင်လန်တို့၏ မွေးဖွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆူညံသံမှာ အရမ်းကြီးမားပြီး သဘာဝအတိုင်းပင် မြို့ထဲမှ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
အဆင့်မြင့်ပြီး ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသော လူအချို့မှာ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုအချို့ ပြုလုပ်ရုံဖြင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ နိမိတ်များနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ္တဝါများ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ချင်ဖုန်း၏ ကလေးနှစ်ယောက်ကြောင့်သာဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန် လိုအပ်သည်! တကယ်တော့ မင်းနေပြည်တော်မှ ဆွေးနွေးမှုခေါင်းစဉ် ဆယ်ခုတွင် ရှစ်ခု သို့မဟုတ် ကိုးခုမှာ ချင်မိသားစုနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။
"သခင်လေးချင်ရဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်အကြောင်း မင်းတို့သိလား"
"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက်မျိုးကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ ငါ ကြားစကားအရတော့ သခင်လေးချင်ရဲ့ ကလေးတွေ မွေးဖွားတုန်းက ဘေးဒဏ်မိုးကြိုး ရိုက်ခတ်ရုံတင်မကဘဲ သူတို့က ဆဋ္ဌမအဆင့်နဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့တယ်တဲ့"
"ဆဋ္ဌမအဆင့်"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်စွာ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ မင်းနေပြည်တော် သမိုင်းတွင် အအရည်အချင်းအရှိဆုံးလူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော လျိုကျန့်လီပင်လျှင် သူမက ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးမှသာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
လက်ရှိအပြောင်းအလဲများတွင် ကျင့်ကြံမှုအရှိန် အလွန်အမင်း တိုးမြှင့်ခံထားရသော်လည်း ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းမှာ စိတ်ကူးမမီနိုင်အောင်ပင်!
သို့သော် သခင်လေးချင်၏ ကလေးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပါ။သူတို့က မွေးဖွားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ရှေ့ရောက်နေကြပြီး တခြားသူများကို တကယ်ပဲ မနာလိုဖြစ်စေသည်။
"ဒီလိုအရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်အလားအလာတွေက အကန့်အသတ်မရှိဘူး"
"ဟုတ်ပါတယ်! မင်းတို့ မသိလောက်ဘူး။ နန်းတွင်းက မှူးမတ်တွေနဲ့ အရာရှိတွေအများအပြားက ဒီသတင်းကို သိရှိပြီးနောက်မှာ သူတို့ရဲ့ သမီးတွေကို ချင်မိသားစုထဲကို ချက်ချင်း လက်ဆက်ပေးချင်ခဲ့ကြတယ်"
"တချို့ကတော့ သူတို့ရဲ့ မွေးကင်းစကလေးတွေကို သခင်လေးချင်ရဲ့ ကလေးတွေနဲ့ စေ့စပ်ပေးဖို့တောင် အခိုင်အမာ တောင်းဆိုခဲ့ကြသေးတယ်"
ချဲ့ကားပြောဆိုသော်လည်း လူများက ထိုစိတ်ခံစားမှုကို နားလည်နိုင်သည်။ သခင်လေးချင် ပထမဆုံး မင်းနေပြည်တော်ကို သူ၏ကျော်ကြားမှုဖြင့် တုန်လှုပ်စေခဲ့စဉ်က လူများစွာက ချင်မိသားစုနှင့် လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ချင်ခဲ့ကြသော်လည်း လျိုကျန့်လီနှင့် နဂါးမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးတို့ကြောင့် တားဆီးခံခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် အခုတော့ သူတို့က သူတို့၏ မိန်းကလေးများမှာ သခင်လေးချင်၏ ချစ်လှစွာသော ဇနီးနှစ်ယောက်လောက် မကောင်းမှန်း သိရင်တောင်မှ သူတို့က သူတို့ကံကို စမ်းသပ်ရဦးမည်။ သခင်လေးချင်နှင့် သူ၏ဇနီးများ၏ အရည်အချင်းများနှင့် အစွမ်းအစကို ဘေးဖယ်ထားလျှင် ထိုကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ အနာဂတ်အလားအလာများတစ်ခုတည်းကပင် လူတိုင်းကို ချင်မိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အော်ဟစ်တောင်းဆိုစေရန် ထိုက်တန်သည်။ ထို့အပြင် နဂါးမျိုးနွယ်လည်း ရှိသေးသည်။
ရှေးဟောင်းနဂါးမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်နှင့် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကြားမှ ရိုးရှင်းသော တိုက်ခတ်မှုက မင်းနေပြည်တော်၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများကြားတွင် တော်တော်လေး လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။ နှစ်ဦးလုံးက အဆုံးအဖြတ် အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကို မရရှိခဲ့သော်လည်း နဂါးမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်က နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်၏ ဆံပင်တစ်ချို့ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည့်အချက်က သူ၏အစွမ်းအစအကြောင်း များစွာ ပြောပြနေသည်။
ဒါ့အပြင် နဂါးမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်နောက်ကွယ်တွင် နဂါးမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး ရပ်တည်နေသည်။ လောကကြီးတွင် မယှဉ်နိုင်သော ကြီးမားသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု!
