စိတ်မဝင်စားပေ

ကျန်းယီသည် ၎င်းတို့ကို နေထိုင်ရာနေရာသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထိုနေရာသည် အလွန်ရိုးရှင်းသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် ထိုနေရာသည် ရိုးရှင်းသော သစ်သားပြားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် တဲအိမ်ငယ်များသာ ဖြစ်သည်။ အပြင်ပန်းတွင် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် နွေးထွေးသည့် ခံစားမှုကို ရရှိကြသည်။ အပြင်နှင့် အတွင်း၏ ကွာခြားမှုသည် အတော်လေး သိသာလှသည်။ ရိုးရှင်းသော သစ်သားတဲအိမ်များဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အတွင်းတွင် ထူးခြားသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

“အထဲမှာ တကယ်နွေးတယ်… ငါ့အိမ်မှာဆို အရမ်းအေးတဲ့အခါ မီးမွှေးပြီး အနွေးဓာတ်ယူရတာပဲ… မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်ဘူး…” ရှောင်ဝူသည် ဤနေရာ၏ အခြေအနေကို အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်သည်။ ဤတဲအိမ်များသည် အပြင်ပန်းတွင် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ကောင်းကင်မက်မွန်ပင်၏ ပင်စည်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန်ကောင်းမွန်သော အပူဓာတ်ထိန်းသိမ်းမှုအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ အပြင်သို့ မထွက်သွားသရွေ့ ဤနေရာတွင် ပါးလွှာသောအဝတ်တစ်ထည်သာ ဝတ်ဆင်ထားလျှင်ပင် ၎င်းတို့အား အေးစက်မှုမဖြစ်စေပေ။

၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အလွန်နိမ့်ကျသည့်အတွက် ရေနှင့်မီးကို မခံနိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အတွက် နေထိုင်ရန် သင့်လျော်သည့် နေရာတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းယီသည် ချက်ချင်း ၎င်းတို့အား စည်းကမ်းချက်များကို ရှင်းပြပြောဆိုသည်။ အဓိကအားဖြင့် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားသွားလာခြင်းမပြုရန် သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လွတ်လပ်စွာ သွားလာပြီး ဖမ်းမိပါက ထုတ်ပယ်ခံရရုံသာမက ပြစ်ဒဏ်ပေးခံရနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

သတိပေးပြီးနောက် ၎င်းတို့အား ဤနေရာတွင် အနားယူရန် ခွင့်ပြုခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အခြားအလုပ်များကို ထပ်မံစီစဉ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ခရီးရှည်လျှောက်လာခဲ့ရသူများဖြစ်သည့်အတွက် ကောင်းမွန်စွာ အနားယူခွင့်ပေးထားသည်။

ယောက်ျားနှင့် မိန်းကလေးများကို သီးခြားစီခွဲထားပြီး အနားယူရန် စီစဉ်ပေးသည်။ ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရှောင်ဝူသည် တဲအိမ်ငယ်တစ်လုံးတွင် နေရာချထားခံရပြီး ကျန်မိန်းကလေးများကို ဘေးနားရှိ တဲအိမ်များတွင် စီစဉ်ပေးထားသည်။ နေရာထိုင်ခင်းသည် သိပ်မကျပ်လှပေ။

“ရှောင်ဝူ… မင်း ဒီမှာ အနားယူထားလိုက်… ငါ အပြင်ကို ခဏထွက်သွားမယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အစေခံအလုပ်လုပ်ရန် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် အစေခံအလုပ်လုပ်ရခြင်းသည် ရယ်စရာဟာသတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

“ယီညီ… ဒါက မဖြစ်ပါဘူး… တကယ်လို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်သွားရင် ဖမ်းမိပြီး ထုတ်ပယ်ခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…” ရှောင်ဝူသည် စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဝူသည် အလွန်ဖြူစင်ဖြောင့်မတ်ပြီး စည်းကမ်းကို လိုက်နာသူဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသူအားလုံးသည် စည်းကမ်းကို လိုက်နာကြပြီး ဤနေရာတွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြုမူရဲသူ မရှိကြပေ။

“မဖြစ်ပါဘူး… မင်း ဒီမှာပဲ နားနေနှင့်…” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ပြီးတော့ မင်း ဒီမှာ အကြာကြီး နေရမှာ မဟုတ်ဘူး… ဒီမှာနေရင် မင်းရဲ့ အလားအလာကို ဖြုန်းတီးရုံပဲ…”

