ဘာသာရေးမှ ထုတ်ပယ်ခံရသော မြင်းစီးသူရဲ

ခမ်းနား ထည်ဝါသော အိမ်တော်ကြီး တစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် အလံ တစ်ခု လွှင့်ထူထားပြီး၊ ၎င်းတွင် တောက်ပသော အရောင်များဖြင့် ခြယ်သထားသော ခြင်္သေ့ တစ်ခြမ်းပုံ ပါရှိသည်။ ၎င်းသည် သူကောင်းမျိုးနွယ် တစ်ဦး၏ တံဆိပ်တော် ဖြစ်သည်။

ဖန်မီးအိမ် အနည်းငယ်သည် အိမ်တော်၏ ပင်မတံခါးကို အလင်းပေးထားသည်။

ချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ် တစ်ခုသည် အိမ်တော်၏ ပင်မတံခါးမှ အပြင်သို့ ပစ်ထုတ် ခံလိုက်ရပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲ ကျသွားသည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ထောက်ကန်ကာ အားစိုက်ထုတ်၍ ပြန်ထရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

ဓားလက်ကိုင်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ချပ်ဝတ်စစ်သည် အနည်းငယ်သည် ဘေးတွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို ပစ်ထုတ်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။ အနက်ရောင် တပ်ဇီဒို ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦးသည် သူ့ထံသို့ လျှောက်လာပြီး "သခင်ကြီး ပြောတာ မင်း ကြားပြီးလောက်ပြီ ထင်တယ်။ ဘုရားကျောင်းကနေ ဘာသာရေးမှ ထုတ်ပယ်ခြင်း အသိပေးစာကို သခင်ကြီးဆီ ပို့ပေးခဲ့ ပြီးပြီ။ မင်းက သခင်ကြီးကို လှည့်စားရဲတဲ့ သနားစရာ ယုံကြည်မှု မရှိသူ တစ်ယောက်ပဲ။ ချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စစ်သည်တော်များသည် အိမ်တော်ထဲသို့ ပြန်ဝင် သွားကြပြီး ပင်မတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်ပြီး မီးသီးများ ပတ်လည်တွင် ပိုးကောင်များ ပျံဝဲ နေကြသည်။

ပြိုလဲကျနေသော သူသည် ပြန်ထလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ မြေမှုန့်နှင့် ဖုန်များကို ခါချလိုက်ကာ မှောင်မိုက်သော နေရာဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်း တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူ အဝေးသို့ မရောက်မီ၊ သူ၏ ရှေ့တွင် အနက်ရောင် လေကာအင်္ကျီနှင့် အနောက်တိုင်း ဦးထုပ်မြင့် ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက် ရသည်။ ထိုသူသည် လေးစားမှု ပြသည့် အနေဖြင့် သူ၏ ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်း အခြေအနေ မကောင်းဘူးနဲ့ တူတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မကြောက်ပါနဲ့။ ဘုရားသခင်က မင်း အပေါ် တံခါးပိတ်လိုက်ရင် ပြတင်းပေါက်တွေတောင် ဂဟေဆော် ပိတ်ပစ်တတ်တယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်။ မင်းကို ကူညီမယ့် လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်ပြီး ကြင်နာတတ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေ အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါ။ ငါ့ နာမည်က ရှားလော့ခ်၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ နာမည်ကတ်ပဲ။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ်သည် သူ့အား နာမည်ကတ်ငယ် တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ ကတ်ပေါ်တွင် "စိတ်ကြိုက်ဘဝ ဝန်ဆောင်မှု — ရှားလော့ခ်။ သင့်ဘဝ၏ အကောင်းဆုံး လက်ထောက်။" ဟူသော စာသားများ ရေးထိုးထားသည်။

ကတ်ပေါ်တွင် ဆက်သွယ်ရန် အသေးစိတ် အချက်အလက်များ သို့မဟုတ် ကုမ္ပဏီလိပ်စာ မပါရှိခဲ့ချေ။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လို ကူညီနိုင်မှာလဲ။"

ထိုသူသည် သူ၏ ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ မီးအိမ်များ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိန်လှီ ဖျော့တော့ နေသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရေထဲသို့ ကျသွားစဉ် ကောက်ရိုး တစ်မျှင်ကို ဆုပ်ကိုင်မိသော လူတစ်ယောက်နှင့် တူနေခဲ့သည်။

