အရှင်မင်းကြီးက ပြောတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုး အိပ်မက်မက်ခဲ့တယ်

ရှဲ့အန်းယိနှင့် သခင်မငယ်ဝမ်တို့ကို နဂါးအစောင့်များက ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် တတိယသခင်လေးရှဲ့ကို "မင်းရဲ့ဒုတိယအစ်ကိုကိုခေါ်ပြီး ငါ့မျက်စိရှေ့ကနေ ထွက်သွားလိုက်။ အခုချက်ချင်း၊ အမြန်ဆုံးလုပ်။"

“အရှင်မင်းကြီး၊” တတိယသခင်လေး မပြန်ဖြေမီ အကြီးအကဲလီက ပြောလိုက်သည်။

“အဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျားမှာ ကိစ္စရှိသေးလို့လား။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲလီက "ဒီကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးကို မေးချင်တာက သခင်မချင်အတွက် ခင်ဗျားရဲ့အစီအစဉ်တွေက ဘာများလဲ။" ဒီဆူပူမှုကြီးတစ်ခုလုံးက အစကတည်းက အဲဒီအမျိုးသမီးအကြောင်းပဲ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းက ရှဲ့မျိုးနွယ်ကို နန်းတော်ကနေ နှင်ထုတ်ပြီး ချင်ရှင်းရဲ့ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းလို့မရဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏နဖူးကို ရိုက်လိုက်သည်။ “အိုး ဟုတ်သားပဲ။ ရှဲ့မျိုးနွယ်က အဲဒီလူယုတ်မာနှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ဦးနှောက်ကို အရူးလုပ်သွားခဲ့တယ်။”

လူတိုင်းသည် ထိုပြောဆိုချက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးရယ်လိုက်ရုံသာတတ်နိုင်တော့သည်။ အရှင်မင်းကြီး၊ ခင်ဗျားက ရှဲ့အန်းယိနဲ့ သူ့ဇနီးကို ပြန်လမ်းမရှိတဲ့လမ်းပေါ်သို့ တွန်းပို့ခဲ့ပြီး ခင်ဗျားရဲ့ဦးနှောက်က အရူးလုပ်ခံရတယ်လို့တောင် ပြောနေသေးတာလား။

“ကျန့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးမယ်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မိန်းကလေးအားရှင်း၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးက ပျော်ရွှင်မှုကို ဆုံးဖြတ်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် ‘ကျန့်’ ကို တစ်ဖန်ပြန်သုံးလိုက်သည်။ “သခင်မချင်က ရှဲ့အန်းယိကို ကွာရှင်းပြီး လက်ထပ်...” နဉ်ရှောင်ယောင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူမက ‘လက်ထပ်’ လို့ပဲ ပြောလို့ရတာလား။ ခုနက အကြီးအကဲလီက လက်ထပ်ပွဲရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာခြောက်ခုအကြောင်း တစ်ခုခုပြောခဲ့တယ်။ အဲဒါ ဘာတွေလဲ။ သူမ နားမလည်သော်လည်း အဲဒါ တော်တော်အထင်ကြီးစရာကောင်းပုံရသည်။

စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း တစ်ဖန်ပြန်ထစ်ငေါ့သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ သူသည် ထွက်လာပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ “သခင်မချင်ကို သူ့ရဲ့ထူးချွန်တဲ့လုပ်ဆောင်မှုအတွက် ချင်ရွှမ်ကို လက်ထပ်ပေးလိမ့်မယ်။ သူတို့နှစ်ဦး ဗန်းကို မျက်ခုံးနှင့်တစ်ညီတည်းကိုင်ဆောင်ပြီး နှစ်တစ်ရာကြာအတူတူရှိနိုင်ပါစေ။” (ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန်လေးစားမှုပေးပြီးပေါင်းသင်းတယ်)

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စိတ်ကျဉ်းကျပ်သွားသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း သူမသည် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုကို သူမ ဘာပြောရမည်ကို သင်ကြားပေးသည့်အတွက် အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။ သူမသိသမျှမှာ ‘လက်ထပ်’ ဟူ၍သာဖြစ်သည်၊ သို့သော် အရှင်စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ကြည့်လိုက်ပါ။ စကားပြေ၏ပုံစံနှင့်အရည်အသွေးနှင့်ပတ်သက်လာလျှင် လုံးဝမတူညီသောအဆင့်များတွင် ရှိနေသည်။

