ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခြင်း
Vol. 46 Ch. 689
ယီထျန်းယွမ်၏ စကားများသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ လူများစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အကြီးအကဲနှစ်ဦး၏ အသက်ကိုပါ တောင်းဆိုနေသည်။ မက်အကြီးအကဲကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် မက်ချင်းရွမ်သည် နောက်ထပ်မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာနိုင်သူဖြစ်သည်။
မက်ယီမင်က သူကိုယ်တိုင် မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ပြောဆိုထားသော်လည်း ယင်းမှာ နှစ်ဆယ်ချီ၊ ရာချီပင်လျှင် ကြာမြင့်နိုင်သည်။ သို့သော် သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာပါက သူသည် မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်မဟုတ်သည့်တိုင် အာဏာအထွတ်အထိပ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အသက်ကို တောင်းဆိုနေသည်မှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မက်ဝမ်ရှူက မည်သို့ဖြေကြားမည်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။
"ကောင်းပါပြီ..."
မက်ဝမ်ရှူသည် သိပ်မစဉ်းစားဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ ဤဖြေကြားချက်သည် လူများစွာ၏ နှလုံးသားကို ထိတ်လန့်စေသည်။
မက်ချင်းရွမ်နှင့် မက်အကြီးအကဲတို့၏ မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့လျက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် မျိုးနွယ်အတွက် များစွာကြီးသော ပံ့ပိုးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ဤသို့ပင် တစ်စက္ကန့်မျှ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ စွန့်ပစ်ခံရမည်လား။
"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်... ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ရင်းနှီးမှုတစ်စုံတစ်ရာမျှ မခံစားရတော့ဘူးလား... ကျွန်ုပ်တို့က တန်ဖိုးမရှိသူတွေ ဖြစ်သွားပြီလား..."
မက်ချင်းရွမ်သည် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြင်းထန်စွာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏မျက်နှာသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရထားသူထက် ပို၍ပင် ဆိုးရွားနေသည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်က အခုထိ ဘယ်သူ့ကို ရန်စခဲ့တယ်ဆိုတာ မသိသေးဘူးလား..."
မက်ဝမ်ရှူသည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သူသည် များစွာသော အားထုတ်မှုများဖြင့် ဤနေရာရှိ တာအိုမီးလျှံကို ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ဤတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူသည် ယီထျန်းယွမ်ထက် အဆမတန် နိမ့်ကျသည်ကို သိရှိသွားသည်။ အနီးကပ် ချဉ်းကပ်လိုက်သည့်အခါ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ခံစားရပြီး ဓားတစ်ချက်ခုတ်ပိုင်းလာပါက သူသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားမည်ဟု ခံစားရသည်။
"ကျွန်ုပ်... ကျွန်ုပ်..."
မက်အကြီးအကဲသည် ငိုကြွေးလိုက်ပြီး နောင်တရမှုဖြင့် အူများပင် အစိမ်းရောင်ပြောင်းသွားသယောင်ပင်။ သို့သော် အရာအားလုံးသည် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းမည်မဟုတ်ဘဲ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင်ပင် ရောက်လာသည့်တိုင် မည်သည့်အကျိုးမျှ မရှိတော့ပေ။
မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကပင် အလျှော့ပေးရန် ဆန္ဒရှိသည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို လုံးဝရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ထင်ရှားသွားသည်။ ရွေးချယ်စရာမှာ လူနှစ်ဦးကို စွန့်လွှတ်ရန် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဤရွေးချယ်မှုသည် မည်သူမဆို ရွေးချယ်နိုင်လောက်အောင် ရိုးရှင်းလှသည်။ လူနှစ်ဦးကို စွန့်လွှတ်ရန်သာ ရွေးချယ်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်ကို ဤမျှပြင်းထန်သော ဘေးဒုက္ခကြီးထဲသို့ ရောက်စေခဲ့သူများဖြစ်သည်။
"ကျွန်ုပ်... ဘိုးဘေးကို တွေ့ချင်ပါတယ်..."
မက်ချင်းရွမ်သည် သွားများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဘိုးဘေးကို တွေ့စရာမလိုပါဘူး... ဒါက ဘိုးဘေးရဲ့ ဖြေကြားချက်ပဲ..."
မက်ဝမ်ရှူက အေးဆေးစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ကျွန်ုပ်ရဲ့ဖခင်က ဘိုးဘေးနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေပဲလေ..."
မက်ချင်းရွမ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဤအရာသည် မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော် မက်ဝမ်ရှူက လိမ်ညာမည်လား။
မဖြစ်နိုင်ပေ။ မက်ချင်းရွမ်သည် အမှန်တရားကို လက်မခံနိုင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ညီအစ်ကိုဖြစ်နေသည့်တိုင် မည်သို့တတ်နိုင်မည်နည်း။ သူတို့ထက် အဆမတန် သာလွန်သည့် အင်အားကြီးသူကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် သဘောတူရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ အသားကို ဖြတ်တောက်ပြီး စွန့်လွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက နောက်ဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။
"တော်ပြီ..."
