ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်မှာ ဓားတွေသုံးဖို့ မလိုပါဘူး

လျန်မြို့စားသည် ယခုအုပ်စိုးနေသောမင်းဆက်ကို တည်ထောင်ရန်အတွက် အတိတ်က နဉ်မျိုးနွယ်၏ဘိုးဘေးများနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မြို့စားဆယ့်သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နဉ်ဟူသောမျိုးရိုးအမည်ဖြင့် ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရပြီး စစ်အကျဉ်းသားများကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော စစ်သေနာပတိချုပ်များရှိခဲ့ကာ ယနေ့အထိ ယုံနင်၏အနောက်တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ကဏ္ဍကိုးခုကို စောင့်ကြပ်ခဲ့သည်။

“ကျွန်တော့်အဖေက ယွဲ့ပြည်နယ်မြို့စား နဉ်ဟန် ပါ။ ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးက မြင်းစီးတပ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့နာမည်က နဉ်ရှောင်မု ပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဒုတိယအကြီးဆုံးအစ်ကိုက ဗိုလ်ချုပ်နဉ်ရှောင်ရှောင် ပါ။ သူက စစ်အခြေစိုက်စခန်းတွေထဲက တစ်ခုကို အုပ်ချုပ်တယ်။” နဉ်ရှောင်လော့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ဂုဏ်ယူစွာပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ခင်ဗျားက ဘယ်လိုဗိုလ်ချုပ်မျိုးလဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်လော့၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

“အိုး။ ခင်ဗျားက တစ်ခုမှမဟုတ်ဘူးပေါ့၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ရုတ်တရက်နားလည်သွားခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်လော့သည် သူ့ကိုယ်သူ အလျင်အမြန်ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က သိပ်မကောင်းဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ကိုယ်ခံပညာမလေ့ကျင့်နိုင်ဘူး။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမထက် ခေါင်းတစ်ဝက်ပိုမြင့်သောကောင်လေးကို သတိပြုမိပြီး သူ့ပခုံးကို သနားကြင်နာစွာပုတ်လိုက်သည်။ “နည်းနည်းပိုပြီး ကြိုးစားကြည့်ပါ။ ခင်ဗျား အရပ်ရှည်ဖို့အခွင့်အရေး ရှိနေသေးနိုင်တယ်။”

နဉ်ရှောင်လော့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မကျေမနပ်ကြည့်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်လောက်တောင် အရပ်မရှည်ဘူး။ ကျွန်တော့်အမေက ကျွန်တော်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်လိုပုံစံရှိတဲ့ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်အဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့တယ်လို့ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ထက်တောင် ပိုပြီးမိန်းကလေးဆန်တဲ့ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ပဲ!”

“………” နဉ်ရှောင်ယောင်း ဆွံ့အသွားသည်။ ခင်ဗျားက ဘယ်သူက ပိုမိန်းကလေးဆန်လဲဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနဲ့ တကယ်ပဲနှိုင်းယှဉ်ချင်နေတာလား။

နဉ်ရှောင်လော့၏ခေါင်းသည် သတ္တုကုတင်ပေါ်က လူငယ်ကိုကြည့်ရန် လှည့်သွားပြီးနောက် သူ့စိတ်အခြေအနေ မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။ “သူက ခဏလေးတုန်းကတင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်၊” သူက ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား ဘယ်လိုဖမ်းဆီးခံခဲ့ရတာလဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အလောင်းကိုဖုံးအုပ်ရန် တစ်ခုခုရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း သူမ ဘာမှမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

“ကျွန်တော် မြို့တံခါးတွေထဲကို ဝင်ဝင်ချင်း ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရတာ၊” နဉ်ရှောင်လော့သည် သူ့အပေါ်ဝတ်ရုံများကိုချွတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်က သေဆုံးသွားသောအလောင်းပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံပေးလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား မြို့တော်ကို ဘာအတွက်လာခဲ့တာလဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက နောက်တစ်ကြိမ်မေးလိုက်သည်။