ဒီအချက်အားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်သည်နှင့် လူများစွာမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ မိသားစုနေ့ရက်များ မကြာမီမှာပင် ချင်စံအိမ်တော်၏ တံခါးများမှာ လက်ဆောင်များ ယူဆောင်လာသော အရာရှိများဖြင့် ဝန်းရံခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ အဆက်မပြတ်သော လာရောက်လည်ပတ်သူများက အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးနှင့် လက်ဆောင်အမျိုးမျိုးကို ယူဆောင်လာကြပြီး စံအိမ်တော်၏ သိုလှောင်ရုံများကို လုံးဝ ဖြည့်တင်းသွားသည်။
ဖခင်ချင် သွားနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး မေမေလေးမှာ သာမန်အိမ်ရှင်မတစ်ဦးသာ ဖြစ်ရာ သူမက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ကိုင်တွယ်နိုင်မလဲ။ သဘာဝအတိုင်းပင် ချင်ဖုန်းနှင့် ချင်အန်းတို့က သူတို့ကို လက်ခံရန် ရှေ့ထွက်ခဲ့ရသည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်ကြီးချင်။ ဒီကလေးငယ်နှစ်ယောက်က သာမန်သတ္တဝါတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ပြောနိုင်တယ်။သူတို့က ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အမြင့်ကို ပျံတက်ဖို့ ကံကြမ္မာပါလာတာပဲ"
"ခင်ဗျားရဲ့ ကောင်းမြတ်တဲ့ စကားတွေအတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်" ချင်ဖုန်းက ပြုံးလျက် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
သူက တူညီသော ချီးမွမ်းစကားများကို အရင်က မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြားခဲ့ဖူးသည်။သူ၏နားများမှာ ၎င်းတို့ကြောင့် နားအူနေပြီ။ လာရောက်လည်ပတ်သော အရာရှိက ချင်ဖုန်း၏ အပေါ်ယံအမူအရာကို သတိပြုမိပြီး ပိုပြောချင်သော်လည်း သူ၏နောက်တွင် တန်းစီနေသော လူများက သူ့ကို အလျင်စလို တိုက်တွန်းကြသည်-
"ခင်ဗျား ဂုဏ်ပြုပြီးပြီဆိုရင် မြန်မြန် လမ်းဖယ်ပေးတော့။ နောက်မှာ စောင့်နေတဲ့ လူအုပ်ကြီး ရှိနေသေးတာကို မမြင်ဘူးလား"
အရာရှိက နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အမူအရာက မာကျောသွားသည်။ တန်းစီသည့် အတန်းက လမ်းထောင့်ပတ်လည်တွင် နဂါးတစ်ကောင်လို ရှည်လျားနေပြီး ၎င်းအလွန်တွင် အဆက်မပြတ်သော ခွာသံများ ရှိနေသည်။ နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်စီးများ စောင့်ဆိုင်းနေမှန်း မသိနိုင်ပေ။ သူတို့က ဒီချင်မိသားစု၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်နိုင်မလားဆိုသည်မှာ မသေမချာဖြစ်နေသည်။ သူတို့သာ ဒီအခွင့်အရေးကို မဆုပ်ကိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ကျေနပ်နိုင်မှာလဲ။
သူ၏နောက်မှ တိုက်တွန်းမှုများကို လျစ်လျူရှုရင်း အရာရှိက အလျင်စလို ဆိုသည်-
"သခင်လေးချင်၊ ခင်ဗျား ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ယောက် ယူဖို့ စဉ်းစားဖူးလား မသိဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ အိမ်မှာ ပန်းတစ်ပွင့်လို လှပတဲ့ ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် သမီးတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူက ဇီသာ၊ စစ်တုရင်၊ လက်ရေးလှနဲ့ ပန်းချီဆိုတဲ့ ပညာတတ်အနုပညာတွေမှာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်"