“ပြောလေ။” လိုကျစ်ကွေ့ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

“အဟမ်း အဟမ်း၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လည်ချောင်းကိုရှင်းလိုက်ပြီး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်၊ “ကျန့်က သခင်မချင်ကို သူ့ရဲ့ထူးချွန်မှုအတွက် ချင်ရွှမ်ကို လက်ထပ်ပေးတယ်။ သူတို့နှစ်ဦး ဗန်းကို မျက်ခုံးနှင့်တစ်ညီတည်းကိုင်ဆောင်ပြီး နှစ်တစ်ရာကြာအတူတူရှိနိုင်ပါစေ။”

‘ဗန်းကို မျက်ခုံးနှင့်တစ်ညီတည်းကိုင်ဆောင်’ ဆိုတာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ခင်ပွန်းက ဇနီးမြင်နိုင်အောင် နေ့တိုင်း သူ့ဗန်းကို သူ့မျက်ခုံးများအထိ မြှောက်ထားရမှာလား။ ဒီကမ္ဘာလောကကြီးက အိမ်ထောင်ရှင်စုံတွဲတွေမှာ ထူးဆန်းတဲ့စိတ်ဝင်စားမှုတွေရှိတာ သေချာတယ်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် လက်ရှိတွင်ရပ်နေသော ချင်ရွှမ်ရှိရာ လသာဆောင်အလွန်က ဥယျာဉ်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားစပြောလိုက်သည်။ “ဒေသဆိုင်ရာတပ်မှူးချင်။ ဘာလို့ ခင်ဗျားက အမိန့်ကိုလက်ခံပြီး အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးမတင်သေးတာလဲ။”

ချင်ရွှမ်၏လည်ချောင်းသည် ရှိုက်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်ဒူးထောက်လိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို သုံးကြိမ်အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ “အရှင့်ရဲ့ကျွန် ချင်ရွှမ် အမိန့်ကိုလက်ခံပြီး မျက်နှာသာပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖော်ပြပါတယ်!”

လူတိုင်းသည် ဒေသဆိုင်ရာတပ်မှူးချင်၏ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။ သူ ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာခဲ့တာလဲ။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံး အချင်းချင်းမျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ခဏနေပါဦး၊ တစ်ခုခုက တစ်နေရာရာမှာ လွဲနေသလို မခံစားရဘူးလား။

အကြီးအကဲလီသည် တစ်ဖန်ပြန်စကားပြောရန်ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ့ကို မျက်ခြည်မပြတ်စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ ပါးစပ်ဖွင့်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမက “ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒါကို ထားလိုက်ပါ!”

“………” အကြီးအကဲလီ ဆွံ့အသွားသည်။

“ချင်ရွှမ်က ချင်မျိုးနွယ်ရဲ့မွေးစားသားပဲ။” အကြီးအကဲလီ စကားမပြောခဲ့ရင်တောင်မှ တခြားသူတွေက ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းက အကြီးအကဲလီကို နှုတ်ပိတ်နေစဉ်တွင် အခမ်းအနားရေးရာဌာနမှ အရာရှိတစ်ဦးက စကားပြောနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းသည် ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ အရာအားလုံးက ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ဘာလို့ခံစားခဲ့ရလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာမရှိဘူး။ သခင်မချင်နဲ့ ချင်ရွှမ်က မောင်နှမတွေပဲ။ ဒါဆို သူတို့က ဘယ်လိုလက်ထပ်နိုင်မှာလဲ။

“ဘယ်သူမှမပြောနဲ့၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နောက်ထပ်ကန့်ကွက်မှုများမထွက်ပေါ်မီ အော်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော် စိတ်အခြေအနေမကောင်းဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ရိုက်နှက်မခံချင်ဘူးဆိုရင် တိတ်တိတ်နေကြ။”