“ဒါက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့မွေးနေ့နီးပြီလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို လက်ဆောင်တစ်ခုပေးဖို့လာခဲ့တာ၊” နဉ်ရှောင်လော့က ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ ဒေါသတကြီး သူ့လက်မောင်းများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အမတ်ချုပ်ကြီးကို ဒီအကြောင်းပြောပြတဲ့အထိပဲ စောင့်လိုက်။ သူက ဒီလူယုတ်မာတွေကို သေချာပေါက်သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။”

“ဟဲဟဲ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြုံးလိုက်သည်။ အဲဒီကြိုးစားအားထုတ်မှုအားလုံးပြီးနောက် ငါက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့အဖွဲ့က လူငယ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို ကယ်တင်ခဲ့မိတာပဲ!

“အကျိုးဆောင်သူ။ ခင်ဗျား ဘာလို့ အဲလိုရယ်နေတာလဲ။” နဉ်ရှောင်လော့က မေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လက်ရှိတွင် ဖြစ်ရပ်အစီအစဉ်ကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ ဤအရာနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ခုခုလွဲနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဤကောင်လေးသည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏အဖွဲ့မှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်၊ ဒါဆို ဘာလို့ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က သူ့ကိုသေစေချင်ရမှာလဲ။ “ခင်ဗျား၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ့ကိုရိုက်နှက်ရန်ပြင်ဆင်ရင်း ပြောလိုက်သည်၊ “ဒါတွေက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့မြေကွက်တွေရဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲလေ။ ခင်ဗျားက သူ့ကို လက်ဆောင်တစ်ခုပေးဖို့သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူက ခင်ဗျားကို ဖမ်းဆီးခိုင်းခဲ့တာလဲ။ သူက ခင်ဗျားရဲ့လက်ဆောင်ကို မကြိုက်ခဲ့ဘူးလား။”

နဉ်ရှောင်လော့သည် မှင်တက်သွားခဲ့သည်။

“ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုပေါ်မှာရှိနေတယ်ဆိုတာကို မသိဘူးလား။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား လိမ်နေတာ၊” နဉ်ရှောင်လော့၏အကြည့်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ “ခင်ဗျားက အဲဒီလူတွေနဲ့ တစ်ဖက်တည်းပဲဖြစ်ရမယ်။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ယုံကြည်မှုကိုရဖို့ ပြဇာတ်တစ်ခုကစားနေတာ။ ပြောစမ်း။ ခင်ဗျား ဘာလိုချင်တာလဲ။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သွေးအန်ထွက်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ “မင်းက အရူးလား။” အရှင်မင်းကြီးနဉ်သည် တတိယသခင်လေးနဉ်ကို မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မယုံဘူး၊” နဉ်ရှောင်လော့ နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အဲဒီအရူးနဲ့ ထပ်မံစကားမပြောချင်တော့ပေ။ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသောယောက်ျားငါးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏လက်ချောင်းများအားလုံးသည် သူမ၏တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။ ဆေးပညာလေ့လာခဲ့သူတစ်ဦးက လူတွေကို ထိခိုက်ဖို့ ဘယ်လိုကြိုးစားနိုင်မှာလဲ။ ငါက မင်းတို့ကို မင်းတို့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဆေးပညာလေ့ကျင့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်အောင်လုပ်ပေးမယ်!

