အသွင်ယူဝင်ရောက်ခြင်း
Vol. 46 Ch. 678
ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းများသည် ပန်ယွမ်ကုန်းမြေကြီး၏ မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး အနည်းငယ် အေးစက်သည့် ဒေသတစ်ခုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို အလွန်အေးစက်သည့် ဒေသဟု သတ်မှတ်ပါက ထိပ်ဆယ်နေရာထဲတွင်ပင် ရပ်တည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်က အကဲဖြတ်ခဲ့သည့် အခြေအနေအရ ဤကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းများကို လျစ်လျူရှုမိမည်ဖြစ်သည်။
သူ၏ ရေခဲသူတော်စဉ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကြည့်လျှင် ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းများသည် ကျင့်စဉ်ပြုရန် သင့်လျော်သည့် ဒေသမဟုတ်ပေ။ ပို၍ တိကျစွာပြောရလျှင် ၎င်းသည် အကောင်းဆုံး ကျင့်စဉ်နေရာမဟုတ်ပေ။ အကောင်းဆုံး ကျင့်စဉ်နေရာသည် အေးစက်လေ ပိုကောင်းလေဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းများတွင် ထိုကဲ့သို့ သင့်လျော်သည့် အခြေအနေမျိုး မရှိပေ။ ၎င်းသည် ထိပ်ဆယ်နေရာထဲတွင်ပင် မပါဝင်နိုင်ပေ။
သို့သော် ထူးချွန်သည့် ပါရမီရှင်များကို ရှာဖွေရာတွင် ဒေသတစ်ခု၏ သယံဇာတများ သန်မာနေရန် မလိုအပ်ပေ။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက လူအများစုသည် တပည့်သစ်များ စုဆောင်းရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
“ဒါက ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းတွေပေါ့…”
ယီထျန်းယွမ်သည် အချိန်အတော်ကြာ ပျံသန်းပြီးနောက် ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းများသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်နှင့် အလွန်ဝေးကွာသည့် အကွာအဝေးဖြစ်ပြီး သူ၏ အံ့ဩဖွယ်အမြန်နှုန်းဖြင့်ပင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် တစ်ပတ်ကျော်ကြာ ပျံသန်းခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ အခြားသူများဖြစ်ခဲ့ပါက အနည်းဆုံး လပေါင်းများစွာ ပျံသန်းရမည်ဖြစ်သည်။
အကွာအဝေးတစ်ခုတည်းကပင် ဤနေရာသည် လောကနှင့်သီးသန့်ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို ကြည့်လျှင်လည်း လောကနှင့် သီးသန့်ဖြစ်နေသည်ပင်။ ဤနေရာတွင် တောင်တန်းနှင့် သစ်တောများသာ ရှိပြီး လူသူအရိပ်အယောင်မရှိသလောက်ဖြစ်သည်။ အနီးအနားတွင် ရွာတစ်ရွာပင် မရှိပေ။
ဤနေရာသည် လူသူမနီးသည့် တောရိုင်းဒေသဖြစ်ပြီး လူအငွေ့အသက်မရှိသလောက်ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ပင် မရှိဘဲ အနီးအနားတွင် သေးငယ်သည့် တိရစ္ဆာန်လေးများသာ ရှိပြီး ၎င်းတို့တွင် လုံးဝတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။
သို့သော် ဤနေရာတွင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ၎င်းသည် နေရာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားခြင်းမဟုတ်သော်လည်း တောင်ထိပ်များကိုသာ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး တောင်မြင့်များသည် တိမ်တိုက်များထဲတွင် ရှိနေသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။
တစ်ဘက်ကကြည့်လျှင် ဤနေရာတွင် နှင်းဖုံးတောင်များ မရှိဘဲ ရာသီလေးခုလုံး နွေဦးရာသီကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အလွန်အေးစက်သည့် ဒေသဟု ဆိုသော်လည်း ဤနေရာသည် နွေဦးရာသီနှင့်သာ တူသည်။ ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းဟု အမည်ပေးထားသော်လည်း မက်မွန်ပန်းတစ်ပွင့်ပင် စိုက်ပျိုးထားခြင်း မရှိဘဲ အခြားသစ်ပင်များသာ ရှိနေသည်။
ဤအရာများသည် အပြင်လူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤနေရာ၏ အမှန်တရားကို ထိုးထွင်းသိမြင်လိုက်သည်။ ဤနေရာ၏ မြူခိုးများသည် ဝင်္ကပါတစ်ခုဖြစ်ပြီး မျက်စိရှေ့မှ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ အကယ်၍ ဤဝင်္ကပါကို ဖယ်ရှားပါက အမှန်တရားသည် ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်သည်။
“အင်း… အခုထိ တပည့်ရွေးချယ်နေတုန်းလား…” ယီထျန်းယွမ်သည် အနီးအနားတွင် လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းမငယ်လေးများစွာကို တွေ့မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့သည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေပုံရသည်။
