ကျွန်မရှိပါသေးတယ်

လျိုရှီသည် ပိုက်ဆံအိတ်တစ်လုံးကို ယူပြီး သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်ကာ ပန်းထိုးရန်အဆင်သင့်ဖြစ်နေလေပြီ။

သူမနားထောင်ရင်း အနည်းငယ်ဒေါသထွက်သော်လည်း ရယ်စရာကောင်းသည်ဟုလည်း ခံစားမိသည်။

သူမအရွယ်မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ဒန်းစီးရတာကို ကြိုက်နေတုန်းပဲ...

ထို့နောက် သူမသမီးနှင့် ကလေးနှစ်ယောက်တို့သည် ပြေးလာပြီး သူမကို ဒန်းပေါ်သို့ အတင်းတင်လိုက်ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် လျိုရှီသည် ငြင်းဆန်ခဲ့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် သူမသည်လည်း ပျော်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်လာသည်။

လျိုရှီသည် ၎င်းပေါ်တွင် ခနလောက်သာထိုင်ပြီးနောက် သူတို့သုံးယောက်ကို သူတို့ဘာသာသူတို့ ကစားခိုင်းလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ကလေးနှစ်ယောက်တို့သည် သစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ကစားခဲ့ကြသည်။ ညနေ ၄ နာရီလောက်မှသာ သူမသည် ပို့ဆောင်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် သွားခဲ့သည်။

လျိုရှီသည်လည်း သူမ၏ပန်းထိုးအလုပ်ကို ရပ်တန့်ပြီး ကူညီရန် သွားခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အရင်ဆုံး နွားလှည်းကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် နွားကို လမ်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် စားပွဲငယ်၊ ပန်းကန်ခွက်ယောက်များ၊ သကြားညိုရည်နှင့် ရေပုံးတစ်ပုံးကို နွားလှည်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

လျိုရှီသည် လီရှောင်နှင့်အတူ ကလေးနှစ်ယောက်ကို စမ်းချောင်းမှ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ သွားယူကူပေးရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ သူမ၏အလုပ်ကို ပြီးစီးသွားချိန်တွင် လျိုရှီနှင့် အခြားသူများသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပုံး ၂၀ ကို ယူဆောင်လာနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ၎င်းတို့ကို နွားလှည်းထဲသို့ ထည့်ကူညီပေးခဲ့သည်။ ခဏအတွင်းတွင် အားလုံးတင်ပြီးသွားလေည်။

"ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပုံး ၁၂ ပုံး ကျန်သေးတယ်။ အမေ၊ ကလေးနှစ်ယောက်ကို လယ်ကွင်းထဲ ခေါ်သွားပြီး ရောင်းကြည့်လိုက်။"

"စကားမစပ်၊ ရွာသားတွေကို သမီးတို့လယ်ကွင်းထဲမှာ မရောင်းတော့ဘူးလို့ ပြောလိုက်။ လူတိုင်းက ဝယ်ချင်ရင် သမီးတို့အိမ်ကို ပန်းကန်တစ်လုံးနဲ့ လာဝယ်သင့်တယ်" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နွားလှည်းပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း လျိုရှီကို သတိပေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အမေ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်။" လျိုရှီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူမသည် ထို့နောက် ဇက်ကြိုးကို ကိုင်ထားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ဘေးတွင် ထိုင်နေသော လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောင်အာ၊ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ထား။ စောစောပြန်လာခဲ့။" သူမက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အမေ။" လီရှောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ လျိုရှီသည် စိတ်အေးသွားသည်။

"အရမ်းမြန်မြန် မသွားနဲ့။" သူမက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။ သွားပြီနော်။"

ထို့နောက် သူတို့သည် မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လမ်းတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူ့အား ကျန်းမိသားစုအား အိမ်မှုကိစ္စများ ကူညီခိုင်းမည့်အစီအစဉ်ကို ပြောပြခဲ့သည်။

လီရှောင်သည် သူသည် မြက်များထပ်မံဖြတ်ရန်နှင့် ထင်းများစုဆောင်းရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း သိရှိသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အိမ်မှုကိစ္စတွေအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ရှင်လုပ်ချင်တာမှန်သမျှ လုပ်လိုက်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီး လီရှောင်ကို ပြောလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ကောင်းပြီ။"

"အနာဂတ်မှာ ချင်အာနဲ့ ရှောင်ကျစ်တို့ ကျောင်းစတက်ရင် အရာအားလုံး ပိုလွယ်ကူလာလိမ့်မယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူတို့သည် အိမ်အတွက် တစ်လကျော် အလုပ်များခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ရောင်းချနေသောကြောင့် သူတို့တွင် အားလပ်ချိန်နီးပါး မရှိပေ။

သူမသည်လည်း သူမကိုယ်သူမ အားလပ်ရက်တစ်ခု ပေးချင်သည်။

"ငါရှိပါသေးတယ်။" လီရှောင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ခဏရပ်သွားသည်။

"ဆောင်းရာသီမတိုင်ခင် ငါပိုက်ဆံနည်းနည်း ရှာမယ်။" လီရှောင်က ထပ်ပြောလိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ မရောင်းချနိုင်ပါက ဝင်ငွေမရှိတော့ဟု သူထင်နေသလား။

ရှင်းပြခြင်းမရှိဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မရှင့်ကို ယုံကြည်ပါတယ်။"

သူသည် ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြရန် အခွင့်အရေးပေးရမည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် စကားပြောရင်း မကြာမီ မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့နောက်သို့ ရူယီစားသောက်ဆိုင်သို့ မလိုက်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား၊ သူသည် သင်္ဘောကျင်းသို့ သွားသော လမ်းခွဲတွင် နွားလှည်းပေါ်မှ ဆင်းခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နွားလှည်းကို တစ်ယောက်တည်း ရူယီစားသောက်ဆိုင်သို့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပို့ဆောင်ရန် မောင်းနှင်ခဲ့သည်။

သူမရောက်သောအခါ ဆိုင်အကူသည် ကုန်ပစ္စည်းများ ချပေးရန် အလျင်အမြန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေက တကယ်လူကြိုက်များတယ်။ မင်းငါတို့ကို ရောင်းခဲ့တဲ့ ပုံး ၁၀ ပုံးထဲက တစ်ဝက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ မန်နေဂျာက ဝန်ထမ်းတွေကို ဝေပေးလိုက်တယ်။ အရင်လာသူ အရင်ရတယ်။ မစားရတဲ့သူတွေက ညည်းညူနေတုန်းပဲ။" စားဖိုမှူးလျိုက ပြုံးပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အတွက် ပြေစာတစ်စောင် ရေးပေးခဲ့သည်။

"မနက်ဖြန် ပုံး ၁၀ ပုံး ပို့ပေး။ မင်းရဲ့ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေက ခဏလောက် လူကြိုက်များလိမ့်မယ်ထင်တယ်။"

***