နဉ်ရှောင်လော့သည် နောက်သို့ဆက်လက်ဆုတ်ခွာနေခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး၏မိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း သူသည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို စဉ်းစားပြီး သွေးမြင်ကွင်းကို ကြောက်ရွံ့သောအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

“ခင်ဗျား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဂရုစိုက်ပါ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုငတုံးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် သေဆုံးသွားသောလူနာ၏အလောင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန်လှည့်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်လော့သည် စက္ကန့်အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူမနောက်သို့ ပြေးလိုက်ခဲ့သည်။

“ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်က လူဆိုးတစ်ယောက်လို့ထင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားက ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင်မှ ကျွန်တော် ဒီနေရာကနေ ထွက်ချင်နေတုန်းပဲ၊” နဉ်ရှောင်လော့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုပြောမယ်။ တကယ့်ဗီလိန်က အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ပဲ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် မယုံဘူး၊” တတိယသခင်လေးနဉ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့်အဘွားက ရှဲ့မျိုးနွယ်ရဲ့သခင်မကြီးနဲ့ လက်ကိုင်ပုဝါသူငယ်ချင်းတွေပဲ။”

“လက်ကိုင်ပုဝါသူငယ်ချင်းဆိုတာ ဘာလဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါက သူတို့က ကောင်းမွန်တဲ့ညီအစ်မတွေလို့ဆိုလိုတာ၊” တတိယသခင်လေးနဉ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“တကယ့်ညီအစ်မတွေလား။”

“သွေးသောက်ညီအစ်မတွေ။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ့ရှင်းပြချက်ကိုကြားသောအခါ အေးစက်စွာပြုံးလိုက်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့ကိုယ်ပိုင်မြေးမလေးကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်စွမ်းရှိသည်၊ ကျိန်ဆိုထားသောဆွေမျိုးများကို မဆိုထားနှင့်တော့။ အဲဒီအဘိုးကြီးရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ သူတို့ ဘာတန်ဖိုးရှိမှာလဲ။

“ခင်ဗျား၊” နဉ်ရှောင်လော့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ပခုံးများပေါ်က ယိုသန်းနှင့် ယိုကွမ့်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားရဲ့ပခုံးတွေပေါ်မှာ ကြွက်တွေရှိနေတယ်။”

“ကျွန်တော် သူတို့ကို မွေးထားတာလေ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“…….” တတိယသခင်လေးနဉ် ဆွံ့အသွားသည်။ ကြွက်တွေကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ်ထားတဲ့လူတွေရှိလို့လား။ ဒီမြို့တော်ကလူတွေက တကယ်ကို နောက်ပြောင်တတ်တာပဲ!

ပထမတစ်ခုအလွန်က ကျောက်တုံးအခန်းသည် အမျိုးမျိုးသောယောက်ျားများ၏သတိလစ်နေသောပုံစံများဖြင့် ပြန့်ကျဲနေဆဲပင်။ ကျောက်လှေကားများ၏အောက်ခြေတွင် ပန်းဘုရင်ရှိနေပြီး သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို သူ့လျှာကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ “ဟစ်.....”

“မြွေ!” နဉ်ရှောင်လော့သည် ထိတ်လန့်တကြားအော်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဉ်ရှောင်လော့ မရှိသလို ဟန်ဆောင်လိုက်ရုံသာရှိသည်။

“အမြန်ဆုံး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတော့၊” ပန်းဘုရင်က ပြောလိုက်သည်။ “အမတ်ချုပ်ကြီးက လူတွေလွှတ်လိုက်တယ်။ သူတို့က ဒီနေရာကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးဖို့စီစဉ်နေတယ်။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ “ကျွန်တော် အဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရတာလား။”

ပန်းဘုရင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “အဲလိုမဟုတ်လောက်ဘူး။ သူတို့က မင်းအကြောင်း လုံးဝမပြောခဲ့ဘူး။”

နဉ်ရှောင်လော့သည် သူ ရူးသွပ်သွားပြီလားဟု တွေးတောနေခဲ့သည်။ ဘာလို့ နဉ်ရှောင်ယောင်းက မြွေနဲ့ စကားပြောနေသလိုဖြစ်နေရတာလဲ။

“တက်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပန်းဘုရင်ကို နားခိုရန်နေရာတစ်ခုပေးရန် ငုံ့လိုက်သည်။ “ငါပြေးတာအရမ်းမြန်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်တယ်။”

ပန်းဘုရင်သည် ရှေ့သို့တွားသွားပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ခါးပတ်ပတ်လည်တွင် ပတ်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်လော့သည် သူ အော်ဟစ်ချင်စိတ်ပေါက်သွားလောက်အောင် ကြောက်လန့်နေသော်လည်း နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ့ကော်လာကိုဖမ်းဆုပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်၊ “မင်း အော်ရဲရင် မင်းကို ဒီမှာထားခဲ့မယ်!”

