ကြက်သတ်ပြီး မျောက်ကို သတိပေးခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာပြီးနောက် ဆက်လက်သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုတော့ပေ။ အခြားသူများက ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ နှစ်လှမ်းမျှ ပြေးလိုက်သည့်အခါ ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သတိဉာဏ်သည် လုံးဝပျောက်ဆုံးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကာ သတိဉာဏ်ရှိနေရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“ငါ မင်းတို့ကို ထွက်သွားခွင့်ပေးတယ်လို့ ပြောခဲ့မိလို့လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုဘက်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ လူများစွာ၏ ခြေလှမ်းများသည် တောင့်တင်းသွားပြီး အပြင်သို့ ဆက်လက်ထွက်ပြေးရန် မဝံ့မရဲဖြစ်သွားကြသည်။ အကယ်၍ ဆက်လက်ပြေးသွားပါက ယခင်ကကဲ့သို့ ယီထျန်းယွမ်၏ လွင့်မျောဓားဖြတ်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်းပင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

“ငါ… ငါက အရှေ့နတ်ဘုရားနိုင်ငံကပါ… မင်း ငါ့ကို အကြောင်းမဲ့ သတ်လိုက်ရင် ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက…”

“ဟွန့်…”

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဖြတ်ချလာပြီး ထိုသူသည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကာ သွေးများဖြန်းထွက်လျက် အနီးအနားရှိ မြေပြင်ကို နီရဲစွန်းထင်းစေသည်။

“ငါပြောခဲ့ပြီးပြီ… ဘယ်လိုခြိမ်းခြောက်မှုကိုမှ ငါလက်မခံဘူး… မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို ကိုယ်တိုင်လာဖို့ ခေါ်လိုက်ကြစမ်း နွေးနွေးထွေးထွေးကြိုဆိုပေးမယ်… တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ငါရဲ့ အမွေကို လွှဲပေးဖို့ ပျော်ပျော်ကြီး လုပ်ပေးမယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ အင်အားစုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်လျှင် အနည်းငယ်ဆုတ်ပေးမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း လုံးဝအသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

လူအုပ်ကြီး၏ နှလုံးသားများသည် တုန်ယင်သွားပြီး အထူးသဖြင့် ပိတ်မိနေသူများသည် ငိုချင်သော်လည်း မျက်ရည်မထွက်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ယခုအခါ မိမိကိုယ်ကို ပါးရိုက်ချင်စိတ်ပေါက်နေကြပြီး အကြောင်းမှာ ထိုကဲ့သို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သို့လျှင် ရွေးချယ်ခဲ့သနည်း။ တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်ကို ခွေးစားသွားသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။

“ဘုန်း…”

ဤအချိန်တွင် တစ်ဦးက ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ဆက်တိုက်ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သခင်ကြီး… ကျွန်တော်မှားသွားပါပြီ… ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်တစ္ဆေတစ်ခုက စိတ်ကို ဖမ်းစားလို့ ဒီလိုလုပ်မိတာပါ… ကျွန်တော်က ဝေးဝေးမှာ ကြည့်နေရုံပဲလေ… ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး…”

“ဟွန့်…”

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ထပ်မံဖြတ်ချလာပြီး ထိုသူသည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသည်။

“ငါ တစ်ယောက်ချင်းစီကို မှတ်မိတယ်… မင်းတို့ ငါ့အပေါ် ထုတ်လွှတ်ခဲ့တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဝိညာဉ်တစ္ဆေက ဖမ်းစားလိုက်တယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး… တကယ်လို့ ဝိညာဉ်တစ္ဆေက ဖမ်းစားလိုက်တာဆိုရင်တောင် ဒါက သေဒဏ်ပဲ… ငါသာ အားနည်းနေခဲ့ပြီး တကယ်ပဲ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကို အားကိုးပြီး မင်းတို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ရင် ငါ တကယ်ပဲ သေသွားမှာမဟုတ်လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်းတို့က တကယ်ပဲ မိုက်မဲသူတွေထက်တောင် နိမ့်ကျတယ်လို့ မပြောဘဲ မနေနိုင်ဘူး… ငါသာ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကို အားကိုးပြီး နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တာမျိုးဆိုရင် ဘာလို့ ဒီကို ထွက်လာမှာလဲ… ငါက မင်းတို့လို မိုက်မဲတယ်လို့ ထင်နေလား…”

သူ၏ ဤစကားများသည် လူများစွာကို နိုးကြားစေခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့သည် လောဘစိတ်ကြောင့် စိတ်နှလုံးများမှာ မူးမေ့သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် တကယ်ပဲ မိုက်မဲသူဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါမှ သိရှိလိုက်ရသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်သည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်သာ တကယ့်မိုက်မဲသူများဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်… ကျွန်တော် မှားသွားပါပြီ… ကျွန်တော်ရဲ့ ရတနာတွေအားလုံးကို ပေးပါ့မယ်... အသက်ကိုတော့ ချမ်းသာပေးပါ...” ဤအချိန်တွင် ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးသည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်အား ခွင့်လွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်လိုက်သည်။