ချင်ရွှမ်သည် ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ဝတ်ရုံများသည် ပန်းဥယျာဉ်များကိုဖြတ်တိုက်လာသော ရံဖန်ရံခါလေပြေတွင် လှုပ်ခတ်နေသည်။ သူ့ခန့်ညားသောပုံစံသည် ထိုသို့သောလေများရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း ယင်းဖုန်းနှင့်သူ့အဖွဲ့သားများသည် ချင်ရွှမ်၏လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးများစိမ့်ထွက်နေသည်ကို ပြောနိုင်သည်။ သူ့လက်သည်းများသည် သူ့လက်ဖဝါးများ၏အရေပြားကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပုံရသည်။

“ချင်မျိုးနွယ်က သူ့ကို မွေးဖွားခဲ့တာမဟုတ်ဘူး၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လသာဆောင်မှနေ၍ ပြောလိုက်သည်။

“မွေးစားသားတစ်ဦးက သားတစ်ဦးပဲ။ သူတို့က မောင်နှမတွေပဲ။” ရိုက်နှက်ခံရမှာကို မကြောက်တဲ့အရာရှိတစ်ဦး အနည်းဆုံးတော့ ရှိနေသေးပြီး ထို့ကြောင့် သူ စကားစပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ဤပြဿနာက သူမကို ပြင်းထန်သောအစီအမံများပြုလုပ်ရန် တွန်းအားပေးနေသည်။ သူမသည် သူမ၏မျက်နှာကိုသုတ်လိုက်ပြီး ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်က သူမကို ကိုက်ပြီးသားဖြစ်သည်ဟု စိတ်ကူးလိုက်သည်။ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ဧကရာဇ် ရုတ်တရက်အမူအရာကင်းမဲ့သွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ သူက နောက်ထပ်ပွဲဆူဖို့ စီစဉ်နေတာလား။ အရာရှိအမျိုးမျိုးတို့သည် သူတို့ဘာသာသူတို့ တွေးတောမိကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက “ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ကျွန်တော်က မိန်းကလေးချင်ရဲ့ဒုက္ခကို အစကတည်းက ဘယ်လိုသိခဲ့လဲဆိုတာကို တစ်ခါမှမစဉ်းစားဖူးဘူးလား။”

“……….” တခြားလူတိုင်း ဆွံ့အသွားသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နဲ့ ရင်ဆိုင်ချင်ခဲ့လို့လား။

“အဲဒါက ကျွန်တော် မနေ့က အိပ်မက်တစ်ခုမက်ခဲ့လို့ပဲ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် တည်ကြည်စွာပြောလိုက်သည်။ “အိပ်မက်ထဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ခမည်းတော်ဧကရာဇ်နဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်းကြီးချင်က ကျွန်တော့်ကို မိန်းကလေးချင်ရဲ့ကိစ္စတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ပြောခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့က ညတိုင်း ကျွန်တော့်ရဲ့အိပ်မက်ထဲကို လာပြီး ဘဝအကြောင်းတွေ စကားပြောကြလိမ့်မယ်။”

“……….” ရှိနေသည့်လူတိုင်း ဆွံ့အသွားသည်။ သူတို့က အဲဒီစကားလုံးတွေကို တန်ပြန်ရန်နည်းလမ်းမရှိခဲ့ဘူး!

“ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်းကြီးချင်က သူ နောင်တရတယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။ သူက သေချာစဉ်းစားခဲ့ပြီးပြီ။ သူက ချင်ရွှမ်ကို အစကတည်းက ဘာလို့မွေးမြူခဲ့တာလဲ။ သူက ကြီးပြင်းပြီးနောက် သူ့သားမက်ဖြစ်လာဖို့သက်သက်ပဲ။ အဲဒါကို ငါတို့က ငါတို့ကိုယ်ပိုင်လယ်ကွင်းတွေထဲမှာ မြေသြဇာကောင်းတဲ့ရေကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းလို့ခေါ်တယ်။ ကောင်းမွန်တဲ့ယောက်ျားတွေကို ကိုယ့်သမီးတွေလက်ထပ်ဖို့အတွက် ထိန်းသိမ်းထားသင့်တယ်။ ဒါကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်းကြီးချင်က ချင်ရွှမ်လိုမွေးစားသားတစ်ဦးကို နောက်ထပ်မလိုချင်တော့ဘူး။ သူက ချင်ရွှမ်ကို သားမက်တစ်ဦးအဖြစ် လိုချင်တယ်!” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏အိပ်မက်ကို ဆက်လက်ဇာတ်ကြောင်းပြန်နေသည်။

