ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်ဘုရားဝင်္ကပါ

“ဘာပြောလိုက်တာလဲ… ကျူးကျော်သူရှိတယ်ပေါ့…”

ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်၏ အကြီးအကဲများသည် တဖြည်းဖြည်း စုရုံးလာကြပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မရင်းနှီးသူ မရှိပေ။

ကျန်းယီနှင့် အခြားသူများသည် ရင်းနှီးသော မျက်နှာများဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် အလွန်ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ကျန်းယီသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို သူကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်မှာ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်လာပါက ကျူးကျော်သူကို ခေါ်ဆောင်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထိုအခါ ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

အဓိကကတော့ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို လုံးဝမသိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲကြီးတစ်ဦးကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် သေဆုံးလုနီးပါးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်သည် တုန်လှုပ်နေပြီး အလွန်ထိတ်လန့်နေသည်။

“ဟုတ်တယ်… သူက ကျူးကျော်သူပဲ… ငါတို့ သူ့ရဲ့ လှည့်ကွက်ကို သိလိုက်ရတာနဲ့ ချက်ချင်း လူသတ်ပစ်ခဲ့တာ… ငါ့သားကိုတောင် သတ်ပစ်ခဲ့ပြီ…”

မက်အကြီးအကဲ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ မက်ယီမင်သည် အသက်ရှူမှုအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိပြီး သေဆုံးတော့မည့်ဆဲဆဲဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက်နှင့်ပင် မသေဆုံးပါက ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို လွှတ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အသက်ရှင်လျက်ရှိမှု သန်မာကြောင်း ဆိုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ လုံးဝသေဆုံးပြီဖြစ်ပြီး သူ့တွင် မက်အကြီးအကဲကဲ့သို့ သန်မာသော ကာကွယ်ရေးရတနာ မရှိခဲ့ပေ။

အကြီးအကဲများစွာသည် မက်ယီမင်တွင် အသက်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အနည်းငယ်မျှ မရှိကြောင်း ခံစားရသည့်အခါ နှလုံးသားထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် မက်အကြီးအကဲ၏ ဒဏ်ရာကို မြင်ရသည့်အခါ ပိုမိုအံ့သြဖွယ်ဖြစ်သည်။ မက်အကြီးအကဲ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ထိပ်တန်းမဟုတ်သော်လည်း ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်တွင် ထိပ်တန်းဆယ်နေရာထဲသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည့်အဆင့်ဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက်သာ ပေါ့ပါးစွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ခြင်းမှာ ကျူးကျော်သူ၏ အင်အားက သိသာစွာ ထူးကဲကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ဒီမိန်းမရဲ့ နှလုံးသားက အဆိပ်ပြင်းတာပဲ… ကျူးကျော်သူတဲ့လား… တကယ်လို့ မင်းတို့ ငါ့အမိန်းကလေးကို ခိုးမယူခဲ့ရင် ငါ ဒီကို ထိုးဖောက်ဝင်လာမှာ မဟုတ်ဘူး…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးရှိ ဝမ်အကြီးအကဲကို အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ “မင်း သူတို့ကို ဟန့်တားဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူးလား… အဲဒီအခါကျရင် မင်းတို့ ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်ကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး အားလုံးပျက်စီးသွားရင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့…”

သူသည် ကြီးမားသော သတ်ဖြတ်မှုကို အကြောင်းမဲ့ မလုပ်ချင်လှပေ။ ထို့ကြောင့် ဤဖြစ်ရပ်ကို မက်အကြီးအကဲအတွက်သာ သီးသန့် ကန့်သတ်ထားသည်။ အကယ်၍ သူမက ဦးဆောင်မှုမပြုခဲ့ပါက ဤဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

“အကြီးအကဲတို့… ဒီလို အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်လို့ မရပါဘူး… သူက ကျူးကျော်သူတော့ ကျူးကျော်သူအမှန်ပဲ… ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာကို လာခိုးဖို့ မဟုတ်ပါဘူး… ဒါကြောင့် ချက်ချင်း လက်နက်ကိုင်မနေပါနဲ့…”

ဝမ်အကြီးအကဲသည် အလျင်အမြန် ဟန့်တားလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ အင်အားကို သူမသိရှိထားပြီး တကယ်ပဲ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လျှင် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်မည်မဟုတ်ဟု နားလည်သည်။

မက်အကြီးအကဲသည် သားကို ဆုံးရှုံးခဲ့သောကြောင့် ဒေါသအလျှောက် မရိုးမဖြောင့်ဖြစ်နေခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်၏ အင်အားအားလုံး ယီထျန်းယွမ်ကို ဖိနှိပ်ရန်သာ လိုလားနေသည်။ ထို့အပြင် အခြားမည်သည့်အရာမျှ မတွေးနေပေ။