“ဟွန့်…”

ဓားအလင်းတန်းသည် ထပ်မံဖြတ်ချလာပြီး ထိုသူသည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသည်။

“မင်းကို သတ်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေအကုန်လုံး ငါ့ဟာဖြစ်မသွားဘူးလား…” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်သည့်အခါ အနီးအနားရှိ ရုပ်ကြွင်းများပေါ်မှ သိုလှောင်လက်စွပ်များသည် သူ့ထံသို့ ပျံသန်းလာပြီး ရတနာများစွာ ထပ်မံရရှိသွားသည်။

တကယ်တမ်းတွင် သတ်ဖြတ်ပြီး လုယူခြင်းသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာစုဆောင်းရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ယခင်က သူသည် ပစ္စည်းများစွာကို ထျန်းယွမ်အင်ပါယာသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရတနာများစွာ ထပ်မံရရှိလာသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်စိထဲတွင် တန်ဖိုးထားရသည့် ပစ္စည်းများမှာ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ သို့ရာတွင် ဤပစ္စည်းများသည် များများစားစား ရှိလေ ကောင်းလေဖြစ်ပြီး သယ်ဆောင်ထားခြင်းက မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိပေ။

ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေသူများစွာသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ထားရှိခဲ့သူများအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ပါးစပ်မှ ပြောခဲ့သည့် ပေးဆပ်ရမည့်အကျိုးဆက်ပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျေးဇူးနှင့် ရန်ကြွေးကို အကြွေးထားတတ်သည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဤကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးပစ်သည့် နည်းလမ်းကို အလွန်နှစ်သက်သည်။ သူသည် ရန်ကြွေးကို ခွင့်လွှတ်ပေးသည့်တိုင် ထိုသူများက ကျေးဇူးတင်တတ်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

“မင်းတို့ကို အကူအညီခေါ်ဖို့ အချိန်အလုံအလောက်ပေးမယ်… ဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းပြားတွေကို ထုတ်သုံးကြပြီး အကူအညီတွေ ခေါ်ကြစမ်းပါ… ငါ စောင့်ကြိုနေမယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဆန်းကြယ်မှတ်များ မရှိသည့်အတွက် စိတ်ပူနေပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ဦးကိုယ်တိုင် ရောက်လာမည်မဟုတ်လျှင် သူသည် အရာအားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အင်အားစုများ၏ အခြေအနေကို စူးစမ်းလိုသည်။ ယုံမင်ဘုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့၏ ကွာခြားချက်သည် မည်မျှရှိသည်ကို သိရှိလိုသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ ဤသို့သော သေမည်ကို မကြောက်ရွံ့သည့် အခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ လူများစွာသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ အခြားသူများသည် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြစဉ် သူသည် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် လက်စားချေခံရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုလွန်ကဲခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် မာန်မာနထောင်လွှားခြင်းလား မပြောနိုင်ပေ။

ဤနေရာတွင်ရှိသူများထဲတွင် အများစုမှာ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်စဉ်သမားများဖြစ်ပြီး မည်သည့်အကူအညီမျှ မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ထိုနေရာတွင် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ယီထျန်းယွမ်က သတ်ဖြတ်မည်မဟုတ်ရန် ဆုတောင်းနေကြရသည်။

“ဘယ်သူမှ အကူအညီခေါ်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်… ဒါဆိုရင် အားလုံးအနားယူလိုက်ကြပေတော့…” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည့်အခါ အနီးအနား ဆယ်မိုင်အကွာအဝေးအတွင်းရှိ ကျင့်စဉ်သမားများစွာသည် ချက်ချင်းပင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပြင်းပြစွာ ထားရှိခဲ့သူများသာဖြစ်ပြီး လောဘစိတ်မရှိသူများသည် မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမျှ မခံရပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကြည့်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အနီးအနားရှိ ကျင့်စဉ်သမားများသည် နောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်သွားကြသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ အင်အားဖိအားကြောင့် ဆုတ်ခွာသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

အင်အားစုများစွာသည် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ ဤရတနာသည် လွယ်လွယ်ကူကူ ရယူနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ လျှပ်တပြက်သူတော်စဉ်ဘုရင်ပင်လျှင် ပေါ့ပါးစွာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး အလွန်ထူးကဲသော သန်မာသူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာမှသာ အခွင့်အရေး ရကောင်းရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုထူးကဲသော သူတော်စဉ်ဘုရင်များသည် တစ်ချို့မှာ အာရုံစူးစိုက်ကျင့်စဉ်ပြုနေပြီး တစ်ချို့မှာ အခြားကိစ္စများဖြင့် အလုပ်များနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤသေးငယ်သော ကိစ္စများအတွက် ရောက်ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။ အဓိကအချက်မှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ယခု ကြက်သတ်ပြီး မျောက်ကို သတိပေးနေပြီဖြစ်သည်။ မျက်စိမရှိသည့် မိုက်မဲသူမဟုတ်လျှင် မည်သူမျှ ရောက်ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။

