အတူတကွ ထမင်းစားခြင်း

ရှောင်ချင်သည် ကလေးက သူ့ကိုယ်သူ အတင်းတည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီး ငွေကို လျင်မြန်စွာ ရေတွက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ့ဦးလေးက တစ်ခုခုမေးရန်မတိုင်မီ သူသည် လှည့်ပြီး သူ့အား တိတ်ဆိတ်နေရန် အမူအရာပြလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမမောင်ကို ပြုံးပြီး ညွှန်ပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူမသိသော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် ခြေလှမ်းများကို ပေါ့ပါးစေပြီး သူတို့ထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"လေးဆယ့်ခြောက်၊ လေးဆယ့်ခုနစ်..." သူသည် ရေတွက်နေဆဲဖြစ်သည်။

လီရှောင်သည် သူ့နောက်သို့ သွားပြီး သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ သူဒင်္ဂါးပြားများ ရေတွက်ပြီးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် အဒေါ်ဝမ်လည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ယွဲ့အာ။" အဒေါ်ဝမ်သည် မီးဖိုချောင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား လျိုရှီ မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ကို မေးရန်ကြံရွယ်စဉ် ရှောင်ချင်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် လှည့်ပြီး သူမအား တိတ်ဆိတ်နေရန် အမူအရာပြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူတို့၏အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်ပြီး လင်းရှောင်ကျစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ရေတွက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါးဆယ့်ငါး၊ ငါးဆယ့်ခြောက်..." သူ၏လေသံသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် အတင်းဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ဘာမှမပြောပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် သူတို့ထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီ လျိုရှီသည် နောက်ဖေးခြံမှ သူမ၏လက်ထဲတွင် ပန်းထိုးအိတ်နှစ်လုံးကိုင်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

လျိုရှီသည် စကားပြောရန်ကြံရွယ်စဉ် သူတို့အားလုံးသည် လှည့်ပြီး တူညီသော တိတ်ဆိတ်နေရန် အမူအရာပြခဲ့ကြသည်။

လီရှောင်သည် မရယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခုနစ်ဆယ့်သုံး၊ ခုနစ်ဆယ့်လေး၊ ခုနစ်ဆယ့်ငါး။" သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ရေတွက်ပြီးဆုံးသွားသည်။

ကျယ်လောင်စွာ အရေအတွက်ကို အော်ဟစ်ပြီးနောက် သူသည် သူရေတွက်ခဲ့သော ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားများကို ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ချထားလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ရှောင်ချင်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး မရယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အဒေါ်ဝမ်သည် သူမယခု စကားပြောနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

သူမသည် ရှေ့ထွက်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ။" သူမသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားများကို ကြည့်ပြီး သူတို့ကို မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မသူတို့ကို သူတို့လစာပေးပြီး ဒင်္ဂါးပြားတွေကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရေတွက်ခိုင်းနေတာ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါတွေက အပိုဒင်္ဂါးပြားတွေပါ။" ဤအချိန်တွင် လင်းရှောင်ကျစ်သည် အပိုကြေးနီဒင်္ဂါးပြားများကို လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားများကို ရေတွက်ပြီး အရေအတွက်မှန်ကန်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားများကို လက်ခံပြီးနောက် သူမသည် ၎င်းတို့ကို သူမ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ပြီး သူမမောင်၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး၊ မင်းရေတွက်တာ မမှားဘူး။" သူက သူမကို ချီးကျူးလိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။ သူသည် ခုနက သူခံစားခဲ့ရသော ဖိအားအားလုံးသည် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားမိသည်။

"ဒါက အိတ်တစ်လုံး၊ တစ်ယောက်တစ်လုံးစီ။ အခုမင်းတို့မှာ ပိုက်ဆံရှိနေပြီဆိုတော့ ကောင်းကောင်းသိမ်းထားပြီး မပျောက်စေနဲ့။" လျိုရှီသည် ရှေ့ထွက်လာပြီး အိတ်နှစ်လုံးကို ကလေးများအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွား။" ရှောင်ချင်သည် ၎င်းကို လက်ခံပြီး အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမေ။" လင်းရှောင်ကျစ်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ယူပြီးနောက် သူသည် လျိုရှီကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ရှောင်ချင်၏ ဥပမာအတိုင်း သူသည် ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားများကို သိမ်းဆည်းရန် အလျင်အမြန် သွားခဲ့သည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် ဤအရာအားလုံးကို ပြုံးပြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရွာထဲက ဘယ်ကလေးက ဒီလောက်ပိုက်ဆံအများကြီး ရှိနိုင်မှာလဲ။ ယွဲ့အာက ကလေးနှစ်ယောက်ကို လစာထုတ်ပေးစပြုနေပြီ။

"ရပ်မနေကြနဲ့တော့လေ၊ သွားစားကြရအောင်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီး လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းသည် ထမင်းစားခန်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။

အလုပ်များသော မနက်ခင်းပြီးနောက် လူတိုင်းသည် အစာစားချင်စိတ်ကောင်းမွန်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဟင်းများသိပ်မကျန်တော့ပေ။

ထမင်းစားပြီးနောက် အဒေါ်ဝမ်၊ လျိုရှီနှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့သည် ပန်းကန်များကို အတူတကွ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခဲ့ကြသည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ချက်ပြုတ်ပုံကို ချီးကျူးနေဆဲဖြစ်သည်။

"ကောင်မလေး၊ မင်းရဲ့အချက်အပြုတ်စွမ်းရည်က တကယ်အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်။ ကောက်ညှင်းအေးတုံးမရောင်းရင် မြို့ထဲမှာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်သင့်တယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်သည်။

***