ချင်ဖုန်းက သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်က ကလေးများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မကြားလိုက်ကြောင်း အတည်ပြုရန် အနောက်သို့ စိုးရိမ်တကြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လေးလံစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏အမူအရာကို မြင်သောအခါ အခြားသူများက ထူးဆန်းသော အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တိုးတိုးလေး တီးတိုးပြောဆိုစ ပြုကြသည်။
"မင်းနေပြည်တော်မှာ သခင်လေးချင်က သူ့မိန်းမတွေကို ကြောက်ပြီး မဆင်မခြင် ဖောက်ပြန်ရဲခြင်း မရှိဘူးဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ အမြဲရှိနေတယ်။ ကျွန်တော် မူလက မယုံကြည်ခဲ့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်မိန်းမက သူ့အရည်အချင်းရှိတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ဒီလိုမြင်ရတော့ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီ..."
မပြောထွက်သော စကားလုံးများက ရှင်းလင်းစွာ ချိတ်ဆွဲနေသည်။ အဲ့ဒီကောလာဟလတွေက အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ အတင်းအဖျင်းတွေ မဟုတ်ဘူး။ သခင်လေးချင်က သူ့မိန်းမတွေကို တကယ်ပဲ ကြောက်တာ!
'မင်းတို့ ဘာမှနားမလည်ဘူး။ ငါ ဒါကို ကြောက်တယ်လို့ မခေါ်ဘူး ငါ ဒါကို တန်ဖိုးထားတယ်လို့ ခေါ်တယ်'
ချင်ဖုန်းက ခြောက်ကပ်စွာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားရဲ့ ကြင်နာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်မိန်းမနှစ်ယောက်နဲ့ ကျေနပ်နေပြီး ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ယောက် ယူဖို့ အစီအစဉ်မရှိပါဘူး"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နောက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော လူအုပ်က စိတ်ပျက်သော အမူအရာများ ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။ အရာရှိက သွားကြိတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားသည်
"သခင်လေးချင်ရဲ့ လှပတဲ့ ဇနီးနှစ်ယောက်အပေါ်ထားတဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က နောက်ဆုံးမှာတော့ သာမန်အမျိုးသမီးတွေ မဟုတ်ကြဘူး။ သခင်လေးက အိမ်ထောင်စုနဲ့ ကလေးပြုစုပျိုးထောင်မှုကို စီမံခန့်ခွဲဖို့အတွက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ ဇနီးတစ်ယောက် သေချာပေါက် လိုအပ်မှာပါ"
"ကျွန်တော့်သမီးက စာပေသူတော်စင်တွေရဲ့ လမ်းစဉ်ကို မကျင့်ကြံပေမဲ့ ချန်မိသားစုကတော့ လေးစားရတဲ့ စာပေအိမ်ထောင်စုတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပါ။ ဒီလိုတာဝန်တွေက သူမရဲ့ စွမ်းရည်အတွင်းမှာ သေချာပေါက် ရှိနေမှာပါ"
သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ချမ်းစိမ့်သော အသံတစ်ခုက သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်-
"ဝန်ကြီးက တကယ်ပဲ သတ္တိရှိတာပဲ။ မင်းနေပြည်တော်က နေရာအများအပြား ပြုပြင်ဖို့ လိုအပ်နေတာနဲ့ လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာနမှာ အဲ့ဒါကို ကြီးကြပ်မယ့်အစား ခင်ဗျားက လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဖို့ ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းနေတယ်"
"ဘယ်သူ ပြောတာလဲ"
ဝန်ကြီး၏ မျက်ခုံးများက ကြုတ်သွားပြီး သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးကျယ်သွားသည်။ ရောက်လာသူမှာ အဖြူရောင်နန်းတွင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှပပြီး အသက်ရှူမှားလောက်ကာ ခန့်ညားသော အမူအရာနှင့် - ဒါဟာ လက်ရှိအုပ်စိုးနေသော မင်းသမီး အန်းယာမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ!
