လန်ဆလော့၏ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုများ

"အာ၊ မင်း ဒီလောက် မြန်မြန် သိသွားတာလား။"

လီလို သူမ၏ မာနာဆုံးရှုံးမှုကို သိရှိသွားသောအခါ ရှားလော့ခ် ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "လီလို၊ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံ နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက် အောင်နိုင်ရေးရဲ့ အဓိကအချက်ပဲ။ မင်းက ငါ မင်းရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို လိမ်လည် ထွက်ပြေးပြီး ဒန်ဂျင် တစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့တယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"ဟုတ်တယ်။" လီလိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။" ရှားလော့ခ်က ခိုင်မာစွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ ဘယ်တုန်းက မင်းကို လှည့်စားခဲ့ဖူးလို့လဲ။"

"အရင်တစ်ခေါက်၊ မင်း စေတန်ရဲ့ ရတနာကို ခိုးပြီး တပ်မက်ခဲ့တုန်းကလေ။" လီလိုက မဆိုင်းမတွ ဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒါက မတော်တဆမှု တစ်ခုပါဟာ။ ငါ မင်းကို အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။" ရှားလော့ခ်က ဆိုလိုက်သည်။

"အတိတ်ကို မပြောကြစို့တော့။ ဒါပေမဲ့ လီလို၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံ နိုင်ငံရဲ့ စစ်တပ်ကို အနိုင်တိုက်နိုင်မယ့် အားကောင်းတဲ့ စစ်တပ် တစ်ခု ရှိနေပြီ။ ဒီစစ်တပ်က မင်းရဲ့ အကန့်အသတ်မဲ့ မာနာထောက်ပံ့မှုကိုတော့ လိုအပ်တယ်။"

"ငါ မင်းကို မာနာသိုလှောင်ကန် တစ်ခုလို သဘောထားနေတယ်လို့ မခံစားပါနဲ့။ မင်းက ငါ ပေးထားတဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ်၊ ကြီးမြတ်သော မြို့စားကတော် လီလို လိုမျိုး ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပဲ။ မင်းက သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာပြီး မြေပေါ်လောကမှာ ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် တစ်ခု ဖန်တီးပေးရလိမ့်မယ်။ ဗစ်တိုးရီးယားက ငါတို့ရဲ့ ခြေကန်ကျောက် တစ်ခု၊ ကောင်းကင်ဘုံ နိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်မှုတွေ စတင်နိုင်ဖို့ အားကောင်းတဲ့ ခံတပ် တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့ အင်အား အလုံအလောက် မစုဆောင်းမီမှာတော့ ငါတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားရလိမ့်မယ်။ အချိန် မတိုင်မီမှာ မင်းက မြို့စားကတော် တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ကောင်းကောင်း သရုပ်ဆောင်ပြီး အချိန်ရရင် သူကောင်း မျိုးနွယ်တွေရဲ့ အသိပညာနဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေကို လေ့လာရလိမ့်မယ်။"

"ငါ မင်းကို မြို့တော်စီမံခန့်ခွဲရာမှာ ကူညီဖို့ အရည်အချင်းရှိသူ လေးယောက် ခေါ်ယူ ပေးထားတယ်။ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်တဲ့ မြင်းစီးသူရဲတစ်ယောက်နဲ့ အလိုရှိ တရားခံ တစ်ယောက်ပေါ့။ သူက ဘာသာရေးကနေ ထုတ်ပယ်ခံထားရတဲ့ ဘာသာမဲ့ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း စာရိတ္တပျက်ပြားနေတယ်။ သူက ဒီအလုပ် အတွက် အလွန် သင့်တော်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ အက်လ်ဖ်က သက်သတ်လွတ်စားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ တစ်ယောက်ပဲ။ သူက နှင်ထုတ်ခံထားရပြီး ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရ ခက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ယုံပါ၊ သူက ငါတို့ အတွက် သင့်တော်တယ်။ လူပုညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကတော့ အလယ်အလတ်တန်းစား သတ္တဝါတွေ ဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အိမ်ရာချေးငွေကို ပြန်ဆပ်ရမယ့် အပြင် အဘိုးအဘွားတွေနဲ့ ကလေးတွေကိုလည်း ထောက်ပံ့နေရသေးတယ်။ သူတို့က အလုပ်ပြုတ်သွားရင်တောင် အလုပ်သွားဟန် ဆောင်နေကြလိမ့်မယ်။ ဒီရိုးသားတဲ့ လူပုတွေက စီမံခန့်ခွဲရ လွယ်ကူပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက သူတို့ကို အလုပ်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။"