မက်ဝမ်ရှူသည် ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
"မင်းတို့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ အမူအရာတွေကို ငါ တစ်ဖက်မျက်လုံးပိတ်ပြီး ကြည့်နေခဲ့တာ... အထူးသဖြင့် မင်းကို..."
မက်ဝမ်ရှူသည် မက်အကြီးအကဲကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆက်ပြောသည်။
"မင်းရဲ့ ချစ်လှစွာသော သားနဲ့ မယားကို မင်းက အလိုလိုက် အကြိုက်ဆောင်ခဲ့တာကြောင့် သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘယ်သူမှ မထိရဲတဲ့သူတွေလို့ ထင်နေခဲ့တာ... သေချာစဉ်းစားကြည့်စမ်း... ဒီကောင်းကင်မက်မွန်နန်းတော်ကို ဒီလိုအခြေအနေထိ ရောက်ရှိစေခဲ့တဲ့ အကြောင်းအမှန်က ဘယ်သူလဲ..."
မက်အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့လျက် နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီလာသည်။ သူမသည် နောင်တရမှုထက် ပို၍ပင် နောင်တရလှသည်။ သို့သော် ယခုအခါ အရာအားလုံးသည် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ များစွာသော အရာများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရပြီး ဤအကြိမ်တွင် အခြေအနေများ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည့်တိုင် ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်သည် စွမ်းအင်အား များစွာ ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ထွက်ပေါ်လာရန် မဖြစ်နိုင်သည့်အပြင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။
မက်ဝမ်ရှူသည် အကြောင်းရင်းအားလုံးကို မသိရှိသော်လည်း ရှီရွှေယွမ်က ယီထျန်းယွမ်နောက်တွင် လိုက်ပါလာသည်ကို မြင်သောအခါ အရာအားလုံးကို တွက်ဆနိုင်ခဲ့သည်။ အင်အားကြီးသူတစ်ဦးသည် အကြောင်းမဲ့ သူတို့ကို ဖိနှိပ်ရန် လာရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ ရှီရွှေယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အကြောင်းရင်းကို သိရှိသွားသည်။
မူလက ရှီရွှေယွမ်သည် ဤနေရာတွင် စားကောင်း သောက်ကောင်းနှင့် နေထိုင်ခဲ့ပြီး အင်အားကြီးသူတစ်ဦးနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။ မက်အကြီးအကဲက သူ၏သားအား ရှီရွှေယွမ်ကို လိုက်လံချစ်ကြိုက်ရန် ထောက်ခံခဲ့ပြီး အတင်းအကြပ်ပင် လက်ထပ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်ဟု မကြာသေးမီက သူကြားခဲ့ရသည်။
ဤအကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် သူသည် မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤအမျိုးသမီး၏ နောက်ကွယ်တွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူထင်မြင်နိုင်မည်နည်း။ ဤမတော်မတရား အမှားကို ဖြစ်ပေါ်စေရာတွင် သူလည်း တစိတ်တပိုင်း တာဝန်ရှိသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။
ပြဿနာမှာ ၎င်းတို့သည် ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် မကြိုးစားခဲ့ဘဲ မက်အကြီးအကဲက အခြားသူများကို စွပ်စွဲပြစ်တင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အကျိုးဆက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
"အားလုံးက ကျွန်မရဲ့ အမှားပါ..."
မက်အကြီးအကဲသည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးလိုက်ပြီး အဆုံးမရှိသည့်အလား အော်ဟစ်နေသည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးသည် မည်သည့်အကျိုးမျှ မရှိတော့ပေ။
အင်အားကြီးသူသည် ဂုဏ်သိက္ခာထိပါးခံရခြင်းကို ခွင့်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မည်မျှပင် တောင်းပန်စေကာမူ အကျိုးမရှိတော့ပေ။
ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလျှောက်လာကာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "အစကတည်းက ငါပြောခဲ့တယ်... ပုံမှန်အတိုင်း ဖြေရှင်းချင်တယ်လို့... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ သဘောထားက ငါ့ကို အတော်လေး စိတ်ပျက်စေတယ်... ဒီလောက်ဆို တော်ပြီ... ဒီနေရာမှာ ဆက်နေရတာ စိတ်ညစ်လာပြီ..."
