ငါ့ကို တားသူသေမည်

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အင်အားကြီးမားမှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် လုံးဝမကြောက်ရွံ့ပေ။ သို့သော် ရှီရွှေယွမ်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မဆိုးဝါးဟု သူမသိသော်လည်း မက်အကြီးအကဲ၏ အင်အားသည် ပိုမိုသာလွန်ကြောင်း သူမနားလည်သည်။ ကာလအတော်ကြာ မတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မည်မျှထိ အားကောင်းလာသည်ကို သူမမသိရပေ။

သို့ရာတွင် ယီထျန်းယွမ်၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ စိတ်နှလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် မရေရာသည့်အရာများကို ဘယ်သောအခါမှ မလုပ်ဆောင်တတ်ကြောင်း သူမသိသည်။

သူမ၏ လက်သည် နွေးထွေးမှုကို ခံစားရပြီး စိတ်နှလုံးသည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ရရှိသည်။ အချိန်ကာလများပင် ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ခံစားရသည်။

“ဒီ ခွေးကောင်တွေ… လက်ကို လွှတ်စမ်း…” မက်ယီမင်သည် ရုတ်တရက် ဘေးမှ ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်မောင်းကို ဖြတ်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

အစပိုင်းမှစ၍ ၎င်းသည် အလွန်မနာလိုဖြစ်ကာ ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ ရှီရွှေယွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ကို သူမဘာသာသူ ဆွဲကိုင်ထားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ၎င်း၏ မနာလိုမှုသည် အဆုံးမရှိ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အစပိုင်းမှစ၍ ၎င်းသည် ရှီရွှေယွမ်ကို သူ၏ အမျိုးသမီးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ယီထျန်းယွမ်ဆိုသည့် သူတစ်ယောက် ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှီရွှေယွမ်က ၎င်းထံ သူမဘာသာ ချစ်ခင်စွဲလမ်းစွာ ချဉ်းကပ်နေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ဒေါသမီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ယခုအခါ ၎င်းသည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ကို ဖြတ်ထုတ်ရန် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ဓားလှိုင်းသည် အေးစက်သော လေထုကို လှိုက်လှဲစေပြီး သနားညှာတာမှုဟူ၍ အနည်းငယ်မျှမရှိပေ။ အကယ်၍ ဤဓားတစ်ချက်သည် ပြတ်ပြတ်သားသား ခုတ်ချလိုက်နိုင်လျှင် လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတစ်ကိုယ်လုံးပင် အေးခဲသွားနိုင်သည်။

“မသိနားမလည်ဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဝါးတစ်ချက်သာ ရိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ရေပြင်လို တည်ငြိမ်နူးညံ့သည့်ပုံစံဖြစ်ပြီး အင်အားဟူ၍ အနည်းငယ်မျှမပါဝင်ဘဲ လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်သာဖြစ်သည်။

“ဘုန်း…”

မက်ယီမင်သည် သနားစရာအော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ လွင့်ထွက်သွားပြီး ထူထဲသော နံရံကို ဖြတ်ကျော်ကာ နှင်းထုထဲသို့ ပြိုကျသွားသည်။ ထို့နောက် ဖြူဖွေးသော နှင်းများသည် သွေးနီဖြင့် စွန်းထင်းသွားသည်။ ဝမ်အကြီးအကဲသည် လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မက်ယီမင်၏ ရင်ဘတ်တွင် လက်ဝါးရာတစ်ခု နက်ရှိုင်းစွာ ထင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ခုနစ် သို့မဟုတ် ရှစ်ရှိသည့် အင်အားကြီးသူတစ်ဦးသည် ဤလက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် လုံးဝပြိုလဲသွားပြီး အသက်ရှူတစ်ချက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“ယီမင်…”

မက်အကြီးအကဲသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကာ သူ၏ သားဖြစ်သူကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် မက်ယီမင်သည် ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများစီးကျနေပြီး အသက်ရှူမှုသည် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အရိုးများသည် ဤလက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် လုံးဝပြိုကွဲသွားပြီး ကောင်းမွန်နေသည့် အရိုးတစ်ခုမှ မရှိတော့ပေ။

