သူမအမေထံမှ ငွေချေးခြင်း

လူကြီးမင်းချင်က အတင်းအကျပ်တောင်းဆိုပါက သူတို့သည် ၅ လအတွက် ငွေစ၂၀ ကြိုတင်ပေးချေရမည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏လက်ထဲတွင် ငွေ ၆ စသာ ရှိသော်လည်း သူမသည် ဆက်လက်မသုံးစွဲသရွေ့ ၁၀ စကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းနိုင်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူမအမေထံမှ ၁၀ စ ချေးမည်ဖြစ်ပြီး ၅ လစာ ငှားရမ်းခသည် ပြေလည်သွားပေမည်။

စရန်ငွေအတွက်မူ သူမသည် လူကြီးမင်းချင်အား တိုက်ရိုက်ပေးချေဖွယ်ရှိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူကြီးမင်းချင်သည် မြေပိုင်ရှင်အား စရန်ငွေ ပေးချေပြီးဖြစ်သည်။

စရန်ငွေသည် အများဆုံး ၂ လစာ ငှားရမ်းခဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ငွေ ၈ စဖြစ်သည်။ သူမသည် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူ့အား ပေးချေမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် သဘောတူဖွယ်ရှိသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ၎င်းသည် အဆိုးဆုံးအခြေအနေဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူမသည် တစ်ကြိမ်တည်းတွင် ၅ လစာ ငှားရမ်းခကိုပင် ပေးချေရန် မလိုအပ်ပေ။ ၎င်းသည် သူမ၏ လူကြီးမင်းချင်နှင့် စကားပြောဆိုမှု မည်သို့ဖြစ်မည်အပေါ် မူတည်မည်ဖြစ်သည်။

သူမကံမကောင်းပါက လူကြီးမင်းချင်သည် သူ့ဆိုင်ကို ခွဲဝေသုံးစွဲရန် အသင့်မဖြစ်ပါက သို့မဟုတ် မြေပိုင်ရှင်က သဘောမတူပါက သူမသည် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှပင် သုံးစွဲရန် မလိုအပ်ပေ။

"မင်းသုံးချင်ရင် ယူလိုက်။" လျိုရှီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိတော့ပေ။

သူမ၏လက်ထဲတွင် ငွေ ၂၁ စနီးပါး ရှိသည်။ သူမသမီးအား ၁၀ စပေးပါက သူမတွင် ၁၁ စကျန်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကလေးနှစ်ယောက် ကျောင်းသွားသောအခါ စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ်သည် ၉ စခန့်ဖြစ်သည်။ သူမသည် များစွာစိုးရိမ်စရာမလိုပေ။

ထို့အပြင် စာသင်ကျောင်းသည် လူသစ်စုဆောင်းစပြုနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ယခုအခါ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ရောင်းချခြင်းဖြင့် ၇၀၀ မှ ၈၀၀ ပြား ရရှိနိုင်သည်။ ကလေးနှစ်ယောက်အတွက် ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူရန်မှာ သေချာပေါက် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

"ဟီးဟီး၊ သမီးကချေးတာပေါ့။ အမေ့ကို ပေးတဲ့ပိုက်ဆံက အမေ့ပိုင်ပဲ။ အနာဂတ်မှာ ငွေပိုရရင် ထပ်ပေးမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

လျိုရှီ၏မျက်နှာသည် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် သူမကြားရသည်ကို နှစ်သက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူက လက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံမရှိချင်ဘဲ နေမှာလဲ။

ဆန်စိမ်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နေ့လယ်စာပြင်ဆင်ရန် စတင်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရွာသားများစွာသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ဝယ်ယူရန် ရောက်ရှိလာကြပြီး ရှောင်ချင်သည် လင်းရှောင်ကျစ်ကို ဖောက်သည်များနှင့် ဆက်ဆံရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

အဒေါ်ဝမ် ပြန်လာသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီအား အပြင်သို့ အလုပ်လုပ်ရန် လွှတ်လိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်တွင် အဒေါ်ဝမ်နှင့်အတူ ချက်ပြုတ်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရွာသားအားလုံးနီးပါးသည် လယ်ကွင်းများမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့လျိုမိသားစုထံသို့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ဝယ်ယူရန် ရောက်ရှိလာသော ရောင်းအားအကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။ ကလေးနှစ်ယောက်အတွက် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲသည်။

လျိုရှီသည် အလွန်လျင်မြန်ခြင်းမရှိသော်လည်း သူမသည် ရွာရှိလူများနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးသည်။ သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ လှီးဖြတ်ပြီး ငွေကောက်ခံရန် ပိုကောင်းသည်။

မီးဖိုချောင်တွင် အဒေါ်ဝမ်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့သည် စကားပြောရင်း လျင်မြန်စွာ ချက်ပြုတ်ပြီးစီးခဲ့ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝမ်အာ့ယာ၏အစားအစာကို ထုပ်ပိုးပြီးသည်နှင့် အဒေါ်ဝမ်သည် အစားအစာကို ကိုယ်တိုင်ပို့ဆောင်ရန် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုအခါမှသာ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကလေးများအား ဝမ်ရွှမ်ကျစ်ကို ခေါ်ဆောင်ရန် တောင်းဆိုပြီး သူတို့စားသောက်နိုင်ရန် စားပွဲပြင်ဆင်စပြုလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှေ့ခြံဝင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏အိမ်ရှိ သစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ဝယ်ယူရန် ရောက်ရှိလာသော ရွာသားများရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမအမေသည် သစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် စားပွဲငယ်တစ်လုံးကို ရွှေ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ရောင်းချနေသည်။

ကလေးတစ်ယောက်သည် သူ၏မိသားစုနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဒန်းကို မြင်သောအခါ သူသည် ၎င်းပေါ်တွင်ပင် ထိုင်လိုက်သည်။

သူမအမေ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို ကြည့်ရင်း သူမသည် ရွာသားများနှင့် စကားပြောရယ်မောပုံကို ကြည့်ရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မပြုံးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

သူမအမေသည် အရင်ကထက် များစွာပို၍ ပျော်ရွှင်နေသည်...

မကြာမီတွင် ရွာသားများသည် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဒန်းပေါ်တွင် ကစားနေသော ကလေးသည်လည်း မလိုလားစွာခေါ်ဆောင်သွားခံရသည်။

လျိုရှီသည် ထို့နောက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို ဖုံးအုပ်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ထံသို့ ပြုံးပြီး လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လှမ်းရသေးစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးအချို့ ဝယ်ယူရန် ထပ်မံရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"လျိုရှီ၊ မင်းမှာ ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေ ကျန်သေးလား။" ၎င်းသည် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။" လျိုရှီက အလျင်အမြန် ပြောပြီး သူမအား ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် ပြန်သွားခဲ့ရသည်။

***