သူ့နောက်က ဆူညံသံ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။ မင်းသမီး ရောက်လာတာကိုး။
"ဒီဝန်ကြီးက အရှင်မင်းသမီးမှန်း မသိလိုက်ပါဘူး။ ဘာစော်ကားမှုမဆို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"
ဝန်ကြီးက နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပဲစေ့အရွယ်အစားရှိသော ချွေးစေးများက သူ၏နဖူးပေါ်တွင် လိမ့်ကျနေသည်။
အန်းယာက သူ့ကို ပယ်ချသော အကြည့်တစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တန်းစီနေသော အရာရှိများထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့အားလုံးလည်း လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဖို့ ဒီကို ရောက်လာကြတာပဲ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ့ကို မပြောနဲ့"
ဝန်ကြီးထံမှ သင်ခန်းစာများ ရရှိပြီးနောက် သူတို့က အခုထိ ဝန်ခံရဲဦးမှာလား။ သူတို့၏ အခြေအနေမှာ အလုပ်ချိန်အတွင်း လစ်ဟင်းနေစဉ် သူဌေး၏ သမီးက ဖမ်းမိသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
မင်းသမီး အန်းယာက သူတို့ကို ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် မတိုင်ကြားရင်တောင်မှ သူတို့က အနည်းဆုံးတော့ လစာဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ပြင်းထန်သော ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ ဒီပရမ်းပတာ မိစ္ဆာခေတ်အတွင်းမှာ လက်ရှိအုပ်စိုးနေသော ဧကရာဇ်၏ ဘဏ္ဍာရေးကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်သာ မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်များ အမြဲတမ်း ပြည့်လျှံနေခဲ့သည်။
သူက သူတို့၏ အခက်အခဲကို ညှစ်ထုတ်ရန် အကြောင်းပြချက်အချို့ကို အမြဲရှာဖွေနိုင်သည်။ ဒီအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် အရာရှိများက သူတို့က သခင်လေးချင်ကို မွေးဖွားခြင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုရန်သာ လာခဲ့ကြပြီး အခြားဘာမှမရှိကြောင်း ချက်ချင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုကြသည်။
အန်းယာက သူတို့၏ အဖြေများကို တော်တော်လေး ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်-
"ဒီကျွန်တော်မျိုးက အခုထိ ချင်မိသားစုထဲကို မဝင်ရသေးဘူး။ ဒီတော့ မင်းတို့အားလုံးက ဒီကိုလာပြီး ဒုက္ခပေးရဲကြတယ်ပေါ့"
"အား၊ ဒါဆို မင်း တွေးနေခဲ့တာ ဒါကိုး။ မင်းက အရမ်း ကြံစည်တတ်တယ်၊ တကယ်ပဲ အရမ်း ကောက်ကျစ်တာပဲ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိတ်လန့်တကြား အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ယာအန်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမက အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး သူမ၏ အတွင်းစိတ်အကျဆုံး အတွေးများကို ပြောရဲပြီး သူမကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မှားယွင်းစွာ ကိုယ်စားပြုရဲသူ မည်သူဖြစ်သည်ကို ဖော်ထုတ်ချင်သည်။ သူမ၏ အကြည့်က ကြောက်ရွံ့လေးစားဖွယ်ရာ ရာသီဥတုဒဏ်ခံထားရသော နဂါးဘိုးဘေး၏ မျက်နှာနှင့် သူ၏နဖူးပေါ်မှ ဗုဒ္ဓ၏ ပါးစပ်နှင့် မျက်လုံးတစ်လုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်! 'စိတ်ဖတ်ခြင်း၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားခြောက်မျိုးထဲက တစ်ခု' သူမ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ မူလက တွေးထားခဲ့သော စကားလုံးအားလုံးကို မျိုချလိုက်သည်။