လူတိုင်းသည် စကားမဲ့နေဆဲပင်။ ‘ငါတို့ကိုယ်ပိုင်လယ်ကွင်းတွေထဲမှာ မြေသြဇာကောင်းတဲ့ရေကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်း’ သည် ကောင်းမွန်ပုံရသော်လည်း ‘ကောင်းမွန်တဲ့ယောက်ျားတွေကို ကိုယ့်သမီးတွေအတွက် ထိန်းသိမ်းထားသင့်တယ်’ ဆိုတာက ဘာကြီးလဲ။

“အဲဒါ အကျဉ်းချုပ်ပဲ။ ဘယ်သူတွေ ဘာထပ်ပြောစရာရှိသေးလဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက အရာရှိများတို့ကို မေးလိုက်သည်။

အရာရှိတစ်ဦးက “ဒီကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးကို မေးချင်တာက ကွယ်လွန်သွားတဲ့ဧကရာဇ်က အိပ်မက်ထဲမှာ သခင်မချင်အတွက်လည်း ပေါ်လာခဲ့တာလား။”

“မှန်တယ်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “မဟုတ်ရင် သူက ကျွန်တော့်ကို ဘာအတွက် ရှာမှာလဲ။”

“……….” တခြားလူတိုင်း ဆွံ့အသွားသည်။ သခင်မချင်အတွက် ကွယ်လွန်သွားတဲ့ဧကရာဇ်ကတောင် သူ့အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့တာလား။

“အကယ်၍ ကျွန်တော့်ရဲ့ခမည်းတော်ဧကရာဇ်က အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က သူ့ကို ဘယ်လိုလှည့်စားခဲ့လဲဆိုတာကို ကျွန်တော့်ကိုမပြောခဲ့ရင် ရှဲ့အန်းယိက လူယုတ်မာတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုသိမှာလဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာပြောလိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် နောက်တစ်ကြိမ်စကားစပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်မျှော်လင့်တာက ကွယ်လွန်သွားတဲ့ဧကရာဇ်က လူ့လောကမှာ သူ့အတွေ့အကြုံတွေကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေပြီး သခင်မချင်ရဲ့ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်ခဲ့တာဖြစ်နိုင်တယ်။”

“အင်း..မှန်တယ်။ အဲဒါ အတိအကျကို အဲလိုဖြစ်ခဲ့တာ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း ထပ်ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် စကားများအတွက် ဆုံးရှုံးနေဆဲပင်။ အဲဒီလိုဥသြက ကွယ်လွန်သွားတဲ့ဧကရာဇ်က လူ့လောကမှာ သူ့ဘဝကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေတယ်လို့တောင် ပြောခဲ့တယ်။ သူတို့က ပြန်ပြောဖို့ ဘာများထပ်ပြောနိုင်ဦးမှာလဲ။

မင်းသားကျီသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး “ရှဲ့ဝမ်ယွမ်က အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်မင်းကို လှည့်စားခဲ့တယ်။ ဒီအတွက် သူက သေဒဏ်ပေးခံရထိုက်တယ်!”

လိုကျစ်ကွေ့သည် အနည်းငယ်ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တီးတိုးပြောလိုက်သည်၊ “ငါတို့ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကို အခုသတ်လို့မရသေးဘူး။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ။ ငါက မင်းသားကျီရဲ့စကားတွေကို ဖြည့်စွက်ဖို့ နောက်ထပ်အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောရမှာလား။

မင်းသားကျီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်ဒူးထောက်လိုက်ပြီး “အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီကျွန်တော်မျိုးက ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကို အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်မင်းကို လှည့်စားခြင်းရာဇဝတ်မှုနဲ့ တံဆိပ်ခတ်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်!”