“ဝမ်အကြီးအကဲ… မင်း ကျူးကျော်သူတစ်ယောက်ကို ကာကွယ်နေတယ်ဆိုတာ ငါ သံသယရှိတယ်… ငါတို့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကူညီပေးတဲ့ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ပဲ… မင်း မရှိရင် သူ ဒီလို အလွယ်တကူ ခိုးဝင်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…”

ဒေါသကြောင့် ရူးသွပ်နေသော မက်အကြီးအကဲသည် အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေပြီး ဝမ်အကြီးအကဲကိုပင် စွပ်စွဲပြစ်တင်ကာ ချက်ချင်း သစ္စာဖောက်ဟု စွပ်စွဲလာသည်။

ဝမ်အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် ဆိုးရွားလာပြီး မက်အကြီးအကဲသည် ရူးသွပ်နေပြီဟု ခံစားရသည်။ မိမိကိုယ်ကို မတွေးဘဲ တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်လျှင် ရိုးရှင်းစွာ ပြီးဆုံးမည်မဟုတ်ဟု သူမသိသည်။

“ကျူးကျော်သူကို ကာကွယ်တဲ့ သစ္စာဖောက်…”

အကြီးအကဲနှင့် အုပ်ထိန်းများစွာ ထပ်မံပျံသန်းရောက်လာကြပြီး မျက်လုံးများဖြင့် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ဝမ်အကြီးအကဲကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ မက်အကြီးအကဲ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်ပုဂ္ဂိုလ်က အလွန်မြင့်မားပြီး မက်ယီမင်သည် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် သေဆုံးနေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူမ၏ စကားများကို ပိုမိုယုံကြည်နိုင်သည်။

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ…”

ထိုအခါ အရွယ်ရောက်သန်မာသူတစ်ဦး ပျံသန်းရောက်လာပြီး မက်အကြီးအကဲ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် သေဆုံးနေသည့် မက်ယီမင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ယီမင်…”

သူသည် လျင်မြန်စွာ ဆင်းလာပြီး လက်ဖြင့် စစ်ဆေးလိုက်ရာ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့လာသည်။

“သေသွားပြီ… ဘယ်သူလုပ်တာလဲ…”

“ချင်ရွန်… သူပဲ… သူ ငါတို့ရဲ့ ကလေးကို သတ်ပစ်ခဲ့တာ…” မက်အကြီးအကဲသည် မျက်လုံးနီရဲလျက် ငိုကြွေးလိုက်သည်။

“မင်း လား…”

မက်ချင်ရွန်သည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ချက်ချင်း ကန့်သတ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် ရှီရွှေယွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပြဿနာကြီးတစ်ခုရှိကြောင်း ခံစားရသည်။

“မင်း ဘယ်သူလဲ… ငါတို့ ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်ထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်လာရဲတယ်… ဘာလုပ်ဖို့ လာတာလဲ…”

“ငါ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး… ငါ လူတစ်ယောက်ကို ပြန်ခေါ်သွားဖို့ပဲ… မင်းတို့ ယခင်က ပေးခဲ့တဲ့ အရင်းအနှီးတွေကို ငါ နှစ်ဆပြန်လျော်ပေးမယ်… မင်းသားကိုတော့ ငါ ပြောချင်တာက အချို့လူတွေက မိမိကိုယ်ကို မိုက်မဲမှုအတွက် ပေးဆပ်ရမယ်… ငါ အများကြီး ပြောခဲ့ပြီးပြီ… မင်းသားနဲ့ မိန်းမက အကဲဖြတ်မှု ညံ့လွန်းတယ်… အချို့လူတွေကို ထိလို့ မရဘူးဆိုတာ မသိဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤအရာများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြင့် ဒေါသထွက်မှုကို မဖြစ်စေဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရိုးရှင်းစွာ သတ်ပစ်ရုံသာဖြစ်ပြီး တကယ်ပဲ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လျှင် သေဆုံးတာထက် ရှင်နေရန် ပိုဆိုးရွားမည်ဖြစ်သည်။

“ဝင်္ကပါ စီစဉ်ပါ…”

မက်ချင်ရွန်သည် အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြီးအကဲများသည် ချက်ချင်း ဝင်္ကပါအစီအရင်ကို စီစဉ်လိုက်ကြသည်။ မက်ချင်ရွန်သည် မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်မဟုတ်သော်လည်း ယာယီမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။ တကယ့်မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်သည် တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်ပြုနေပြီး ယခုအခါ ယာယီအုပ်ချုပ်ရေးကို မက်ချင်ရွန်က ထမ်းဆောင်နေရသည်။

