ရောင်းရန် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်

သူ၏ခန့်မှန်းချက်အရ ၎င်းသည် အနည်းဆုံး ၂ ပတ်ခန့် လူကြိုက်များမည်ဖြစ်သည်။

လူကြိုက်များမှု လျော့ကျသွားပြီးနောက် အမှာစာပမာဏသည် အနည်းငယ်လျော့နည်းနိုင်သော်လည်း များစွာလျော့နည်းမည်မဟုတ်ပေ။

"ဟီးဟီး၊ ကျွန်မလည်း မျှော်လင့်ပါတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီး ပြေစာကို ယူလိုက်သည်။

"စာရင်းကိုင်ဆီကို ငွေရှင်းဖို့ သွားလိုက်။ ငါတစ်ယောက်ယောက်ကို ပုံးတွေကို နွားလှည်းဆီ ပို့ပေးခိုင်းလိုက်မယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထို့နောက် ငွေကိုင်ဌာနသို့ အလျင်စလို သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပုံး ၁၂ ပုံး၊ စုစုပေါင်း ပွဲ ၃၀၀ ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး ငွေ ၉ စ ရရှိခဲ့သည်။

ငွေလက်ခံပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မီးဖိုချောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ထွက်သွားပြီး နွားလှည်းပေါ်တက်ကာ ချင်းယွင်စာသင်ကျောင်းရှိသော လမ်းသို့ မောင်းနှင်ခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ရောက်သောအခါ လမ်းပေါ်တွင် ဆိုင်ငယ်အတော်များများ ရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

စာသင်ကျောင်းအပြင်ဘက်တွင် ကျောင်းသားများကို စောင့်ဆိုင်းနေသော မြင်းများနှင့် နွားလှည်းများစွာ ရှိနေသည်။

လှည်းမယူလာဘဲ အဝင်ဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသူများလည်း အတော်လေးရှိနေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နွားလှည်းပေါ်မှဆင်းပြီး နေရာကောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဆိုင်ခင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူမသည် စားပွဲကို ထုတ်ယူပြီး ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်နှင့် နောက်ရှိဆိုင်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူမထံသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"မင်းဒီမှာ ဆိုင်ခင်းခွင့်မရှိဘူး။" ၎င်းသည် ဆိုင်ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး နောက်ရှိဆိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းသည် သူမ၏ မနက်ပိုင်းဆိုင်နီးချင်းဆိုင်ထက် ၁.၅ ဆခန့် ကြီးမားသော အတော်လေးကြီးမားသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လုပ်ငန်းသည် မကောင်းမွန်သည်မှာ ထင်ရှားသည်၊ သို့မဟုတ် တံခါးပေါ်တွင် "ရောင်းရန်" ဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့ရသောကြောင့် အမြတ်အစွန်းမရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤလမ်းသည် ချင်းရှီမြို့၏ အစည်ကားဆုံးလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဆိုင်သည် ချင်းယွင်စာသင်ကျောင်း၏ အဝင်ဝဘေးတွင် ရှိနေသည်။ ၎င်း၏တည်နေရာသည် အကောင်းဆုံးဟု ယူဆရသည်။

အနီးအနားတွင် စားသောက်ဆိုင်များဖြစ်သော ဆိုင်အနည်းငယ်ရှိသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နားလည်သွားသည်။

ဤနေရာသည် ချင်းယွင်စာသင်ကျောင်းနှင့် နီးကပ်သောကြောင့် လုပ်ငန်းအများစုသည် စာသင်ကျောင်းရှိ ကျောင်းသားများအပေါ် မူတည်သည်။

စားသောက်ဆိုင်များစွာ ရှိသောကြောင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုသည် သေချာပေါက် မြင့်မားသည်။

သို့သော် ဤဆိုင်သည် ပိုကြီးပြီး ငှားရမ်းခသည် ပိုမြင့်သည်။ ၎င်းသည် သေချာပေါက် ရေရှည်ရပ်တည်ရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့တွင် အကြံတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

"ဦးလေး၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မဒီမှာ ဆိုင်ခင်းတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှေ့ထွက်ပြီး လူလတ်ပိုင်းအား တောင်းပန်လိုက်သည်။

သူမ၏နွားလှည်းသည် နေရာအများအပြား ယူထားသည်။ ၎င်းသည် ဦးလေး၏ဆိုင်နှင့် အနည်းငယ်ဝေးသော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသည်မှာ အမှန်ပင်။

လူလတ်ပိုင်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ တောင်းပန်စကားကို ကြားသောအခါ သူ၏အမူအရာသည် နူးညံ့သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုနောက်ကျနေပြီ၊ ပြီးတော့ စာသင်ကျောင်းက ကျောင်းသားတွေက မကြာခင်မှာ ဆင်းကြတော့မယ်။ ကျွန်မမှာ ပစ္စည်းတွေအများကြီးရှိတယ်၊ ပြီးတော့ နေရာရှာရတာ မလွယ်ဘူး။ ကျွန်မ ဦးလေးကို ပိုက်ဆံတချို့ ပေးမယ်၊ ဒီနေ့အတွက်ပဲ ကျွန်မကို အကူအညီပေးလို့ရမလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့က တောင်းပန်လိုက်သည်။

လူလတ်ပိုင်းသည် ခဏရပ်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပိုက်ဆံပေးလိုသည်ကို ကြားသောအခါ သူ၏အမူအရာသည် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ပြား ၂၀။" သူသည် ထို့နောက် လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် သူ၏ဆိုင်ကို တကယ်မပိတ်ဆို့သောကြောင့် ၎င်းသည် ကိစ္စကြီးမဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူမသည် ပိုက်ဆံပေးလိုသောကြောင့် သူသည် ၎င်းကို ယူလိုက်မည်။

"သဘောတူတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ပိုက်ဆံအိတ်ကို ထုတ်ယူပြီး ၎င်းမှ ဒင်္ဂါးပြား ၂၀ ကို ရေတွက်ကာ လူလတ်ပိုင်းအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး။" သူမသည် သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောခဲ့သည်။

လူလတ်ပိုင်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ငွေကို တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ထုတ်ယူသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် များစွာပို၍ သက်တောင့်သက်သာရှိသွားသည်။

"သတိထား၊ ဒီနေရာကို အရမ်းမညစ်ပတ်စေနဲ့။" သူက သူမကို သတိပေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဦးလေး။ ကျွန်မသတိထားပါ့မယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် မြို့အနောက်ဘက်တွင် ဆိုင်ခင်းသောအခါ သူတို့သည် သန့်ရှင်းရေးခအဖြစ် ၁၀ ပြား ကောက်ခံခံရမည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် သူ၏ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် ရောင်းချနေပြီး နောက်ပိုင်းတွင် နေရာကို ညစ်ပတ်စေနိုင်သည်။ သန့်ရှင်းရေးအတွက် သူ့အား ငွေအနည်းငယ် ပေးခြင်းသည် လွန်လွန်ကျူးကျူးမဟုတ်ပေ။

***