"မင်း နာမည်က လန်ဆလော့။ မင်းက အရှင်မြို့ဝန်ရဲ့ ဇနီးနဲ့ ဖောက်ပြန်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ မြေယာတွေ အသိမ်းခံရပြီး မင်း နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရတယ်။ မင်းရဲ့ အပြစ်ကြောင့် ဘုရားကျောင်းက မင်းရဲ့ သင်ကြားရေး ရာထူးကို ရပ်စဲလိုက်တယ်။ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်တဲ့ ဘာရွန် ဂလာမော်ဂန်တောင် မင်းကို လက်မခံချင်တော့ဘူး။ သူ မင်းကို လက်မခံချင်တာက မင်း ဘာသာရေးကနေ ထုတ်ပယ်ခံရလို့ မဟုတ်ဘဲ သူ့ အရှင်မြို့ဝန်က သူ့ မြေကို သိမ်းဖို့ ကြံရွယ်နေပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆီးဖို့ အမိန့်ထုတ်ထားလို့ပဲ။ ဒါကြောင့် သူ မင်းကို မောင်းထုတ် လွှတ်လိုက်ရတာ။ တစ်နည်းပြောရရင် သူက မင်း အပေါ် သစ္စာ ရှိတယ်။"

လန်ဆလော့သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် အိမ်တော်၏ ပင်မတံခါးဆီသို့ ပြန်ပြေးသွားသည်။ ရှားလော့ခ်သည် မှော်ဖန်လုံး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အိမ်တော်မှ မြင်းရထားတစ်စီး ထွက်ခွာသွားနေသည်ကို သူ့အား ပြသလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အားထုတ်မှုကို အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့၊ ဘာရွန်နဲ့ သူ့ မိသားစု ထွက်ပြေးသွားကြပြီ။"

"ခင်ဗျား ဘာလိုချင်တာလဲ။ ခင်ဗျား ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေး ခဲ့တာလဲ။"

လန်ဆလော့သည် သူ့ကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရှားလော့ခ်သည် စာရွက်စာတမ်းအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး "ငါက စာရွက်စာတမ်းတွေကနေပဲ သိခဲ့တာ။ ဘာရွန် ဂလာမော်ဂန်နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ဘုရင်က ဘာရွန် ဂလာမော်ဂန်ရဲ့ မြေကို သိမ်းချင်နေတယ် ဆိုတာ လူတိုင်းသိတယ်။ ငါ့ အနေနဲ့ကတော့ မင်းကို အလုပ် တစ်ခု ပေးမလို့။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ်သည် "ဗစ်တိုးရီးယား လူသစ်ခေါ်ယူရေး ရည်ရွယ်ချက် စာလွှာ" ဟူသော စာသားပါသည့် စာရွက်စာတမ်း အသစ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ငါက ဗစ်တိုးရီးယားလို့ ခေါ်တဲ့ လွတ်လပ်မြို့ တစ်မြို့ကို စီမံခန့်ခွဲနေတယ်။ တည်နေရာက ဒီကနေ မဝေးတဲ့ ယော့ခ်နယ်စားကြီးရဲ့ မြေပေါ်မှာပဲ။ မင်းသာ ငါ့ အတွက် အလုပ်လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ငါက အကာအကွယ်နဲ့ အလုပ် တစ်ခု ပေးမယ်။ အလုပ်က ရိုးရှင်းတယ်၊ လူသစ်တွေကို တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်တွေ သင်ကြားပေးရုံပဲ။"

လန်ဆလော့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ခင်ဗျား ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ရှာခဲ့တာလဲ။"ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် အတွက် အကောင်းဆုံး သင်တန်းဆရာ မို့လို့ပဲ။" ရှားလော့ခ်က ပွင့်လင်းစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည် "ပြီးတော့ ဈေးအသက်သာဆုံး မို့လို့။"

...