မြေရှင်မင်းသားအမျိုးမျိုးတို့သည် တော်ဝင်အမိန့်တော်တစ်ခုအတွက် တောင်းဆိုရန် သူ့ဥပမာကို လိုက်နာခဲ့ကြသည်။

ရှဲ့ဝမ်ယွမ် သေထိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နဉ်ယွီ၊ မင်းက သူနဲ့ ဟန်ဆောင်ကစားနေတဲ့အတွက် ပိုမကောင်းဘူး။ မြေရှင်မင်းသားများသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ သို့မဟုတ် နဉ်ရှောင်ယောင်းတို့အတွက် လွယ်ကူသောဘဝများကို မလိုလားခဲ့ကြပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုကို တစ်ဖန်ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါဆို ဒါက မင်းရဲ့ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုဝင်တွေနဲ့ လက်ဖက်ရည်ချိန်းတွေ့မှုရဲ့ရလဒ်ပေါ့။

လိုကျစ်ကွေ့သည် ဒူးထောက်နေသောမင်းသားကျီကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တီးတိုးပြောလိုက်သည်၊ “မင်းရဲ့အိပ်မက်အကြောင်း ဆက်ပြော။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏အင်္ကျီလက်များကို လိပ်တင်ပြီး စစ်သေနာပတိချုပ်လိုကိုပါ ရိုက်နှက်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ အရမ်းစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ!

“အရှင်မင်းကြီး!” မြေရှင်မင်းသားများက သံပြိုင်ပြောလိုက်ကြသည်။

“အဲဒါလေ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းက “ကျွန်တော့်ရဲ့ခမည်းတော်ဧကရာဇ်က ကျွန်မကို ပြောပြီးသားပဲ။အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ဒါကို သူ့သားအတွက်ပဲ လုပ်နေခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ခမည်းတော်ဧကရာဇ်ကလည်း သားတွေမွေးမြူခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို နားလည်တယ်။ သူက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ခွင့်လွှတ်ပြီးသားပဲ။”

“……….” မြေရှင်မင်းသားများ ဆွံ့အသွားသည်။

“………” အရာရှိအမျိုးမျိုးနှင့် အရာရှိများ၏ဇနီးများ ဆွံ့အသွားသည်။

ခင်ဗျားမှာ အရှက်မရှိဘူးလား။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏မျက်နှာကိုပွတ်လိုက်သည်။ သူမလည်း ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊” မင်းသားကျီသည် မှားယွင်းသောအကြည့်တစ်ချက်အတွက်ပင် လက်စားချေရန်ရှာဖွေသောသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို အဲလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။ “အရှင်မင်းကြီးက ရှဲ့မျိုးနွယ်က သခင်မချင်ရဲ့လက်ထပ်မိန့်ကို ကျန်းနန်ရေတပ်အတွက် တောင်းခဲ့တယ်လို့ ခုနကပြောနေခဲ့တာလေ။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လက်များကို ဖြန့်ရင်း မသိဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ “အဲလိုလား။ ကျွန်တော် အဲဒါကို ဘယ်တုန်းကပြောခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ မမှတ်မိတော့တာလဲ။ စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ကျွန်တော် အဲဒါကို တစ်ခါမှမပြောခဲ့ဖူးလားလို့။”

စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် ပြတ်သားစွာခေါင်းခါလိုက်သည်။ “အရှင် ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။”

“မင်းသား၊ ခင်ဗျားရဲ့ဘေးခြံဝင်း မီးလောင်သွားပြီး ခင်ဗျားရဲ့သွားတစ်ဝက်ကိုတောင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးကြောင့် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားက အရမ်းဝမ်းနည်းနေတာလား။ အဲဒီစိတ်ဓာတ်ကျမှုအားလုံးက ခင်ဗျားရဲ့ပျောက်ဆုံးနေတဲ့သွားတွေနေရာမှာ မဟုတ်တဲ့အရာတွေကိုပါ ကြားလာစေတဲ့အထိ စုပုံသွားခဲ့တာလား။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက မင်းသားကျီကို မေးလိုက်သည်။

မင်းသားကျီသည် ထရပ်ပြီး အဲဒီလူယုတ်မာနဲ့ အကြိမ် ၃၀၀ လောက် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။