နဉ်ရှောင်လော့သည် သူ့ပါးစပ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပိတ်လိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ့ကိုဆွဲခေါ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားခဲ့သည်။ တတိယသခင်လေးနဉ်သည် လေက သူ့နားရွက်များကို ဖြတ်တိုက်သွားသည်ဟု ခံစားရပြီး သူ ဆွဲခေါ်ခံနေရစဉ်တွင် သူ့ခြေထောက်များသည် မြေပြင်ကိုပင်မထိခဲ့ပေ။ လေပြင်းများသည် အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့် သူသည် သူ့မျက်လုံးများကိုပင် ဖွင့်မထားနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့သောအခါ သူသည် မြေအောက်ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

“ဒါ။ ဒါက လူလုပ်ကျောက်တောင်တန်းတွေလား။” နဉ်ရှောင်လော့သည် သူတို့ပတ်ပတ်လည်က ဂူနှင့် အလှဆင်ကျောက်တုံးများကို သတိပြုမိရင်း ပြောလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဉ်ရှောင်လော့ကို သူမနှင့်အတူဆွဲခေါ်ရင်း ကျောက်တောင်ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။ သူမ ဆင်းသက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် ကျောက်တုံးများဆီသို့ အလျင်အမြန်လျှောက်လာသောခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

နဉ်ရှောင်လော့သည် သူ့ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။ “ဒီနေရာက ဘယ်မှာလဲ--”

“ပါးစပ်ပိတ်ထား!” တစ်ဖန်ပြန်လည် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဉ်ရှောင်လော့ကို သူမ၏နောက်သို့ ဆွဲခေါ်ရင်း ပန်းဥယျာဉ်များဘေးက နံရံကိုတက်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ တရုတ်ပညာရှင်သစ်ပင်တစ်ပင်သည် နံရံဘေးတွင် တည့်တည့်ပေါက်နေပြီး ၎င်း၏စိမ်းလန်းစိုပြေသောအရွက်များသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့် နဉ်ရှောင်လော့ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ပြီးပြည့်စုံသောအကာအကွယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ နံရံပေါ်တွင် ငုံ့ချလိုက်ရင်း နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လူသားအဖော်ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုထားပြီး ပန်းဘုရင်ကို “မင်းရဲ့ကျန်တဲ့မိသားစုတွေကကော။”

“သူတို့ ထွက်ခွာသွားနှင့်ပြီ၊” ပန်းဘုရင်က ပေါ့ပေါ့ဆဆပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ ထွက်သွားပြီ?” သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံး အဲလိုပဲ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အဲလောက်တည်ငြိမ်နေတုန်းပဲလား။ နဉ်ရှောင်ယောင်း နားမလည်ခဲ့ပေ။

“ငါ့ကိုပြောနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းက အဲဒီမြွေနဲ့ စကားပြောနေတာလား။” နဉ်ရှောင်လော့က မေးလိုက်သည်။

“ပါးစပ်ပိတ်ထား၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဉ်ရှောင်လော့ကို ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။ ပြောရရင် ဘာလို့ ငါက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ယုံကြည်တဲ့လူယုတ်မာတစ်ယောက်ကို အစကတည်းက ခေါ်လာခဲ့တာလဲ။

နဉ်ရှောင်လော့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ဘေးတွင် မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် နံရံအောက်ကမြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူခုန်ချရန် အလွန်မြင့်မားနေခဲ့သည်...