လျှို့ဝှက်မျိုးနွယ်တစ်ခုအနေဖြင့် လူသစ်များကို လုံးဝစုဆောင်းမည်မဟုတ်ဟု မဆိုနိုင်ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူသစ်များဖြင့် သွေးသစ်ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်သည်။ ရှီရွှေယွမ်သည် ဤအရာ၏ အကောင်းဆုံး ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လူ့ဘုံလောကသို့ ဆင်းလာပြီး ထူးချွန်သည့် ပါရမီရှင်များကို ရှာဖွေကြသည်။
၎င်းတို့သည် လောကနှင့် သီးသန့်နေထိုင်ရန် အကြောင်းမဲ့ ရွေးချယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အင်အားအားနည်းသည့်အတွက် လောကနှင့် ခဏတာသီးသန့်နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် လောကထဲသို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မည်သည့်အင်အားစုမျှ ပုန်းအောင်းနေထိုင်ရန် နှစ်သက်မည်မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ယခင်က ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်သည် ဂုဏ်သိက္ခာထည်ဝါစွာ ရပ်တည်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းက လေးစားအားကိုးခဲ့ကြသည်။
ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် လောကနှင့်သီးသန့်နေထိုင်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဤပြောင်းလဲမှုကြီးမားမှုသည် လူတိုင်းကို သက်ပြင်းချစေသည်။
“ဒီလိုနည်းနဲ့ ဝင်ရောက်တာက မဆိုးတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်သည် ခဏတစ်ဖြုတ် စဉ်းစားလိုက်သည်။ မူလက သူသည် လျှို့ဝှက်စွာ ခိုးဝင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ တပည့်ရွေးချယ်မှုကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ဝင်ရောက်ပါက အင်အားစု၏ အတွင်းပိုင်းအခြေအနေများကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် အင်အားစု၏ အနှစ်သာရကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် လူသစ်များကို မည်သို့ဆက်ဆံသည်ကို သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အခြားရှုထောင့်များကိုလည်း သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ရှီရွှေယွမ်၏ ဆက်ဆံခံရမှုအခြေအနေကို သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်တပြက် လှပ်လိုက်ပြီး ထိုလူငယ်လေးများနှင့် မိန်းမငယ်လေးများအုပ်စု၏ နောက်တွင် ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် သတိမထားမိစေဘဲ အုပ်စုနောက်တွင် ရောနှောလိုက်သည်။ ဤလူငယ်အုပ်စုတွင် လူပေါင်း ငါးဆယ်ကျော်ရှိပြီး ခေါ်ဆောင်လာသူများသည် မနည်းလှပေ။
၎င်းတို့၏ အဝတ်အစားများကို ကြည့်လျှင် အနည်းငယ် သာမန်ဖြစ်ပြီး အသက်မှာ ၁၆ နှစ်မှ ၁၇ နှစ်ဝန်းကျင်ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်မှုနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိပြီး သဘောတရားအရ အနည်းငယ် အားနည်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်မယ်နတ်မျိုးနွယ်က ၎င်းတို့ကို စုဆောင်းနေသည်မှာ အံ့ဩစရာပင်ဖြစ်သည်။
“အားလုံးလိုက်လာကြ… လမ်းမှားမသွားနဲ့…” ဦးဆောင်လမ်းပြသူသည် နောက်သို့ လှမ်းအော်လိုက်ပြီး တင်းကြပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “လမ်းမှားသွားရင် ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိသွားမယ်… ဘယ်သူမှ မင်းတို့ကို ပြန်လာရှာမှာ မဟုတ်ဘူး…”
ဤဦးဆောင်လမ်းပြသူသည် ရုပ်ရည်သာမန်ဖြစ်သည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့်ငါးမှ ခြောက်အထိ ရှိသည်။ ဦးဆောင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ၎င်းသည် လုံလောက်သည့် အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတစ်ဦးတည်းသာ ဦးဆောင်နေရပြီး သူ၏ မျက်နှာထားမှာ စိတ်မရှည်သည့် အမူအရာဖြစ်နေသည့်အတွက် ဤအလုပ်ကို နှစ်သက်မှုမရှိကြောင်း သိသာသည်။
ထို့ကြောင့် အုပ်စုထဲတွင် လူတစ်ဦးထပ်တိုးလာသည်ကို သူသည် လုံးဝသတိမထားမိပေ။ လူအရေအတွက်ကိုပင် ရေတွက်မထားပုံရသည်။
“အင်း… ခုနက မင်းကို ဘာလို့ မတွေ့ဖူးတာလဲ…” ယီထျန်းယွမ်၏ ဘေးနားရှိ သန်မာသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ဦးခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် မှင်တက်မိသွားသည်။