အပြင်ပန်းတွင် ဘာမှမဖြစ်သည့်ပုံစံဖြစ်သော်လည်း အတွင်းပိုင်းသည် လုံးဝပြိုကွဲသွားပြီဖြစ်သည်။ ကုသဆေးလုံးများရှိသည်ပင်ဖြစ်စေ ပြန်လည်ကယ်တင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ အရိုးများသာမက အတွင်းကလီစာများပါ ပြိုကွဲသွားပြီဖြစ်သည်။ မည်သို့လုပ်ပြီး ကယ်တင်နိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ ၎င်း၏ အပြင်ဘက်အရေပြားသည် သန်မာမှုမရှိခဲ့လျှင် သွေးရေတစ်ခုလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ သတ်ရမည့်အခါတွင် သနားညှာတာမှုဟူ၍ အနည်းငယ်မျှ မရှိပေ။

ယခင်က အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အင်မတန် ဖိအားပေးလာရုံသာမက မက်ယီမင်သည် ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် သေရာလမ်းပေါ်သို့ ပို့ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ငါပြောခဲ့တယ်… ငါ့ကို တားတဲ့သူ သေမယ်လို့…” ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အပြင်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားပြီး ဘေးတွင် လဲကျနေသည့် မက်အကြီးအကဲကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။

ရှီရွှေယွမ်သည်ပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ယခင်ကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် မက်ယီမင်ကို သတ်ပစ်နိုင်သည်မှာ အင်မတန် အားကောင်းလှသည်။ ၎င်း၏ အမှန်တကယ် ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်နည်း။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် အလယ်အဆင့်လား သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးအဆင့်လား။

“မင်း… မင်း ယီမင်ကို သတ်လိုက်တယ်… ငါ မင်းကို သေအောင်လုပ်မယ်…”

မက်အကြီးအကဲသည် ရူးသွပ်သည့်မိန်းမတစ်ယောက်လို အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဤဘက်သို့ အပြင်းအထန် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖြူဖွေးသော နှင်းများသည် လှိုက်လှဲလာပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ နှင်းမုန်တိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဤဘက်သို့ တိုက်ခတ်လာသည်။

သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထိပ်တန်းသူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အဆုံးစွန်သော အေးစက်မှုသည် ဧရာမဓားကြီးတစ်ချောင်းအဖြစ် စုစည်းလာသည်။ သူမ၏ ခုတ်ချလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အေးစက်သော လေထုအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အာကာသပင် ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် အင်အားဖြစ်သည်။

သူမတွင် ရေခဲသူတော်စဉ်ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး ရေခဲသူတော်စဉ်ကိုယ်ထက် အနည်းငယ်နိမ့်ကျသော်လည်း အလွန်အားကောင်းသည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်အမျိုးအစားရှိသည့်အခါ အင်အားကို သိသာစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခုတိုက်ခိုက်မှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အလိုအလျောက် စုစည်းလာစေပြီး အင်အားကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ ၎င်းသည် အချို့သော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည့် အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။

ဤခုတ်ချမှုအောက်တွင် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားသည် ဘီလီယံဆယ်ခုကျော်အထိ တဟုန်ထိုးမြင့်တက်သွားပြီး အလွန်အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘီလီယံဆယ်ခုကျော်ရှိသည့် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားသည် ယီထျန်းယွမ်အတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိပါမည်လား။ သေချာပေါက် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

“ထွက်သွားစမ်း…”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် လှမ်းလိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် လျင်မြန်စွာ ထပ်လောင်းလာပြီး လက်စွပ်နှစ်ထပ်နှင့် ဆွဲကြိုးအကျိုးသက်ရောက်မှုတို့သည် ၎င်း၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်း၏ အင်အားကို ဘီလီယံ ၇၀ မှ ၈၀ အထိ မြှင့်တင်ပေးသည်။

“ဘုန်း…”

ဧရာမရေခဲဓားကြီးသည် ၎င်း၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် ထိလိုက်သည့်အခါ ချက်ချင်း ရေခဲမှုန့်များအဖြစ် ပြိုကွဲကျဲလွင့်သွားသည်။ ပို၍ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာမှာ ဤလက်ချောင်းတစ်ချောင်း၏ အင်အားသည် အာကာသပင် ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် ထိုးဖောက်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ဆီသို့ ထိုးဖောက်ကာ မက်အကြီးအကဲထံ တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားသည်။

“ဘုန်း…”

မက်အကြီးအကဲသည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းအားကြောင့် လေထဲတွင် လွင့်ထွက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ထူထဲသော နှင်းထုထဲသို့ ပြိုကျသွားသည်။