အခြားအရာရှိများမှာ နဂါးမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်၏ တည်ရှိမှုကြောင့် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများက အရောင်ကင်းမဲ့သွားကာ မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ ဒီသေမင်းနတ်ဘုရားက မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကို သကြားလုံးများကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သော သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သူက ရိုးရှင်းသော လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ကြောက်ရွံ့မှုအပြင် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ဗုဒ္ဓနှုတ်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူတို့က ထိုတစ်ယောက် အရင်က ပြောခဲ့သည်များကို ပြန်အမှတ်ရစပြုကြသည်။ မယိုစိမ့်သော နံရံများ မရှိပေ။ မင်းသမီး ယာအန်းက သခင်လေးချင်အပေါ် ချစ်ခင်မှု ရှိပြီး မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ဖြင့်မဆို ချင်စံအိမ်တော်သို့ အဆက်မပြတ် လာရောက်လည်ပတ်နေစဉ် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က မျက်စိမှိတ်နေသည်ဟူသော ကောလာဟလများ နန်းတော်ထဲတွင် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓနှုတ်၏ စကားများနှင့် မင်းသမီး၏ အပြုအမူတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ထိုကောလာဟလများ၏ အမှန်တရား သို့မဟုတ် မှားယွင်းမှုမှာ သူ့အလိုလို ထင်ရှားနေပုံရသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ သူမအပေါ်တွင် ရှိနေသည်ကို ခံစားမိရင်း အထူးသဖြင့် ချင်ဖုန်းထံမှ အချို့သော အကြည့်တစ်ခုကြောင့် ယာအန်း၏ ပါးပြင်များက ပူနွေးလာပြီး သူမ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းက မြန်ဆန်လာသည်။
"လုံးဝ မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေပဲ။ မင်းတို့က တချို့ မိစ္ဆာဆန်တဲ့ အကောင်ရဲ့ တတွတ်တွတ် ပြောဆိုမှုတွေကို တကယ်ပဲ ယုံကြည်မှာလား"
သူမက ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်နေစဉ်မှာပင် သူမက ချင်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။
"မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို အဲ့ဒီလို ကြည့်နေရတာလဲ။ မင်းက သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့ အမှိုက်စကားတွေကို ယုံကြည်တယ်လို့တော့ မပြောနဲ့"
"ဒါ..." ချင်ဖုန်း ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဗုဒ္ဓနှုတ်က ထပ်မံ ဆိုသည်-
"ဝန်ကြီး ပြောတာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်။ ကျန့်လီနဲ့ ဖေးလန်က ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ထောင်စုတစ်ခုက ဇနီးရဲ့ တာဝန်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မိန်းမတစ်ယောက်တော့ လိုနေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါသာ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ယောက် ယူခဲ့ရင် ငါ့မိန်းမနှစ်ယောက်က ငါ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"ပန်းကန်ထဲက စားနေရင်း အိုးထဲကို မျက်စောင်းထိုးနေတာ - ဒါက ယောက်ျားသားတွေရဲ့ သဘာဝပဲ။ ဘယ်လောက်တောင် ကာမဂုဏ်လိုက်စားလိုက်လဲ၊ တကယ်ပဲ၊ တကယ်ပဲ ကာမဂုဏ်လိုက်စားတယ်"
လူတိုင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သော မျက်လုံးများဖြင့် ချင်ဖုန်းထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူက အလျင်စလို ခုခံကာကွယ်လိုက်သည်-
"သူ့ရဲ့ တတွတ်တွတ်ပြောဆိုမှုတွေကို နားမထောင်ကြပါနဲ့ လူတိုင်း။ ဒါက ဗုဒ္ဓဘာသာ တံခါးပိတ် တရားထိုင်ခြင်းရဲ့ ပုံဖော်ပြသမှု တစ်ခုသက်သက်ပဲ။ ဒါက မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေပဲ ပြောနိုင်တယ်။ ဒါကို အလေးအနက် မထားကြပါနဲ့"