ကျန်းမိသားစုထံ သွားခြင်း

ဟုတ်တယ်၊ ကောက်ညှင်းအေးတုံးတစ်အိုး ချက်ပြုတ်ပြီးရင် အိုးကို ဆေးကြောရမယ်။

ဒါက ကျန်ရှိနေတဲ့ ချက်ပြုတ်ပြီးသား ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေကို ဆေးကြောဖို့ပါ။ အပူဆက်ပေးနေရင် ပျော့ဖတ်ဖြစ်သွားမှာ။

ချက်ပြုတ်ပြီးသား ဆန်ရည်က လောင်ကျွမ်းလွယ်ပြီး အနည်းငယ်ပိုလောင်သွားတာနဲ့ တူးတဲ့အနံ့က တစ်အိုးလုံးကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်။

ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မီးဖိုချောင်တွင် နှစ်နာရီကျော်ကြာ အလုပ်များနေပြီးမှ ကောက်ညှင်းအေးတုံး အိုးရှစ်အိုးလုံးကို ချက်ပြုတ်ပြီးစီးသွားသည်။

နောက်ဆုံးအိုး ထွက်လာသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိုးကို ဆေးကြောပြီး မီးဖိုချောင်ကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ အလုပ်ပြီးမြောက်သွားသည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပုံးနှစ်ပုံးကို ထုတ်ယူသွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ခါးစည်းကို ချွတ်ရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။

"သမီး နောက်ကျရင် မြို့ထဲကို ပစ္စည်းတွေပို့ဖို့ သွားမယ်၊ ပြီးတော့ ကုန်စုံဆိုင်ကိုသွားပြီး ပုံးနည်းနည်းနဲ့ အိုးကြီးတစ်လုံး ဝယ်လိုက်မယ်။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လျိုရှီသည် သူမကို မတားဆီးဘဲ အမှန်တကယ်တွင် သဘောတူခဲ့သည်။

"အိုးနှစ်လုံးကို တစ်ချိန်တည်းချက်ပြုတ်တာ ပိုမြန်တယ်။"

သူတို့သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပို၍ပို၍ ပြုလုပ်လာကြပြီး အိမ်တွင်းသုံးပစ္စည်းများမှာ အမှန်တကယ်တွင် မလုံလောက်တော့ပေ။

အပိုပစ္စည်းအချို့ သိုလှောင်ထားခြင်းမှာ ကိစ္စကြီးကြီးမားမားမဟုတ်ပေ။ အိမ်က အလုံအလောက်ကျယ်ဝန်းသည်။

ကောက်ညှင်းအေးတုံးလုပ်ငန်းသည် ဤတစ်နှစ်တည်းအတွက်သာ မဟုတ်ပေ။ ပစ္စည်းများကို လာမည့်နှစ်တွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

"နောက်ဖေးခြံမှာ ရေစည်တစ်လုံးက မလုံလောက်ဘူး။ နောက်တစ်လုံး ဝယ်ရမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အိမ်သို့ ရေသွယ်ယူရန် နည်းလမ်းမရှိသည်မှာ ကံဆိုးစရာပင်။ သူမသည် လီရှောင်ကို နေ့စဉ် စမ်းချောင်းမှ ရေခပ်ရန်သာ အားကိုးရသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် စမ်းချောင်းသည် သူတို့အိမ်ဘေးတွင် ရှိနေသည်။

"ရတယ်၊ မင်း သင့်တော်သလိုလုပ်ပါ။" လျိုရှီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီနှင့် ခဏတာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် သူမသည် ကျန်းမိသားစုအား မြက်ရိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ထင်းစုဆောင်းခြင်းတို့တွင် ကူညီပေးရန် တောင်းဆိုမည့် သူမ၏ အစီအစဉ်အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။

"သမီးတို့ ထင်းကြမ်းအကြီးသုံးစရာမလိုပါဘူး။ ရှောင်ဟွာနဲ့ တခြားသူတွေက ထင်းချောင်သေးတာနည်းနည်း ကောက်လို့ရတယ်။ တစ်နေ့ကို တစ်စည်း၊ နှစ်စည်းလောက်လိုတယ်။ မြက်အတွက်ကတော့ တစ်ခြင်းလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

လျိုရှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ငါ ကျန်းမိသားစုကို သွားပြီး ဒီအကြောင်းမေးကြည့်လိုက်မယ်။ သူတို့ အလုပ်ကို လက်ခံချင်မလား ကြည့်ကြတာပေါ့။"

"အမေ နေပါဦး။" လျိုရှီ အပြင်ထွက်မည်အပြုကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမကို အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်သည်။

"အင်း။" လျိုသည် လှည့်၍ သူမ၏ သမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူတို့ ကင်ပွန်းသီးရိတ်သိမ်းဖို့ ဆန္ဒရှိလားလို့ မေးကြည့်ပါ။ သမီးတို့ ရိတ်သိမ်းဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့ လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် တစ်ပေါင်ကို ကြေးနီ ၃ ပြားနှုန်းနဲ့ ဝယ်မယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စဉ်းစားပြီး "အင်း... သမီး ပေါင် ၂၀၀ လောက်လိုချင်တယ်။"

"ရတာပေါ့။" လျိုရှီက အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူမ၏ သမီးပြုလုပ်သော ဆပ်ပြာသည် အလွန်အသုံးဝင်ပြီး ခေါင်းလျှော်ရန်နှင့် အဝတ်လျှော်ရန်အတွက် ကောင်းမွန်သည်။ သူတို့သည် ကင်ပွန်းသီး ပေါင် ၂၀၀ သိုလှောင်ထားနိုင်သည်။ ဆပ်ပြာရည် ကုန်သွားသောအခါ သူတို့သည် ထပ်မံပြုလုပ်ရန် မလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

"စကားမစပ်၊ ဆူးတွေကို သတိထားဖို့ သူတို့ကို သတိပေးဖို့ မမေ့နဲ့။ အာ့ယာ ဘာဖြစ်သွားလဲ ကြည့်လေ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝမ်အာ့ယာကို သတိရသွားပြီး သူမကို သတိပေးလိုက်သည်။

"ငါသိပါတယ်။" လျိုရှီသည် အပြုံးဖြင့် ပြောပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ရပ်တန့်ကာ လှည့်လိုက်သည်။

"တခြားဘာကျန်သေးလဲ။" သူမက သူ့သမီးကို မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရယ်မောလိုက်သည်။

"မရှိတော့ပါဘူး အမေ။"

ထိုအခါမှသာ လျိုရှီ ထွက်ခွာသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ခါးစည်းကို ချွတ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော ကောက်ညှင်းအေးတုံးအိုးနှစ်အိုးကို ယူကာ ထွက်သွားလိုက်သည်။

သူမ လမ်းဘေးသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အဒေါ်ဝမ်သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို ကန်များထဲတွင် ထားရှိပြီး ပြန်လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အိုက်ယိုး၊ ဘာလို့ ငါ့အလုပ်ကို လုပ်နေတာလဲ။" အဒေါ်ဝမ်သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို ယူရန် အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါတွေက နောက်ဆုံးအိုးနှစ်အိုးပဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါလုပ်လိုက်မယ်။ မင်း အခုပြန်လို့ရပြီ။"

***