“ယီညီ… ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ…” ရှောင်ဝူသည် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ထွက်ခွာသွားပြီးဖြစ်သည်။ ရှောင်ဝူသည် တံခါးဖွင့်ထွက်သွားချိန်တွင် သူ၏ အရိပ်အယောင်ကို မမြင်ရတော့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထွက်ခွာပြီးနောက် လူမရှိသည့်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်နှယ် ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်း၏ အဓိကနယ်မြေဖြစ်သည့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဤကြီးမားသည့် နှင်းတောင်ပေါ်တွင် မြင့်မားသော အဆောက်အအုံများစွာ ရှိပြီး ၎င်းတို့သည် နှင်းတောင်များ၏ အတက်အကျနှင့် ရောယှက်တည်ရှိနေသည်။ အပြင်ပန်းတွင် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် ၎င်းတို့သည် ဝင်္ကပါအစီအရင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ နန်းတော်တစ်ခုစီသည် ဝင်္ကပါ၏ အဓိကအချက်များနှင့် ဆင်တူပြီး လိုအပ်သည့်အခါတွင် အလွန်ကြီးမားသည့် စွမ်းအားကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လွှတ်နိုင်ကာ အပြင်မှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်သည်။

ဤနေရာရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုစီသည် လွတ်လပ်စွာ တည်ဆောက်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အနီးကပ် ညှိနှိုင်းဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဝင်္ကပါအစီအရင်ကို ဖန်တီးသူသည် ဖန်တီးရှင်အဆင့်နှင့် နီးစပ်သည့် ထူးချွန်သူတစ်ဦးတော့ မဟုတ်နိုင်ချေ။

သို့ရာတွင် ၎င်း၏ ဖန်တီးမှုအဆင့်သည် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီး၏ ထိပ်သီးအဆင့်ဖြစ်ပြီး ဖန်တီးရှင်နယ်ပယ်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ခြေလှမ်းစပြီဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးသို့ အကြည့်တစ်ချက်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် ဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြည့်အဝ သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။ မည်သည့် အသေးစိတ်အချက်မျှ သူ၏ မျက်စိမှ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဖန်တီးရှင်၏ နတ်ဘုရားအင်းများပင်လျှင် သူသည် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ပြီး အတွင်းပိုင်း၏ အသေးစိတ်အချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

မကြာမီတွင် သူသည် ရှီရွှေယွမ်၏ တည်နေရာကို စူးစမ်းတွေ့ရှိခဲ့ပြီး စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။ “တကယ်ပဲ ဒီမှာ ရှိတယ်… ငါ မမှားခဲ့ဘူးပဲ…”

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအားလုံးသည် အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ဘဲ မမှားယွင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် လမ်းတစ်လျှောက် တပည့်အချို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို မြင်တွေ့ရပြီး သူသည် မမှားယွင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

“အဒေါ်… ကျွန်တော် ရောက်လာပြီ…” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ၎င်း၏ အရိပ်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏ ဦးတည်ရာသို့ ဖုံးကွယ်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူမဟုတ်သရွေ့ မည်သူမျှ သူ၏ အရိပ်အယောင်ကို တွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

---

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွင်း၌။

ရှီရွှေယွမ်သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ နှင်းဖုံးလွှမ်းသော ရှုခင်းကို ကြည့်နေရင်း ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဖျော့ဖျော့ဝမ်းနည်းမှုတစ်ခု ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ စွမ်းအင်အဆင့်သည် ယခင်ထက် အလွန်သန်မာလာသည်။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်သုံးသို့ ရောက်ရှိနေသည်ပင်။ ဤသို့သော ထိုးတက်မှုသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်ကျော်ကာလအတွင်း ၎င်းသည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်သုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ မယုံနိုင်စရာဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်ကျော်မတိုင်မီက ၎င်းသည် အများဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအဆင့်သို့သာ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုမူ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်ပြီး အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်သုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဤအရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက်ကျင့်စဉ်ပြုပါက မကြာမီတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ထျန်းယွမ်… မကြာခင်ပဲ… ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နည်းနည်းထပ်သန်မာလာရင် မင်းရဲ့ အမေကို ရှာဖွေဖို့ အပြင်ထွက်ပြီး မင်းကို ကူညီပေးနိုင်မယ်… မင်း အခုဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး…” ရှီရွှေယွမ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် လွမ်းဆွတ်မှုအပြည့်ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မည်သည့်ပုံရိပ်မျှ မရှိသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ ပုံရိပ်ကို ထင်ဟပ်နေသည်။

“ဒေါက်… ဒေါက်… ဒေါက်…”

ထိုအခါ တံခါးပေါက်မှ ခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှီရွှေယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်သွားသော်လည်း နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

“မက်သခင်ငယ်… ကျွန်မပင်ပန်းနေပြီ… ဒီနေ့တော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ချင်ဘူး…” ရှီရွှေယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွီ…”

