အပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ခြင်း

လျိုရှီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါဆန်ကို စိမ်ထားပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အိမ်မှာ ဆန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး၊ ၄၅ ပေါင်ပဲ ရှိတော့တယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံး ၃၆ ပုံး ပြုလုပ်နိုင်မည်ဟု တွက်ချက်လိုက်သည်။

"ဒါလုံလောက်ပါတယ်။"

အဒေါ်ဝမ်သည် လျိုမိသားစုသည် နောက်ပိုင်းတွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပြုလုပ်မည်ကို ကြားသိပြီး သူမနှင့် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်တို့သည် ကူညီရန် လာရောက်မည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝမ်မိသားစုအား ညစာအတွက် နေခိုင်းပြီး သူတို့ညစာမစားပါက မကူညီရန် အတင်းအကျပ် ပြောလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဦးလေးဝမ်သည် အိမ်ပြန်ပြီး နောက်နေ့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ရောင်းချရန် ပြင်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သောကြောင့် ဝမ်မိသားစုသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အချိန်စောသေးစဉ်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီကို မီးဖိုချောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ညစာပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရွာသားများစွာသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ဝယ်ယူရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီကို အပြင်သို့ လွှတ်လိုက်ပြီး ကလေးနှစ်ယောက်ကို သူမအား ချက်ပြုတ်ကူညီရန် ခေါ်လိုက်သည်။

ညစာစားပြီးနောက် မိသားစုသည် ထပ်မံအလုပ်များသွားကြသည်။

ဆန်ကို ဆန်နှစ်အဖြစ် ကြိတ်ရန် နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိုးကြီးတစ်လုံး ဝယ်ယူခဲ့သောကြောင့် သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးအိုးနှစ်လုံးကို တစ်ချိန်တည်းတွင် ချက်ပြုတ်နိုင်ပြီး အချိန်များစွာ သက်သာစေခဲ့သည်။

ကောက်ညှင်းအေးတုံးအိုး ၂ အိုး ချက်ပြုတ်ပြီးသည်နှင့် အဒေါ်ဝမ်သည် ကူညီရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ တိုးတက်မှုသည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

လျိုမိသားစုသည် ကျေးဇူးတင်သွားတာကြောင့် လူတိုင်းသည် အဒေါ်ဝမ်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောခဲ့ကြသည်။

ထိုညတွင် လျိုမိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစုတို့သည် အတူတကွ အလုပ်လုပ်ကြပြီး စကားပြောရင်း ရယ်မောရင်း ကောက်ညှင်းအေးတုံးအားလုံးကို တစ်နာရီကျော်အတွင်း ပြုလုပ်ပြီးစီးခဲ့ကြသည်။

အလုပ်ပြီးစီးသွားသောအခါ အချိန်စောသေးသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကလေးများအား ဒင်္ဂါးပြားအချို့ ပေးပြီးနောက် ရေမိုးချိုးရန် သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ပင်ပန်းသောနေ့တစ်နေ့ဖြစ်သည်။

ထို့သို့ဖြင့် နောက်တစ်နေ့ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

.......

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အချိန်မှန် နိုးထခဲ့သည်။ မနေ့က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမသည် ထပ်မံ၍ အားအင်အပြည့် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မှန်ထဲတွင် သူမကိုယ်သူမ ကြည့်ရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မနေ့က လီရှောင်ပြောခဲ့သည်များကို အမှတ်ရလိုက်သည်။ သူမသည် ခဏတာ တွေဝေသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ဆံပင်ကို စည်းနှောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လျိုရှီသည် မီးဖိုချောင်တွင် မနက်စာကို ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။ သူမသမီး၏ စည်းနှောင်ထားသော ဆံပင်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသော်လည်း ထပ်မံမမေးမြန်းခဲ့ပေ။

အခြားသူများအတွက်မူ လင်းရှောင်ကျစ်သည် လုံးဝသတိပြုမိပုံမရပေ။

ရှောင်ချင်သည် အတွေးများ နစ်မြောနေပုံရပြီးနောက် ပြုံးပြီး သူ၏ဦးလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

လီရှောင်သည်လည်း ပြုံးလိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လျိုမိသားစုသည် မနက်စာ စတင်စားသုံးသည်နှင့် အပြင်ဘက်မှ အဒေါ်ဝမ်၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆန်ပြုတ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးအောင်သောက်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။ အဒေါ်ဝမ်နှင့် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်တို့သည် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။

"ဘာလို့ဒီလောက်စောစော ရောက်လာတာလဲ။ ရွှမ်ကျစ်၊ စားပြီးပြီလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"စားပြီးပြီ။ မင်းတို့ဆက်စားကြပါ။ ငါတို့က မင်းတို့အတွက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေ သယ်ကူပေးထားမယ်။" အဒေါ်ဝမ်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်၊ "ဒီနေ့မြို့ထဲကို ဘယ်လောက်ယူသွားသင့်လဲ။"

"ဒီနေ့ပိုယူသွားမှာဆိုတော့ ၂၈ ပုံးပေါ့။ ကျေးဇူးပါနော်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဗိုက်ပြည့်အောင် မစားရသေးဘဲ အချိန်စောသေးသောကြောင့် ထွက်ခွာရန် အလျင်စလိုမဖြစ်ပေ။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သွားစားတော့။" အဒေါ်ဝမ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏လက်စကို လိပ်တင်ရင်း သူမနှင့် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်တို့သည် စမ်းချောင်းသို့ သွားခဲ့ကြသည်။

"ကောင်းပါပြီ။ အရမ်းအလျင်လိုဖို့မလိုဘူးနော်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောပြီးနောက် စားရန် ပြန်သွားခဲ့သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမမိသားစုအား ၎င်းအကြောင်းကို ပြောပြပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စတင်စားသုံးခဲ့ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထွက်ခွာခြင်းမပြုမီ ဆန်ပြုတ်နောက်တစ်ပန်းကန် ထပ်မံစားသုံးခဲ့သည်။ လီရှောင်သည် နွားလှည်းကို သွားယူစဉ် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စားပွဲများ၊ ကုလားထိုင်များနှင့် ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို သွားယူခဲ့သည်။ မကြာမီ လှည်းသည် တင်ဆောင်ပြီးစီးသွားသည်။ လီရှောင်သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို တစ်ပုံးပြီးတစ်ပုံး ၂၈ ပုံးပြည့်သည်အထိ လှည်းပေါ်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

***