“ငါ ဘာကြောင့်လဲ မသိပေမဲ့… ငါ့သားကို သတ်ပစ်ပြီး လူကို ခေါ်ဆောင်သွားချင်နေတယ်… ငါတို့ ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်ကို ဘာထင်နေလဲ... လာချင်တိုင်းလာပြီး ထွက်ချင်တိုင်းထွက်သွားလို့ရမယ်လို့ ထင်နေလား… ဘယ်သူမဆို ဘယ်လိုပဲ မှားမှား အခု မင်းရဲ့ အမှားပဲ…” မက်ချင်ရွန်သည် အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “သူတို့နှစ်ယောက်ကို ငါတို့ ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်ကြ… ခွေးကောင်နှစ်ကောင်ပဲ… ငါ့သားကို သတ်ပစ်ပြီး ဒီကနေ ထွက်ပြေးချင်နေတယ်…”

ချက်ချင်း အကြီးအကဲများစွာသည် ဝင်္ကပါအစီအရင်ကို စီစဉ်လိုက်ကြပြီး ဘေးနားရှိ ကောင်းကင်မက်မွန်ပင်များသည် တောက်ပလာသည်။ ထိုပင်များပေါ်ရှိ မက်မွန်ပန်းများသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လန်းလာပြီး လေးမျက်နှာရှစ်ဖက်မှ မွှေးမှုန်များ ပျံ့လွင့်လာသည်။

အဓိကကတော့ ဤမက်မွန်ပင်များသည် တစ်ပင်လုံး တောက်ပလာပြီး ထိုပင်များပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တောင်တန်းတစ်ခုလုံး တောက်ပလာသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အင်အားများသည် ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

ခဏအတွင်း တောင်တန်းတစ်ဝက်လုံး တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်လာပြီး ချက်ချင်း ကာကွယ်ရေးကွန်ယက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကာ ဤနေရာကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ မိုးမြေပိုင်ကွန်ယက်ကို ချမှတ်ထားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာရှစ်ဖက် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ဤကွန်ယက်ကို ဖျက်ဆီးမှ ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤဝင်္ကပါအစီအရင်သည် ပြင်ပရန်သူများကို ကာကွယ်ရုံသာမက ရန်သူများကို ပိတ်မိစေပြီး ထွက်ပြေးရန် ခွင့်မပြုပေ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မက်မွန်ပင်အားလုံး တောက်ပလာပြီး မီးရှူးများကဲ့သို့ နှင်းမြေထဲတွင် တောက်ပလျက် ရှိနေကာ ဧရာမကွန်ယက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကာ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

ဤဝင်္ကပါအစီအရင်ကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲမှု မရှိပေ။ ဤနေရာ၏ ပြောင်းလဲမှုများသည် သူနှင့် မဆိုင်သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်ဘုရားဝင်္ကပါပေါ့…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်ဘုရားဝင်္ကပါ: ကောင်းကင်မက်မွန်ပင်များစွာကို အသုံးပြု၍ တည်ဆောက်ထားသော ဝင်္ကပါအစီအရင်ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်ရုံသာမက ရန်သူများကို ပိတ်မိစေပြီး ထွက်ပြေးရန် ခွင့်မပြုပေ။ ကောင်းကင်မက်မွန်ပင်များအားလုံး ရေခဲတိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုစည်းကာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ ထိန်းချုပ်နိုင်သူ များလေ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုမိုသန်မာလေဖြစ်သည်။

“ထျန်းယွမ်… ဒီကဝင်္ကပါရဲ့ အင်အားက ကြားဖူးတဲ့အတိုင်း အရမ်းသန်မာတယ်… သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူတွေတောင် ဖိနှိပ်နိုင်တယ်တဲ့…” ရှီရွှေယွမ်သည် ဘေးတွင် စိုးရိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူတွေကိုတောင် ဖိနှိပ်နိုင်တယ်ပေါ့…” ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဒါက ဘယ်လို သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်လဲ ကြည့်ရအောင်… တကယ်လို့ ထိပ်သီးအဆင့်ရှိ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ဆိုရင် ဒီကဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…”

သူသည် လုံးဝမကြောက်ရွံ့ပေ။ မည်သည့်ကြီးမားသော လေပြင်းများနှင့် လှိုင်းများကို မမြင်ဖူးသေးဟူ၍ မရှိပေ။ ဤကောင်းကင်မက်မွန်ဝင်္ကပါအစီအရင်သည် အစပိုင်းမှစ၍ သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် အံ့အားသင့်မှု အနည်းငယ်မျှမရှိပေ။

ပြဿနာမှာ ဤလူများသည် မှန်ကန်မှုကို နားမလည်သေးခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဖိနှိပ်ချင်နေကြသည်။ တစ်ဦးချင်း ကာကွယ်ရန်လည်း မလုပ်ဘဲ မိမိမှားယွင်းမှုကိုပါ ဝန်မခံချင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် နဂါးမှန်းသိအောင် အမောက်ထောင်ပြဖို့ အချိန်ကျလာပြီပင်။

ဤနေရာတွင် နှစ်ရှည်ကြာနေလာရသည်ကို ငြီးငွေ့နေကြပြင်ထင်၏။

အခန်း ၆၈၆ ပြီးပါပြီ။