တခြားအရာရှိအချို့သည်လည်း စကားပြောချင်ခဲ့သော်လည်း အကြီးအကဲလီသည် ညင်သာစွာနှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ့တပည့်များကို ဆုတ်ခွာရန် အရိပ်အမြွက်ပြလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုလှုပ်ရှားမှုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံလိုက်ရပြီး သူ့ကို မနာလိုစွာ ချီးကျူးရုံသာတတ်နိုင်တော့သည်။ ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ အကြီးအကဲလီလို ဂုဏ်သိက္ခာရှိလာမှာလဲ။ ဧကရာဇ်တစ်ပါးက အမတ်အိုကြီးတစ်ဦးနဲ့ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ဒီကမ္ဘာလောကကြီးက ဘယ်လိုကမ္ဘာလောကကြီးလဲ။

“အရှင်မင်းကြီး၊” လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက်ကို သူ့ကိုယ်ပိုင်လက်ဖြင့် ညင်သာစွာပုတ်လိုက်သည်။ သူမ အခု ဘာတွေ စိတ်လွင့်နေတာလဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့ သူမကို ကမ္ဘာမြေသို့ပြန်ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ သူမ၏နေ့ခင်းအိပ်မက်များထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံသန်းသွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် မြေရှင်မင်းသားများကို ထရပ်ခိုင်းပြီး သူမသည် ချင်ရွှမ်ရှေ့တွင် တည့်တည့်ရပ်သည်အထိ ပန်းဥယျာဉ်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမ သူ့ကိုထူပေးတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် သူမ၏နောက်မှ ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူမ၏နေရာတွင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လက်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး “အခုကစပြီး မိန်းကလေးချင်နဲ့အတူတူ နေ့ရက်တွေကို ကုန်ဆုံးလိုက်ပါ။”

ချင်ရွှမ်သည် သူ့ခေါင်းကို တည်ကြည်စွာညိတ်လိုက်သည်။ “ဒီကျွန်တော်မျိုး အမိန့်ကိုလက်ခံပါတယ်။”

“အတိတ်က လှည့်စားခံခဲ့ရတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ခမည်းတော်ဧကရာဇ်ပဲ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ချင်ရွှမ်ကို တည်ကြည်စွာဦးညွှတ်မသွားမီ နောက်သို့တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားနဲ့ မိန်းကလေးချင် ဒီနှစ်တွေမှာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော့် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ခမည်းတော်ဧကရာဇ်နဲ့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။”

သူမ၏တောင်းပန်မှုသည် လသာဆောင်တစ်ခုလုံးနှင့် ပန်းဥယျာဉ်များကို တစ်ဖန်ပြန်တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။ ချင်ရွှမ်သည် တုံးအစွာရပ်နေပြီးနောက် သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းရှေ့တွင် တစ်ဖန်ပြန်ဒူးထောက်ရန် ဖြည်းဖြည်းချင်းနစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ သူ့နဖူးသည် မြေပြင်နှင့်ထိကပ်သွားပြီး “ဒီကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ကြီးမားတဲ့ကျေးဇူးတော်ကို ပြန်လည်ပေးဆပ်နိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ သာမန်စစ်သားတစ်ဦးပါပဲ။ ဒီကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးအတွက် တောင်ပိုင်းပင်လယ်များ၏ငြိမ်းချမ်းရေးကို စွန့်လွှတ်ခြင်းမရှိဘဲ စောင့်ကြပ်ရန်ဆန္ဒရှိပါတယ်!”

သူ့နဖူးအောက်တွင် ပြုတ်ကျသွားသောပန်းပွင့်ချပ်များစွာကို မြှုပ်နှံခဲ့သောမြေဆီလွှာသည် သူ့အရေပြားကို စိုစွတ်သွားစေခဲ့သည်။ မြေသည် ပန်းများ၏ရနံ့သင်းပျံ့နေပြီး ချင်ရွှမ်သည် သူ့မျက်လုံးများကိုပိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် မျက်ရည်များသည် သူ့မျက်လုံးများကိုကျော်ဖြတ်ပြီး အောက်ကမြေကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ ခါးသီးသောနာကျင်မှုပြီးနောက် ချိုမြိန်သောပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရခြင်းသည် ဤသို့သောခံစားချက်ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။