"မဟာမှော်အရှင်နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူက အစွန်းရောက် ယုံကြည်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ထိန်းချုပ်ရ အလွယ်ဆုံးပဲ။"

လီလိုသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး "ငါ မှတ်သားထားဖို့ တခြားအရာတွေ ရှိသေးလား။"ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ကောင်းကောင်း သရုပ်ဆောင်ပြီး မင်းက မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း မဖော်ထုတ်မိဖို့ပဲ။ ဒါပါပဲ။ ကျန်တာ ငါ့တာဝန် ထားလိုက်။"

ရှားလော့ခ်သည် အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "အာ၊ ငါ့မှာ လူသစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ သူတို့ကို မိန့်ခွန်း ပြောနေတယ်။ လူသစ်တွေက ဒန်ဂျင်အရှင်ကို သစ္စာခံကြောင်း ကျိန်ဆိုရမယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာရှိရင် မှော်ဖန်လုံးကနေ တစ်ဆင့် ငါ့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။ ငါ ဒီမာနာလမ်းကြောင်းကို အသုံးပြုနေမှာပါ။"

မှော်ဖန်လုံးထဲမှ ရုပ်ပုံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လီလိုသည် ဆူညံနေသော လူသားများ၊ ဖယ်ရီများနှင့် အက်လ်ဖ်များကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "သစ္စာခံကျိန်ဆိုခြင်း ..."

...

လူဆိုးလေးသည် အနာဂတ် လှပသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဂိမ်းထဲတွင် သူ၌ ခရမ်းရောင် ဆံပင်နှင့် သာမန်ရုပ်ရည် ရှိသည်။

ပြီးတော့ စည်းမရှိ ကမ်းမရှိသော အပြုအမူ။

သူ၏ ကျောရိုးမှာ ပုံပျက်နေခဲ့သည်။ သူ ရပ်နေသည့် အခါပင် သူ ခါးကုန်းနေခဲ့သည်။ သူ၏ ပေါင်မှာ သူ၏ ခေါင်းနှင့် တစ်တန်းတည်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ ပြေးသည့်အခါ သူ့အတွက် အလွန် ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဤသို့သော ပုံပျက်ပန်းပျက် အနေအထားဖြင့် သူ လျင်မြန်စွာ မပြေးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ ဘဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ယိမ်းထိုး၍သာ လမ်းလျှောက်နိုင်ခဲ့သည်။

လူဆိုးလေးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့သော ဇာတ်ကောင်ကို ဖန်တီးခဲ့သနည်း။

လူဆိုးလေးသည် ဇာတ်ကောင်များ ဖန်တီးရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"အလိုလေး။ မင်းက အရုပ်ဆိုးအသင်းရဲ့ ပရိသတ်လား။ မင်းက လူဆိုးတစ်ယောက် ဖန်တီးထားတာပဲ။ ရယ်လိုက်ရတာ။"

"ရာပြည့်အဘိုးကြီးက,ကော။ စံပယ်ပန်းမိန်းကလေးက,ကော။ လိုဂန်က,ကော။"

"ဗစ်တိုးရီးယားက ဆိုင်တွေတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ။"

"ရယ်လိုက်ရတာ။"

...

အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ။ လန်ဆလော့သည် ဤသို့သော ထူးဆန်းသည့် လူသားများ၊ ဖယ်ရီများနှင့် အက်လ်ဖ်များကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

သတ္တဝါများသည် အလွန် လှပပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အလွန် ကောင်းမွန်ကြသည် သို့မဟုတ် ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ပင် ရုပ်ဆိုးကြသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့၌ ဆိုးရွားစွာ ပုံပျက်နေသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်များ ရှိကြသည်။

သူတို့က ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်သားတွေလား။ သူတို့ရဲ့ ကိရိယာတွေက,ကော။ ဘေးကင်းရေး ဦးထုပ်တွေက,ကော။ ကြီးကြပ်သူက,ကော။ သူတို့မှာ ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်းတွေ ဒါမှမဟုတ် စက်ပစ္စည်းတွေလည်း မရှိကြဘူး။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သစ်သားတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ကျောက်တုံးတွေ မရှိဘူး။ ပြီးတော့ အနီးအနားမှာ ကျောက်တုံးတွင်းတွေလည်း မရှိဘူး။ သူတို့ သစ်သားကို အခြေခံပြီး လွတ်လပ်သော မြို့တစ်မြို့ တည်ဆောက်ဖို့ ရည်ရွယ်နေကြတာလား။

အထူးဆန်းဆုံးအချက်မှာ သူတို့ နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက်များမှ ထွက်လာပြီးနောက် စိတ်အားထက်သန်စွာ စကားစမြည် ပြောဆို နေကြခြင်းပင်။ သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော ပါးလွှာသည့် အဝတ်အစားများကိုလည်း အရေးမစိုက်ကြပေ။ သူတို့ ဒီရာသီဥတုမှာ အေးတယ်လို့ မခံစားရဘူးလား။

လူသား၊ ဖယ်ရီနှင့် အက်လ်ဖ် မျိုးနွယ်သုံးစု ဘာကြောင့် ဒီလောက် ရင်းနှီး နေကြတာလဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ ဒီလောက် ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောဆို နိုင်ကြတာလဲ။

လန်ဆလော့သည် ဖယ်ရီများနှင့် လူပုများကို မဆိုထားနှင့်တော့ စကားအရမ်း များသော မဟာမှော်အရှင်နှင့်ပင် ကောင်းမွန်စွာ ပေါင်းသင်း ဆက်ဆံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်မှ အစိမ်းရောင်စာလုံးများက ဘာတွေလဲ။

လန်ဆလော့သည် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ရှားလော့ခ်နှင့် သူ၏ စာချုပ်အရ သူ သူတို့ကို ဖမ်းဆွဲ၍ မေးမြန်းခွင့် မရှိခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ၎င်းမှာ ရိုင်းပျရာ ကျသည်။

သူ ဘာသာရေးမှ ထုတ်ပယ်ခံရပြီး နှင်ထုတ် ခံထားရသော်လည်း သူသည် မွေးရာပါ သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လန်ဆလော့၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများ ပြည့်နှက်နေစဉ် လူသားများ၊ ဖယ်ရီများနှင့် အက်လ်ဖ်များ၏ ဦးရေမှာ တစ်ထောင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင် မရှိဘဲ ဦးရေ ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားပါက ကမောက်ကမ ဖြစ်နိုင်သည်။ အမှန်မှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုမှာ စတင် ပေါ်ပေါက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လန်ဆလော့သည် သတ္တဝါ အနည်းငယ် ငြင်းခုံနေကြသည်ကို သတိပြုမိခဲ့ပြီး ထိုသို့သော ပဋိပက္ခများမှာ တိုးပွားလာနေခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှေ့သို့ ထွက်၍ ဦးဆောင်လာသည့်အခါ သွေးမြေကျမှု ဖြစ်ပွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

လန်ဆလော့သည် စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရဲတိုက်၏ ဒုတိယထပ် လသာဆောင်တွင် တံခါးတစ်ချပ် ပွင့်လာခဲ့သည်။ မြို့စားကတော် လီလိုနှင့် ဟမ်းစတားသုံးကောင် လျှောက်ဆင်း လာကြသည်။

လူအုပ်ကြီး စတင်အော်ဟစ်လာကြသည်။

"အလိုလေး။ ဒါ ငါ့ မိန်းမ၊ ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်တမန် လီလိုပဲ။"

"အဲဒါ လောဘကြီးတဲ့ ဝတုတ်အိုတာကုလား။ သူတို့ သုံးယောက် ရုပ်ချင်း ဆင်နေကြတာလား။"

"ရှူး။ စကားမပြောနဲ့တော့။ ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်း စတင်တော့မယ်။"

နေဦး၊ သူတို့ ဘယ်လို သိကြတာလဲ။