သူသည် လေထဲတွင် လက်တစ်ချက်ဆန့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆုပ်ပြီး လေထဲသို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် မည်မျှ ရုန်းကန်စေကာမူ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ဖဝါးထဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးနှင့် သူ၏ စွမ်းအားကွာခြားချက်သည် အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားကို ခုခံနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
"ငါ နင့်ကို ကျိန်တယ်... နင့်ကို ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်ခွင့်မရှိအောင်... ငါသေသွားရင် တစ္ဆေဖြစ်ပြီး မင်းကို ထာဝရလိုက်နှောင့်ယှက်မယ်... မင်းသေတဲ့အထိပဲ..."
မက်အကြီးအကဲသည် ဖမ်းဆုပ်ခံရပြီးနောက် ရုန်းကန်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်ရယ်မောကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ကျိန်စာတိုက်လိုက်သည်။
မက်ချင်းရွမ်ကမူ အနည်းငယ်ပို၍ တည်ငြိမ်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ မည်သည့်စကားမျှ မပြောတော့ပေ။ ဘိုးဘေးထံမှ စွန့်ပစ်ခံရပြီး မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ထံမှလည်း စွန့်ပစ်ခံရသည်။ ထို့အပြင် သူသည် မိုက်ရိုင်းစွာပြုမူသော ဇနီးတစ်ဦးကို ယူထားခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့်စကားမျှ မပြောနိုင်တော့ဘဲ လက်ခံရုံသာ ရှိတော့သည်။
"ငါ့ကို ထာဝရလွတ်မြောက်ခွင့်မရှိအောင် ကျိန်စာတိုက်မယ်တဲ့လား... တစ္ဆေဖြစ်ပြီး ငါ့ကို ထာဝရလိုက်နှောင့်ယှက်မယ်တဲ့လား..."
ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ဒီလိုပြောတာ ပထမဆုံး မဟုတ်သလို နောက်ဆုံးလည်း မဟုတ်ဘူး... အမှားကျူးလွန်တဲ့သူတွေက အမြဲတမ်း မနိုးကြားဘူး..."
ထို့နောက် သူသည် လက်တစ်ချက်ဆန့်လိုက်ရာ လေထဲတွင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး မက်အကြီးအကဲ၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အပြင်သို့ အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ မက်အကြီးအကဲ၏ ဝိညာဉ်သည် အတင်းအကြပ် ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သိုင်းပညာအဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး ရန်သူ၏ ဝိညာဉ်ကို အတင်းအကြပ် ဆွဲထုတ်နိုင်သည်။ ဤစွမ်းရည်သည် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် ဤစွမ်းရည်သည် အလွန်ခက်ခဲပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်ကွာခြားမှု သိသာစွာ ကြီးမားမှသာ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။
ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားသည် သူမထက် အဆမတန် သာလွန်လှသဖြင့် ဝိညာဉ်ကို အတင်းအကြပ် ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
"မင်း... မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ..."
မက်အကြီးအကဲသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်ခံရပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် ပို၍ပင် အာရုံခံစားမှု မြင့်မားလာသည်။
ကျင့်စဉ်သမားများသည် နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ထိခိုက်မှုများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ တစ်ခုတည်းသော မခံနိုင်သည့်အရာမှာ ဝိညာဉ်ထိခိုက်မှုဖြစ်သည်။
"မင်းက တစ္ဆေဖြစ်ပြီး ငါ့ကို လိုက်နှောင့်ယှက်ချင်တယ်ဆိုတော့... အခု မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငါ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တစ္ဆေဖြစ်နိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်..."
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဒါမှ မဟုတ်ဘူး... ကိုယ့်အမှားကို နားမလည်ဘဲ သူများကို ကျိန်စာတိုက်ဖို့ ကြံစည်နေသေးတယ်... မူလက မင်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သတ်ပစ်ဖို့ စဉ်းစားထားပေမယ့်... မင်းကိုယ်တိုင်က သေမင်းကို ရှာနေတာပဲ... မင်းကို ငါပြောပြမယ်... မင်းကို အသက်ရှင်နေတာထက် ပိုဆိုးတဲ့ နည်းလမ်းထောင်ချီနဲ့ ငါလုပ်နိုင်တယ်..."
"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကတော့ ငါ့အဒေါ်ကို ဂုဏ်ပြုပြီး ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ငါမလုပ်ဆောင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားရင် နောက်ပိုင်းမှာ ဒီလိုအဖြစ်မျိုး ထပ်ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်..."
သူသည် လက်တစ်ချက်ဖွလိုက်ရာ တာအိုမီးလျှံသည် သူမ၏ ခြေဖဝါးမှ တဖြည်းဖြည်း လောင်ကျွမ်းလာသည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သူမသည် အဆုံးမရှိသည့်အလား အော်ဟစ်နေပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သည့် အော်သံများဖြစ်သွားသည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်နှာအမူအရာ မရှိသလို ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူမဟုတ်ပေ။ သူ့ကို ထိပါးစော်ကားသူမည်သူမဆို သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိရမည်ဖြစ်သည်။
အခန်း ၆၈၉ ပြီးပါပြီ။