“ဒါဆို မင်း ဘယ်ကိုသွားမှာလဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပန်းဘုရင်အတွက် စိတ်ပူပန်နေဆဲပင်။

“ငါ အိမ်အသစ်တစ်ခုရှာမယ်၊” ပန်းဘုရင်သည် တည်ငြိမ်ပြီး မတုန်လှုပ်နေဆဲပင်။ “ငါငတ်မွတ်သေဆုံးမသွားသရွေ့ အဆင်ပြေလိမ့်မယ်။”

“မှန်တယ်။ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ဘဝရည်မှန်းချက်တွေထဲက တစ်ခုပဲ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏စံအိမ်မှ အစေခံဝတ်စုံများဝတ်ဆင်ထားသော ထိန်းသိမ်းသူနှစ်ဆယ်ခန့်သည် သူတို့၏လက်ထဲတွင် မီးရှူးတိုင်များထွန်းညှိလျက် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဥယျာဉ်များအတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြသည်။

“ဒါတွေက...” နဉ်ရှောင်လော့သည် ပို၍နီးကပ်စွာကြည့်ရန် သူ့မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ “ဒါတွေက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့လူတွေလား။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောခဲ့ပေ။ သူမသည် သူ့ကို ဤသည်မှာ အမတ်ချုပ်ကြီး၏မြေကွက်များဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်၊ သို့သော် အရူးသည် သူမကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

“အမတ်ချုပ်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ဖို့လူတွေလွှတ်လိုက်တယ်!” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ကွေးလိုက်သည်။ သူက အရမ်းတုံးအတယ်။ သူက လုံးဝကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားပြီ။

“ဟေး၊” နဉ်ရှောင်လော့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ်မေးလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့အမေက ဘယ်သူလဲ။”

နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “ငါတို့ အနာဂတ်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်တွေ့ဆုံဖို့မလိုပါဘူး။ မင်း ငါ့ကို အမည်မသိလို့ပဲ ခေါ်လို့ရတယ်။”

“ခင်ဗျား အနောက်တောင်ပိုင်းကို တစ်ခါမှသွားဖူးဘူးလား။” နဉ်ရှောင်လော့ စုံစမ်းလိုက်သည်။

“မသွားဖူးဘူး။ ငါက မြို့တော်တစ်ခုလုံးကိုတောင် မစူးစမ်းရသေးဘူး၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားရဲ့အမေကကော။”

“သူမလည်း မသွားဖူးဘူး၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ယွီကိုမွေးဖွားခဲ့သောအချိန်မှလွဲ၍ သူမ ဝင်ရောက်လာကတည်းက နန်းတော်မှ တစ်ခါမှမထွက်ခွာခဲ့ပေ။

ယခု တတိယသခင်လေးနဉ်သည် သူ့စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ဤကောင်လေးသည် သူ့ဖခင်၏သားများထဲမှတစ်ဦးဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ့ဇနီးနှင့်အတူ ၁၅ နှစ်အကြာက မြို့တော်သို့ တစ်ကြိမ်ခရီးသွားခဲ့ခြင်းမှလွဲ၍ သူ့ဖခင်သည် သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အနောက်တောင်ပိုင်းတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကောင်လေး၏မိခင်သည် အနောက်တောင်ပိုင်းသို့ တစ်ခါမှမသွားခဲ့လျှင် သူမသည် သူ့ဖခင်နှင့် ဘယ်တော့မှတွေ့ဆုံမည်မဟုတ်ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ခေါင်းကိုကုတ်လိုက်သည်။ “ငါထင်တာတော့ မင်းရဲ့မေးခွန်းတွေက နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်။ တစ်ခုခုလွဲနေတာမဟုတ်ဘူးလား။”