သူတော်စဉ်ဘုရင်များပင်လျှင် ယီထျန်းယွမ်ကို နှိမ်နင်းနိုင်မည်လားဟု မိမိကိုယ်ကို ချိန်ဆရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အမွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူကို မည်သူက အကြောင်းမဲ့ ရန်စရဲမည်နည်း။

ကောင်းကင်ဘုံသိရှိထားသည်မှာ ထူးကဲသော နတ်ဘုရားအင်းဝင်္ကပါတစ်ခု သို့မဟုတ် သန်မာသည့် သိုင်းပညာကို ထုတ်ဖော်ပြသလာပါက ထိုအခါတွင် နှိမ်နင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြီး၏ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သည့် မျက်နှာအမူအရာများကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လိုအပ်သည်။ ၎င်းသည် လူအားလုံးကို ထိတ်လန့်စေရန် လုံလောက်ပြီး အမွေရယူရန်မှာ ဤမျှလောက် ရိုးရှင်းသည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း ၎င်းတို့အား သိရှိစေသည်။

သူသည် ဆန်းကြယ်မှတ်များကို ရယူလိုသည့်အခွင့်အရေးကို အသုံးပြုလိုပြီး ၎င်းတို့သည် သေမည်ကို လိုလားနေပါက သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် တွန့်ဆုတ်နေမည်မဟုတ်ပေ။

“ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူးလား… ဒါဆိုရင် ငါ သွားတော့မယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို မျက်နှာချင်းဆိုင် အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေရင်း ထားရစ်ခဲ့သည်။

“ဒီကိစ္စကို အမြန်ပြန်သွားပြီး နိုင်ငံသခင်ကို အစီရင်ခံရမယ်…” ကျိုချီနတ်တမန်တော်သည် သူ၏ အဖော်များနှင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ၏ အနီးအနားတွင် သန်မာသူများစွာက အကာအကွယ်ပေးထားသည်။ သူသည် ယခု အဖိုးတန်အမွေကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့်အတွက် သန်မာသူများစွာ၏ အကာအကွယ်ကို လိုအပ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သာမက ၎င်းတို့ပင်လျှင် ဂရုတစိုက်နေရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လမ်းတစ်ဝက်တွင် မည်သူမဆို ရုတ်တရက် လာရောက်သတ်ဖြတ်ပါက ၎င်းတို့သည် ဆိုးရွားစွာ ဒုက္ခရောက်မည်ဖြစ်သည်။

“ကောင်းကင်ပြောင်းလဲတော့မယ်… ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ဆက်ခံသူ ပေါ်ထွက်လာပြီ… တခြားအင်အားစုတွေ ဘယ်လိုတွေးမလဲ မသိဘူး…”

“အမြန်ပြန်သွားပြီး အစီရင်ခံရမယ်… နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ကို တွေ့ရင် ဘယ်လိုမှ မရိုသေမှု မလုပ်ရဲတော့ဘူး…”

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ပြန်သွားကာ ဤအကြောင်းအရာကို အစီရင်ခံကြသည်။ ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်၏ နာမည်သည် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးတွင် ရှိရှိသမျှသော အင်အားစုများက သူ့ကို သိရှိလာကြမည်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လိုအပ်သည်။ သူသည် လူအားလုံးကို ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ဆက်ခံသူ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိစေလိုသည်။ ဤသို့ဖြင့် အခြားနတ်ဘုရားဘုရင်များ၏ ဆက်ခံသူများသည်လည်း သူ့ကို သိရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

“ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းတွေပေါ့…”

ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များသည် လှပတင့်တယ်စွာ တောက်ပလာပြီး နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တစ်နှစ်ကျော်ကြာ ရှီရွှေယွမ်ကို မတွေ့ခဲ့ရသည့်အတွက် ယခုအခါ ၎င်း၏ အခြေအနေသည် မည်သို့ရှိမည်ကို မသိရပေ။ ယခင်က ကျိုချီနတ်တမန်တော်သည် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သော်လည်း သူက ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တိုင်သွားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အခြားသူ၏ လမ်းပြမှု မလိုအပ်ပေ။

ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းများ၏ နတ်ဘုရားအင်းများသည် သန်မာလှသည်မှန်သော်လည်း ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ နတ်ဘုရားအင်းများထက် သာလွန်နိုင်မည်လား။

အခန်း ၆၇၇ ပြီးပါပြီ။