သူမ မှားယွင်းသွားခဲ့တယ်

"ငါတို့ယွဲ့အာပြောသလိုပဲ လုပ်ကြမယ်။" အဒေါ်ဝမ်သည် သူမသား၏လက်ကို ပုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ချဉ်းကပ်ပုံကို လေးစားသည်။

လျိုရှီသည် တကယ်ပင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ ရရှိခဲ့သည်။

သူတို့စကားပြောရင်း သူတို့သုံးယောက်သည် လျိုမိသားစုထံသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ဒေါ်လေးလျိုသည် အိမ်တွင် သိပ်အလုပ်မများသော်လည်း သူမသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသည်။

သူမသည် ကျန်ရှိသော ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပုံး ၅ ပုံးထဲမှ ၃ ပုံးကို ရောင်းချပြီးဖြစ်သည်။

သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်လိုပြီး ကလေးနှစ်ယောက်၏အကူအညီဖြင့် သူမသည် ဆန်ကို ကြိတ်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူမသမီး၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာခဲ့သော်လည်း သူမတွင် အတွေ့အကြုံမရှိသောကြောင့် သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။

ကောက်ညှင်းအေးတုံးများသည် အမှန်တကယ်တွင် တူးနံ့ရှိပြီး စားသုံးနိုင်ခြင်းမရှိကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက် သူမ၏နှလုံးသားသည် နာကျင်သွားသည်။

သူမသည် အိုးကို ဆေးကြောရန် အလျင်အမြန် သွားခဲ့သော်လည်း သူမသည် ထပ်မံကြိုးစားရန် မဝံ့တော့ပေ။

သူမသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး ဝမ်ရွှမ်ကျစ်သည် သူမသမီးမတိုင်မီ ပြန်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေပြီး သူ့အတွက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ မရှိမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အားလုံး အတူတကွ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အခြေအနေကို သိရှိသောအခါ သူမသည် သူမအမေကို ကြည့်ပြီး ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိတော့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမကို နှစ်သိမ့်ပြီးနောက် သူမသည် လှည့်ပြီး ဝမ်ရွှမ်ကျစ်ကို အနေရခက်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"နောက်တော့ကျမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းပြန်လာပြီဆိုတော့ ခဏနားပြီး ညနေပိုင်းမှာ ထွက်ခွာလိုက်။"

"ကောင်းပြီ။ ငါနေ့လယ်စာအတွက် အပြန်မမီမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။" ဝမ်ရွှမ်ကျစ်က ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။ သူသည် လျိုရှီကို အပြစ်ရှိတယ်လို့ မခံစားစေချင်ပေ။

တကယ်တော့ သူသည် ထပ်မံထွက်ခွာရန် အလျင်စလို ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် နေ့လယ်စာမတိုင်မီ ရှန်ယန်ရွာသို့ သွားပြီး ရွာပတ်လည် လျှောက်သွားရန် စီစဉ်ထားသည်။ သူသည် သေချာပေါက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးအချို့ ရောင်းချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ရွာထဲတွင် ရောင်းချပါက ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို ရွာသားများ၏ ကိုယ်ပိုင်ပန်းကန်များထဲသို့ ထည့်နိုင်သည်။ သူသည် သူတို့စားသုံးပြီးသည်အထိပင် စောင့်ဆိုင်းရန် မလိုအပ်ပေ။

"ကျွန်မမနေ့ညက ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေ နည်းနည်းပဲ လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ထပ်မဖြစ်တော့ဘူး။ ကျွန်မဒီနေ့ သစ်သားပုံး ၁၀ လုံး ထပ်ဝယ်ခဲ့တယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။ "ကျွန်မဒီညဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ပြီး နောက်ထပ် ၁၀ လုံး ထပ်လုပ်မယ်။ အနာဂတ်မှာ ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေ မပြတ်လပ်အောင် သေချာပေါက် လုပ်ပေးမယ်။"

သူမသည် ယနေ့ဝယ်ယူခဲ့သော သစ်သားပုံး ၁၀ လုံးအပြင် အိမ်တွင် စုစုပေါင်း ၆၀ ရှိသည်။ တကယ်တော့ ဒါက လုံလောက်သင့်သည်။

သို့သော် သူမသည် နည်းတာထက် ပိုတာက ပိုကောင်းသည်ဟုပဲ တွေးလေသည်။

"ဆန်နှစ်နည်းနည်း ကျန်သေးတယ်။ အချိန်စောသေးတုန်းမှာ တချို့လုပ်ပါလား။" လျိုရှီက မေးလိုက်သည်။

သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ရွှမ်ကျစ်၏လုပ်ငန်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ သူမကြောင့် သူပိုမရောင်းချနိုင်သည်မှာ သူမစိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။

"ဘယ်လောက်လဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီး မီးဖိုချောင်သို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။

"သိပ်မများပါဘူး။ တစ်ဝက်လောက်ပဲ။ ပုံးနှစ်ပုံးလုပ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။" လျိုရှီသည် သူမနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူမဤသို့ပြောသောအခါ သူမ၏နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် နာကျင်သွားသည်။

သူမသည် ကောင်းကောင်းမလုပ်နိုင်မှန်းသာ သိခဲ့လျှင် ဆန်နှစ်နည်းနည်းပဲ ထည့်ခဲ့မည်။

သူမသည် အိုးတစ်လုံးလုံးကို ဖြုန်းတီးခဲ့ကာ ၎င်းကလည်း ငွေများပင်။

"ဒါဆိုရင် သမီး ၂ လုံး လုပ်မယ်။ နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် ရွှမ်ကျစ်အတွက် စီစဉ်ရတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"ငါမီးမွှေးမယ်။" လျိုရှီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ရွှမ်ကျစ်ကို သစ်သားပုံးတွေ ဆေးကြောကူညီခိုင်းလိုက်၊ ငါမင်းကို အိမ်မှုကိစ္စတွေ ကူညီမယ်။" အဒေါ်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် ဒေါ်လေးတို့နှစ်ယောက် ဒီမှာပဲ နေ့လယ်စာ အတူတူစားကြ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။" မမျှော်လင့်ဘဲ အဒေါ်ဝမ်သည် ယနေ့တွင် ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပျော်ရွှင်နေသည်။

ဒီလိုကပိုကောင်းသည်။ ယဉ်ကျေးနေခြင်းသည် ကိစ္စများကို နှောင့်နှေးစေရုံသာရှိသည်။

မီးဖိုချောင်သည် လျင်မြန်စွာ အလုပ်များသွားသည်။

သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပုံးနှစ်ပုံးသာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ထုံးရေကို ကြိုတင်ရောစပ်ထားသောကြောင့် အချိန်သိပ်မကြာခဲ့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ၁၅ မိနစ်ကျော်အတွင်း ပြီးစီးသွားသည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆန်ပေါင် ၄၅ ပေါင်ကို ထပ်မံစိမ်ထားလိုက်သည်။ သူမသည် ညစာစားပြီးနောက် ခဏနားပြီးမှ ညနေပိုင်းအတွက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပြင်ဆင်လိုသည်။

"ငါတို့ဆန်ကုန်တော့မယ်။ ညနေပိုင်းမှာ လူကြီးမင်းချန်ဆီကို ဆန်ပေါင်ရာချီပြီး တခါတည်း ထပ်ဝယ်ဖို့ သွားရမယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ဆီကို တန်းပို့ခိုင်းရမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

***