“မဟုတ်ဘူး၊” နဉ်ရှောင်လော့သည် အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ခင်ဗျားက သူတို့အဖေကဘယ်သူလဲဆိုတာကို မှန်းဆခဲ့ရင် ဘယ်သူမဆို ဒေါသထွက်မှာပဲ။ ဟုတ်တယ်မလား။ အထူးသဖြင့် သူ ဘယ်တော့မှတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရနိုင်မည်မဟုတ်သော ဤသို့သောလူတစ်ယောက်။

ထိန်းသိမ်းသူများသည် သူတို့၏မီးရှူးတိုင်များကို သယ်ဆောင်ရင်း ကျောက်တောင်တန်းဖွဲ့စည်းမှုပေါ်သို့ တက်သွားကြပြီး လျှို့ဝှက်ခလုတ်ကိုဖိလိုက်ကာ နဉ်ရှောင်ယောင်း သူမ၏နောက်တွင် ဂရုတစိုက်ပိတ်ထားခဲ့သောကျောက်တံခါးကို တစ်ဖန်ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် အောက်ကဥမင်လိုဏ်ခေါင်း၏လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ဆီလောင်းစပြုလိုက်သည်။

“အဲဒီအနံ့၊” နဉ်ရှောင်လော့သည် လေကို ပြင်းထန်စွာရှူရှိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ “ဒါက ရေနံဆီပဲ။” စစ်ဘက်တွင် ရေနံဆီကို မြို့များကိုမီးရှို့ပြီး ကျယ်ပြန့်သောဖျက်ဆီးမှုဖြစ်စေရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ တတိယသခင်လေးနဉ်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ၎င်း၏အနံ့နှင့် ရင်းနှီးခဲ့သောကြောင့် သူ မှားယွင်းရန်နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပေ။

“မှန်တယ်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခနဲ့တဲ့တဲ့မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ “သူတို့က ခင်ဗျားကို သွားမကယ်တင်ခင် မီးရှို့ဖို့ပြင်ဆင်နေကြတာ။”

နဉ်ရှောင်လော့သည် သူ့မျက်နှာပေါ်က မိုးရေများကိုသုတ်လိုက်ပြီး “အဲဒါ မမှန်ဘူး။ အဲဒီလူတွေက အတုတွေဖြစ်ရမယ်။ သူတို့က အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့လူတွေ မဖြစ်နိုင်ဘူး!”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဉ်ရှောင်လော့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးက ဒီကလေးကို စွဲလမ်းစေတဲ့ဆေးတစ်မျိုးခုခု တိုက်ခဲ့တာလား။ ဘာလို့ သူက အမတ်ချုပ်ကြီးက လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်လို့ အဲလောက်ယုံကြည်နေရတာလဲ။

“သူတို့က ဆီကို မီးရှို့လိုက်ပြီ!” ယိုသန်းက ကျွိကနဲမြည်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကျောက်တုံးဥမင်လိုဏ်ခေါင်း၏အတွင်းပိုင်းမှ အနက်ရောင်မီးခိုးများထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ရန် နောက်သို့ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီး၏ထိန်းသိမ်းသူများအားလုံး ကျောက်တောင်တန်း၏အောက်ခြေသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

သွားပြီ! နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ရုတ်တရက် မြေအောက်ခန်းထဲတွင် လူများရှိနေသေးသည်ကို သတိရသွားခဲ့သည်။ သူမ ထွက်ပြေးလာသောအခါ သူမသည် အမတ်ချုပ်ကြီးက သူ့လူရင်းများကို ဘယ်တော့မှသတ်မည်မဟုတ်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ယခု အဖြစ်မှန်က သူမသည် ထိုလူနှင့်သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို အလွန်ကြင်နာစွာတွေးတောခဲ့ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