တံခါးသည် ဆက်လက်ဖွင့်လှစ်ခံရပြီး ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ရတနာကျောက်စိမ်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်းသည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ထိုကျောက်စိမ်းသည် ဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်ပြီး အေးစက်သည့် ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းသည်။ သို့သော် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက မြင်တွေ့ပါက ဤအရာသည် ကျင့်စဉ်အတွက် အလွန်အကျိုးပြုကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိမည်ဖြစ်သည်။

“ရွှေယွမ်… ငါ မင်းအတွက် ရေခဲနတ်ဘုရားကျောက်စိမ်းတစ်ခု ယူလာပေးတယ်… မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အတွက် အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်မယ်… မင်း ပင်ပန်းနေတာ ငါသိပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီကျောက်စိမ်းနဲ့ ကျင့်စဉ်ပြုရင် တစ်ဝက်အားထုတ်ရုံနဲ့ နှစ်ဆအကျိုးရလဒ်ရမယ်…” မက်သခင်ငယ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ချောမောသော မျက်နှာသည် မိန်းကလေးများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ပို၍ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။

“မက်သခင်ငယ်ရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… မင်းရဲ့ ကျေးဇူးကို ငါ နှလုံးသားထဲမှာ လက်ခံထားတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ရွှေယွမ်လို့ မခေါ်ပါနဲ့… ငါ့ကို ညီမလေးလို့ပဲ ခေါ်ပေးပါ…” ရှီရွှေယွမ်သည် ခေါင်းလှည့်လာပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာထားသည် အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး လုံးဝမလှုပ်ရှားပေ။

“ရွှေယွမ်… ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့…” မက်သခင်ငယ်သည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ရှီရွှေယွမ်၏ လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှီရွှေယွမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်သို့ ရှောင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာထားသည် အလွန်အေးစက်နေသည်။

“မက်သခင်ငယ်… ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းပါ…” ရှီရွှေယွမ်သည် နက်ရှိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

မက်သခင်ငယ်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ညှိုးငယ်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရွှေယွမ်… မင်း ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ ထင်နေလား… မင်းက ဘေးမှာ ‘ထျန်းယွမ်… ထျန်းယွမ်…’ လို့ အော်နေတာကို ငါမသိဘူးလို့ ထင်နေလား… မင်းပြောနေတဲ့ ထျန်းယွမ်ဆိုတဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး… မင်းရဲ့ ယခင်ချစ်သူဖြစ်ဖြစ်၊ အခုချစ်နေတဲ့သူဖြစ်ဖြစ် ငါဂရုမစိုက်ဘူး… ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ငါ့ထက် မြင့်တယ်လို့ မင်းထင်လား…”

“ငါက ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်ရဲ့ သခင်ငယ်ပဲ… အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အလမ်းကြီးကြီးမားမား ရှိတယ်… မင်းက ငါနဲ့ဆိုရင် ဘယ်တော့မှ မမှားဘူး… ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဂုဏ်သတ္တိက အလွန်သင့်လျော်တယ်… ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ပေါင်းစည်းမှုပဲ… ငါတို့ လက်တွဲဖော်ဖြစ်လာရင် ကျင့်စဉ်ပြုရာမှာ တစ်ဝက်အားထုတ်ရုံနဲ့ နှစ်ဆအကျိုးရလဒ်ရမယ်…”

၎င်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြင်းထန်သော စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းသည် ရှီရွှေယွမ်ကို အလွန်လိုချင်နေသည်။ ၎င်း၏ ပါရမီနှင့် ရုပ်ရည်သည် ထိပ်သီးအဆင့်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ၎င်း၏ လက်တွဲဖော်ဖြစ်လာနိုင်ပါက အနာဂတ်တွင် ကျင့်စဉ်ပြုရာတွင် တစ်ဝက်အားထုတ်ရုံဖြင့် နှစ်ဆအကျိုးရလဒ်ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ထိုးတက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာရန် ပိုမိုကြီးမားသော အခြေခံများရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်၏ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခြင်းသည် လူတိုင်၏အပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ တည်ရှိသည့် အဆင့်ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမဆို မဆွဲဆောင်နိုင်ဘဲ ရှိမည်နည်း။

“မက်သခင်ငယ်… စိတ်မကောင်းပါဘူး… ကျွန်မမှာ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပါဘူး…” ရှီရွှေယွမ်၏ မျက်နှာထားသည် ယခင်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်နေပြီး လုံးဝမလှုပ်ရှားပေ။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးပင် ၎င်း၏ ရှေ့တွင် ရှိနေလျှင်တောင် သူသည် မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။

အခန်း ၆၈၁ ပြီးပါပြီ။