လန်ဆလော့သည် နောက်ဆုံးတွင် ရှားလော့ခ်၏ လူသစ်ခေါ်ယူမှုကို လက်ခံခဲ့ပြီး ရည်ရွယ်ချက် စာလွှာပေါ်တွင် သူ၏ အမည်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။

လန်ဆလော့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အလုပ်နှင့် နေထိုင်ရန် နေရာ လိုအပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်သော မြို့သည် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု မဟုတ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

မာနာဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော အလုပ်ခန့်အပ်လွှာကို လန်ဆလော့ လက်မှတ် ရေးထိုးပြီးနောက် လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်သောလူ၊ ရှားလော့ခ်သည် အသေးစိတ် လိပ်စာ တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီး ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့သည်။

လန်ဆလော့သည် ညအိပ်နားရန် နေရာ တစ်ခု ရှာဖွေပြီးနောက် ထိုလိပ်စာဆီသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူသည် မြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ချိုင့်ဝှမ်းများကို ဖြတ်သန်းကာ လွင်ပြင်များ ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး တောင်ကုန်းများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရွာတစ်ရွာအား ဓားပြအချို့ကို တွန်းလှန်ရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူသည် ကြေးစားစစ်သားများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းမှလည်း ရှောင်တိမ်း နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုလိပ်စာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ယော့ခ်နယ်စားကြီး၏ ပိုင်နက်မြေပေါ်မှ တောအုပ် တစ်ခု။

လန်ဆလော့သည် လွတ်လပ်သော မြို့တစ်မြို့ကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ အကယ်၍ ရှိခဲ့ပါကလည်း ၎င်းသည် အများအားဖြင့် အက်လ်ဖ်တို့၏ မြို့သာ ဖြစ်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သစ်ပင်များမှ လွဲ၍ သစ်ပင်များကသာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သစ်ပင်အိမ်များတွင် နေထိုင်တတ်သော အက်လ်ဖ်များမှ လွဲ၍ သစ်ပင်အိမ်များတွင် နေထိုင်သော အခြားမျိုးနွယ်စုများ မရှိခဲ့ပေ။

ဟုတ်သည်၊ ငှက်လူသားများ ရှိခဲ့သည်။

လန်ဆလော့သည် မိမိ၏ ဟာသဉာဏ်ကို ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှပ်ရှပ်ရှပ်ရှပ် အသံများကို ကြားလိုက် ရသည်။ တောအုပ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေသည်။

လန်ဆလော့သည် သတိထားလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဓားလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အသံလာရာ ဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သစ်ပင်များ ကြားမှ ထွက်လာသော အစိမ်းရောင် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက် ရသည်။ ထိုကလေးငယ်သည် ပိုးတီကောင်များ ဖမ်းရန် ပိုက်ကွန် တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင် ထားသည်။ ကလေးငယ်သည် လန်ဆလော့ကို မြင်သောအခါ လန့်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် လူသားတစ်ဦးမဟုတ်ခဲ့။

လန်ဆလော့သည် ၎င်းမှာ လူသားတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားများတွင် အစိမ်းရောင် အသားအရေ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အစိမ်းရောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များနှင့် လုံးဝ ရောနှော နေသောကြောင့် ၎င်းသည် ကာကွယ်ရေး အရောင် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင် ကလေးငယ်သည် လန်ဆလော့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပိုက်ကွန်ထဲမှ ပိုးတီကောင်ကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး "ခင်ဗျား အလုပ်လာလျှောက်တာလား။"ဟု မေးလိုက်သည်။

လန်ဆလော့သည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ ရှားလော့ခ်က ကျွန်တော့်ကို ဒီမှာ ရာထူးလက်ခံဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ အဲဒါကို... ဗစ်တိုးရီးယားလို့ ခေါ်တယ်..."

"ဟုတ်တာပဲ။ ငါ့ နောက်လိုက်ခဲ့။"

လန်ဆလော့သည် အစိမ်းရောင် ကလေးငယ် တောအုပ်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ပြီး သူလည်း လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

မိနစ် ဆယ်ဂဏန်းမျှ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် လန်ဆလော့သည် သူ၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

တောအုပ်ထဲတွင်... တစ်စုံတစ်ခု။

၎င်းသည် စတုရန်းမီတာ အနည်းငယ် ကျယ်ဝန်းသော ရှင်းလင်းထားသည့် ကွင်းပြင်နေရာလွတ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာလွတ်တွင် ထူးဆန်းသော လူအချို့ ထိုင်နေကြသည်။