အကြီးအကဲလီသည် သူ့ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်းညိတ်လိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးသည် ထူးဆန်းသောစကားပြောပုံစံရှိပြီး အလွန်အလျင်စလိုပြုမူသော်လည်း သူသည် လူတို့၏နှလုံးသားများကို အနိုင်ယူတတ်သည်။ ထိုအရည်အချင်းတစ်ခုတည်းအတွက်သာ လူများသည် ဧကရာဇ်ငယ်လေး၏တခြားအားနည်းချက်အားလုံးကို လျစ်လျူရှုနိုင်ကြသည်။ ဧကရာဇ်သည် နန်းတော်အတွင်းနက်ရှိုင်းသော ထိုက်ဟွာခန်းမဆောင်တွင် ထိုင်နေသောသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူက သူ့နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ဘယ်လိုကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိမှာလဲ။ လူများကို ကောင်းမွန်စွာအသုံးပြုပြီး သူတို့၏နှလုံးသားများကို အနိုင်ယူခြင်းသည် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်တစ်ဦးအတွက် ပို၍အရေးကြီးသောအရည်အချင်းများဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကဲလီသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အနာဂတ်တွင် ထက်မြက်သောမင်းတစ်ပါးဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ခိုင်မာစွာယုံကြည်ခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အကြီးအကဲလီက သူမကို လျှို့ဝှက်စွာချီးကျူးနေသည်ကို ယခုအချိန်တွင် လုံးဝမသိခဲ့ပေ။ သူမသည် ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သော ချင်ရွှမ်ကို နားမလည်စွာ ကြည့်လိုက်ရုံသာရှိသည်။ သူ ငိုကြွေးနေပုံရသည်။ ကြီးမားသောအမှားကိုလုပ်ခဲ့သူမှာ အဲဒီအရူးယခင်ဧကရာဇ်ပဲ။ သူမက သူ့အမှားကို သူမအတွက် ပြင်ဆင်ပေးနေတာက သူမလုပ်သင့်တဲ့အရာတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဘာလို့ ချင်ရွှမ်က အဲဒါအတွက် ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေရတာလဲ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ရှုပ်ထွေးမှုကိုမြင်သောအခါ သူက သူမ ဘာစဉ်းစားနေလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ဒီမိန်းကလေး၊ သူမက ချင်ရွှမ်နဲ့ ချင်ရှင်းကို အကြွေးတင်နေတဲ့အတွက် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတာဖြစ်ရမယ်။ ချင်ရွှမ်ရဲ့ကျေးဇူးတင်စကားက သူမကို ပို၍စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့ပုံရတယ်။ သူသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ချင်ရွှမ်ကို ထူပေးရန် လက်တစ်ဖက်ဆန့်တန်းလိုက်ပြီးနောက် ထိုလူကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ “အလှလေးယောက်ကို အိမ်အပါခေါ်ဆောင်သွားနိုင်တဲ့အတွက် ဒေသဆိုင်ရာတပ်မှူးချင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။”

“မှန်တယ်၊ မှန်တယ်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးနဉ်သည် ချင်ရွှမ်၏နီရဲပြီး မျက်ရည်များဝဲနေသောမျက်လုံးများကိုမြင်ပြီးနောက် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဧကရီ၏အစေခံမကြီးတစ်ဦးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဗန်းတစ်ဗန်းနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပထမဆုံးဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဒေသဆိုင်ရာတပ်မှူးချင်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ဧကရီမယ်မယ်က ဒေသဆိုင်ရာတပ်မှူးချင်နဲ့ မိန်းကလေးချင်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ဆန္ဒတွေ ပေးအပ်ပါတယ်။ ဒါက ဧကရီက ချီးမြှင့်တဲ့ဆုပါ။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် တစ်ချက်ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ဗန်းပေါ်တွင် စိမ်းပြာရောင်ကျောက်စိမ်းမန်ဒရင်းဘဲဆွဲသီးတစ်စုံရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် သူမ၏နှလုံးသားကို နာကျင်သွားစေခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် အတော်လေးတန်ဖိုးရှိပုံရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သမီးနဲ့ သားမက်တွေကလည်း မိသားစုရဲ့ကံကြမ္မာကို ဖြုန်းတီးနိုင်တာပဲ။ ဘယ်လောက်စိုးရိမ်စရာကောင်းလိုက်လဲ!

***