“နောက်တစ်ယောက် ရောက်လာတယ်၊” ယိုကွမ့်က ကျွိကနဲမြည်လိုက်သည်။

ပိုးထည်ဝတ်ရုံများဝတ်ဆင်ထားသော လူကြီးမင်းတစ်ဦးသည် သူ့ခေါင်းအထက်တွင် ထီးတစ်လက်ကိုင်ဆောင်ရင်း ခြံဝင်းအတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။ အစောင့်နှစ်ဦးသည် သူတို့၏လက်ထဲတွင် မီးအိမ်များဖြင့် သူ့ကို နှစ်ဖက်စလုံးတွင် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အသစ်ရောက်ရှိလာသူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူမ ယခင်နေ့က အပြစ်ပေးခဲ့သောရှဲ့သားများထဲမှတစ်ဦးဖြစ်သော အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏တတိယသား ရှဲ့အန်းရှီအဖြစ် မှတ်မိလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်။ ကျွန်တော် သူ့ကို အရင်ကမြင်ဖူးတယ်၊” နဉ်ရှောင်လော့သည် သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“ငါလည်း သူ့ကို အရင်ကမြင်ဖူးတယ်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သူက ရှဲ့အန်းရှီပဲ။”

ကျောက်တောင်တန်းမှ ထွက်လာသောမိုးမည်းသည် ယခု အနီရောင်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးရွာသောညအောက်တွင် နတ်ဆိုးကဲ့သို့ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။

“အဆိပ်ငွေ့၊” နဉ်ရှောင်လော့က ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ပါးစပ်ထဲသို့ စီးကျလာသောမိုးရေတစ်လုပ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ဒါဆို အားလုံးပြီးသွားပြီ။ အခု မြေအောက်ခန်းထဲကလူတွေကို ကယ်တင်လို့မရတော့ဘူး။

ရှဲ့အန်းရှီသည် ကျောက်တောင်တန်း၏အောက်ခြေတွင်ရပ်နေပြီး “ခင်ဗျား ဒီနေ့ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တဲ့လူက အဲဒီထဲမှာပဲလား။”

အထိန်းသိမ်းသူတစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် ဟုတ်ကဲ့ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဟုတ်ကဲ့။”

ရှဲ့အန်းရှီသည် ယခု အနီရောင်မီးခိုးတိမ်တိုက်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကျောက်တောင်တန်းဖွဲ့စည်းမှုများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ “မီးငြိမ်းသွားတာနဲ့ မြေအောက်ခန်းကို ပိတ်လိုက်။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဉ်ရှောင်လော့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်၊ “ခင်ဗျား အခု အမတ်ချုပ်ကြီးက လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ထင်နေသေးလား။”

နဉ်ရှောင်လော့၏အသံ တုန်ယင်နေသည်။ “ဘ-ဘာလို့ အဲလိုဖြစ်နေရတာလဲ။”

“သေချာပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ခင်ဗျား လှောင်အိမ်ထဲမှာရှိနေတုန်းက အဲဒီတခြားလူတွေက ဘာပြောခဲ့လဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဉ်ရှောင်လော့ကို လမ်းညွှန်ရင်း စကားပြောလိုက်သည်။ “သူတို့က အချိန်ပြည့်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား။”

“အဲဒီလူတွေက သမားတော်တွေပဲ၊” နဉ်ရှောင်လော့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမက ဤအရူးနှင့် စကားဝိုင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သင့်သလားဟု တွေးတောစပြုနေသည်။ အကယ်၍ သူတို့က သမားတော်တွေမဟုတ်ခဲ့ရင် သူတို့က အဲဒီကောင်လေးပေါ်မှာ မျက်နှာပြုပြင်ခွဲစိတ်မှုလုပ်ဖို့ ဘယ်လိုသိမှာလဲ။

“အဲဒီသမားတော်တွေက ပြောတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်နှာ၊” နဉ်ရှောင်လော့သည် သူ့မျက်နှာကို ထိတွေ့လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်၊ “သူတို့က ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်မှာ ဓားတွေသုံးဖို့မလိုဘူးလို့ပြောခဲ့တယ်။”

***