“ခုနက ငါ အပေါ့အပါးသွားဖို့ သွားလိုက်ရလို့ မင်း မမြင်လိုက်တာနေမှာ…” ယီထျန်းယွမ်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အကြောင်းပြချက်တစ်ခုဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ဒါဆိုလည်း မဆန်းပါဘူး… လမ်းမှားမသွားနဲ့နော်… ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်…” ထိုသန်မာသည့် လူငယ်သည် ဖြူစင်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “တကယ်လို့ ငါ ဒီနေရာမှာ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေရရင် လမ်းပျောက်သွားမှာ သေချာတယ်…”
ယီထျန်းယွမ်သည် နှလုံးသားထဲတွင် ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသန်မာသည့် လူငယ်သည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းပြီး လှည့်စားမှုမရှိသည့် ပုံစံဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက် စကားပြောဆိုလာကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်မယ်နတ်မျိုးနွယ်က မည်သည့်လူများကို စုဆောင်းနေသည်ကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ အမှန်တော့ သူတို့ စုဆောင်းဖို့ ပြင်ဆင်နေသည်မှာ အစေခံများပင်။
၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များသည် မြင့်မားလှသည်မဟုတ်ဘဲ သာမန်အားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်မှုနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသည်။ ဤအဆင့်သည် အစေခံလုပ်ရန် လုံလောက်သည်ဖြစ်သည်။ မြေသန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်း၊ အစားအသောက်ပို့ဆောင်ခြင်းကဲ့သို့သော အလုပ်များအတွက် မြင့်မားသည့် ကျင့်စဉ်အဆင့်များ မလိုအပ်ပေ။
သို့သော် ဤကျင့်စဉ်အဆင့်များသည် နောက်ပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ထိုးဖောက်တိုးတက်မှုများ ရှိလာနိုင်သည့်အတွက် အရေးမကြီးပေ။ ၎င်းတို့သည် သာမန်မိသားစုများမှ လာကြသူများဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆ မြင့်မားသည့်အတွက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်မှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိကာ တရားဝင် ကျင့်စဉ်သမားများ ဖြစ်လာကြသည်။
ပိုမိုထိုးဖောက်တိုးတက်ရန်အတွက် အင်အားစုတစ်ခုထဲတွင် အစေခံအလုပ်များလုပ်ရင်း အခွင့်အလမ်းများကို ရှာဖွေလိုကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိုးဖောက်တိုးတက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်နှင့် စကားပြောနေသူသည် ရှောင်ဝူဟုခေါ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်သာမန်နာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ မိသားစုသည်လည်း အလွန်သာမန်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤနေရာတွင် အစေခံအလုပ်လုပ်ရန် စီစဉ်ခံရမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူ၏ စရိုက်သည် ဖြူစင်ရိုးသားပြီး လှည့်စားမှုမရှိသည့်အတွက် ပေါင်းသင်း၍ ကောင်းပုံရသည်။ ရှောင်ဝူအပြင် ယီထျန်းယွမ်သည် အခြားသူများနှင့်လည်း အနည်းငယ် စကားပြောဆိုခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် သာမန်မိသားစုများမှ လာကြသူများဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာရသည်မှာ အခွင့်အလမ်းအနည်းငယ်ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကောင်းမွန်စွာ အမှုထမ်းပေးနိုင်ပါက သိုင်းပညာတစ်ခု သို့မဟုတ် ဆေးလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဆုလာဘ်များရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်မှာ သာမန်အဆင့်သာဖြစ်ပြီး မြင့်မားသည့်အဆင့်များကို စဉ်းစားရန် မဝံ့မရဲဖြစ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွာခြားမှုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မြင့်မားသည့် အဆင့်သိုင်းပညာများကို မဝံ့မရဲ စဉ်းစားရဲကြပြီး လူ့အဆင့်သိုင်းပညာတစ်ခုရရှိပါက ၎င်းသည် ကောင်းကင်သို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားသည်နှင့်သာ တူသည်။
“ဒါက ကျင့်စဉ်လောကရဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခုပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤလောကတွင် ဤကဲ့သို့သော လူများသည် မည်မျှများပြားလှသနည်း။ သို့သော် ၎င်းတို့အားလုံးသည် အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မိမိတို့သည် ထိုးဖောက်တိုးတက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်သူများအတွက် ဤသည်မှာ ထွက်ပေါက်မရှိသည့် အရာဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့အတွက်မူ တစ်သက်လုံး၏ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။
အခန်း ၆၇၈ ပြီးပါပြီ။