“အင်း… မသေသေးဘူးလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုဘက်သို့ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလက်ချောင်းတစ်ချောင်း၏ အင်အားသည် သိပ်မပြင်းထန်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်သည် ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်ပေ။ သို့သော် မက်အကြီးအကဲသည် မသေပေ။ ၎င်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုသော ရတနာရှိနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

သေချာပေါက် မက်အကြီးအကဲသည် နှင်းထုထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဝန်းရံထားသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းသည် အလွန်အားနည်းလာပြီဖြစ်သည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော်လည်း ဤကာကွယ်ရေးရတနာ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် သေဆုံးခြင်းမရှိဘဲ သာမန်ဒဏ်ရာသာ ရရှိခဲ့သည်။

“ဘယ်လိုလုပ် သူ့ရဲ့ အင်အားက ဒီလောက်ထိ အားကောင်းနိုင်ရတာလဲ…”

မက်အကြီးအကဲ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ပြည့်နှက်လာသည်။ ဤမျှလောက် ငယ်ရွယ်သည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် မည်သို့လုပ်ပြီး ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။ သူမသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကိုပင် မခံနိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ လူငယ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် သို့မဟုတ် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်သည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ဝမ်အကြီးအကဲသည်လည်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မက်အကြီးအကဲထက် များစွာနိမ့်ကျသော်လည်း ဤလူငယ်လေးသည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ အကယ်၍ ကာကွယ်ရေးရတနာမရှိခဲ့လျှင် သူမသည် သေဆုံးသွားပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အင်အားသည် သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်စေသည်။ ယခင်က ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်မှာ မိုက်မဲသည့်အတွက်မဟုတ်ဘဲ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည့်အတွက်ဖြစ်ကြောင်း သူမနားလည်လိုက်သည်။

မည်သည့် လှည့်ကွက်များဖြစ်စေ အဆုံးစွန်သော အင်အားရှေ့တွင် အမှိုက်ပုံတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

“ထျန်းယွမ်… မင်းရဲ့ အင်အားက…” ရှီရွှေယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် အားကောင်းမည်ဟု ယခင်ကတည်းက မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှထိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အားကောင်းလွန်းသည်မဟုတ်လား။ လိုက်မမီသည့် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို မခံနိုင်ဘဲ ဖုန်မှုန့်တစ်ခုကို လွင့်ထုတ်သလို လွယ်ကူစွာ လွင့်ထွက်သွားသည်။

“ငါပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား… ငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်… ဒီတစ်သက်လုံး မင်းကို ကာကွယ်ပေးသွားမယ်လို့…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရှီရွှေယွမ်အပေါ်တွင်သာ ၎င်းသည် ဤသို့သော အပြုံးကို ပြသနိုင်သည်။

“အင်း…”

ရှီရွှေယွမ်၏ စိတ်နှလုံးသည် နွေးထွေးမှုဖြင့် ပြည့်နှက်လာပြီး အရာအားလုံးသည် အရေးမပါတော့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူမ၏ ဘေးတွင် ရှိနေပေးလျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ…”

ဤနေရာမှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ဝေးကွာသည့် အကြီးအကဲများကို လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာစေသည်။ ဤနေရာသည် ကောင်းကင်မက်မွန်နန်းတော်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်၏ အဓိကနယ်မြေဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားလျှင် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

“သူ… သူက ကျူးကျော်သူပဲ… ကျွန်မတို့ရဲ့ ကောင်းကင်မက်မွန်နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတယ်… ကျွန်မတို့ ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်ရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာကို ခိုးယူဖို့ ကြံစည်နေတယ်…” မက်အကြီးအကဲသည် ယီထျန်းယွမ်ကို စွပ်စွဲပြစ်တင်ကာ ၎င်းသည် အတင်းအကြပ် ကျူးကျော်ပြီး ရတနာများကို လုယူရန် လာသူဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

သူမသည် သေချာပေါက် လက်စားချေလိုပြီး ပြင်းထန်စွာ လက်စားချေလိုသည်။ အကယ်၍ အမှန်တရားကို သိရှိသွားလျှင် သူတို့သည် ပြောထားသောစကားကို ကတိမတည်ဘဲ ရှီရွှေယွမ်ကို ထွက်သွားခွင့်မပြုခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။ ထိုသို့ သာဆိုလျှင် ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဖိနှိပ်ရန် လုံးဝထွက်လာမည်မဟုတ်ပေ။

အခန်း ၆၈၅ ပြီးပါပြီ။